Vervolg op “35 pv’s op het Wereldfeest Leuven 29 mei 2010”

dinsdag 19 oktober 2010 11:23

Op het Wereldfeest waren de toiletten betalend en daardoor waren er honderden wildplassers waarvan 35 mannen een PV kregen.

Intussen heb ik een boete van 50 euro gekregen maar de sanctionerende ambtenaar mevrouw Leen Peeters heeft in haar beslissing wel 2 valse beweringen geschreven.
Mevrouw Leen Peeters lijkt niet alle details over dit dossier te kennen, namelijk omtrent de toiletten en de juiste locatie van de inbreuken.
Daardoor ben ik ook bezorgd over de inhoud van de andere 34 beslissingen.

1. De stelling dat er op datum van de feiten 29/05/2010 twee gratis containertoiletten zouden gestaan hebben aan de achteruitgang van het park Den Bruul (kant Pereboomstraat).
Dit is ronduit een leugen.

Dit klopt hoegenaamd niet met de werkelijkheid en wordt in een mail bevestigd door de mede-organisator van het Wereldfeest, de heer Dagmar Van Grunderbeeck van de Dienst Noord-Zuidwerking van de stad Leuven.

Elk toiletbezoek op het Wereldfeest was betalend aan 0,50 €/ bezoek
Ik ben verbaasd dat de GAS-ambtenaar van de stad Leuven dit niet weet ondanks het feit dat het Wereldfeest wordt georganiseerd door de stad Leuven zelf.

2. De locatie waar ik zou hebben geplast zou dagelijks worden bezocht door vele spelende kinderen.

Het proces-verbaal geeft als locatie van de feiten: Hambrugpad. Het plassen gebeurde dus niet in het park Den Bruul zelf, waar inderdaad kinderen spelen, maar daarbuiten. Het Hambrugpad is een verbindingspad tussen de Pereboomstraat en de Penitentienenstraat. Ik heb in mijn verdediging een foto gestuurd en bijkomende informatie gegeven over de precieze locatie. Absoluut geen plaats waar kinderen spelen.

Intussen ben ik nog tientallen keren langs deze plek gepasseerd om de bewering na te gaan en heb daar nog steeds geen spelende kinderen gezien.

Bij de 35 pv’s zijn er verschillende locaties van de inbreuk zowel binnen als buiten het Bruulpark. En mevrouw Leen Peeters lijkt het verschil tussen binnen en buiten het Bruulpark niet te kennen en dus ook niet de precieze plaats van de locatie van de inbreuken.
Deze onwaarheden hebben mij een bepaalde schade berokkend.

Door de twee onwaarheden ben ik ook bezorgd over de inhoud van de andere 34 beslissingen.

De burger verwacht dat de sanctionerende ambtenaar de waarheid schrijft.
De mogelijkheid om bij de politierechter in hoger beroep te kunnen gaan vind ik een magere troost. Als ik in hoger beroep wil gaan, kost het me 35 euro rolrecht en als ik verlies dan kost het me minstens 190 euro want ik moet nog ongeveer 150 euro rechtsplegingvergoeding aan de advocaat van de gemeente betalen. Daarbij komen nog de mogelijke onkosten van mijn advocaat. Als de burger vindt dat hij volledig in zijn recht is dan moet hij toch in hoger beroep gaan want als hij wint krijgt hij het rolrecht terug en heeft hij geen onkosten.
Toch vind ik deze procedure zeer kostelijk voor een boete van 50 euro. Ik zal waarschijnlijk niet in hoger beroep gaan en zo blijven de fouten gemaakt door de sanctionerende ambtenaar ongestraft. Ik vind dit onrechtvaardig. En zoals ik, zullen veel burgers met kleine boetes terugschrikken voor de hoger beroep procedure omdat het te kostelijk is .

Er zou een laagdrempelige, goedkope mogelijkheid voor de burger moeten bestaan om de boetes te betwisten of de mogelijke fouten, onwaarheden in de beslissingen rechtgezet te willen zien, bvb door de afschaffing van de rechtsplegingvergoeding van de advocaat van de gemeente of nog beter de mogelijkheid tot in eerste instantie een gratis minnelijke schikking procedure bij de vrederechter te bekomen. In de actuele reglementering staat de burger zeer onmachtig.
Actualisering op 25 november 2010:
Ik heb het stadsbestuur uitgenodigd voor een gratis minnelijke schikking bij de vrederechter “wegens het schrijven van twee onwaarheden die me een bepaalde schade berokkend hebben. Hier vraag ik rechtzetting van de onwaarheden.”
Het stadsbestuur is niet komen opdagen, wat ik zeer laf vind van het stadsbestuur van Leuven.

Hierover schrijft de Liga voor de Mensenrechten het volgende:
” De vervolging en bestraffing van misdrijven zijn in een rechtstaat de taken van de rechterlijke macht. De strafrechtelijke procedures bieden de nodige waarborgen en de parketmagistraten zijn professionele juristen.
Rechters dienen bovendien onafhankelijk en onpartijdig hun zaken te behandelen.
De persoon die inzake administratieve boetes de spilfiguur zal worden, is daarentegen een door de gemeenteraad benoemd ambtenaar. De wet geeft deze persoon een grote macht en verantwoordelijkheid, maar stelt tezelfdertijd onvoldoende vereisten voor wat de onafhankelijkheid en juridisch-technische deskundigheid van deze persoon betreft.

De Liga voor Mensenrechten stelt zich fundamentele vragen bij een autonoom sanctionerende bevoegdheid voor gemeenten. De sancties zijn zwaar, de bevoegdheden te ruim en de waarborgen onvoldoende. Om de hierboven kort geschetste redenen zouden wij de gemeenten dan ook willen oproepen omzichtig om te springen met de nieuwe bevoegdheden en de nodige waarborgen te voorzien zodat fundamentele vrijheden en het recht op een eerlijk proces worden gerespecteerd.”

Hier de beslissing van mevrouw Leen Peeters, santionerend ambtenaar van de stad Leuven.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!