Rusland: “Syrië moet zijn regionale rol kunnen vervullen”
Midden-oosten, Koerden, Diplomatie, Rusland, Irak, Hervormingen, Vrouwenrechten, Burgers, Bendes, Syrië, Saddam Hussein, Economische hervormingen, Liberalisering, Bagdad, Stabiliteit, Politieke hervormingen, Damascus, Bashar al-Assad, V.S., Hafez al-Assad, E.U., Rust, Visa, Donald Rumsfeld, Staatsburgerschap, Omajjadenmoskee, Profeet Mohammad, Groot-Syrië, Koningin Zenobia, Eerwraak -

Rusland: “Syrië moet zijn regionale rol kunnen vervullen”

zondag 29 mei 2011 15:20
Spread the love

Russische diplomaten en officiële instanties hebben volgens Champress van 25 mei 2011 benadrukt dat de V.S. en de E.U. foute maatregelen hebben genomen die Syrië hinderen haar centrale rol in  het Midden-Oosten te vervullen. Beide westerse machtsblokken stelden sancties in tegen president Assad en de Syrische leiders na eerdere onrust in het land.

Volgens Vyacheslav Matuzov, voorzitter van de  Russia’s Society of Friendship and Business Cooperation with Arabic Countries, is de groeiende westerse druk op Damascus toe te schrijven aan de onafhankelijkheid van de buitenlandse politiek van Syrië.

Als Syrië een gevolg geeft aan de Amerikaanse oproep om zijn relaties met Iran te verbreken en stopt met de steun aan het Arabische verzet, zou het worden verwijderd van de zwarte lijst van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Dit wil zeggen dat het westen en de V.S. niet de bedoeling hebben om democratie te verwezenlijken of om de bevolking te steunen om het land te hervormen,” zei  Matuzov in een tv-programma.

Rajab Safarov, adviseur voor Internationale Relaties in de Russische Staats Duma, zei: “Het is duidelijk dat Amerika en Europa Syrië aanvallen voor zijn centrale rol in het Midden-Oosten… Syrië is een echte macht van invloed op de regio in zijn geheel.” De Syriërs zelf maken zich niet druk om de sancties. De economische handel richt zich al langer dan vandaag op andere landen in het Midden-Oosten en in het bijzonder op Irak en Turkije.

Syrië heeft in elk geval geen lessen te krijgen in democratie door Groot-Brittannië dat Saudische soldaten een opleiding geeft tot sluipschutter om het protest in Bahrein de kop in te drukken. Dit kan men lezen in The Guardian van 28 mei 2011.

Rust keer weer op meeste plaatsen

Vrijdag, 27 mei 2011, kwamen  in Syrië negen burgers en militairen om het leven toen gewapende criminele bendes tijdens vreedzame betogingen het vuur openden. Maar op de meeste plaatsen gingen demonstraties van tientallen tot honderden Syriërs zonder incidenten door. Het gewone leven keerde terug in Syrië na de aanhouding van talrijke bendeleden, die bekentenissen aflegden over buitenlandse steun om  burgers, veiligheidsagenten en eigendommen aan te vallen. Ook het Syrische pond bleef stabiel en banktegoeden stegen de voorbije weken met 3,2 %. Een duidelijk teken dat Syriërs een enorm vertrouwen hebben in hun president, het land en het gevoerde beleid.

De Syriërs zijn ook de gefabrikeerde berichtgeving door Arabische satellietstations beu. Zo zou de Syriër Qusai al-Sharaa beschoten zijn geweest door Syrische veiligheidsagenten in Daraa. De man en andere getuigen zijn echter formeel:  Qusai al-Sharaa werd niet beschoten en in Daraa is alles rustig. Maar intussen is de roddel toch een eigen leven gaan leiden…

De Syrische douane onderschepte wel een vrachtwagen met 36 automatische wapens, komende uit Turkije. Dit gebeurde in al-Raqqa, in het noordoosten van Syrië. Ook eerder werden via buurlanden, vooral Libanon en Irak, wapens gesmokkeld om bendes te bevoorraden die Syrië willen onderdompelen in chaos en instabiliteit.

Syriërs willen stabiliteit en rust

De voorbije instabiliteit doet vele Syriërs terugdenken aan de chaos die in de jaren vijftig heerste in hun land, vooraleer de Baathpartij en nadien president Hafez al-Assad en zijn militairen aan de macht kwamen. In 2003 werd Irak door de Amerikanen binnengevallen en net als in 1991 – toen zelfs met Syrische tanks – steunde Hafez al-Assad het optreden tegen Bagdad.

Hafez al-Assad en Saddam Hussein: geen beste maatjes

Na het verdrijven van Saddam Hussein van de macht, werd het voor Syriërs ook mogelijk om vlot visa’s te bekomen voor Irak en een levendige handel op te zetten. Onder oud-president Hafez al-Assad was Irak, samen met aartsvijand Israël, verboden gebied voor Syrische burgers.

Hafez al-Assad en Saddam Hussein hebben veel gemeen. Het waren beiden plattelandsjongens opgegroeid en aan de macht gekomen rond dezelfde periode in de geschiedenis en lid van de Baathpartij. Toch konden ze elkaar niet luchten. Assad was de geduldige strateeg die langzaam voet aan wal kreeg in heel Libanon met zijn troepen en veiligheidsdiensten, er de tegenstanders verdreef en stabiliteit bracht. Veel Libanezen zijn hem daar nog steeds dankbaar voor. Ze betreuren wel de vele Libanese politieke gevangenen uit die periode.

Saddam Hussein daarentegen had geen geduld. De annexatie van Koeweit als negentiende provincie was dan misschien een terechte historische correctie. Maar één die hem zwaar werd aangerekend omdat hij er onvoldoende over gecommuniceerd had met de Amerikanen.

Dat Saddam de andere dictator Hafez al-Assad niet kon luchten, bewijst de overhandiging in 1982 van een video aan Donald Rumsfeld. Daarop kon de toenmalige Midden-Oosten gezant zien dat Hafez al-Assad tijdens een militaire parade genoot van zijn soldaten die slangen de kop afbeten en jonge honden met messen doorprikten.

Het duurde dan ook tot november 2006 vooraleer Syrië en Irak hun diplomatieke relaties herstelden onder president Bashar al-Assad.

Tienduizenden Koerden worden Syrisch burger

De jonge Syrische president heeft de moeilijke taak om zijn land seculier te houden, de eenheid te bewaren, alsook hervormingen te doen die alle inwoners ten goede komen. Op 5 april 2011 werden zo 48 Koerden vrijgelaten, één jaar nadat ze waren aangehouden in de stad al-Raqqa.  Ook werden maatregelen genomen om 150.000 Koerden die het staatsburgerschap niet bezaten door de consensus van al-Hasaka (1962) alle rechten te geven zoals de andere 23 miljoen Syriërs.

32.000 Koerden vroegen reeds het Syrische burgerschap aan op basis van het nieuwe decreet nummer 49 van april 2011. De Syrische administratie is bezig deze gegevens te verwerken en kon reeds 1.007 Koerden voorzien van een Syrische identiteitskaart. Het was onder de voormalige president Hafez dat ze verstoken waren van deze essentiële rechten. Met zijn hervormingspolitiek zet zijn zoon nu de fouten uit het verleden recht, maar dient hij ook rekening te houden met diverse verzuchtingen uit de Syrische maatschappij.

Hoofddoekverbod leerkrachten afgeschaft

Om aan het Moslim Broederschap tegemoet te komen werd de hoofddoekverbod voor leerkrachten afgeschaft en sloot men het enige casino in het land.

Klachten van burgers

Het ministerie van Binnenlandse Zaken besloot intussen om wekelijks te luisteren naar klachten van burgers. Ook komt er aan elke politiebureau een klachtenbus, alsook internet mogelijkheden om suggesties te doen voor verbeteringen in het bestuur. Het was president Bashar al-Assad die internet introduceerde in Syrië. Zo kan men heden ongestoord toegang hebben tot facebook en andere toepassingen, die frequent gebruikt worden door jongeren.

De Syrische regering gaat ook plattelandsprojecten in het noordoosten van het land grondig evalueren en bijsturen. De directeur van deze projecten kreeg zijn ontslag omdat de lokale bevolking geen betere levensomstandigheden kreeg. Er komt nu een duidelijk nieuwe strategie en opvolging door een comité samengesteld door de regering.

Oudste stad ter wereld

Toch zijn hervormingen niet nieuw in het land met de oudste continu bewoonde stad ter wereld. Uit opgravingen blijkt dat 10 tot 12.000 jaar gelden reeds mensen woonden in Damascus. Dit omwille van de gunstige locatie. De stad ligt in het midden van een bijzonder grote en vruchtbare oase. De Barada rivier zorgt er voor de aanvoer van water. Eeuwen terug, maar ook heden is Damascus gekend als belangrijk politiek- en religieus centrum met vertegenwoordigers uit de hele Arabische wereld.

Damascus is de stad waar de profeet Mohammad regelmatig met zijn oom op handelsreis ging. In legendes wordt verteld dat de profeet de stad niet wou betreden omdat deze zo mooi was en “hij slechts één maal de hemel kon betreden”. Een ander stadsverhaal zegt dat hij zijn voet verzwikte en dit als slecht teken zag en terugkeerde. In een moskee in de buurt Qadam (“voet”) zou men een voetafdruk hebben die eerst aan Mozes en nadien aan de profeet Mohammad werd toegeschreven.

Wat wel klopt: de Omajjadenmoskee werd gebouwd op basis van het huis van Mohammad in Medina. Deze Grote Moskee van Damascus staat symbool voor alle latere gebouwde moskeeën die dezelfde architecturale indeling nastreefden. Damascus was dus al de hervormer in de regio door de bouw van dit unieke gebedshuis. Het heiligdom met zijn drie minaretten en andere bouwwerkten in Damascus werden erkent als werelderfgoed door de VN-organisatie Unesco.

Maar ook de invoering van een seculiere staat was vooruitstrevend in het Midden-Oosten. Zelfs tijdens de ramadan heb je christelijke wijken als Bab Touma in Damascus waar alcoholische dranken zoals wijnen en likeuren in vele soorten worden gedronken. Er staat ook een gedenkteken voor de Armeense volkerenmoord, wat in Ankara ondenkbaar is. Damascus ving heel haar geschiedenis vele vluchtelingen uit de regio op: Armeniërs, Libanezen, Palestijnen en Irakezen.

Groot-Syrië

De meeste Syriërs denken niet in hokjes op cultureel of religieus gebied. Ze rekenen onder Groot-Syrië ook hun zielsverwanten in Libanon en Palestina als broeders.

Hervormingen door Bashar al-Assad

Ook vandaag gaan de hervormingen door in Syrië. President Bashar al-Assad is drukdoende met zijn kabinet en parlement om het land te vernieuwen naar een democratischer republiek.

Eén van de grootste uitdagingen van het huidige Syrië vormt de explosieve groei van de jonge bevolking (35,2 % is jonger dan 15 jaar) en de aanpak van de werkloosheid. Onder vader Hafez kregen moeders van twaalf kinderen nog een medaille, onder zoon Bashar werd de kinderbijslag hervormd zodat Syriërs met elk bijkomend kind minder kindergeld krijgen.

Syrie telde 4,5 miljoen inwoners in 1960. Vandaag zijn dat er volgens UNPFA en de Wereldbank 23 miljoen met een gemiddelde van drie kinderen per vrouw. Buurland Libanon haalt een cijfer van 1,84 en Turkije 2,1 ter vergelijking.

Het grote aantal kinderen was geen probleem toen Syrië nog olie uitvoerde, maar vandaag moet het land het zwarte goud invoeren.

Koningin Zenobia

Syrische vrouwenactivisten kunnen uitpakken met hun Koningin Zenobia. Het was de buitengewone schone vrouw Zenobia die haar man opvolgde en koningin van Palmyra werd (267-272). Haar zoon en troonopvolger Vabalathus kreeg niet de gewenste titels van de Romeinse keizer Gallienus. Toen Zenobia ook nog Egypte veroverde, ontstond een oorlog tussen Rome en Palmyra. Zenobia en haar zoon werden gevangen genomen en met gouden kettingen naar Rome meegenomen. Of Zenobia werd onthoofd, zichzelf vergiftigde of een rustig leven kon leiden in een villa bij Tibur is onduidelijk. Maar wellicht is de laatste versie de correcte, wegens vermelding door bepaalde historici van nakomelingen.

Bashar al-Assad: strever voor vrouwenrechten

Gezien zijn opleiding in Londen zet Bashar al-Assad die vrouwvriendelijke traditie verder. Hij is er rotsvast van overtuigd dat vrouwen een belangrijke positie kunnen vervullen in de samenleving. Zijn kabinet werkt constant voor een betere positie voor Syrische vrouwen en hun recht om buitenshuis te werken. Vooral op het platteland is nog veel werk op dat vlak.

Er zitten diverse vrouwen in de regering-Assad en 12 % van de afgevaardigden is vrouw. Dit geldt eveneens voor 9 procent van de diplomaten en rechters, 15 % van de advocaten en 27 % van de krachten in de publieke sector. Povere cijfers voor onze westerse standaarden, maar voor het Midden-Oosten zijn dat aantallen om trots op te zijn.

Onder president Assad werd enkele jaren geleden het beruchte artikel 548 afgeschaft. Dat vermelde dat “als een man een vrouw of een vrouwelijk familielid betrapt op een ‘immorele daad’ en haar in zijn woede vermoordt, er dan geen straf volgt”. Omdat de meeste Syriërs en hun leider vonden dat dit niet op ging om alzo eerwraak te legitimeren en men deze wet erg ruim interpreteerde verdween het bewuste artikel uit het Wetboek van Strafrecht.

Toch blijft eerwraak bestaan ondanks zware straffen die kunnen worden uitgesproken. Families zetten vaak dokters onder druk om valse overlijdensrapporten op te maken. Alleen een mentaliteitswijziging kan het probleem aanpakken, maar dit noodzaakt een lange  campagnes door de overheid, media en islamitische autoriteiten. En heden is dat niet hun grootste prioriteit.

Volgens activisten zouden er jaarlijks zeker tweehonderd Syrische vrouwen gedood worden door eerwraak van familieleden.

Liberalisering van de economie

Syrië kent een zware subsidiëring van de prijzen van benzine en voedsel. Het voorkwam zo rellen  om hogere prijzen, die voorkwamen in andere landen van het Midden-Oosten. Een liter diesel kostte in 2006 in Syrië 0,14 dollar, terwijl de importkost 0,56 dollar per liter bedroeg. Per jaar staat dat garant voor één miljard dollar verlies voor de begroting in Damascus. Ook omdat Libanezen van  over de grens mee profiteren van de overgesubsidieerde Syrische diesel.

Het is volgens een IMF-rapport van 2009 vooral de industriële sector die profiteert van de Syrische markteconomie en die het alternatief is voor de vroegere oliewinning. 13 % van het bnp komt uit deze sector. Het gaat dan voornamelijk om textiel, cement, chemische producten, fosfaten en suiker die in Syrië worden vervaardigd en verwerkt.

Na de liberalisering van de verzekeringssector in 2006, kwamen ook heel wat bedrijven uit die brache uit de grond. Even belangrijk zijn de bankhervormingen die door president Assad in 2001 van start gingen. De banksector groeit jaarlijks met acht procent in Syrië. En de door Assad toegelaten privé-universiteiten halen nu reeds hetzelfde niveau van de staatsuniversiteiten.

De verdere industrialisering heeft net als in andere landen in de regio een impact op het milieu. De Verenigde Naties schatten dat de slechte luchtkwaliteit in Syrië 188 miljoen dollar per jaar kost aan ziektes, werkverzuim en ziekenhuisbehandelingen. Veel afvalwater komt ook ongezuiverd in de rivieren terecht. Gelukkig krijgt de milieuproblematiek alsmaar meer aandacht in het onderwijs.

Syrië blijft zich voortdurend hervormen en vernieuwen en eenzijdige sancties van Europa of Amerika zullen er enkel voor zorgen dat het land naar het oosten en niet naar het westen kijkt. De EU zal na het getreuzel om Turkije te aanvaarden bij de Europese Unie met Syrië opnieuw economische mogelijkheden verloren laten gaan in het Midden-Oosten.

Bron:

Syrië – Bernard Bouwman – 2010 KIT Publishers / Oxfam Novib / 11.11.11 – ISBN 978 90 6832 425 9 – NUR 517/900 – www.kitpublishers.nlwww.landenreeks.nl

# Meer informatie over Syrië kan U terugvinden op: http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!