Schaduwzijde

maandag 4 mei 2015 15:02

Mijn identiteit wordt gevormd door datgene waaruit ik besta, wat ik doe en welke taal ik spreek, maar net zozeer door groepen waartoe ik niet behoor, wat ik niet doe en de talen waarin ik mij niet uitdruk. Die schaduwzijde is per definitie aanvullend aan de materie die mij samenstelt en die schaduw is meestal even bepalend.

Zelf heb ik me blijkbaar iets te lang in de schaduwzone begeven. Tijdens een recente doktersconsultatie werd ik nagenoeg gezond verklaard, al vertoonde het bloedonderzoek een merkbaar tekort aan vitamine D, wat een rechtstreeks gevolg scheen te zijn van te weinig zonneschijn.

Onze lichamelijke gezondheid kan in gevaar worden gebracht door tekorten of stoffen waaraan het ons ontbreekt, maar ook onze geestelijke gezondheid kan lijden aan gebreken.

Geen of weinig betrokkenheid genieten in politiek bestuur kan zo’n gebrek zijn. Het zette mij er drie jaar geleden toe aan – voor de toenmalige gemeenteraadsverkiezingen – om lid te worden van de groene partij, al was het maar om kennis te maken met die politieke arena waarin ik tot dan toe geen speler was geweest, hoogstens een supporter.

Geldgebrek is misschien wel het dwingendste gebrek; een tekort dat me doet vertragen in mijn pas, dat mij telkens twee keer doet nadenken over mogelijke aankopen en dat mij strijdbaar maakt ten midden van die samenleving die niet in staat is mij en vele andere mensen van een basisinkomen te voorzien.

Op andere vlakken neemt het gebrek de vorm aan van een gemis. Het is niet zomaar iets wat ik tekort kom of iets wat mij niet (langer) wordt toevertrouwd. Plots komt er ook een verlangen bij kijken, naar iets wat ik ‘mis’.

Bewust eten is bijvoorbeeld zoiets wat ik mis. Ik wil graag geloven dat dit gemis – om bewuster met voedsel om te gaan – mij definieert. Spiritualiteit verlang ik ook naar, een visie en verbondenheid die verder gaan dan dit aardse leven. En omdat zulke zaken doorgaans geen wezenlijk onderdeel uitmaken van mijn sociaal leven ervaar ik ze als een gemis, wat mij dus bepaalt.

Het is vanuit die optiek dat ik mijn status als werkzoekende beleef; als een gemis aan werk, als de schaduw van de inspanningen die ik doorheen de dag verricht. Als de zwarte massa die vaak genoeg méér op mij inwerkt dan het zonlicht dat mij gegund is.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!