stemmen of niet stemmen

stemmen of niet stemmen

maandag 3 mei 2010 17:56

Schrijver Jeroen Olyslaegers zou op de komende verkiezingsdag graag een narrenstoet door de hoofdstad zien trekken en roept in De Morgen van 30 april iedereen op om niet te gaan stemmen. Het nieuws over de val van de regering heeft hem, net als zoveel andere mensen, tegelijk doen vloeken en bulderlachen. Een carnavaleske optocht door Brussel, waarbij het volk de politici in het gezicht uitlacht, zou van de stembusdag een waar ‘feest van de democratie’ moeten maken. Ook Stijn Meuris is vastbesloten om niet te gaan stemmen. In een opinietekst in De Standaard van 3 mei legt hij uitvoerig uit waarom.

Tja, het is natuurlijk – wie zal het tegenspreken – allemaal te gek voor woorden. En ik moet toegeven dat ik aanvankelijk een gelijkaardige reactie had. Moeten we nu werkelijk omwille van dat oeverloze gehakketak over BHV opnieuw naar de stembus? En wat zouden die verkiezingen nu anders kunnen opleveren dan een verschuiving van wat luttele procenten, waarna het gehakketak weer gewoon verdergaat? Deze vertoning verdient toch niets anders dan een boycot? Laten we inderdaad de feestneuzen bovenhalen en in de straten van Brussel een unanieme bulderlach laten klinken.

Maar hoe verleidelijk en overtuigend gemotiveerd de standpunten van Olyslaegers en Meuris ook mogen klinken, toch geloof ik niet dat het een goed idee is om volgende maand aan de stemplicht te verzaken. Waarom niet? Dat blijkt bijvoorbeeld duidelijk uit de volgende reactie van een lezer op de tekst van Olyslaegers: ‘Ik ga net wel stemmen en mijn stem gaat naar NVA’. En een lezer van de tekst van Stijn Meuris reageert: ‘Hoe minder volk er gaat stemmen, hoe zwaarder mijn stem doorweegt’. Het moge duidelijk zijn dat de aanhangers van die partijen en politici die van het communautaire gewauwel hun handelsmerk hebben gemaakt, aan de stemlokalen zullen staan dringen om hun stem uit te brengen. Voor hen betekenen deze verkiezingen nu al een flinke stap in de richting van hun gedroomde Vlaamse onafhankelijkheid. Alle rechts nationalistische rakkers wrijven zich ongetwijfeld schuimbekkend in de handen bij de gedachte dat progressieve mensen in grote getale afwezig zullen blijven bij de stembusgang. Niet stemmen zal de nationalistische euforie alleen maar groter maken. En dat zou ik niet zo gauw een ‘feest van de democratie’ noemen.

In De Morgen van 28 april vraagt Walter Pauli zich af of we in dit land eigenlijk wel weten wat we willen. Wel, ik denk dat de gemiddelde kiezer wel degelijk weet wat hij wil: hij wil een waardige job, hij wil werkzekerheid, hij wil een behoorlijk loon, hij wil wanneer dat nodig is beroep kunnen doen op een sterke sociale zekerheid, hij wil dat hem een leefbaar pensioen gegarandeerd wordt, hij wil toegang hebben tot een goede en betaalbare gezondheidszorg, hij wil dat zijn kinderen een degelijk en betaalbaar onderwijs geboden wordt, hij wil een dak boven zijn hoofd aan een redelijke prijs. En of die gemiddelde kiezer nu Nederlands of Frans spreekt, dat maakt geen enkel verschil.

Misschien is het interessanter om mensen op te roepen om nu eens naar de stembus te trekken met een duidelijk beeld van wat ze au fond echt willen, en om dan op zoek te gaan naar politici die zich daarvoor willen engageren, onvoorwaardelijk en wars van elk eigenbelang. Het lijkt waarschijnlijk naïef, maar ze bestaan wel degelijk.

Ik wil best wel een suggestie doen.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!