Siegfried Brackes duivel en de god van KVHV

Siegfried Brackes duivel en de god van KVHV

dinsdag 30 december 2014 22:03

Een interview met
Siegfried Bracke vol zelfverheerlijking, BDW-verheerlijking,
natrappen naar de VRT en oud-collega’s, dwaze oneliners en degoutante
provocatie? Dat was lang geleden.

De Linkse Flamingant

“Knack: Hoe
vergelijkt u de inspanning van vandaag met die uit de jaren ’80?

SB: ‘Het was toen…
(denkt na) meedogenlozer. Vreemd genoeg aanvaardde men dat.
Nu barst het van de sociale correcties. Vollen bak sociale
correcties. Terecht! Het rare is: hoe gelijker de samenleving, hoe
gevoeliger voor ongelijkheid.’

Knack: Is dat niet
evident?

SB: ‘Vindt u?’

Knack: Een gelijke
samenleving is een beschaafde samenleving en een beschaafde
samenleving verdraagt geen ongelijkheid?

SB: ‘Het hangt ervan
af wat je wilt. Absolute gelijkheid is des duivels. Er moet een
verschil zijn tussen wie hard zijn best doet, wie gewoon zijn best
doet en wie niet meedoet. Niet dat je die laatste moet laten vallen,
maar er moet een verschil zijn.’”

Absolute gelijkheid
is des duivels. Dat zijn toch
wel erg zware woorden. Hij vindt het dus ook helemaal geen goed idee
om in de richting van meer
gelijkheid op te schuiven.
Nee, want het is een idee van de duivel. De beeldspraak verraadt de
goddelijke status die het streven naar maximale winst, en dus
maximale ongelijkheid, ondertussen heeft gekregen. In
markteconomische termen alweer. Er moet een verschil zijn tussen zij
die hard hun best doen, wat minder en helemaal niet, zegt
Siegfried. Ik ken tientallen
mensen die elke dag keihard hun best doen, maar met minder (en soms
veel minder) dan duizend euro
moeten zien rond te komen. Zij doen hard hun best, maar niet in
sectoren die streven naar economische winst. Wees gerust, Siegfried,
er ís een verschil.

“Knack: ‘Sommige
Vlaams Belangers hopen dat de scores van weleer zullen terugkeren,
omdat het probleem waar zij zich op enten niet opgelost zou zijn.’

SB: ‘Dat is ook zo.
N-VA is absoluut een middenklassepartij, in de hoop dat we iedereen
tot de middenklasse kunnen verheffen. Wat we in Vlaanderen
fantastisch gedaan hebben de voorbij drie à vier generaties. Wie
echter enkel stemmen denkt te halen in de onderste laag, bij de
mensen die voortdurend vanaf nul moeten beginnen, moet ervoor zorgen
dat die continu worden ingevoerd. En dan zal je bezwaren hebben tegen
een strengere wet op gezinshereniging.’

Knack: ‘Nu zegt u
dat de beleidspartijen van de laatste decennia soepel waren inzake
migratie omdat hen dat electoraal kiesvee opbracht?

SB: ‘Het is een
hypothese.’”

Geen commentaar. Ik
geef het u mee omdat u het anders misschien niet zou geloven uit mijn
mond. België heeft migranten geïmporteerd die als rood kiesvee
dienen, stelt Braaksel als hypothese.
Niet in de loge, niet op een
voka-feestje, maar in de Knack. Niet te geloven, hé? Eén
vraag misschien: ‘we’ in Vlaanderen de voorbije 100 jaar, wie zijn
dat precies, Siegfried?

Dat Siegfried
electoraal niet kon doorbreken in ‘zijn’ stad Gent, wijt hij even
verderop in het interview helemaal aan de socialisten. Gent,
de stad waarnaar hij vanuit Mol verhuisd was met
de burgemeestersjerp
in gedachte, is
volgens de federale kamervoorzitter een sociologisch moeilijke stad
in Waalse PS-stijl en bovendien is het kiesvee links, zo weet de
Siggy, omdat het, behalve dan die autochtonen, studenten zijn die
ooit bleven plakken. En jonge mensen neigen naar links, zegt Brack
Water. Zo links als jij zogezegd indertijd, Braakje? Je gelooft niet
meer in die begrippen, zeg je, en daarom durf je jezelf nog links
noemen. Helemaal anders dan die jonge mensen, die naar links
‘neigen’. Een linkse, progressieve flamingant, noem je jezelf en je
zegt: “De zogeheten progressieven van vandaag dat zijn de echte
conservatieven.”

De toekomst is het verleden

Siegfried mag de
termen links-rechts doodverklaren en twijfelen aan de invulling van
conservatief-progressief, zijn jonge Antwerpse elitevrienden van het
KVHV noemen zich ongegeneerd conservatief rechts. Zelfs Bracke zou
over deze studenten niet kunnen zeggen dat ze in feite de echte
progressieven zijn. Deze jongeren laten er geen misverstanden over
bestaan naar welke kant ze ‘neigen’. Wouter Jambon, jongste zoon van
de extreem-rechtse N-VA’er Jan Jambon, liet Vlaanderen nog maar eens
ongegeneerd horen hoe haaruittrekkend gevaarlijk kortzichtig en dom
een naïeve conservatief klinkt. In Jambons Vlaams-nationalistische
kringen ‘neigt’ men als men jong is niet naar links, integendeel. Er
moeten scherpe rechtse authoritaire kantjes afgevijld worden, en geen
klein beetje ook.

Wouter Jambon pakt
het Vatikaan in de tijd en noemt de Antwerpse katholieke bisschop
John Bonny alvast een ketter omdat hij volgens het KVHV seksuele
betrekkingen buiten het sacrament van het huwelijk niet als zondig
genoeg veroordeelt en ook nog zegt: “’We moeten binnen de kerk
zoeken naar een formele erkenning van de relationaliteit die ook bij
veel holebikoppels aanwezig is.”

Onder het
doorzichtige mom dat ze opkomen voor de rechten van ‘homoseksuelen’
trekken ze eerst van leer tegen de bisschop door te stellen dat hij
daarmee in feite zegt dat ‘homoseksuelen’ nu niet welkom zouden zijn
in de Kerk van God. Wouter en zijn conservatieve vrienden weten
beter: “Dit is manifest onjuist. Elke mens is immers geroepen door
God om lid te worden van (de) katholieke Kerk.”

Mooi toch van onze
jonge conservatieve rechtse toekomst van het land. Zo mooi dat ik het
ga herhalen: “Elke mens is immers geroepen door God om lid te
worden van (de) katholieke Kerk…” De ene luistert misschien beter
naar de katholieke god dan de andere, maar geroepen worden we
allemaal, zeggen onze katholieke vrienden. Maar is iedereen welkom?
Jazeker! Behalve bisschop Bonny misschien.

Het volledige ‘persbericht‘:

KVHV
Antwerpen: ‘Monseigneur, wat u voorstelt is niet katholiek!’


De
Bisschop van Antwerpen, Mgr. Johan Bonny, heeft opnieuw de media
gehaald door onomwonden op te komen voor het kerkelijk erkennen en
zegenen van relaties tussen homoseksuelen. Hiermee is hij niet aan
zijn proefstuk toe. De Antwerpse kerkvorst was enkele jaren geleden,
in 2012, nog lovend over een toneelstuk dat opgevoerd werd in De
Singel, onder de titel ‘On the Concept of the Face, regarding the Son
of God’.  Hoewel dit toneelstuk van Romeo Castelucci een
godslasterlijke aanval op Jezus Christus vormde, zag Mgr. Bonny er de
culturele meerwaarde van in.

Door
zijn oproep om homoseksuele relaties binnen de rooms-katholieke kerk
een structurele plaats te bieden overschrijdt Mgr. Bonny een nieuwe
grens. Deze keer niet van fatsoen, maar van geloofsleer en moraal. 
Ten eerste schept hij zo het beeld dat homoseksuelen geen plaats
zouden hebben binnen de katholieke Kerk. Dit is manifest onjuist. 
Elke mens is immers geroepen door God om lid te worden van katholieke
Kerk.  Deze Kerk heeft haar regels, structuren en tradities, die
voor iedereen dezelfde zijn, en in tegenstelling tot wat men
vermoedt, nog zeer goed gekend.  Seksuele geaardheid is
geenszins een criterium om wel of niet katholiek te kunnen zijn.
De Kerk, enige weg tot heil in
het hiernamaals, staat open voor elke mens, wat ook zijn achtergrond,
zijn talenten en zijn problemen zijn.  Ook voor homoseksuelen –
alsof dat nog gezegd moest worden. Iedereen is welkom. 

Maar
de regels van moraal gelden universeel, voor elke katholiek, op elke
plaats en van elke tijd. Het huwelijk, een sacrament ingesteld door
Christus, is toegankelijk voor één man en één vrouw en wordt
aangegaan uit vrije wil. Het stopt bij het overlijden van één van
beide huwelijkspartners. Seksualiteitsbeleving is door God gewenst
binnen het huwelijk. Op deze wijze is het einddoel van seksualiteit,
de voortplanting van de mens, het stichten van een gezin. Voor de
Kerk kan dit niet buiten het huwelijk. Dat er fouten tegen gebeuren
is maar al te menselijk, daarom voorziet God dan ook het sacrament
van de biecht en zo begint een nieuw hoofdstuk in het spiritueel
leven van elke katholiek, steeds opnieuw. In die zin is er geen
verschil tussen ongetrouwd samenwonende hetero- en homokoppels. Het
moeilijke is enkel dat de Kerk niet kan toelaten om twee mensen van
hetzelfde geslacht te laten trouwen omdat het einddoel van de
seksualiteit niet mogelijk is. Dit is eveneens hoe aartsbisschop
Léonard de visie van de Kerk op homoseksualiteit heeft verklaard in
het duo interview met Etienne Vermeersch op VRT.

Wat
hier gevraagd wordt, is dus niet een plaats voor homoseksuelen binnen
de Kerk.  Die is er namelijk al. Wat Mgr. Bonny wil, is niet
nieuwe spelers toelaten tot het spel (want iedereen is reeds
toegelaten), maar de spelregels zelf op subtiele wijze veranderen.
Hij lijkt seksualiteitsbeleving buiten het sacrament van het huwelijk
om te willen verkopen als niet-zondig.  Dit heeft tot gevolg dat
iedereen, homoseksuelen zowel als gescheiden mensen, buiten het
huwelijk hun relaties seksueel mogen beleven zonder dat dit als
zondig wordt bestempeld door de Kerk.  e

Mgr.
Bonny, opvolger van de apostelen, wil op omfloerste wijze het geloof
veranderen.  Dat kan niet.  Als katholieke vereniging met
thuisbasis te Antwerpen wil het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond
van Antwerpen dan ook haar stem verheffen en luidop zeggen: neen
Monseigneur, wat u voorstelt is niet katholiek. 

KVHV-Antwerpen

Tijdloos

Er staat geen datum
bij, ook niet op de website. De inhoud is ‘tijdloos’, maar in 2014
indrukwekkend op het niveau van regressief conservatisme. Mocht u
zich afvragen of alle jonge studenten naar links ‘neigen’, zoals
Bracke suggereert, dan kon u niet uitvoeriger en meer ontkennend van
antwoord gediend worden. Deze jongeren waarschuwen de mensheid voor
het relativeren van de zonde van niet-huwelijkse betrekkingen. Jezus
– en dus God – heeft het sacrament tussen man en vrouw heilig
gemaakt. Enkel en alleen als je procreatief neukt binnen een
kerkelijk huwelijk ben je goed bezig. Alle andere vleselijke
betrekkingen zijn schandelijk. Ze zijn zondig. Maar onze
katholieke God heeft daar volgens het KVHV dan het sacrament van de
biecht voor uitgevonden, zodat we na de biecht in een nieuw
spiritueel hoofdstuk belanden waarin we hoogstwaarschijnlijk opnieuw
zondig gaan vogelen.

Man, man, het is
door heiliger-dan-de-paus frustro’s als Wouter Jambon dat van
spiritualiteit al honderden jaren geen sprake meer is in het
katholicisme, omdat er geen ruimte overblijft naast alle idiote
regels en eeuwenlange antropocentrische dwalingen, van in de 4de eeuw
al. Katholieken hebben er niks van begrepen. Ze hebben een guru, hun profeet, woorden in de mond gelegd en hebben er een God, een zoon van God en een Mensenzoon van gemaakt. Het wordt tijd om op te houden te denken dat er een
God bestaat die wij in woorden en regels kunnen vatten.

Volgens deze om
aandacht schreeuwende, potentieel erg gevaarlijke figuren als een
Wouter Jambon is seks buiten het kerkelijke huwelijk een zondige daad. En je weet, daarvoor brand je eeuwig in
de hel. Gelukkig is er het sacrament van de biecht, zodat je na het
kopen van een aflaat of het prevelen van woorden aan een nieuw
spiritueel hoofdstuk kan beginnen. Het is een kwestie van tijd tot je
terug zal zondigen – want, hé! – we zijn maar mensen, maar dan trek je gewoon terug naar de biechtstoel. Ze zullen het zich op hun jeugdige leeftijd niet willen voorstellen, maar wat met seks binnen het huwelijk tijdens of na de menopauze, of op andere momenten wanneer en wijzen waarop er zeker geen voortplanting kan gebeuren? 

Geen woord over liefde.

Ze zouden zich misschien de moeite eens kunnen getroosten om het Nieuwe Testament te lezen.

De dreiging van de hel, het schuldbesef, de boetedoening. De zonde en de jonge conservatief die als een flagellant de te milde bisschop aanklaagt. Voor deze jongeren is de toekomst het verleden. Mijn eigenste zus zei me ooit dat democratisch stemmen ‘iets van de middeleeuwen was’. Je kan overal mee wegkomen, zolang de machtigste een hand boven je hoofd houdt. En de anderen zwijgen.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!