Sportief

Sportief

zaterdag 4 april 2020 10:06
Spread the love

Het zijn voor iedereen moeilijke tijden. Voor de mensen die nog actief zijn, en dan vooral in de zorgsector in ons land. Zij die op de barricaden staan, en de vijand elke dag weer in de ogen kijken. Maar ook voor diegenen die zorgen dat de massa niet van honger omkomt. Zij die de afval ophalen. De krantenwinkels en de postbedeling. De apotheken. Al diegenen die, al dan niet van thuis uit, nog steeds aan het werk zijn.
Tegelijkertijd werden veel mensen in alle sectoren willens nillens voor een bepaalde periode op non-actief geplaatst, al is nu nog onduidelijk voor hoelang. Dit, onder meer, omdat het niet mogelijk is om de situatie veilig te houden op de werkvloer.

Deze mensen hebben recht op een vervangingsinkomen. Voor de meesten is dat een werkloosheidsuitkering. Dat heeft financiële gevolgen, zo verliezen ze dertig procent van hun loon. Wie een maandloon van 2.000 euro heeft, houdt daar dus nog 1.400 euro van over. Veel gezinnen die het voorheen al moeilijk hadden om de eindjes aan elkaar te knopen, krijgen het nog moeilijker. Gelukkig zijn er tal van maatregelen die voor wat verlichting kunnen zorgen voor wie het echt moeilijk heeft, zoals een voorlopige opschorting van het betalen van een woonkrediet of enkele maanden respijt bij het betalen van de belastingen. Maar we moeten allemaal een duit in het zakje doen en iedereen lijkt zich daarvan bewust.

Behalve onze stervoetballers. Volgens de Gazet Van Antwerpen verdient een Belgische profvoetballer jaarlijks gemiddeld 338.007 euro. Maar de echte sterren van de grasmat verdienen soms zelfs een veelvoud daarvan, zoals Eden Hazard, die naar Real Madrid vertrok voor 130 miljoen euro en daar wekelijks 450.000 euro zou verdienen – aldus The Sun. Het is niets nieuws, we weten het al lang. Maar vandaag doet het nog meer pijn aan de oren dan anders, door de steeds weer terugkerende nieuwsberichten over de discussies die gevoerd worden, waarbij de profvoetballers het maar niet eens worden of ze wel iets, en hoeveel ze dan van hun maandloon willen afstaan gedurende de crisis.

Een volledig uit de hand gelopen situatie die krankzinnig aanvoelt in deze tijd en haaks staat op de berichten over de onmetelijke ellende en verschrikkingen van elke dag. Het zou een mooi gebaar zijn mochten onze profvoetballers hun ego’s en hebzucht voor keertje eensgezind opzij kunnen schuiven, en nadenken over wat het woord ‘sportief’ ook alweer betekent: eerlijk en fair zijn, ruiterlijk en solidair. Zestien clubs in eerste klasse in België. Als de spelers de handen in elkaar slaan, kunnen ze samen grootse dingen doen voor ons land. Want zoals Het Laatste Nieuws onlangs uit de mond van Romelu Lukaku optekende: ‘We leven in een egoïstische wereld. Ik vind dat wij vanuit het voetbal een voorbeeld moeten stellen en het volk moeten steunen.’
Nu de rest nog.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!