SHAME: een betoging tegen de N-VA

SHAME: een betoging tegen de N-VA

woensdag 19 januari 2011 18:25

“Wat zet duizenden mensen aan om zondag te gaan betogen voor een regering?” De laatste dagen werd er al heel wat over gezegd en geschreven. Door de organisatoren, journalisten, bloggers, jongerenvoorzitters van de politieke partijen,… Maar een duidelijk antwoord werd nog niet geformuleerd. 

Hierbij wil ik de visie voorleggen dat het antwoord op deze vraag eenvoudig is: het is een betoging tegen de N-VA. En meer precies tegen de onwil van de N-VA om tot een compromis te komen. Een onwil waar de partij goede redenen toe heeft.

Deze stelling is eigenlijk niet nieuw. Ze kwam hier en daar al aan bod de voorbije dagen. In een artikel op dit medium, leggen de jongerenvoorzitters uit waarom ze zondag op straat komen. Anke Gittenaer, voorzitster van Animo, de jongerenafdeling van SP.A, is de enige die expliciet durft te zeggen dat het een betoging tegen de N-VA is:

“Onze partij leverde tijdens de lopende onderhandelingen goed werk. Het sprankeltje hoop van de afgelopen maanden kwam er na het werk van Vande Lanotte. We willen trouwens zeer duidelijk laten horen en zien dat we het niet eens zijn met N-VA en CD&V. Die willen maar niet naar een compromis toe groeien.”

En aan de andere kant van de frontlijn weet N-VA dat de betoging tegen hen gevoerd wordt. Marc Puyol schreef in een bijdrage, ook op DeWereldMorgen.be:

“Jong N-VA voelt zich geviseerd door het initiatief ‘SHAME’ en roept dan ook op om niet te betogen, maar geduld te hebben voor een regering die de toekomstige welvaart veilig moet stellen.”

De mensen beginnen meer en meer te beseffen wat de N-VA wil. En dat is absoluut niet regeren. Zeker geen eerste minister leveren, maar ook gewoonweg niet in een regering zitten.

Dit bleek al van in het begin toen het initiatief tot de vorming van een regering aan Di Rupo werd overgelaten. Maar na de mislukking van Di Rupo’s poging (die nochtans graag premier wilde worden), was De Wever onvermijdelijk aan zet. De nota De Wever moest dan ook onaanvaardbaar zijn voor de andere partijen opdat ze zeker niet tot een compromisregering zou leiden en dat was ze ook.

De vraag stelt zich dan waarom de N-VA absoluut niet wil regeren. De inzichten van de politicologen Strøm en Müller kunnen ons helpen deze vraag te beantwoorden. Ze maken een typologie van politieke partijen op basis van strategie: partijen kunnen vote-, policy- of office-seeking zijn.

Een office-seeking partij wil regeren. Met de 3 klassieke partijen (CD&V, SP.A en Open VLD) heb je gegarandeerd geen 100 dagen nodig om een regering te vormen. Groen! zou een typische policy-seeking partij kunnen zijn die opkomt voor klimaat- en sociale rechtvaardigheid door harde oppositie te voeren, maar lijkt vandaag eerder voor “vote” en “office” te gaan. Vlaams Belang is dan weer vooral vote-seeking en in tweede instantie policy-seeking.

Wie hebben we dan nog niet gehad? De Nieuw-Vlaamse Alliantie. Office-seeking zijn ze alvast niet. Want regeren is verliezen, zeker met een electoraal programma met grote beloften. Bovendien gaan ze niet achteruit in de opiniepeilingen door voet bij stuk te houden, integendeel: ze gaan er zelfs nog op vooruit!

De strategieën policy-seeking en vote-seeking kunnen het gedrag van de N-VA wel verklaren. De N-VA heeft een radicaal communautair programma dat ze wil uitvoeren. Dit is het policy-luik. Maar ze weet ook dat wanneer dat niet lukt, ze dan afgestraft wordt door de kiezer. En meer bepaald op zondag 14 oktober 2012. Want dan wil de N-VA zich lokaal verankeren en Janssens en Termont van de troon stoten. De N-VA heeft dus goede redenen om zich vote-seeking op te stellen.

“Wat zal de betoging bereiken?”, is die andere prangende vraag. De betoging zal de N-VA alvast niet aanzetten tot het aanvaarden van een compromis. Enkel de opiniepeilingen kunnen de N-VA aanzetten tot een compromis, en die lijken de positie van de leeuw niet aan te tasten.

Meer zelfs, Bart De Wever en co. zullen proberen deze optocht te gebruiken om zelf sterker te worden. De organisatoren besloten wijselijk te vragen de Belgische driekleur thuis te laten, want net zo’n symbolen zou de N-VA kunnen aangrijpen om de mobilisatie te reduceren tot een vlaag van Belgicisme. SHAME moet weten dat ze het opnemen tegen een sluwe tegenstander.

Uit nieuwsgierigheid naar hoe de betoging zelf zal verlopen en hoeveel volk ze op de been zal brengen, sluit ik graag af met een citaat van collega Marc Puyol:

“Toch is het afwachten hoe deze betoging nu precies zal verlopen. Het gaat om een lang traject en er wordt enkel via sociale media gemobiliseerd. De traditionele kranten en tv-zenders hebben wel geholpen door het initiatief uitgebreid in de kijker te zetten. Anderzijds was het oorspronkelijk op studenten en jongeren gericht, terwijl 23 januari nog volop in de blokperiode valt.”

Interviews met de jongerenvoorzitters van de politieke partijen over waarom zij op straat komen: https://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/01/19/no-government-waarom-zij-zondag-gaan-betogen

Opiniestuk van Marc Puyol over de betoging: https://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/01/17/waaruit-bestaat-shame

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!