Slachtoffer van verbaal geweld politie Leuven

woensdag 20 mei 2020 10:13
Spread the love

In de herfst  van 2010 ben ik met mijn vriendin naar  Politiekantoor aan Philipssite.

Mijn intentie was om klacht in te dienen tegen toen Gas-ambtenaar Leen Peeters, nu Adjunct-algemeen directeur ,wegens schending van beroepsgeheim en schending van wet op de privacy.(zie verhaal hieronder)

We werden ontvangen door een jonge vriendelijke politieman die wel moeite had met de inhoud van mijn klacht. Daardoor is hij bijkomende info gaan vragen, waarschijnlijk aan zijn overste.

Zijn “supervisor” commissaris Bloemen  was al niet zo vriendelijk, moeilijke dialoog mee gehad en hij wilde geen P.V. opstellen.

Ik schrijf wel af en toe  brieven naar de Procureur Des Konings en sinds 2010 waarschijnlijk 12 brieven geschreven.

Daardoor heb ik hem gezegd dat ik dan een brief naar Procureur des Konings zou sturen.

Dan is commissaris B. uitgevlogen, luid beginnen roepen, ‘ik laat me niet bedreigen door jou…” een paar minuten uitgeschreeuwd.

Met de verzwarende omstandigheden dat hij de functie had van ‘supervisor’ tegenover een jonge politieman die ook een beetje geshockeerd  was met het gedrag van de commissaris.

Ik was getraumatiseerd, ik heb nu schrik van de politie Leuven en ben niet meer terug geweest. Wel één keer omdat ik door politie geroepen werd. Ook een slechte ervaring gehad.(zie hieronder).

Ik heb direct een brief naar Procureur des Konings gestuurd(herfst 2010) waar ik mijn verhaal beschreven heb en ook geschreven dat ik angst heb van politie van Kantoor Philipssite  en dus absoluut niet wil terug gaan om klacht in te dienen.

 

Hij heeft wel beantwoord waar hij schrijft dat de inhoud van mijn klacht geen misdrijf is en dus correct was dat de politie geen P.V. opgesteld heeft. Hij heeft wel niets geschreven over het feit dat de burger is verbaal aangevallen door een politieman. De procureur des Konings vindt normaal dat de zwakke burger slachtoffer is van verbaal geweld door een machtige politieman.

Hij lijkt  ook normaal te vinden dat de zwakke burger angst heeft om naar de politiekantoor te gaan. Ik ben van mening dat de Procureur een fout gemaakt heeft door geen onderzoek te voeren naar het verbaal geweld van de politiecommissaris tegenover de zwakke burger.

Ik vind dat voor slachtoffers van verbaal en fysiek politiegeweld zou moeten bestaan een apart ‘sociale afdeling’ met vreedzame en respectvolle politieagenten of een klachtendienst in een ‘burgerhuis’,bv. slachtofferhulp lokalen  waar de slachtoffers hun klachten kunnen indienen .

Nu moeten de slachtoffers klacht gaan indienen in het huis van de dader. Daardoor denk ik dat sommige  burgers angst hebben om naar het huis van de dader  te gaan om klacht in te dienen .

Ook vrouwen die slachtoffers zijn  van seksuele misbruik en verkrachting door mannen zullen ook moeilijk vinden om klacht te gaan indienen  bij een mannelijke politieman. Daardoor moeten ze het recht hebben om klacht in te dienen bij een vrouwelijke politie agent en ook in slachtofferhulp lokalen.

Ik informeer dat de burgers die een beetje angst hebben om naar een politie kantoor te gaan kunnen de klacht per brief naar de Procureur des Konings sturen en na een paar weken zullen ze uitgenodigd worden door de politie  om een klacht te komen indienen.Er is ergens al een bepaalde controle door de Procureur des Konings.

Klacht tegen Gas-boete ambtenaar wegens schending van beroepsgeheim en schending van privacy

Begin 2010, heb ik een mail naar stadssecretariaat in het kader van openbaarheid van bestuur gestuurd, maar in feite een informatieve vraag, iets gelijkaardig zoals vragen  bv. ‘hoeveel producenten van verkeersborden voor Leuven bestaan  en hun namen’ en ook gevraagd ‘de naam van de persoon die verantwoordelijk is dat de verkeersboden correct geplaatst worden’

Op deze vragen heeft mevrouw Leen Peeters geantwoord dat  de stad de informatie (documenten) niet heeft. Producenten van de ontelbare verkeersborden in Leuven en verantwoordelijke voor correct plaatsen van verkeersborden is ‘stadsgeheim’ en toont de misprijzen van de stadssecretariaat tegenover de zwakke burger dat ze beschouwen als minderwaardige mensen.

Ik had wel in de herfst 2010 een andere gelijkaardig  vraag  aan de stadssecretariaat gesteld  en geen antwoord gekregen. Daardoor  heb ik een mail naar de Ombudsvrouw  Inge Kahn gestuurd. Een en weer gemaild. Een paar weken later krijg ik van de ombudsvrouw ,tot mijn grote verbazing, een grote omslag  met ongeveer 12 bladzijden met mijn eigen GAS-boete dossier. En dossier dat al in mijn bezit was.Ik vind zeer raadselachtig, intrigerend, onbegrijpelijk, bedreigend…

heeft de ombudsvrouw  het dossier gestolen van GAS-ambtenaar? 

Ik ben van mening dat de GAS-boete ambtenaar een soort rechter is die  boetes moet geven aan de burgers die het politiereglement overtreden. En dus ben ik van mening dat ze moeten  gebonden zijn aan het beroepsgeheim en respect voor de privacy van de burgers die een GAS-boeten krijgen.

Mijn GAS-boete dossier had niets te maken met de inhoud van mijn vraag bij stadssecretariaat en ook niets met mijn klacht bij ombudsvrouw.

Ombudsvrouw is  ook absoluut niet bevoegd voor mogelijke klachten over de GAS-boetes die de burgers krijgen.

Ik vind ook niet correct dat GAS-ambtenaar andere functies heeft zoals bij stadssecretariaat en dienst openbaarheid van bestuur.

Waarom heeft GAS-ambtenaar mevrouw Leen Peeters mijn Gas-boete dossier aan ombudsvrouw  gegeven? 

Hier vraag ik aan College van Burgemeester en Schepenen deze klacht te onderzoeken.

Nog klacht tegen Politie Leuven  

-rond 2005 kreeg ik een uitnodiging van de politie om naar de politiekantoor te komen.Het was een jonge blonde politievrouw zeer onvriendelijk die een vijandigheid uitstraalde ,ze  behandeld mij als een dader,een slechterik zonder bewijzen.

Ik woon op een verdiep met 2 appartementen. Ik had al gezien dat iemand(misschien spelende kinderen) hadden de schroeven van mijn slot een beetje gedraaid.Ik vermoed dat ook gebeurt is bij mijn buurvrouw en waarschijnlijk heeft ze klacht ingediend.Maar waarom me behandelen op een respectloze wijze , als een slechterik? duidelijk een schending van de rechten van de burger die recht hebben om op een respectvolle manier behandeld worden door de politie…..

-op 22 mei 2020  wandelde ik door stadspark en werd aangesproken door daklozen, omdat ze weten dat ik een blog schrijf, hebben ze me hun klachten kenbaar gemaakt. Een paar daklozen die geen plaats gevonden hadden in nachtopvang omdat het vol was, werden door de politie aangesproken en aangemaand  om “naar huis te gaan”. Maar ze zijn   daklozen en  dus hebben geen huis, dan heeft  de politie hen onder dwang verplicht de ganse nacht in beweging te blijven. Het lijkt me  een soort marteling.

Een dakloos had blauwe plekken van slagen van de politie en volgens hen had de politie plezier hun in pijnlijke houdingen te houden.

Sinds minstens 5 jaar heb  ik tientallen verhalen gehoord  over geweld van politie Leuven tegen de daklozen, zwakke burgers  in stadspark en ingang hal bibliotheek o.a door honden brigade.

Een paar jaar geleden had OCMW een halftijds maatschappelijk werker  tussen  de daklozen, ik begrijp niet waarom hij  de OCMW niet geïnformeerd heeft en ook waarom de OCMW  niet de bevoegde instanties geïnformeerd heeft.

Ik heb hierover  3 brieven naar de Procureur des Konings gestuurd. wat heeft de Procureur met mijn klachten gedaan?

Ik ben van mening  dat de Staat/Stad de zwakke burgers in het koud laat staan.

De huidige situatie is zo dat het slachtoffer een klacht moet gaan indienen in het huis van de dader.Ik ben van mening dat er in het geval van een klacht van de burger tegen de politie er in elke stad  een onafhankelijke instelling in een ‘burger gebouw’ zou moeten bestaan om klacht in te dienen.  

Klacht indienen bij Comité P is voor veel mensen zeer moeilijk of onmogelijk ,het  moet digitaal gebeuren en ook in hun officieel klachten bladzijde, veel mensen weten niet hoe ze de mogelijke bewijzen of foto’s kunnen opladen…

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!