Tedere LIEFDE voor het lichaam zal ons helpen redden

Tedere LIEFDE voor het lichaam zal ons helpen redden

dinsdag 15 maart 2016 11:40

Wij beleven tijden van moord en aanslag. Op veel meer subtiele wijze doet echter ook de typisch West-Europese visie op ons lichaam en op de zintuiglijke liefde dagelijks mensen pijn. Dat mensbeeld is gegroeid sinds eeuwen. Zijn wij het erover eens dat ons mensbeeld, hier in Europa, al te veel dit is van de boekhouder en de klok? Een ‘Mechanistisch wereldbeeld’ heet dat onder kenners. Het is een mammoetwerk daaraan te verhelpen, want mentaliteiten veranderen traag. Vanmorgen gaf Bart Stouten in “Klassiek leeft” op radio Klara een goede voorzet: er kwam een man aan bod die met mooie stem een moedige Boodschap mocht delen: de opvatting dat wij, in benarde tijden, het meest van al nood hebben aan fatsoen, aan Erbarmen.

“Zonder te imploderen aan deze Compassie, wat niet gemakkelijk is” merkte de Vlaamse Zenboeddhist terecht op. Mijn persoonlijk accent mag dan graag dit zijn. Werk aan een positiever mensbeeld. Iedereen kan in de nood aan Opiniewerk doen. Door dat slechte, ouderwetse, autochtone mensbeeld zien wij in de lage landen immers onszelf niet graag genoeg. Ik ken toffe vrouwen die goed hun boterham verdienen met coachen van mensen die door ongemak, door vormen van existentieel lijden gaan. Coaches zoals de stralende en toch ingetogen blondine die de workshop “Compassie met jezelf” gaf in Museum M tijdens de forumdag van “Stiltecentrum Waerbeke”. Dat is een boeiende ‘gemeenschap’ die is gesticht en wordt geleid door Dirk Sturtewagen. (Broer van de politiek hoofdredacteur van De Standaard). Wij mochten die dag een interessant debatje in gang trappen. Over bepaalde harde gebreken in onze Europese Identiteit. Scheuren in de Aarden Potten die wij zijn…

Wel, alle liefde begint bij de Werken. Laten wij het doen. En het lichaam is wat ons het meest nabij is.

Heb uw lijf lief, en wel op fijn-eerbiedige wijze

Veel goeds zal komen van een meer “Sensuele” levenshouding. De (huis- en wilde) dieren kunnen ons dat leren. Voor intellectuelen (waar Leuven rijk aan is), is het goed “Diep, echt, wild nadenken” te beoefenen ( Rik Torfs in zijn column “Onze waarden” in DS in januari ?). Elke Waarheid komt echter ergens aan haar einde. Als je als mens, zoals de gezonde wilde dieren, tevens voortdurend met je vijf ‘Zintuigen’ leeft, leef je ook op een soort natuurlijke, sacrale manier bijzonder goed. Werkelijk diep Bewust zijn is iets heerlijks. Aandacht is een must, (nog zo een leidmotief bij Rik Torfs).

Voor gelovige mensen heb ik nog een mooie zijtak aan deze boom van gedachten. Met inspiratie uit een persoonlijk gesprek dat ik voerde in het jaar 2006 met de toenmalige provinciaal van de Jezuïeten, Jan Koenot, in zijn prelatenkantoor in Brussel. Jan is een grote kenner van de wereld van de schilderkunst. Hij stelde tijdens een privé onderhoud plots onverwachts dit: “Ja, we moeten kunnen bidden terwijl wij iets vasthouden…?”. Ik kon dat beamen. Dat kwam van diep. Dat was met de rede gedacht en tegelijk van uit het Onbewuste. Dat eenvoudige ja-woord, die maxime van de religieuze topman, dat was meteen iets waarvan wij pas later de volle, grote draagwijdte beseften… ;P 

 

NB. Op dit moment loopt voor gelovigen van christelijke signatuur “Het jaar van de Barmhartigheid”. Paus Franciscus koos zelf dit thema. Het ligt hem nauw aan het hart.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!