Topmagistraat vindt migratiebeleid te laks

Topmagistraat vindt migratiebeleid te laks

vrijdag 2 september 2011 13:12

“Het probleem is de controle: die loopt helemaal mank.” Aan het woord: zowel een procureur-generaal als een advocaat-generaal, in Antwerpen.  Hij heeft ook kritiek op academici: “die hoort men niet.” En nog eens de advocaat-generaal: “ik geloof in migratie, dat is de toekomst. Het probleem is de controle: die loopt mank.”

Mocht ik nu zelf in mijn vorige job als directeur van het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding mijn kwalijkste ervaringen op gebied van “manke controle” van fake migraties niet met de magistratuur opgedaan hebben, dan zou ik nu zwijgen. Maar, “trop is te veel.” Daarom kort dit verhaal over mijn ervaringen met het gerecht eind jaren 90.

Ga even terug, beste lezer, naar de periode dat er nog visa nodig waren om bv van Bulgarije naar een Schengenland over te komen. Via een top-diplomate op de Belgische ambassade te Sofia werd ik rond 1998 ingelicht dat er een enorme visa-trafiek aan de gang was die mensen via allerlei reisagentschappen en transportfirma’s toeliet om van Bulgarije naar België of een ander Schengenland te komen. Ik ben toen zelf naar Bulgarije getrokken en heb daar de zaken met eigen ogen kunnen zien.

De feiten kreeg ik overigens persoonlijk bevestigd door het hoofd van de Bulgaarse veiligheid. Duizenden Bulgaren kregen via de Belgische ambassade te Sofia in de jaren 90 de kans om mits betaling aan zulk Bulgaars reisagentschap naar een Schengenland over te komen. Normaal heet zoiets: mensensmokkel. Wie moet dit bestrijden? Het gerecht. Juist. Het CGKR had onder zijn bevoegdheid o.a. strijd tegen mensenhandel en mensensmokkel en ik was lid van een ‘task force’ hierover onder de federale regering.

Ik weet het nog goed: het was de periode van minister Verwilgen op Justitie en van Louis Michel op Buitenlandse zaken. Pol Wille (VLD) was toen voorzitter van de Senaatscommissie mensenhandel. Ik kaartte dit bij hen aan. Tevergeefs. Al hielp Verwilgen toch een beetje. En Pol Wille toonde begrip. Minister Michel daarentegen absoluut niet; Het was zijn winkel, want er was Belgisch ambassadepersoneel bij betrokken. Ik moest daar af blijven.  België was op dat moment voorzitter van de E.U. en er mocht niet over gesproken worden. Wat verwacht je dan? Juist… dat het gerecht zijn werk zou doen.

Welnu, eerst kreeg ik een onderzoeksrechter op bezoek die me aanraadde de zaak te laten vallen, want mijn informante zag spoken. Een inspecteur van de sociale inspectie, die ik geïnformeerd had, kreeg het verbod om in sommige bedrijven die fake visa aanvroegen controles te doen. Het gerecht zou de zaak  overnemen.

Er gebeurde niets, of beter… het gebeurde met 10 maanden vertraging, toen de bedrijven al lang wisten dat er controles op komst waren. Er werd niets gevonden, er was dus  niets van aan, aldus de onderzoeksrechter. Ik ging hoger… Het enige dat gebeurde is dat men continu onderzoeksrechters wijzigde. Zes heb ik er op mekaar volgend in de tijd op één dossier zien plaatsen; Schrikkelijk tijdverlies. Wie is daarvoor verantwoordelijk? Het gerecht. Juist. . En jawel… juist geteld één maand na de verjaring van de klacht kwam er een uitspraak in die onverkwikkelijke zaak. “Dat zulke visazwendel  echt niet mocht, dat het schandalig was, maar dat de zaak verjaard was.”

Een andere zaak uit die tijd; De zaak Lebbe, weerom met Buitenlandse zaken, de dienst Protocol nu. Russische maffiosi die diplomatieke paspoorten kregen. Ook afgelopen met een fake sanctie. Zelf kreeg ik nadien de rekening gepresenteerd. Het werd het begin van veel meer partijpolitieke controle (uit bepaalde hoeken) op wat ik als directeur van het CGKR deed en van dan af werd het gerucht verspreid dat ik “fantasieën” had… Er was namelijk absoluut niets gebeurd. Ik had enkel “gedroomd”.

Ik kom nu tot mijn punt: het zal waar zijn, zoals de topmagistraat zegt, dat nogal wat migranten misbruik maken van onze sociale zekerheid. Er zijn trouwens veel migranten… er zullen er dus ongetwijfeld wel tussen zitten die ook op misbruik uit zijn (- ik ken er ook), zoals trouwens overal gebeurt, ook bij niet migranten. Maar wat ik wèl weet, is dat een aantal magistraten in de jaren 90 hun ogen dicht knepen toen er overduidelijk tussen de lieden die van de visa trafieken uit Oost-Europa  profiteerden, types zaten die al onmiddellijk aan de slag gingen in de autodiefstal en –smokkel, in het creëren van allerlei fake bedrijfjes, enzovoort. O.a. in Gent, waar nu  zoveel hierover geklaagd wordt. Dit is niet nieuw. En de magistratuur draagt daarbij een verpletterend zware verantwoordelijkheid, als je ‘t mij vraagt, door jaren lang haar ogen dicht te knijpen als het manifest om visazwendel (en indirect vaak om mensensmokkel ging) of veel te laks op te treden. Hoe durven ze verdorie anderen nu de les komen spellen?

“Misplaatst”, schrijft Hugo Camps in De Morgen. Inderdaad, zelf voel ik het ook aan als een stomp in mijn maag. Wat ik hier geschreven heb, is immers wat ik gezien heb en ik trek daar niets van terug. Nadien heb ik vernomen dat dit alles toegedekt moest blijven wegens “raison d’état”. Migratie nu vanuit de magistratuur “casten” vanuit zulke problematiek, lijkt me niet correct. Of toch zeer onvolledig. En ‘t is goed om ‘s avonds in ‘t eigen hert te kijken, vooraleer te slapen gaan (Alice Nahon)…

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!