De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Rozenoorlogen tussen Huizen York en Lancaster/Onzininformatie over Richard Neville, de 16e Graaf van Warwick, de ”Kingmaker”

Rozenoorlogen tussen Huizen York en Lancaster/Onzininformatie over Richard Neville, de 16e Graaf van Warwick, de ”Kingmaker”

dinsdag 7 september 2021 01:03
Spread the love
ROZENOORLOGEN TUSSEN HUIZEN YORK EN LANCASTER/ONZININFORMATIE OVER HOOFDROLSPELER RICHARD NEVILLE, 16E GRAAF VAN WARWICK ”DE KINGMAKER”
AAN
De Redactie van Magazine ”Ontdek”
Aflevering:
De geschiedenis achter Game of Thrones
Uitgegeven in 2019
[Wegens drukke werkzaamheden is deze historische kritiek nu, september 2021, aan u verstuurd.
Onderstaand magnum opus, want zo mag ik het wel noemen, is door mij aangevangen in september 2019, kort na lezing van uw tijdschrift
Duik dus even in uw archieven]
ZIE OOK
Onderwerp:
Onzininformatie over Richard Neville, de 16de Graaf van Warwick, beter bekend als ”The Kingmaker”
Geachte Redactie,
Alvorens met mijn kritiek los te barsten, een oprecht woord van waardering.
Als groot fan van de nu afgelopen grootse serie ”Game of Thrones” heb ik het buitengewoon gewaardeerd, dat u een uitgebreide achtergrondspecial hebt samengesteld, waarin u op een diversiteit aan aspecten over de serie zelf, maar
ook op een aantal historische perioden, zoals de Vikingen, de eerste christenen, kaliefen in het Midden-Oosten en andere onderwerpen, bent ingegaan.
Of het allemaal historisch klopt, wat u schrijft, heb ik nog niet in detail kunnen nagaan, omdat ik nog niet alles heb gelezen [aanstonds zult u begrijpen, waarom ik dit naar voren breng], maar wat ik er wel van gelezen heb, komt
als redelijk betrouwbaar en goed doorwrocht over.
Totdat ik bij het gedeelte over de Rozenoorlogen kwam [blz 20 t/m 25 van uw Magazine] en, excusez les mots,
op een aantal ronduit onzinopmerkingen van uw kant stuitte.
Kijk, DAT u de Rozenoorlogen in uw special hebt betrokken, vind ik interessant en is bijna vanzelfsprekend, omdat The Game of Thrones er in belangrijke mate op is gebaseerd.
Of beter uitgedrukt:
Schrijver George R.R. Martin heeft zich door die Rozenoorlogen in belangrijke mate laten inspireren, met hoog kwalitatief resultaat!
Maar als u nader op die Rozenoorlogen ingaat, mag verwacht worden, dat u met historisch juiste informatie komt.
Anders zeg ik:
Schrijf er dan niet over.
Ik ben nog niet in de gelegenheid geweest, alles en detail te lezen [wel enkele passages], wat u over die Rozenoorlogen geschreven hebt, vanwege een druk bezette agenda [misschien komt er nog een aanvullende brief, waarin ik u daarover te grazen neem, als ik dat nodig acht], maar ronduit belachelijk en historisch totale NONSENS [nogmaals, excusez lets mots] was, wat u over een van de hoofdrolspelers, Richard Neville, 16 de Graaf van Warwick, ook wel ”the Kingmaker” genoemd [1], hebt neergeschreven.
UW SCHRIJFSEL OVER RICHARD NEVILLE, DE KINGMAKER
Eerst maar eens uw schrijfsel over Richard Neville, de Kingmaker, wat te lezen is.
Ik lees [en u nu met mij] bladzijde 24, links bovenaan:
”VERRADER WILDE ZELF OP DE TROON
De Graaf van Warwick, bijgenaamd ”The Kingmaker” steunde
Hendrik VI van het Huis van Lancaster met zijn rijkdom., welsprekendheid en leger.
Hij liep over toen zijn neef van het huis York als Eduard IV werd gekroond.
Uit machtswellust nam de Graaf van Warwick na een veldslag de koning gevangen
en probeerde hij zelf op de Engelse troon te komen.”
Einde uw tekst
Dit, waarde Redactie, is een warwinkel van nonsens, taalverwarring en historische inaccuratesse.
TEN EERSTE:
Richard Neville, de 16e Graaf van Warwick, liep, hoewel aanvankelijk inderdaad
een ”aanhanger” van koning Hendrik VI [van het Huis van Lancaster, klopt], NIET
over naar het Huis van York, NADAT zijn neef Eduard, 7e Earl [Graaf] of March
en zoon van Richard, de hertog van York, als Eduard IV tot koning werd gekroond:
Neen, hij [Richard Neville dus] was al jaren in oppositie tegen koning Hendrik VI, waarbij hij samenwerkte met zijn eigen vader  Richard, de vijfde Graaf van Salisbury en de hertog van York, vader van de latere Eduard IV [vanaf hier aangeduid als Edward, het was tenslotte een Engelse koning!]
Bovendien was hij juist de grote voortrekker van de kroning van neef Edward tot
koning Edward IV! [2]
Ik kom hierop aanstonds uitgebreider terug.
TEN TWEEDE:
U schrijft
”Uit machtswellust nam de Graaf van Warwick na een veldslag de koning gevangen
en probeerde hij zelf op de Engelse troon te komen.”
Dat ..machtswellust” is een zeer kort door de bocht en simplistische verklaring
voor de oorzaken tot het latere conflict tussen koning Edward IV en Richard Neville [van nu af aan aangeduid met de Graaf Warwick of Warwick], waarover aanstonds uitleg volgt.
Het klopt, dat Warwick de koning gevangen nam, maar het is aperte nonsens om neer te pennen, dat Warwick zelf op de Engelse troon wilde komen!
Hij had [en dat was erg belangrijk in de Middeleeuwen!] in geen enkel opzicht, niet eens in de verte, recht op die troon, omdat hij niet tot het Huis Plantagenet behoorde en er ook niet zijdelings van afstamde.
Kortom:
Naar Middeleeuwse mores zou niemand voor hem gevochten hebben en al evenmin was er een schijn van kans, dat hij als koning zou zijn geaccepteerd.
Wel probeerde hij, door een slimme wijze van uithuwelijking van zijn twee
wettige dochters [hij had ook nog een onwettige dochter, Margaret]. [3],
zo dicht bij de troon te komen, dat hij effectief macht kon uitoefenen.
Hierop kom ik terug.
TEN DERDE:
Taalverwarring:
U schrijft
”Uit machtswellust nam de Graaf van Warwick na een veldslag de koning gevangen
en probeerde hij zelf op de Engelse troon te komen”
Uit bovenstaande zin wordt volstrekt niet duidelijk om welke koning het nu ging en om welke veldslag.
U had moeten aangeven, dat het hier ging om koning Edward IV [want zoals
u het hebt  neergeschreven, kon het ook wel om koning Hendrik VI, vanaf nu aangeduid als Henry VI,  gaan] en dat het ging om de volgende veldslag:
The  Battle of Edgecote in 1469, waaraan de slimme Warwick overigens niet zelf deelnam….] [4]
Dergelijke duidelijkheid is van groot belang, omdat het anders de toch al ingewikkelde verwikkelingen rond de Rozenoorlogen nog gecompliceerder maakt!
ACHTERGROND
GRAAF WARWICK EN DE ROZENOORLOGEN
Om Graaf Warwick te kunnen begrijpen, moet hij gezien worden tegen het licht van de Rozenoorlogen, waarin hij zo’n belangrijke rol speelde.
Om de Rozenoorlogen te kunnen begrijpen, moet je iets afweten van het toenmalige recht van opvolging op de Engelse troon en de verwikkelingen
rond de regering van koning Richard II. [5]
Want de Rozenoorlogen wortelen diep en zijn in feite gezaaid door de afzetting
van Richard II.[6]
ROZENOORLOGEN:
We beginnen met de voorgeschiedenis van de Rozenoorlogen, waarover u al geschreven hebt in uw Magazine.
Globaal lezend heb ik echter gezien, dat u weliswaar de Rozenoorlogen als
successiestrijd aanmerkt, maar niet duidelijk hebt gemaakt, hoe het zat met de exacte claims van de Huizen Lancaster en York [De Tweede en Derde Zoon problematiek, zie onderstaand] en ook niet naar de wortels van het conflict gegaan bent.
Daarom krijgt u hier deze informatie gratis en voor niets.
Eigenlijk zou u mij hiervoor moeten betalen, HAHAHAHAHA
De Rozenoorlogen, ook wel ”the Cousins War” genoemd [7] [pas een eeuw na het conflict raakte de term ”Rozenoorlogen;’ in zwang] waren een 30 jaar lang durend binnenlands militair conflict [burgeroorlog dus]  tussen twee
takken van het toenmalige Engelse Koningshuis, het Huis Plantagenet
[aan de macht vanaf 1154 tot 1485], de Huizen Lancaster en York.
Een ”adellijke” burgeroorlog, die hoogst bloedig werd uitgevochten, waarbij
de diverse adellijke families partij kozen voor Lancaster en York , weer van kant wisselden, als het hen zo uitkwam en verraad, kuiperijen, intriges en bloedige veldslagen elkaar afwisselden.
Voor meer verdieping en informatie [die u ook deels hebt beschreven] zie noot 8
GEZAAID ZAAD
Maar het conflict begon niet bij de eerste militaire veldslag of liever gezegd schermutseling, de Eerste Slag bij St Albans in 1455 [9]
Ook niet bij het gerezen en hoogopgelopen conflict tussen de vrouw van
de vreedzame en geestelijk labiele koning Henry VI, de strijdbare Margaretha van Anjou [10]
en haar gunsteling, Edmund Beaufort, Duke [hertog] of Somerset [behorend tot de Beauforts, de onwettige tak van het Huis Lancaster en neef van de Lancaster koning Henry VI] enerzijds en anderszijds
Richard, de hertog van York [vader van de latere koning Edward IV], ook een [weliswaar verdere] neef van koning Henry VI
[11]
Neen, het wortelde in de afzetting van koning Richard II door zijn neef, de latere koning Henry IV. [12]
RICHARD II/PRIMOGENITUUR RECHT
Ik heb weleens gekscherend opgemerkt, dat de diepere oorzaken van de Rozenoorlogen scholen in het feit, dat Edward III, de Engelse koning, die de
Honderdjarige oorlog tegen Frankrijk startte, ook een soort successiestrijd [13],
teveel zoons had.
Het uiteindelijke Rozenoorlog conflict woedde dan ook tussen de nakomelingen
van de tweede zoon van Edward III [van wie de hertog van York van moederskant afstamde] en de derde zoon van Edward III [waartoe het Huis van Lancaster behoorde, de wettige tak en de onwettige tak]
Genoemde Koning Richard II was een zoon Edward of Woodstock, beter bekend als ”’De Zwarte Prins” [14] de oudste zoon van Edward III en volgde zijn grootvader Edward III op tienjarige leeftijd op, omdat zijn eigen vader reeds was overleden.
En bij de Engelse troonopvolging gold het primogenituur recht [recht van de eerstgeborene] [15]
Als de koning overleed, volgde zijn oudste zoon op.
Wanneer deze overleed, diens zoon/nageslacht
En pas als zijn dynastie was uitgestorven, kwam de lijn van de tweede zoon aan de beurt,
En zo ging het door.
Vrouwen hadden in Engeland het recht op troonsopvolging, maar door de uitgesproken patriarchale samenleving in Middeleeuws Engeland probeerde men dat zoveel mogelijk te voorkomen. [16]
Door een aantal oorzaken en hoogoplopende conflicten met zijn edelen liep het helemaal mis met de regering van Richard II en werd deze uiteindelijk door zijn neef Henry Bolingbroke [Bolingbroke, naar het kasteel waar hij geboren was], afgezet [Richard II was kinderloos] [17] en liet Bolingbroke zichzelf kronen tot Henry IV en werd daarmee de  grootvader van Henry VI, die koning was tijdens het begin van de Rozenoorlogen. [18]
EN DAAR WRONG DE SCHOEN!
Niet alleen, dat de wettige koning van Engeland, Richard II, werd afgezet, was van doorslaggevend belang [19] maar ook door wie, namelijk door zijn neef Henry Bolingbroke, zoon van de DERDE zoon van
Edward III, John of Gaunt [Jan van Gent, hij was in Gent geboren gedurende Edward III’s oorlog tegen Frankrijk], hertog van Lancaster [die titel had hij gekregen via zijn eerste vrouw, Blanche van Lancaster, die de dochter was van de hertog van Lancaster] [20]
Maar in feite waren er nog de nakomelingen van de TWEEDE zoon van Edward III, Lionel of Antwerp [Lionel van Antwerpen, in Antwerpen geboren] [21], die dus een sterkere claim hadden op de Engelse troon.
Lionel of Antwerp had echter geen zoons gehad, maar een dochter,
 Philippa Plantagenet [22] en Philippa’s kleinzoon [zij was al overleden tijdens de afzetting van neef Richard II] Edmund was ten tijde van de afzetting van Richard II een kind van acht jaar en kon dus gemakkelijk opzij geschoven worden. [23]
TWEEDE EN DERDE ZOON VAN EDWARD III
Waar het dus op neer kwam was, dat de nakomelingen van de TWEEDE zoon
van Edward III [Lionel of Antwerp], door die van de DERDE zoon [John of Gaunt dus] opzijgeschoven waren, terwijl in feite die ”tweede zoon” nakomelingen een groter recht hadden op de Engelse troon!
En Richard, de hertog van York, die met bondgenoten uiteindelijk de strijd tegen
Lancaster aan zou gaan, was via zijn moeders kant [Anne Mortimer] [24], een afstammeling van de TWEEDE zoon van Edward III, Lionel of Antwerp!
[Richard’s moeder, Anne Mortimer, was via de kant van haar vader, Roger Mortimer, de achterkleindochter van Lionel of Antwerp, zie de stamboom onder noot 25]
Om het lekker simpel te houden was Richard, de hertog van York [ik kan er ook niets aan doen, dat ze allemaal onder elkaar trouwden] van vaderskant ook nog eens de kleinzoon van de VIERDE ZOON van Edward III, Edmund of Langley, hertog van York.
Maar zijn recht op de troon, dat superieur was boven Lancaster, kwam van zijn MOEDERSKANT!, afstammende van de TWEEDE zoon! [25]
Dus samengevat:
De hertog van York, vader van de latere koningen Edward IV en Richard III [die de laatste Plantagenet koning was], had een sterkere claim op de troon dan Lancaster, omdat hij van moederskant afstamde van de TWEEDE zoon van Edward III en Lancaster van de DERDE zoon.
LANCASTERS OP DE TROON
Wat het nog simpeler maakte was echter, dat de regerende koningen sinds de afzetting van Richard III dus uit het Huis Lancaster kwamen en al vanaf 1399 koning waren, wat ze een zekere legitimiteit gaf.
Onder koning Henry IV, de feitelijke usurpator [26] van de Engelse troon,
brak er nog geen dynastieke twist uit [denk eraan, dat de claimant van de
Engelse troon, zoals gezegd, een jongen van 8 jaar was bij afzetting
van Richard II] [27], maar bij zijn zoon Henry V, de grote militaire leider in
de nog voortwoedende Honderdjarige Oorlog, gestart door overgrootvader Edward III [28], zag je al het prille begin, belichaamd in het Southampton complot in 1415, waarbij onder andere Richard Conisburgh, de derde Graaf van Cambridge en de vader van Richard, de latere hertog van York met handlangers had geprobeerd, koning Henry V af te zetten ten gunste van zijn [ Conisburgh’s] zwager, Edmund Mortimer, de broer van zijn vrouw Anne Mortimer [Edmund was
[de ”achtjarige jongen” met de grotere claim, ten tijde van de afzetting van
Richard II en oom van moederskant van de latere Richard, hertog van York.]
Dat hele complot mislukte en de complotteurs werden geexecuteerd. [29]
R.I.P. [30]
KONING HENRY VI/HET FEEST KAN BEGINNEN/ROZENOORLOGEN
Maar het werd pas echt hommeles onder koning Henry VI, kleinzoon van
usurpator koning Henry IV [onze ”Bolingbroke]
Belangrijke oorzaak was de ontevredenheid, ontstaan door het
voor Engeland rampzalige verloop van de Honderdjarige Oorlog, het feit,
dat de vreedzame Henry VI het tegenovergestelde was van een flinke militaire leider EN vooral het feit, dat de arme man ernstige psychische problemen had, waardoor ambitieuze mannen probeerden zichzelf en hun familie naar voren te schuiven en grip op de macht te krijgen.
Waardoor de Engelse troon een speelbal werd in handen van mannen met echte en vermeende claims.
Tegen deze achtergrond laaide de strijd op tussen de Huizen Lancaster en York,
aanvankelijk nog om de controle over de koning, maar gaandeweg om de troom
zelf.
Grote tegenstanders waren bij het uitbreken van de strijd enerzijds Richard, derde hertog van York, als afstammeling van de TWEEDE zoon van Edward III
[Lionel of Antwerp] [31] de man met de sterkste claim op de troon.
Anderszijds Edmund Beaufort, de tweede hertog van Somerset, behorend tot de onwettige tak van het Huis van Lancaster [32], die namens koning Henry VI optrad en gunsteling was van diens strijdbare vrouw, Margaret of Anjou.[33]
Gaandeweg echter werd het steeds openlijker een strijd tussen York en zijn bondgenoten enerzijds en Margaretha van Anjou, de vrouw van de koning [de koning kon door zijn psychische problemen vaak niet effectief regeren] en haar bondgenoten anderszijds, zeker na cde geboorte van haar en de koning’s zoon in 1453.
Het verbale en politieke steekspel tussen de heren [York en Somerset], die beurtelings ”protectors of the realm” [een soort regenten, vervangers van de koning] waren in de tijd, dat koning Henry VI niet kon regeren [staat voor: geestelijke inzinking] [34] duurde voort tot de eerste militaire confrontatie in de Rozenoorlogen, de Eerste Slag bij St Albans [35], waarin Beaufort, de tweede hertog van Somerset, sneuvelde [36]
Daarna ging het van Kwaad tot Erger [lees noot 37] , ondanks EEN poging om de partijen te verzoenen, de door de vreedzame koning Henry VI goedbedoelde maar te laat gekomen geinstigeerde ”Loveday]] [door u genoemd in uw artikel: complimenten, niet veel mensen kennen deze gebeurtenis!] [38], maar daarna ging het al snel helemaal mis!
En vanaf het sluiten van het Act of Accord [tussen York en koning Henry VI] [39] al snel gevolgd door de Slag bij Wakefield, waarin de hertog van York omkwam [40], ging het er niet meer om, wie koning Henry VI controleerde, maar een keihard gevecht om de troon.
GAME OF THRONES! [41]
When you play the game of thrones, you win or you die.
There is no middle ground….” [42]
Ja, DAT bewezen die Rozenoorlogen wel!
Het tijdperk brak aan  van de door u ook genoemde koning Edward IV, de Rozenoorlogkoning [43], die een redelijk stabiel bewind gevoerd heeft, slechts onderbroken door de Warwick opstand [44], waarover straks meer.
Edward IV werd, niet geheel volgens wet en recht, opgevolgd door zijn broer Richard [Richard III]. [45]
En tijdens zijn regering werden de Rozenoorlogen definitief beslecht in de Slag bij Bosworth in 1485 [46] tussen Richard III en Henry Tudor [de latere koning Hendrik VII][47], zoon van Margaret Beaufort [48] [uit het Huis van Beaufort en achterkleindochter van John of Gaunt en Katherine Swynford en aldus behorende tot de onwettige tak van het Huis Lancaster, die later was gewettigd].
Bosworth werd gewonnen door Henry Tudor, waarbij niet alleen een definitief einde kwam aan de Rozenoorlogen, maar ook aan het Huis Plantagenet. [49]
en in feite aan de Engelse Middeleeuwen.
Richard III was de laatste koning uit het Huis Plantagenet.
Het tijdperk van de Tudors [50] brak aan.
Henry Tudor, die zichzelf in feite koning maakte ”by right of conquest”  [51] was, bezegelde zijn legitimiteit als kining door te trouwen met Elisabeth of York, oudste dochter van koning Edward IV. [52]
Slimme politieke zet:
Want feite had Elisabeth of York [zoals zij werd genoemd en ook heette] natuurlijk koningin moeten worden, als dochter van Edward IV,
die niet alleen koning geweest was, maar via zijn vader de hertog van York die superieure claim op de troon had geerfd, boven Lancaster en zeker boven de Beauforts, die onwettige [en later gewettigde tak van het Huis van Lancaster [53] [superieure York claim, weet u nog: via de TWEEDE zoon
van Edward III, Lionel of Antwerp….] [54]
Maar ja, Elisabeth of York was geen strijdbare Margaret of Anjou [55], anders had ze wel gevochten voor haar recht op de troon!
Nu werd zij in plaats van Queen by right [heersend monarch], Queen consort [echtgenote van de ko ning][56]
Militaire overwinningen, he….
Overigens waren Henry Tudor [Henry VII] en Elisabeth of York de ouders van
de latere Henry VIII en dus de grootouders van koningin Elisabeth I.
EN de voorouders van alle latere Engelse koningen!
Nou Redactie, was dat een mooi college over de Rozenoorlogen of niet soms
HAHAHAHAHA!
NU naar Graaf Warwick, waar het om was begonnen en ZIJN plaats in die Rozenoorlogen.
RICHARD NEVILLE, 16DE GRAAF VAN WARWICK/DE KINGMAKER/THE STORY
De geschiedenis van de Kingmaker is fascinerend en door uw redactie deels
verkeerd verteld en neergeschreven.
Dat heb ik hierboven al gecorrigeerd:
Nu een uitgebreider curriculum vitae, om een modern woord te gebruiken:
Geboren als Richard Neville in 1428, was hij de zoon van Richard Neville,
[door zijn huwelijk, via het recht van zijn vrouw]  5e Graaf van Salisbury [57] en Alice Montegu, 5e Gravin van Salisbury [Salisbury was in feite haar bezit en haar wettelijke titel] [58]
Richard Neville stamde uit het Geslacht Neville, een oud-adellijke geslacht [teruggaand van nog voor Willem de Veroveraar] [59], dat als bondgenoten van
Richard, hertog van York, een doorslaggevende rol zou spelen in de Rozenoorlogen. [60]
De Nevilles waren ook verwant aan de hertog van York!
Want de tante van Richard Neville [de zuster van zijn vader] Cecily Neville, was
getrouwd met de hertog van York. [61]
Dus simpeler gezegd:
Richard Neville, onze latere ”Kingmaker” was de volle neef van de latere koning Edward IV [zoon dus van de hertog van York en Lady Cecily Neville]
De titel ”Graaf van Warwick” verwierf Richard Neville door zijn huwelijk met
Lady Anne Beauchamp, de dochter van de dertiende Graaf van Warwick.
Door een aantal sterfgevallen binnen de Familie Warwick, werd Richard Neville
[jure uxoris: bij het recht van zijn vrouw] [62], de 16e Graaf van Warwick.
Genoeg over de ingewikkelde erfelijkheidskwesties binnen de Middeleeuwse
Engelse adel.
Nu waar het om begonnen is:
De Rozenoorlogen.
DIE ROZENOORLOGEN EN DE ROL VAN GRAAF WARWICK, IN VOGELVLUCHT
De wortels van de Rozenoorlogen, dat gewapende conflict tussen de Huizen
Lancaster en York, dat broeder tegen broeder en neef tegen neef opzette [63] en de mannelijke lijn van zowel het Huis van Lancaster als York zou uitroeien [64], alsmede een groot deel van de Middeleeuwse Engelse adel, lagen, zoals ik al schreef, in het verleden en wel bij de afzetting van Richard II door zijn neef, Henry of Bolingbroke [de latere Henry IV] [zie uitgebreid relaas, hierboven]
En zie noot 65
Maar hoewel het zaad reeds in 1399 [bij de afzetting van Richard II dus] was gezaaid, brak het feitelijke conflict uit tijdens de regering van Henry VI, kleinzoon van Henry IV, hoewel het al voorbodes had in the Southampton plot [66],
waarbij de vader van de hertog van York, Richard Conisburgh [derde Graaf van Richmond] had geprobeerd [zonder enig succes!], Henry V af te zetten ten gunste van zijn [Richard of Conisburgh’s] zwager, Edmund Mortimer, 5e Graaf van March en feitelijke troonopvolger van Richard II, die in 1399 aan de kant was geschoven door de neef van zijn [Edmund’s] moeder, Henry of Bolingbroke [latere Henry IV] [67]
GOED
Het gewapende conflict brak dus uit onder de regering van Henry VI, in 1455,
56 jaar na de afzetting van Richard II.
Uiteraard gingen er groeiende spanningen aan vooraf, met name tussen
Edward IV’s vader Richard, de [derde, zal ik niet steeds meer vermelden] hertog van York, die in feite de superieure rechten op de troon had [als neef van Edmund Mortimer en via moederszijde afstammeling van de TWEEDE zoon van Edward III, Lionel of Antwerp] [68], met als grote tegenspeler Edmund Beaufort [behorend dus tot de onwettige tak van het Huis van Lancaster], tweede hertog van Somerset. [69]
Tussen die twee, van wie Edmund Beaufort een grote gunsteling was van de strijdbare Margaretha van Anjou, vrouw van Henry VI, barstte vanaf eind veertiger jaren tot 1455 [toen Somerset sneuvelde in de Eerste Slag bij St Albans] [70] een verbitterde machtsstrijd uit, waarbij op een zeker moment edelen partij gingen kiezen.
Grote spelers waren dus de hertog van York en de hertog van Somerset, waarbij de sympathie van de Kroon [in feite Margaretha van Anjou] duidelijk aan de kant van Somerset lag en er een steeds grotere vijandschap ontstond tussen Margaretha van Anjou en de hertog van York
Een machtsstrijd tussen twee machtige mannen dus, die in feite escaleerde door het feit, dat Henry VI een  vrome en zachtmoedige man,
[In de Middeleeuwen was zachtmoedigheid niet bepaald handig voor een koning, die een keihard leider en een bekwaam militair moest zijn, wilde hij zijn macht handhaven], geen spoor van overwicht had.
Rampzalig was bovendien, dat de man heftige psychische problemen had [71], waardoor hij hele periodes niet kon regeren en er een soort Regentschap
[Protectoraat] werd ingesteld, beurtelings ingevuld door Somerset en York. [72]
Wat Henry VI miste aan vastberadenheid en overwicht, was aanwezig in Margaretha van Anjou, maar in die tijd was er voor een vrouw geen directe regeermacht weggelegd [wat ze wel graag wilde] [73], wat haar echter niet belette, het vuurtje flink op te stoken [zo zat zij nu eenmaal in elkaar], waardoor het conflict alleen maar excaleerde.
Naast de zwakke regering van de onevenwichtige Henry VI en de daaruitvolgende spanningen tussen de adel, speelde het slechte verloop
van de Honderdjarige Oorlog en sociale onrust ook een belangrijke rol. [74]
WHERE THE EARL OF WARWICK IS COMING IN
Wat opvalt aan de Rozenoorlogen was, dat de keuze, die edellieden maakten
[voor Lancaster, dus trouw aan koning Henry VI] of voor York [een bondgenoot van de hertog van York [die steeds openlijker tegenover de koning kwam te staan, hoewel hij zijn trouw aan de koning bleef volhouden] [75], niet zozeer gebaseerd was op principes [het al dan niet erkennen van de betere claim op de troon, die de hertog van York inderdaad had] [76] en zelfs niet op het feit, dat ”s konings positie steeds onhoudbaarder werd door zijn psychische problemen [77], maar door hetzij eigen persoonlijke belangen, hetzij conflicten met andere edellieden.
Het is niet teveel gezegd, dat heel veel edellieden tot begin vijftiger jaren nog de kat uit de boom keken.
Zo ook Warwick, die het aanvankelijke protest en verzet in 1452, van zijn aangetrouwde oom, de hertog van York [de man van Warwick’s tante van vaderszijde, Cecily Neville] niet steunde, zoals vrijwel alle edelen, die trouw bleven aan Henry VI. [78]
Maar dat zou om diverse redenen veranderen, waardoor Warwick EN zijn vader, ook een Richard Neville, de 5de Graaf van Salisbury, de trouwste bondgenoten werden van de hertog van York.
Drie Richards, door historische fictie-schrijver Con Iggulden in zijn serie over de Rozenoorlogen
aangeduid [hij refereerde aan de vijftiger jaren van die vijftiende eeuw] met
de aparte benaming ”Trinity” in het Nederlands [correcter] vertaald als ”Het Drievoudig Verbond” [79]
Maar goed:
Wat Warwick triggerde om gaandeweg te belanden in het kamp van zijn aangetrouwde oom Richard, de hertog van York, was zijn conflict met zijn zwager, de 2de hertog van Somerset.
[Somerset was getrouwd met de halfzuster van Warwick’s vrouw Anne Beauchamp.
Zij heette Eleanor Beauchamp] [80]
JA, dezelfde Somerset, die de aartsvijand/rivaal was van de hertog van York en een diehard gunsteling van Margaretha van Anjou, de vrouw van koning Henry VI.
Dat Warwick/Somerset conflict ging, zoals zo vaak bij de Middeleeuwse adel, over land en dreef Warwick in de armen van de hertog van York. [81]
Hierdoor, maar ook naarmate het conflict tussen de hertog van York en Somerset [lees ook de koning en vooral zijn vrouw Margaretha van Anjou] verder opliep en York [tijdelijk] Protector of the Realm [een soort regent] werd
[de koning was weer eens uitgeschakeld], kwam ook de vader van Warwick
[dus de broer van York’s vrouw Cecily Neville] steeds meer in het kamp van York [82] en vormden deze drie Richards, Richard, de hertog van York, Richard Neville, de vijfde Graaf van Salisbury en diens zoon, Richard Neville, de 16e Graaf van Warwick, een geducht bondgenootschap in de vijftiger jaren van de vijftiende eeuw!
Daarnaast woedde ook nog een vernietigend conflict tussen de Huizen Neville
[met aan het hoofd Warwick’s vader] en Henry Percy, 2de Graaf van Northumberland, over land, wat de geschiedenis in zou gaan als de Percy-Neville feud [de Percy Neville vete] [83]
En de Percy’s waren felle verdedigers van de Kroon, dus langs deze lijnen ontvouwde het conflict zich ook nog eens.
En alles liep zo hoog en fel op, dat in de eerste Rozenoorlog veldslag, de Eerste Slag om St Albans, Warwick’s vader [en zijn zoon en York] tegenover Henry Percy en de hertog van Somerset zouden komen te staan, die beiden sneuvelden, waardoor het zaad van verbittering en haat [hun zoons wilden wraak] verder werd gezaaid. [84]
[Extra pijnlijk, omdat die Henry Percy weer getrouwd was met een zuster van Warwick’s vader, Lady Eleanor, waardoor ook de neven tegenover elkaar kwamen te staan!]”[85]
Maar samengevat
Het voor Engeland rampzalige verloop van de Honderdjarige oorlog, de mentale instabiliteit van de koning, dat Percy Neville conflict en allerlei andere conflicten tussen edelen, triggerden die Rozenoorlogen. [86]
En in deze atmosfeer maakte een man als Warwick zijn carriere!
WARWICK EN KONING EDWARD IV
TOEN NOG THICK AS BROTHERS………….
Wat in de vijftiger jaren begon als een schermutseling tussen de aanhangers van de hertog van York [met als bondgenoten Warwick en zijn vader ook een Richard Neville, weet u nog?] enerzijds en de getrouwen van koning Henry VI anderszijds [87], De zogenaamde Eerste Slag bij St Albans [88], werd gaandeweg steeds grimmiger, wat uiteindelijk uitmondde in een verbitterde burgeroorlog en een regelrechte strijd om de troon.
Zie voor dat verloop noot 89, waarin de strijdbare vrouw, Margaretha van Anjou, steeds meer de leider van de Lancaster Partij werd.
Ook wel begrijpelijk:
Ze verdedigde niet alleen haar incapabele echtgenoot, maar ook de rechten van haar in 1453 geboren zoon, de toenmalige Prince of Wales, Edward of Westminster [90]
Om een lang en bitter verhaal kort te maken:
Na de nederlaag in de Slag bij Ludlow Bridge in 1459 waren de drie Richards gedwongen, in ballingschap te gaan, York en zijn tweede zoon Edmund, Earl of Rutland, naar Ierland, Warwick, zijn vader en York’s oudste zoon Edward, Earl of March [later Edward IV] naar Calais [91], ze kwamen terug,
overwonnen aanvankelijk [92], waarna York koning Henry het recht van troonsopvolging afdwong [93], maar leden een bittere nederlaag in Wakefield, waarbij de hertog van York sneuvelde [of na afloop van de strijd gedood], zijn tweede zoon Edmund werd geexecuteerd, Warwick’s vader werd geexecuteerd en Warwick’s broer Sir Thomas Neville, sneuvelde. [94]
Een militaire ramp dus, maar ook een persoonlijke tragedie,voor Warwick en Edward [latere Edward IV], die op dat moment pas 18 jaar oud was.
Want beiden waren hun vader en een broer kwijt.
Natuurlijk triggerde deze rampzalige verliezen deze twee heren, zowel om wraak te willen nemen als wel om nu echt voor de troon te gaan, wat in 1461 lukte, toen Edward, mede door inspanning van Warwick, tot koning werd gekroond na een aantal klinkende York overwinningen! [95]
De nieuwe, jongere generatie York Leiders was dus aanmerkelijk harder en ging verder.
Voor vader York was de troonsopvolging van Henry VI genoeg [96], de zoon echter ging direct voor de hoofdprijs.
DE TROON!
EDWARD EN WARWICK
PARADISE?
OR TROUBLE IN PARADISE…..
THE BEGINNING:
In het begin van de heerschappij van Edward IV leek alles nog zo goed te gaan.
Warwick was king’s best ally and trusted advisor[97], bekwaam als hij was op diplomatiek gebied.
Vooral op de Fransen maakte hij indruk.
Zo merkte de Gouverneur van Abbeville op in een brief aan de Franse koning
Louis XI [Lodewijk XI]:
[vertaald naar het Engels]
””They have but two rulers, M. de Warwick and another whose name I have forgotten.” [98]
Naar mijn mening vulden Warwick en zijn koning Edward IV elkaar perfect aan.
Warwick had het politieke inzicht en hoewel een redelijk goed militair, was het Edward IV, die een brilliant legeraanvoerder was en zelden een veldslag  verloor.
Zelfs op zijn achttiende had hij in de slag bij St Mortimers Cross in 1461, kort na de dood van zijn vader en broer [99] Jasper Tudor [oom van de latere koning Henry VII] , halfbroer [van moederskant]
van koning Henry VI, verslagen en een zeer ervaren legeraanvoerder. [100]
Zelf schrijf ik in mijn artikel ”The Causes of the wars of the Roses/A travel to the Past:
”I myself hold the opinion, that when King Edward would have concentrated
on the military (he was an extremely capable military commander)
 and the Earl of Warwick on
 ruling and diplomacy, they whould have been made a deadly double and perhaps
ruled England happily together, if at least Edward had not fallen ill and died
so untimely.” [101]
Het was een Golden Couple:
Edward IV, jong en een van de mooiste mannen van zijn tijd, een brilliant legeraanvoerder en Warwick, charmant, geslepen, zeer ervaren, een goed militair maar een nog veel betere diplomaat.
Helaas…..het mocht niet duren….
Het is nu eenmaal zo
”When you play the Game of Thrones, you win or you die.
There is no middleground” [102]
Maar naast die machtsstrijd, die er ook tussen hen was, was het breekpunt het Geheime Huwelijk, dat Edward IV sloot met Elizabeth Woodville, weduwe van nota bene een Lancaster supporter, de edelman John Grey, die in de Tweede Slag om St Albans was gesneuveld [1461, uitgevochten tussen Warwick en Margaretha van Anjou/supporters, beslissende Lancaster overwinning] [103]
Warwick was aan het onderhandelen over een politiek zeer voordelig huwelijk met de Franse prinses Bona, schoonzuster van de Franse koning Louis XI, toen bleek, dat de koning [zonder Warwick in kennis te stellen, al met Elizabeth Woodville getrouwd was. [104]
Niet alleen een klap voor Warwick’s ego, die in het buitenland voor gek stond, de dame was ook nog eens weduwe van een man, die supporter geweest was van de Lancaster erfvijand!
En tot overmaat van ramp begon de koning de aanzienlijke familie van zijn koningin, de Wooodvilles, te bevoordelen en aanzienlijke posities te geven, waardoor Warwick aan macht inboette! [105]
Van Warwick’s kant dus wel begrijpelijk, dat zijn wrok gevoed werd en daarmee zijn zijn vervolgstappen beter te verklaren.
Wat uw opmerking:
”Uit machtswellust nam de Graaf van Warwick na een veldslag de koning gevangen
en probeerde hij zelf op de Engelse troon te komen.’ [106], dus wel zeer simplistisch maakt!
HEBT U ZOVER NOG MEEGELEZEN?/MOOI!/DAN STAAT U ECHT OPEN VOOR KRITIEK EN BENT U BEREID, BIJ TE LEREN:
VERVOLG:
EDWARD AND WARWICK
DE BREUK
Ondanks de strubbelingen over het Geheime Huwelijk van de koning
en de toenemende invloed van de Woodvilles [de familie van Edward IV’s koningin], hield, om het even populair te zeggen, Edward IV nog van Warwick.
Zo werd zijn broer, George Neville, tot Aartsbisschop van York benoemd en in juli 1465, toen de tragische [voormalige] koning Henry VI gevangen genomen werd, begeleidde Warwick hem naar gevangenschap in The Tower. [107]
MAAR TOEN KWAM DE KLAPPER [OF KLAPPERS], DIE WARWICK EN EDWARD IV UIT ELKAAR DREEF!
Terwijl Warwick de Koninklijke Opdracht kreeg, zowel met de Fransen en de Boergondiers [elkaars vijanden, de Bourgondiers waren de bondgenoten van de Engelsen geweest gedurende de Honderdjarige Oorlog] [108] te onderhandelen over een huwelijk van de zuster van de koning [Margaret] met een van de twee partijen en Warwick langzamerhand de aandacht verschoof naar de Fransen, bij wie hij een uitstekende reputatie genoot [109], sloot Edward IV een geheim verdrag met de Bourgondiers [uiteindelijk werd Margaret uitgehuwelijkt aan de Boergondische Graaf Karel de Stoute] [110], waardoor Warwick weer voor Gek stond!
Zaken liepen nog meer uit de hand, omdat de schoonvader van de koning, Richard Woodville, Graaf Rivers, fel voor de verbintenis met de Boergondiers was. [111]
Maar los daarvan:
Het WAS verstandige en wijze politiek van Warwick, de voorkeur te geven aan een Franse alliantie:
Frankrijk was een machtige monarchie en de voormalige tegenstander in de door Engeland begonnen Honderdjarige Oorlog [112] en als bondgenoot veel waardevoller dan het Graafschap Boergondie!
MAAR ER GEBEURDE MEER TUSSEN WARWICK EN EDWARD IV
Want tot overmaat van ramp weigerde Edward IV een huwelijk goed te keuren tussen Warwick’s oudste dochter en zijn [Edward IV’s] broer George, de hertog van Clarence. [113]
Waarmee de maat voor Warwick vol was en duidelijk werd, dat Graaf Rivers [de schoonvader van Edward IV] de machtsstrijd had gewonnen.
Niet alleen een klap voor Warwick persoonljk, maar ook voor de gehele Familie Neville, waarvan Warwick het Hoofd was. [114]
Om een lang Verhaal kort te maken:
Warwick stoorde zich niet aan het verbod van de koning, maar huwelijkte zijn dochter Isabel vrolijk uit aan ‘s Konings broer George, hertog van Clarence, die ook al zo zijn eigen ambities had en graag met Warwick opliep, ook al omdat hij de illusie had [en misschien was dat ook Warwick’s intentie], dat Warwick Edward IV door hem zou willen vervangen als koning [115] [en vergeet ook niet, dat Warwick, na de koning, de rijkste man in Engeland was en dat een huwelijk met zijn dochter een zeer lucratieve zaak was. [116]
Het Paar trouwde in 1469 in Calais, met de zegen van de Aartsbisschop van York, George Neville, broer van Warwick. [117]
Daarna escaleerde de Zaak snel en een wervelwind aan gebeurtenissen volgde
Warwick orchestreerde een opstand in het Noorden, waarmee hij schijnbaar niets te maken had [slim!], onder leiding van een mysterieuze ”Robin van Redesdale” [118], keerde  [in 1469] met schoonzoon George PLantagenet terug naar Engeland, ‘s koning’s troepen werden door Robin of Redesdale verslagen in de slag bij Edgecote [119], waarna de vader en broer van de
Koningin gevangengenomen werden en geexecuteerd [120]
Drama ging door:
Later werd de koning zelf gevangengezet, weer vrijgelaten door Warwick [121]
, een tijd leek dat dan weer redelijk te gaan tussen de koning en Warwick [de koning had Warwick en George hun verraad vergeven] [122], totdat de bom weer barstte, Warwick en George opnieuw in opstand kwamen en de koning gedwongen was, Engeland te verlaten en met een kleine groep getrouwen, waaronder zijn toen zeer loyale broer Richard. hertog van Gloucester en zijn boezemvriend, Lord Hastings [123].
De koning ging in ballingschap  naar Bourgondie, waar zijn zuster Margaret inmiddels met Graaf van Bourgondie Karel de Stoute getrouwd was. [124]
Warwick sloot intussen een bondgenootschap met Margaretha van Anjou en plaatste de geestelijk instabiele koning Henry VI opnieuw op de troon [maar Warwick regeerde uiteraard] [125]
Hiermee was Warwick definitief naar de kant van Lancaster overgelopen,
iets wat enkele jaren daarvoor nog ondenkbaar was [zijn eigen vader en broer waren omgekomen tijdens de strijd in 1461] [126]
Zijn bondgenootschap met Margaretha van Anjou werd bezegeld [voor wat, hoort wat!] door het huwelijk tussen Warwick’s jongste dochter Anne Neville en Margaretha’s en Henry VI’s zoon, Edward of Westminster, de Lancaster Prince of Wales. [127]
Het Einde verliep tragisch, want Warwick’s periode van macht was een korte vreugde.
Edward IV [wat was ook anders te verwachten] keerde naar Engeland terug met een leger [geholpen door zijn zwager Graag Karel de Stoute van Bourgondie] en versloeg Warwick in de slag bij Barnet [128], waarbij Warwick en zijn broer John, de Eerste Markies van Montagu, sneuvelden.
Warwick’s schoonzoon George Plantagenet had zich inmiddels weer
verzoend met broer Edward, waarschijnlijk gepiqueerd omdat Warwick zijn
kaarten niet meer op hem als koning zette. [129]
Zie voor een zeer interessant overzicht van Warwick’s carriere de documentaire van de Britse historicus Dan Jones [130]
Met de dood van Warwick kwam feitelijk een einde aan de machtspositie van de Familie Neville.
Erbij gezegd moet nog worden, dat zij tot een van de weinige adellijke Families behoorden, die aan de kant van het Huis van York stonden.
De meeste adelsfamilies waren Lancaster, en dus koning Henry VI, trouw gebleven. [131]
Want de monarchie was nog praktisch sacraal en het afzetten van een koning, ook al was dat al wel gebeurd met Edward II [hoewel ten gunste van zijn eigen zoon] en Richard II [usurpatie door zijn neef Henry Bolingbroke, waarmee die het zaad van die ellende van de Rozenoorlogen werd gezaaid] [132], het afzetten van een koning dus, was nog net geen heiligschennis.
Margaretha van Anjou, die ook met een troepenmacht naar Engeland was gezeild, maar helaas voor de Lancaster zaak te laat in Engeland aankwam om samen met Warwick Edward IV in een militaire tangpositie te nemen, werd in mei 1471 door Edward IV verslagen in de slag bij Tewkesbury, waarbij de kans op een Lancaster heerschappij verkeken was. [133]
Tijdens het leven van Edward IV, althans.
Na de dood van Edward IV bemachtigde zijn broer Richard, de hertog van
Gloucester, de troon, als Richard III [Zie noot 45]] en werd hij, na twee jaar koningschap, zoals ik
al in bovenstaande had vermeld, in de slag
bij Bosworth verslagen door Henry Tudor, de latere Hendrik VII,  zoon van Margaret Beaufort [uit het Huis van Beaufort en achterkleindochter van John of Gaunt en Katherine Swynford en aldus behorende tot de onwettige tak van het Huis Lancaster, die later was gewettigd].
Hiermee kwam niet alleen definitief een einde aan de Rozenoorlogen, maar ook
aan het Huis Plantagenet.
Het tijdperk van de Tudors brak aan. [Zie noten 46 t/m 50]
EPILOOG
Aanleiding tot mijn schrijven, een Opus, dat ik in september 2019 ben
begonnen en nu heb voltooid, is uw ongenuanceerde uitspraak
over een van de belangrijkste Spelers tijdens de Rozenoorlogen, Richard Neville,
16e Graaf van Warwick
Nogmaals herhaald mijn reden tot kritiek:
Op bladzijde 24 van uw uitgave ”De geschiedenis achter de Game of Thrones”,
schreef u dus:
”VERRADER WILDE ZELF OP DE TROON
De Graaf van Warwick, bijgenaamd ”The Kingmaker” steunde
Hendrik VI van het Huis van Lancaster met zijn rijkdom., welsprekendheid en leger.
Hij liep over toen zijn neef van het huis York als Eduard IV werd gekroond.
Uit machtswellust nam de Graaf van Warwick na een veldslag de koning gevangen
en probeerde hij zelf op de Engelse troon te komen.”
Einde uw tekst
In bovenstaande heb ik u niet alleen uitgelegd, waarom deze Passage uit
uw tijdschrift kort door de bocht, verward en historisch onjuist is [ik verwijs
naar het begin van mijn schrijven], ook heb ik u meegenomen op
een Reis door de Tijd, met uitgebreide informatie over de achtergronden
van de Rozenoorlogen, tegen welks licht de carriere van Richard Neville,
bijgenaamd ”The Kingmaker” gezien moet worden.
Mensen zijn complexe wezens en zelden is iemand alleen ”de verrader”
en handelt/zij hij alleen ”uit machtswellust”
Handelingen van mensen, zeker uit voorbije tijden, die qua wereldbeeld
en opvattingen ver afstaan van de onze, moeten bekeken worden vanuit
de complexiteit, die zij verdienen.
Ik hoop, dat ik met dit commentaar ertoe heb bijgedragen, dat u in
het vervolg complexe historische gebeurtenissen en ontwikkelingen
niet zult afdoen met goedkope one liners, maar recht doet
aan de tijd, waarin een en ander dient te worden geplaatst en de
afwegingen die iemand tot zijn gedrag hebben bewogen, ook meeweegt.
Alleen dan doet u recht aan de historische werkelijkheid, voor zover wij die kennen.
Een gecompliceerd en veelzijdig carrierepoliticus [om maar een
modern woord te gebruiken] als de Graaf van Warwick verdient beter.
Vriendelijke groeten
Astrid Essed
Amsterdam
NOTEN
Voor uw gemak heb ik de bijbehorende noten in links ondergebracht
Zie voor noten 1 t/m 133
LINKS
OF
FYSIEKE NOTEN
[1]
Richard Neville, de 16de Graaf van Warwick, werd bekend als ”the Kingmaker”
omdat hij twee koningen in het zadel heeft geholpen, eerst zijn neef Edward,
de 7de Earl [Graaf] of March en zoon van Richard, hertog van York.
Edward werd na een aantal overwinningen op de Lancasters, in 1461,
tot koning gekroond, waarbij Warwick een beslissende rol speelde.
Nadat er een breuk was ontstaan met zijn neef, koning Edward IV, trachtte Warwick George Plantagenet, de broer van Edward IV, die inmiddels met
Warwick’s dochter getrouwd was [tegen de wil van Edward IV], op de troon te brengen.
Toen dat mislukte, liep Warwick over naar de kant van Lancaster, zette de in 1461 afgezette koning Hendrik VI weer op de troon en bracht een huwelijk
tot stand tussen zijn jongste dochter Anne Neville en de zoon van koning Hendrik VI en zijn strijdbare vrouw, Margaretha van Anjou, Edward van Westminster.
Tenslotte sneuvelde Warwick in de slag bij Barnet, de eindstrijd tegen zijn
neef, koning Edward IV [die vanuit ballingschap in Bourgondie met een leger naar Engeland was teruggekeerd.
ZIE OP WIKIPEDIA:
”After a failed plot to crown Edward’s brother, George, Duke of Clarence, Warwick instead restored Henry VI to the throne.”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND
LUMINARIUM
RICHARD NEVILLE, EARL OF WARWICK
[2]
BRITAIN’S BLOODY CROWN
THE KINGMAKER MUST DIE
[WARS OF THE ROSES DOCUMENTARY]
[3]
NEVILL FEAST
A GLIMPSE AT WARWICK’S NATURAL DAUGHTER MARGARET
ONCE UPON A TIME IN HISTORY
MARGARET ALMOST-NEVILLE
[4]
WIKIPEDIA
BATTLE OF EDGECOTE MOOR
LUMINARIUM
THE BATTLE OF EDGECOTE
[5]
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
[6]
THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES
”Henry was by now fully determined to take the throne, but presenting a rationale for this action proved a dilemma.[2] It was argued that Richard, through his tyranny and misgovernment, had rendered himself unworthy of being king.[98] However, Henry was not next in line to the throne; the heir presumptive was Edmund Mortimer, 5th Earl of March, great-grandson of Edward III’s second surviving son, Lionel. Bolingbroke’s father, John of Gaunt, was Edward’s third son to survive to adulthood”
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND/DOWNFALL
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
[7]
Door tijdgenoten werd het conflict ”Cousins war” genoemd, omdat de Huizen Lancaster en York aan elkaar verwant waren, beiden behorend tot het Huis Plantagenet, en zij cousins [neven, vaak verre neven] van elkaar waren.
De term ”Rozenoorlogen”, verwijzend naar de symbolen de Witte Roos [Huis van York] en de Rode Roos [Huis van Lancaster] is pas een eeuw later in zwang gekomen, met name door Shakespeare’s koningsdrama ”Henry VI, bestaande uit drie delen
In deel 1 romantiseert Shakespeare de gebeurtenissen [er is geen enkel historisch bewijs voor, dat het ook zo is gegaan] door de vertegenwoordigers van het Huis van York en Het Huis van Lancaster een respectievelijk witte en rode roos te laten plukken als ”strijd” symbool:
‘PLANTAGENET

Since you are tongue-tied and so loath to speak,
In dumb significants proclaim your thoughts:
Let him that is a true-born gentleman
And stands upon the honour of his birth,
If he suppose that I have pleaded truth,
From off this brier pluck a white rose with me.

SOMERSET

Let him that is no coward nor no flatterer,
But dare maintain the party of the truth,
Pluck a red rose from off this thorn with me.

WARWICK

I love no colours, and without all colour
Of base insinuating flattery
I pluck this white rose with Plantagenet.

SUFFOLK

I pluck this red rose with young Somerset
And say withal I think he held the right.

VERNON

Stay, lords and gentlemen, and pluck no more,
Till you conclude that he upon whose side
The fewest roses are cropp’d from the tree
Shall yield the other in the right opinion.

SOMERSET

Good Master Vernon, it is well objected:
If I have fewest, I subscribe in silence.
RICHARD

PLANTAGENET

And I.

VERNON

Then for the truth and plainness of the case.
I pluck this pale and maiden blossom here,
Giving my verdict on the white rose side.

SOMERSET

Prick not your finger as you pluck it off,
Lest bleeding you do paint the white rose red
And fall on my side so, against your will.

VERNON

If I my lord, for my opinion bleed,
Opinion shall be surgeon to my hurt
And keep me on the side where still I am.

SOMERSET

Well, well, come on: who else?

Lawyer

Unless my study and my books be false,
The argument you held was wrong in you:
To SOMERSET

In sign whereof I pluck a white rose too.
RICHARD

PLANTAGENET

Now, Somerset, where is your argument?

SOMERSET

Here in my scabbard, meditating that
Shall dye your white rose in a bloody red.
RICHARD

PLANTAGENET

Meantime your cheeks do counterfeit our roses;
For pale they look with fear, as witnessing
The truth on our side. SHAKESPEARE, HENRY VI, PART ONE, SCENE IV, LONDON, THE TEMPLE GARDEN http://shakespeare.mit.edu/1henryvi/full.html

”PLANTAGENET” IS RICHARD PLANTAGENET, DE HERTOG VAN YORK, MET ALS SYMBOOL DE WITTE ROOS
SOMERSET, HENRY BEAUFORT, POLITIEKE TEGENSTANDER  VAN DE HERTOG VAN YORK EN BEHOREND TOT DE ONWETTIGE TAK VAN HET HUIS LANCASTER, MET ALS SYMBOOL DE RODE ROOS

[8]

WIKIPEDIA
WARS OF THE ROSES

https://en.wikipedia.org/wiki/Wars_of_the_Roses

THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES

WARS OF THE ROSES/CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES/A TRAVEL TO THE PAST
ASTRID ESSED
3 FEBRUARY 2015

https://www.astridessed.nl/the-wars-of-the-rosescauses-of-the-wars-of-the-rosesa-travel-to-the-past/

[9]
WIKIPEDIA
FIRST BATTLE OF ST ALBANS
[10]
WIKIPEDIA
ENMITY OF MARGARET AND THE DUKE OF YORK
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA MARGARET OF ANJOU
ENGLISH HISTORY/THE WARS OF THE ROSES/MARGARET OF ANJOU AND RICHARD, DUKE OF YORK, TWO MAJOR PLAYERS
ASTRID ESSED
11 JANUARY 2015
[11]
Edmund Beaufort, 2nd Duke of Somerset,[a] KG ( c. 1406 – 22 May 1455), was an English nobleman and an important figure in the Wars of the Roses and in the Hundred Years’ War. He also succeeded in the title of 4th Earl of Somersetand was created 1st Earl of Dorset and 1st Marquess of Dorset (previously held by his father and later forfeited), and Count of Mortain. He was known for his deadly rivalry with Richard of York, 3rd Duke of York.”
WIKIPEDIA
EDMUND OF BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET
HOUSE OF BEAUFORT
[12]
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND/DOWNFALL
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
[13]
Toen de laatste koning uit het Franse geslacht Capet, koning Charles IV overleed, was zijn naaste mannelijke bloedverwant de zoon van zijn zuster
Isabella of France, de Engelse koning Edward III
De Franse troon werd door zijn moeder Isabella [die toen de macht achter de troon was] voor hem geclaimd, maar aangezien vrouwen in Frankrijk waren  uitgesloten van de erfopvolging, kon de zoon van een vrouw [Isabella was de dochter van de in 1314 overleden koning Philips IV en zuster van Charles IV]
ook niet opvolgen
Gevolg was uiteindelijk, dat Edward III later de Honderdjarige Oorlog startte
om de Franse troon te bemachtigen
WIKIPEDIA
HUNDRED YEAR’S WAR/ORIGIN OF THE CONFLICT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
HUNDRED YEARS WAR
[14]
WIKIPEDIA
EDWARD, THE BLACK PRINCE
[15]
WIKIPEDIA
PRIMOGENITURE
[16]
KONING HENRY I, ZOON VAN WILLEM DE VEROVERAAR, LIET DE EDELEN ZWEREN, ZIJN ENIG OVERGEBLEVEN KIND, DOCHTER MATHILDA, TE ERKENNEN ALS KONINGIN VAN ENGELAND
DIT DEDEN ZE ZEER TEGEN HUN ZIN, MAAR NA DE DOOD VAN HENRY I KWAMEN DE EDELEN DAARTEGEN IN OPSTAND EN CLAIMDE DE NEEF VAN MATHILDA, STEPHEN VAN BLOIS, EEN KLEINZOON VAN WILLEN DE VEROVERAAR VAN MOEDERSKANT, DE TROON
EEN JARENLANGE STRIJD TUSSEN MATHILDA EN STEPHEN BRANDDE LOS, DE ANARCHY GENAAMD, MAAR EINDIGDE TOCH IN EEN OVERWINNING VOOR MATHILDA, OMDAT IN HET VERDRAG VAN WALLINFORD [OOK WEL BEKEND ALS VERDRAG VAN WINCHESTER] WERD BEPAALD, DAT STEPHEN TIJDENS ZIJN LEVEN KONING ZOU ZIJN, MAAR DAT MATHILDA’S ZOON, DE LATERE HENRY II [VADER VAN RICHARD LEEUWENHART EN JAN ZONDER LAND] HEM ZOU OPVOLGEN
ZIE:
”Meanwhile, Matilda’s younger brother, William Adelin, died in the White Ship disaster of 1120, leaving Matilda’s father and England facing a potential succession crisis. On Emperor Henry V’s death, Matilda was recalled to Normandy by her father, who arranged for her to marry Geoffrey of Anjou to form an alliance to protect his southern borders. Henry I had no further legitimate children and nominated Matilda as his heir, making his court swear an oath of loyalty to her and her successors, but the decision was not popular in the Anglo-Norman court. Henry died in 1135, but Matilda and Geoffrey faced opposition from Anglo-Norman barons. The throne was instead taken by Matilda’s cousin Stephen of Blois, who enjoyed the backing of the English Church. Stephen took steps to solidify his new regime but faced threats both from neighbouring powers and from opponents within his kingdom.”
WIKIPEDIA
EMPRESS MATHILDA
WIKIPEDIA
THE ANARCHY
”Stephen announced the Treaty of Winchester in Winchester Cathedral: he recognised Henry FitzEmpress as his adopted son and successor, in return for Henry doing homage to him. Other conditions included:
  • Stephen promised to listen to Henry’s advice, but retained all his royal powers;
  • Stephen’s remaining son, William, would do homage to Henry and renounce his claim to the throne, in exchange for promises of the security of his lands;
  • Key royal castles would be held on Henry’s behalf by guarantors, whilst Stephen would have access to Henry’s castles;
  • The numerous foreign mercenaries would be demobilised and sent home.[4]
Stephen and Henry sealed the treaty with a kiss of peace in the cathedral.[5] Henry II later rewarded Wallingford for its assistance in the struggle by giving the town its royal charter in 1155.”
TREATY OF WALLINGFORD/TERMS OF THE TREATY
ORIGINELE BRON
TREATY OF WALLINGFORD
THE WARS OF THE ROSES/LANCASTER AND YORK/USURPATION AND THE RIGHT TO THE THRONE THROUGH FEMALES
ASTRID ESSED
17 FEBRUARY 2015
[17]
‘Henry was by now fully determined to take the throne, but presenting a rationale for this action proved a dilemma.[2] It was argued that Richard, through his tyranny and misgovernment, had rendered himself unworthy of being king.[98] However, Henry was not next in line to the throne; the heir presumptive was Edmund Mortimer, 5th Earl of March, great-grandson of Edward III’s second surviving son, Lionel. Bolingbroke’s father, John of Gaunt, was Edward’s third son to survive to adulthood”
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND/DOWNFALL
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
BRITAIN’S BLOODIEST DYNASTY
TYRANNY
PART 4 OF 4
[RICHARD II]
Henry IV (15 April 1367 – 20 March 1413), also known as Henry Bolingbroke (/ˈbɒlɪŋbrʊk/), was King of England from 1399 to 1413.”
WIKIPEDIA
HENRY IV OF ENGLAND
[18]
WIKIPEDIA
HENRY IV OF ENGLAND
[19]
Voor het eerst in de geschiedenis van het Huis Plantagenet was met afzetting van een koning de erfelijke lijn verbroken:
Er was al eerder een koning afgezet, koning Edward II, door toedoen van zijn van hem vervreemde vrouw, Isabella of France en haar bondgenoot [wellicht minnaar] Roger Mortimer, maar dat was geweest ten gunste van zijn [Edward II’s] eigen zoon, de latere Edward III, waarmee de opvolgingslijn niet werd verbroken
WIKIPEDIA
EDWARD II OF ENGLAND
[20]
JOHN OF GAUNT, OFTEWEL JAN VAN GENT, WERD HERTOG VAN LANCASTER ”JURE UXORIS”/BIJ HET RECHT VAN ZIJN VROUW
ZIJN VROUW, BLANCHE VAN LANCASTER, WAS DE DOCHTER VAN HENRY GROSMONT, HERTOG VAN LANCASTER EN JOHN OF GAUNT ERFDE BIJ DE DOOD VAN ZIJN SCHOONVADER DIENS HERTOGELIJKE TITEL
BLANCHE OF LANCASTER WAS DE MOEDER VAN DE LATERE KONING HENRY IV [HENRY OF BOLINGBROKE], DIE ZIJN NEEF,
KONING RICHARD II, AFZETTE ALS KONING
ZIE
Jure uxoris (a Latin phrase meaning “by right of (his) wife”[1][2]) is a title of nobility used by a man because his wife holds the office or title suo jure (“in her own right”). Similarly, the husband of an heiress could become the legal possessor of her lands. For example, married women in England were legally incapable of owning real estate until the Married Women’s Property Act 1882.
WIKIPEDIA
JURE UXORIS
WIKIPEDIA
JOHN OF GAUNT
”On 19 May 1359 at Reading Abbey, John married his third cousinBlanche of Lancaster, younger of the two daughters of Henry of Grosmont, 1st Duke of Lancaster. Both shared a common descent from King Henry III. The wealth she brought to the marriage was the foundation of John’s fortune. Blanche died on 12 September 1368 at Tutbury Castle, while her husband was overseas.
WIKIPEDIA
JOHN OF GAUNT/MARRIAGES
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
JOHN OF GAUNT
WIKIPEDIA
BLANCHE OF LANCASTER
”Henry was the son of John of Gaunt (the fourth son of Edward III) and Blanche of Lancaster. ”
WIKIPEDIA
HENRY IV OF ENGLAND
[21]
WIKIPEDIA
LIONEL OF ANTWERP, 1ST DUKE OF CLARENCE
[22]
Philippa of Clarence (16 August 1355 – 5 January 1382) was the suo jure Countess of Ulster.
WIKIPEDIA
PHILIPPA, 5TH COUNTESS OF ULSTER
[23]
‘Henry was by now fully determined to take the throne, but presenting a rationale for this action proved a dilemma.[2] It was argued that Richard, through his tyranny and misgovernment, had rendered himself unworthy of being king.[98] However, Henry was not next in line to the throne; the heir presumptive was Edmund Mortimer, 5th Earl of March, great-grandson of Edward III’s second surviving son, Lionel. Bolingbroke’s father, John of Gaunt, was Edward’s third son to survive to adulthood”
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND/DOWNFALL
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
[24]
”Born on 27 December 1388,[2][3][4] Anne Mortimer was the eldest of the four children of Roger Mortimer, 4th Earl of March (1374–1398), and Eleanor Holland(1370–1405).[3] She had two brothers, Edmund, 5th Earl of March (1391–1425), and Roger (1393–1413?), as well as a sister, Eleanor.[3]

Anne’s father was a descendant of Lionel, Duke of Clarence, second surviving son of King Edward III of England, an ancestry which made Mortimer a potential heir to the throne during the reign of the childless King Richard II. Upon Roger Mortimer’s death in 1398, this claim passed to his son and heir, Anne’s brother Edmund, Earl of March.[5] In 1399, Richard II was deposed by Henry IV, of the House of Lancaster, making Edmund Mortimer a dynastic threat to the new king, who in turn placed both Edmund and his brother Roger under royal custody.”

WIKIPEDIA

ANNE DE MORTIMER/EARLY LIFE

https://en.wikipedia.org/wiki/Anne_de_Mortimer#Early_life

ORIGINELE BRON

WIKIPEDIA

ANNE DE MORTIMER

https://en.wikipedia.org/wiki/Anne_de_Mortimer

[25]
KORTE STAMBOOM/
AFSTAMMING RICHARD, HERTOG VAN YORK VAN DE TWEEDE
ZOON VAN EDWARD III
VOORAF:
KING EDWARD III [married with Philippa of Hainault
A
LIONEL OF ANTWERP, FIRST DUKE OF CLARENCE EN
DE TWEEDE ZOON VAN EDWARD III [ [married with Elizabeth de Burgh, 4th Countess of Ulster]
B
PHILIPPA OF CLARENCE, 5TH COUNTESS OF ULSTER, DOCHTER VAN LIONEL OF ANTWERP EN ELIZABETH DE BURGH:
PHILIPPA OF CLARENCE, 5TH COUNTESS OF ULSTER
[Married with Edmund Mortimer, 3rd Earl of March]
C
ROGER MORTIMER, FOURTH EARL OF MARCH, ZOON VAN PHILIPPA OF CLARENCE EN EDMUND MORTIMER, 3RD EARL OF MARCH.
[Married with Alianore Holland
D
ANNE DE MORTIMER, DOCHTER VAN ROGER MORTIMER, 4RD EARL
OF MARCH EN ALIANORE HOLLAND [Married Richard of Conisburgh, Third Earl of Cambridge en zoon
van Edmund of Langley, First Duke of York,, vierde zoon van Edward III ]
E
RICHARD, THIRD DUKE OF YORK [Titel erfde hij van de oudere broer
van zijn vader Richard Conisburgh, genaamd Edmund, second Duke of York,
die kinderloos overleed]
[Married Cecily Neville, uit de beroemde en invloedrijke familie Neville]
RICHARD, HERTOG VAN YORK WAS DE VADER VAN DE LATERE KONINGEN EDWARD IV EN RICHARD III [MOEDER WAS CECILY NEVILLE]
[26]
WIKIPEDIA
USURPATOR
[27]
WIKIPEDIA
EDMUND MORTIMER, 5TH EARL OF MARCH
THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES
[28]
WIKIPEDIA
HENRY V OF ENGLAND
[29]
WIKIPEDIA
SOUTHAMPTON PLOT
[30]
WIKIPEDIA
SOUTHAMPTON PLOT
NEVILFEAST
LETTERS OF RICHARD EARL OF CAMBRIDGE TO HENRY V
TEXT

In 1415, when his son, Richard (later duke of York), was four years old, Richard, earl of Cambridge, was “accused of a treasonable conspiracy, indicted, convicted and beheaded” (p45). This has come to be known as the Southampton Plot. During his captivity he wrote two letters to the king, Henry V: a letter of confession and a plea for mercy, “but neither had any effect upon Henry” (p45).

Cambridge’s letter of confession:

My most dredfulle and sovereyne lege Lord, lyke to yowre hynesse to wete touchyng the purpose cast ageyns ʒowre hye estate. Havyng ye Erle of Marche by his aune assent, and by the assent of myself, Wher of y most me repent of all worde [worldly] thyng and by the acord of the lord Scrop and Sir Thomas Grey, to have hadde ye forseyd erle into the lond of Walys wyth outyn yowre lycence, takying upon hym the sovereynte of ʒys lond; ʒyf yondyr manis persone wych they callyn kynge Richard hadde nauth bene alyve, as Y wot wel yat he nys not alyve, for the wyche poynt I putte me holy in ʒowre grace. And as for ye forme of a proclamacyon wych schulde hadde bene cryde in ye Erle name, as he heyre to the Corowne of Ynglond ageyns ʒow, my lege lord, calde by auntreu [untrue] name Harry of Lancastre usurpur of Yngland, to the entent to hadde made the more people to hadde draune to hym and from ʒow, of the wych crye Scrop knew not of by me, but Grey dyd, havyng wyth the erle a baner of ye Armes of Ynglond, havyng also ye coroune of Speyne on a palet, wych, my lege Lord, is one of ʒowre weddys, for ye wych offence y put me holy in ʒowre grace. And as for ye p’pose takyn by Unfrevyle and Wederyngtoun for ye bryngyng in of that persone whych they namyd kyng Richard, and Herry Percye oute of Scotland wyth a power of Scottys, and theyre power togedyrs neyming to theyme able to geve ʒow a bataylle, of ye wych entent Sir Thomas Grey wyste of, and i also, but nauth Scrop as by me; of ye wych knawing i submytte me holy into ʒowre grace. And as touchyng the Erle of Marche, and Lusy hys man, they seyden me both yat the Erle was nauth schreven of a great whyle, but at all hys confessours putte hym in penaunce to clayme yat yey callyddyn hys ryth that wold be that tyme that every iknew, heny thyng yat ever to hym longyd … … … Of ye which poynttes and artycles here befor wretyn, and of al odyr wych now arne nauth in mynde, but treuly as oft as heny to myn mynd fallyn i schal deuly and treuly certefye now thee of, besekyng to now, my lege Lord, for hys love yat syffyrd passyoun on ye good fryday see compassyoun on me ʒowre lege men, and yf heny of thes persones whos names arne contenyd in ʒyz tyme, i schalle be redy wyth the myth of god to make hyt good, as ʒee my lege Lord will awarde me.

_____________________

_____________________

A plea for mercy

Myn most dredfull and sovereyne Lege Lord, i Richard York ʒowre humble subgyt and very lege man, beseke ʒow of Grace of al maner offenses wych y have done or assentyd to in heny kynde, by steryng of odyr folke eggynge me yer to, where in y wote wel i have hyll offendyd to ʒowre Hynesse; besechyng ʒow at the reverence of God yat ʒyke to take me in to the handys of ʒowre gred goodnesse. My lege Lord, my fulle trust is yat ʒee wylle have consyderacyoun, thauth yat myn persone be of none valwe, ʒowre hye goodnesse wher God hath sette ʒow in so hye estat to every lege man yat to ʒow longyth plenteousely to geve grace, yat ʒow lyke to accept ʒys myn symple reqwest for ye love of oure Lady and of ye blysfulle Holy Gost, to whome I pray yat yey mot ʒowre hert enduce to all pyte and grace for yeyre hye goodnesse.
[30]
R.I.P.
 Latin requiēscat (or requiēscant) in pāce
[31]
ZIE NOOT 25
[32]
KORT:
De Beauforts, ook wel de ”onwettige” tak van het Huis Lancaster genoemd, behoorden feitelijk helemaal niet tot het Huis Lancaster,.aangezien zij
geen kinderen waren van John of Gaunt [derde zoon van Edward III]
en zijn eerste vrouw, Blanche of Lancaster, maar afstamden van John of Gaunt en zijn DERDE vrouw, Katherine Swynford:
John of Gaunt’s eerste vrouw, Blanche of Lancaster, was de dochter van Henry Grosmont, de eerste hertog van Lancaster [zijn vader was Graaf Henry of Lancaster] en als zodanig erfde John of Gaunt de hertogelijke titel van zijn
vrouw.
”Jure uxoris”
John of Gaunt’s zoon, Henry Bolingbroke, de latere Henry IV, was ook de zoon van Blanche of Lancaster en als zodanig een Lancaster.
DE BEAUFORTS echter waren dus kinderen van John of Lancaster en zijn derde vrouw Katherine Swynford, zijn gewezen maitresse.
Omdat zij waren geboren tijdens het huwelijk van John of Gaunt, waren ze onwettig, maar werden achteraf gewettigd door zowel Richard II als  Paus Bonifacius IX  en kregen de naam Beaufort.
Maar met de fysieke Lancaster afstamming hadden zij dus niets te maken.
Wat hen echter een rol gaf, was dat zij halfbroers/zusters waren van de eerste Lancaster koning, Henry IV en dus partij werden in het conflict .
WIKIPEDIA
HOUSE OF BEAUFORT
[33]
WIKIPEDIA
MARGARET OF ANJOU
WIKIPEDIA
EDMUND  BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET
[34]
WIKIPEDIA
RICHARD, 3RD DUKE OF YORK, PROTECTOR OF THE REALM, 1453-1455
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD, 3RD DUKE OF YORK
WIKIPEDIA
EDMUND BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET, POLITICAL POWER AND CONFLICT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDMUND BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET
WIKIPEDIA
HENRY VI OF ENGLAND
[35]
WIKIPEDIA
FIRST BATTLE OF ST ALBANS
”The first battle of St Albans was relatively minor in military terms,[dubious – discuss] but politically was a complete victory for York and the Nevilles: York had captured the king and restored himself to complete power, while Somerset and the Nevilles’ northern rivals Henry Percy, Earl of Northumberland and Lord Clifford all fell during the rout”
WIKIPEDIA
FIRST BATTLE OF ST ALBANS/RESULT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
FIRST BATTLE OF ST ALBANS
[36]
”By now York was determined to depose Somerset by one means or another, and in May 1455 he raised an army. He confronted Somerset and the King in an engagement known as the First Battle of St Albans which marked the beginning of the Wars of the Roses. Somerset was killed in a last wild charge from the house where he had been sheltering.
WIKIPEDIA
EDMUND BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET/POLITICAL POWER AND CONFLICT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDMUND BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET
[37]
WIKIPEDIA
WARS OF THE ROSES
[38]
WIKIPEDIA
LOVEDAY, 1458
[39]
”The Act of Accord was passed by the English Parliament on 25 October 1460,[1] three weeks after Richard, Duke of York, had entered the Council Chamber and laid his hand on the empty throne. Under the Act, King Henry VI of England was to retain the crown for life but York and his heirs were to succeed, excluding Henry’s son, Edward of Westminster. Henry was forced to agree to the Act.”
WIKIPEDIA
ACT OF ACCORD
[40]
WIKIPEDIA
BATTLE OF WAKEFIELD
[41]
WIKIPEDIA
GAME OF THRONES
[42]
”When you play the game of thrones, you win or you die.
There is no middle ground”
[Cersei Lannister in the Game of Thrones]
CERSEI LANNISTER: IN THE GAME OF THRONES YOU WIN OR YOU DIE
”The title of the episode is part of a quote from Cersei Lannister during the final confrontation with Eddard: “When you play the game of thrones, you win or you die. There is no middle ground.”
WIKIPEDIA
YOU WIN OR YOU DIE
[43]
De term voor Edward IV ”Rozenoorlogkoning” houdt verband met het feit, dat Edward, als 7de Earl [Graaf] van March en erfgenaam van zijn vader de hertog van York, letterlijk met ”bloed, zweet en tranen” voor de troon heeft moeten vechten:
Zijn vaders superieure claim op de troon [van moederskant afstammend van de TWEEDE  zoon van Edward III, terwijl de Lancasters afstamden van de DERDE
zoon] ging na zijn vaders dood op hem over.
En dan was er ook nog het [van koning Henry VI afgedwongen] Act of Accord, dat inhield, dat Henry VI tijdens zijn leven zou regeren, maar dat na zijn dood de hertog van York en zijn erfgenamen de troon zouden bestijgen [waarmee de eigen zoon van de koning, Edward van Westminster, werd gepasseerd]
Helemaal ”eerlijk” was de troonsbestijging van Edward IV [ondanks zijn superieure claim dus niet, want Henry VI was op dat moment nog in leven…..
MAAR GOED:
Edward heeft dus keihard moeten vechten voor zijn troon en tijdens zijn bewind hebben de meeste veldslagen van de Rozenoorlogen plaatsgehad….
ZIE AAN DE RECHTERKANT VAN ONDERSTAANDE LINK
[44]
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/REBELLION AND DEATH
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[45]
WIKIPEDIA
RICHARD III OF ENGLAND/KING OF ENGLAND
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD III OF ENGLAND
[46]
WIKIPEDIA
BATTLE OF BOSWORTH [BATTLE OF  BOSWORTH FIELD]
[47]
WIKIPEDIA
HENRY VII OF ENGLAND/ANCESTRY AND EARLY LIFE
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
HENRY VII OF ENGLAND
[48]
”She was the daughter and sole heiress of John Beaufort, Duke of Somerset (1404–1444), a legitimised grandson of John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster (third surviving son of King Edward III) by his mistress Katherine Swynford.”
WIKIPEDIA
LADY MARGARET BEAUFORT/ORIGINS
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
LADY MARGARET BEAUFORT
WIKIPEDIA
HOUSE OF BEAUFORT
[49]
”The Battle of Bosworth Field (or Battle of Bosworth) was the last significant battle of the Wars of the Roses, the civil war between the Houses of Lancaster and York that extended across England in the latter half of the 15th century. Fought on 22 August 1485, the battle was won by the Lancastrians. Their leader Henry Tudor, Earl of Richmond, became the first English monarch of the Tudor dynasty by his victory and subsequent marriage to a Yorkist princess. His opponent Richard III, the last king of the House of York, was killed during the battle, the last English monarch to die in battle. Historians consider Bosworth Field to mark the end of the Plantagenet dynasty, making it one of the defining moments of English history.”
WIKIPEDIA
BATTLE OF BOSWORTH [BATTLE OF  BOSWORTH FIELD]
[50]
WIKIPEDIA
HOUSE OF TUDOR
[51]
”Henry Tudor, the future Henry VII, succeeded in presenting himself as a candidate not only for traditional Lancastrian supporters, but also for discontented supporters of their rival House of York, and he took the throne by right of conquest
WIKIPEDIA
HOUSE OF TUDOR
WIKIPEDIA
RIGHT OF CONQUEST
[52]
”By 1483, Henry’s mother was actively promoting him as an alternative to Richard III, despite her being married to Lord Stanley, a Yorkist. At Rennes Cathedral on Christmas Day 1483, Henry pledged to marry Elizabeth of York, the eldest daughter of Edward IV, who was also Edward’s heir since the presumed death of her brothers, the Princes in the Tower, King Edward V and his brother Richard of Shrewsbury, Duke of York
WIKIPEDIA
HENRY VII OF ENGLAND/RISE TO THE THRONE
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
HENRY VII OF ENGLAND
[53]
”The family is descended from John of Gaunt by his then-mistress Katherine Swynford. Gaunt married Swynford in 1396, and their children were legitimized by Richard II and Pope Boniface IX. ”
WIKIPEDIA
HOUSE OF BEAUFORT
[54]
ZIE NOOT 25
[55]
WIKIPEDIA
MARGARET OF ANJOU
WIKIPEDIA
ELIZABETH OF YORK
[56]
QUEEN BY RIGHT OF QUEEN REGNANT
”A queen regnant (plural: queens regnant) is a female monarch, equivalent in rank to a king, who reigns in her own right, as opposed to a queen consort, who is the wife of a reigning king, or a queen regent, who is the guardian of a child monarch and reigns temporarily in the child’s stead”
WIKIPEDIA
QUEEN REGNANT
WIKIPEDIA
QUEEN CONSORT
[57]
”Three of Richard’s sisters married dukes (the youngest Cecily, marrying Richard, Duke of York), and Richard himself married Alice Montacute, daughter and heiress of Thomas Montacute, the Earl of Salisbury.
…..
…..
”At the time of the marriage, the Salisbury inheritance was not guaranteed, as not only was Earl Thomas still alive, but in 1424 he remarried (to Alice Chaucer, granddaughter of the poet Geoffrey Chaucer). This second marriage was without issue and when the Earl Thomas Montacute died in 1428, Richard Neville and Alice were confirmed as the Earl and Countess of Salisbury. From this point on, Richard Neville will be referred to as Salisbury.”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 5TH EARL OF SALISBURY/BACKGROUND
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 5TH EARL OF SALISBURY
WIKIPEDIA
JURE UXORIS
[58]
ZIE NOOT 57
[59]
”But the male line of the Nevilles was of native origin, and the family may well have been part of the pre-conquest aristocracy of Northumbria.[1] The continuation of landowning among such native families was more common in the far north of England than further south.”
WIKIPEDIA
HOUSE OF NEVILLE/ORIGINS
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
HOUSE OF NEVILLE
[60]
WIKIPEDIA
HOUSE OF NEVILLE/WARS OF THE ROSES
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
HOUSE OF NEVILLE
[61]
Cecily Neville (3 May 1415 – 31 May 1495) was an English noblewoman, the wife of Richard, Duke of York (1411–1460), and the mother of two kings of EnglandEdward IV and Richard III. Cecily Neville was known as “the Rose of Raby”, because she was born at Raby Castle in Durham, and “Proud Cis”, because of her pride and a temper that went with it, although she was also known for her piety. She herself signed her name “Cecylle”.”
WIKIPEDIA
CECILY NEVILLE, DUCHESS OF YORK
CECILY NEVILLE, DUCHESS [HERTOGIN] OF YORK, WAS DE ZUSTER VAN DE VADER VAN DE 16DE GRAAF VAN WARWICK [THE KINGMAKER],
RICHARD, DE VIJFDE GRAAF VAN SALISBURY
MET ANDERE WOORDEN:
CECILY NEVILLE, DUCHESS OF YORK WAS WARWICK’S TANTE.
ZIE OOK
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 5TH EARL OF SALISBURY
[62]
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/BECOMING WARWICK
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[63]
BROTHER AGAINST BROTHER/COUSIN AGAINST COUSIN
VOORBEELD:
IN DE SLAG BIJ NORTHAMPTON [1460] STONDEN DE LATERE EDWARD IV [TOEN NOG EDWARD OF YORK,  7DE EARL OF MARCH] EN DE GRAAF VAN WARWICK TEGENOVER ONDER ANDERE HUN NEEF, THOMAS PERCY, EERSTE BARON EGREMONT, DIE AAN DE LANCASTER KANT VOCHT EN IN DEZE SLAG SNEUVELDE
THOMAS PERCY WAS EEN ZOON VAN HENRY PERCY, TWEEDE GRAAF VAN NORTHUMBERLAND EN LADY ELEANOR NEVILLE, DE ZUSTER
VAN CECILY OF YORK-NEVILLE [MOEDER VAN EDWARD IV] EN RICHARD,
VIJFDE GRAAF VAN SALISBURY, DE VADER VAN GRAAF WARWICK
WIKIPEDIA
THOMAS PERCY, 1ST BARON EGREMONT
WIKIPEDIA
BATTLE OF NORTHAMPTON (1460)
IN DE SLAG BIJ TOWTON [1461] STONDEN EDWARD IV [TOEN NET TOT KONING GEKROOND, WAARMEE HIJ HENRY VI VERVING] EN DE GRAAF VAN WARWICK, SAMEN MET ANDERE FAMILIELEDEN, ONDER ANDERE TEGENOVER HENRY PERCY, DE DERDE GRAAF VAN NORTHUMBERLAND EN BROER VAN THOMAS PERCY, EERSTE BARON VAN EGREMONT
[ZIE DIRECT HIERBOVEN]
DUS WEER TEGENOVER EEN NEEF, DIE AAN DE KANT VAN LANCASTER VOCHT.
OOK HENRY PERCY SNEUVELDE, IN DE SLAG BIJ TOWTON
WIKIPEDIA
BATTLE OF TOWTON
WIKIPEDIA
HENRY PERCY, 3RD EARL OF NORTHUMBERLAND
EN ZO GING HET SCHERING EN INSLAG
BROTHER AGAINST BROTHER/COUSIN AGAINST COUSIN……
[64]
The Wars of the Roses were a series of English civil wars for control of the throne of England fought between supporters of two rival cadet branches of the royal House of Plantagenet: the House of Lancaster, associated with the Red Rose of Lancaster, and the House of York, whose symbol was the White Rose of York. Eventually, the wars eliminated the male lines of both families.
WIKIPEDIA
WARS OF THE ROSES
[65]
WIKIPEDIA
SOUTHAMPTON PLOT
Henry was by now fully determined to take the throne, but presenting a rationale for this action proved a dilemma.[2] It was argued that Richard, through his tyranny and misgovernment, had rendered himself unworthy of being king.[98] However, Henry was not next in line to the throne; the heir presumptive was Edmund Mortimer, 5th Earl of March, great-grandson of Edward III’s second surviving son, Lionel. Bolingbroke’s father, John of Gaunt, was Edward’s third son to survive to adulthood”
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND/DOWNFALL
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
 [66]
WIKIPEDIA
SOUTHAMPTON PLOT
[67]
ZIE NOOT 23 EN 65
[68]
ZIE NOOT 23
[69]
WIKIPEDIA
EDMUND BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET/POLITICAL POWER AND CONFLICT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDMUND BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET
[70]
ZIE NOOT 69
ZIE OOK
WIKIPEDIA
FIRST BATTLE OF ST ALBANS
[71]
WIKIPEDIA
HENRY VI OF ENGLAND
[72]
WIKIPEDIA
RICHARD OF YORK, 3RD DUKE OF YORK
WIKIPEDIA
EDMUND BEAUFORT, 2ND DUKE OF SOMERSET
[73]
”Margaret at the time seven months pregnant, attempted to claim the regency, but gained no support. It was given instead to Henry’s cousin, Richard, Duke of York, much to the annoyance of the Queen, who strongly felt that she and her party should govern England.”
ENGLISH MONARCHS
MARGARET OF ANJOU
[74]
THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES
MARK GOACHER
[75]
”What Cade and York were challenging was the improper influence of the king’s advisors on the application of royal authority. It is difficult to regard this as anything other than a tactic intended to prevent the imputation of treason against them. In York’s case he embellished his complaints with the inference that the king was the innocent victim of evil councillors. It was a situation from which York — the king’s true and loyal subject — would recue him; thus, allowing him to rule properly as was always his intention.
DUKE RICHARD, THE 3RD DUKE OF YORK, THE KING’S TRUE LIEGEMAN?
ZIE OOK
[76]
ZIE NOOT 23
ZIE OOK
THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES
MARK GOACHER
[77]
THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES
MARK GOACHER
[77]
WIKIPEDIA
HENRY VI OF ENGLAND/INSANITY AND THE ASCENDANCY OF YORK
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
HENRY VI OF ENGLAND
[78]
[78]
”When Richard, Duke of York, unsuccessfully rose up against the king in 1452, both Warwick and his father rallied to the side of King Henry VI”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK, BECOMING WARWICK
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[79]
CON IGGULDEN
TRINITY
CON IGGULDEN [Vertaald in het Nederlands]
HET DRIEVOUDIG VERBOND
 [80]
STAMBOOM, WAARUIT HET ZWAGERSCHAP VAN RICHARD NEVILLE, 16E GRAAF VAN WARWICK MET EDMUND BEAUFORT, 2DE HERTOG VAN SOMERSET, IS AF TE LEIDEN.
HUN VROUWEN WAREN ELKAARS HALFZUSTERS, KINDEREN VAN
RICHARD, 13E GRAAF VAN WARWICK UIT ZIJN EERSTE EN TWEEDE HUWELIJK
ZIE DIRECT HIERONDER:
RICHARD BEAUCHAMP, 13E GRAAF VAN WARWICK
UIT ZIJN EERSTE HUWELIJK MET ELIZABETH DE BERKELEY WERDEN GEBOREN:
MARGARET BEAUCHAMP, DE LATERE COUNTESS OF SHRESBURY
ELEANOR BEAUCHAMP, DE LATERE DUCHESS OF SOMERSET
ELIZABETH BEAUCHAMP, DE LATERE BARONESS LATIMER
UIT ZIJN TWEEDE HUWELIJK MET ISABEL LE DESPENSER WERDEN GEBOREN
HENRY, 14E GRAAF VAN WARWICK [OVERLEDEN IN 1446]
ANNE [DIE DAARDOOR LATER DE TITEL ERFDE], 16E GRAAF VAN WARWICK
[NA HET OVERLIJDEN VAN DE DOCHTER VAN HAAR BROER HENRY, OOK
EEN ANNE [OVERLEDEN IN 1449]
ZIEHIER DE DRAMATIS PERSONAE
RICHARD BEAUCHAMP, 13E GRAAF VAN WARWICK
ZIJN EERSTE VROUW ELIZABETH DE BERKELEY
HUN DRIE DOCHTERS
MARGARET, COUNTESS OF SHREWSBURY
ELEANOR, DUCHESS OF SOMERSET, GETROUWD MET EDMUND BEAUFORT, 2E HERTOG VAN SOMERSET
ELIZABETH, BARONESS LATIMER [GEEN WIKIPEDIA]
TWEEDE VROUW VAN RICHARD BEAUCHAMP, 13E GRAAF VAN WARWICK
ISABEL LE DESPENSER
ZOON EN DOCHTER UIT DIT TWEEDE HUWELIJK
HENRY BEAUCHAMP, 14E GRAAF VAN WARWICK
ANNE BEAUCHAMP, 16E GRAVIN VAN WARWICK
GETROUWD MET RICHARD NEVILLE, 16E GRAAF VAN WARWICK [JURE UXORIS]
[81]
”In June 1453, Somerset was granted custody of the lordship of Glamorgan – part of the Despenser heritage held by Warwick until then – and open conflict broke out between the two men.[15] Then, in the summer of that year, King Henry fell ill.[16] Somerset was a favourite of the king and Queen Margaret, and with the king incapacitated he was virtually in complete control of government.[17] This put Warwick at a disadvantage in his dispute with Somerset, and drove him into collaboration with York”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/CIVIL WAR
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[82]
” The political climate, influenced by the military defeat in France, then started turning against Somerset. On 27 March 1454, a group of royal councillors appointed the Duke of York protector of the realm.[19] York could now count on the support not only of Warwick, but also of Warwick’s father Salisbury, who had become more deeply involved in disputes with the House of Percy in the north of England
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/CIVIL WAR
 
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[83]
WIKIPEDIA
PERCY-NEVILLE FEUD
[84]
WIKIPEDIA
FIRST BATTLE OF ST ALBANS
THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES
[85]
Thomas Percy, 1st Baron Egremont (29 November 1422 – 10 July 1460) was the son of Henry Percy, 2nd Earl of Northumberland, and Eleanor Neville, being made Lord Egremont in 1449. A northern baron, he became a leading figure in the internecine Percy-Neville feud, fighting at the Battle of Heworth Moor. When the Wars of the Roses began mid-decade, Egremont fought for the king on the Lancastrian side, being killed five years later at the Battle of Northampton.
WIKIPEDIA
THOMAS PERCY, 1ST BARON EGREMONT
ZOALS TE LEZEN [ZIE BOVENSTAANDE]
HET TRIESTE WAS, DAT DEZE THOMAS PERCY DE ZOON WAS VAN
GENOEMDE LORD PERCY, MAAR OOK VAN ELEANOR NEVILLE, TANTE VAN VADERSZIJDE [ZUSTER VAN ZIJN VADER] VAN WARWICK EN TANTE VAN MOEDERSZIJDE VAN DE LATERE EDWARD IV [ZUSTER VAN ZIJN MOEDER CECILY NEVILLE] , TOEN NOG DE 7E EARL OF MARCH [ZOON VAN DE HERTOG VAN YORK]
IN DE BATTLE OF NORTHAMPTON STREED THOMAS PERCY TEGEN ZIJN NEVEN WARWICK EN DE EARL OF MARCH [ZOON VAN DE HERTOG VAN YORK] EN SNEUVELDE
WIKIPEDIA
BATTLE OF NORTHAMPTON (1460)
[86]
THE CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES
WIKIPEDIA
PERCY-NEVILLE FEUD
WIKIPEDIA
HUNDRED YEARS WAR
 [87]
BELANGRIJKE EDELEN, DIE GETROUWEN WAREN VAN KONING HENRY VI:
Edmund Beaufort, 2de hertog van York
Henry Percy, 2e Graaf van Northumberland, getrouwd met Lady Eleanor Neville, zuster van Richard Neville [de vader van Warwick, tegenpartij en bondgenoot van York] en Cecily Neville, vrouw van de hertog van York.
Humphrey Stafford, Eerste hertog van Buckingham , getrouwd met Lady Anne Neville, ook een zuster van Richard Neville en Cecily Neville, vrouw van de hertog van York
Toen al liepen de Families in de Rozenoorlogen door elkaar!
HENRY PERCY, TWEEDE GRAAF VAN NORTHUMBERLAND
HUMPHREY STAFFORD, EERSTE HERTOG VAN BUCKINGHAM
Eleanor Neville, Richard Neville en Cecily Nevilles zuster, Humphrey Stafford, Eerste hertog van Buckingham en getrouwd met de zuster van Warwick’s vader, Lady Anne Neville, die eveneens de zuster was van Cecily Neville, de vrouw van de hertog van York/Toen al stonden de families tegenover elkaar]
[88]
WIKIPEDIA
FIRST BATTLE OF ST ALBANS
[89]
WIKIPEDIA
WARS OF THE ROSES
DE DRIE RICHARDS WERDEN DOOR HET ”PARLIAMENT OF DEVILS” ALS VERRADERS GEBRANDMERKT [FIGUURLIJK] EN HUN BEZITTINGEN VERBEURD VERKLAARD [ATTAINDER]
DIT WAS VOORAL HET WERK VAN MARGARETHA VAN ANJOU
KONING HENRY VI NEIGDE ALTIJD TOT VERGEVINGSGEZINDHEID
IK DENK, DAT DE PASSAGE [ZIE HET LAATSTE CITAAT, NA DE STIPPELLIJNEN] WAARBIJ VOLLEDIG PARDON WERD AANGEBODEN VOOR WIE ZICH AAN DE KONING ONDERWIERP, VAN DE HAND VAN HENRY VI KWAM……
”The Parliament opened in the chapter house of St. Mary’s priory with a speech by the chancellor, William Waynflete, bishop of Winchester, preaching on the text ‘Grace to you and peace be multiplied’, but the government’s purpose was undoubtedly to condemn York and his kinsmen and allies as traitors. A bill accused twenty-four persons of levying war against the King at Blore Heath and Ludford, and three more (including the countess of Salisbury) of plotting  his death elsewhere. It recited York’s treasons since 1450; what had been done at St. Albans (in 1455 when the duke had eliminated several of his political opponents in a pitched battle in the streets of the town) had been an ‘execrabill and moost detestable dede’, prompted by ‘the moost diabolique unkyndnesse and wrecched envye’. Attainder was fully justified, whereby the traitors were condemned to death and all their possessions declared forfeit. Furthermore, their heirs were to be barred from inheritance forever”
……
……
”The chancellor’s choice of text for his sermon could be taken to imply an intention to pursue peace by softening the rigour of justice with the King’s prerogative of mercy, and at the end of the session Henry VI did indeed mitigate the effects of the act of attainder, insisting on a proviso that he could grant full pardon and restoration to those who humbly sought his grace”
THE HISTORY OF PARLIAMENT
ON THIS DAY: 20 NOVEMBER 1459, THE ”PARLIAMENT OF DEVILS” ASSEMBLES AT COVENTRY
”The main business of the Parliament was to pass bills of attainder for High treason against the leading Yorkist nobles, following the start of a new stage in the Wars of the Roses and the Battle of Ludford Bridge.”
WIKIPEDIA
PARLIAMENT OF DEVILS
”A bill of attainder (also known as an act of attainder or writ of attainder or bill of pains and penalties) is an act of a legislature declaring a person or group of persons guilty of some crime and punishing them, often without a trial. As with attainder resulting from the normal judicial process, the effect of such a bill is to nullify the targeted person’s civil rights, most notably the right to own property (and thus pass it on to heirs), the right to a title of nobility, and, in at least the original usage, the right to life itself.”
WIKIPEDIA
BILL OF ATTAINDER
NA DEZE HANDELINGEN VAN HET PARLIAMENT OF DEVILS, ONTVLUCHTTEN DE  DRIE RICHARDS [MET YORK’S ZOON EDWARD, DE EARL OF MARCH, LATER EDWARD IV] HET LAND
YORK NAAR IERLAND, WARWICK, NEEF EDWARD [EARL OF MARCH] EN VADER RICHARD NEVILLE, 5E GRAAF VAN SALISBURY, NAAR FRANKRIJK, CALAIS [LAATSTE ENGELSE BOLWERK IN FRANKRIJK,
WARWICK WAS KAPITEIN VAN CALAIS
”Forced to flee the country, York left for Dublin, Ireland, with his second son Edmund, Earl of Rutland, while Warwick and Salisbury sailed to Calais, accompanied by the Duke’s son, Edward, Earl of March (the future King Edward IV).”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/HOUSE OF YORK TRIUMPHANT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[90]
WIKIPEDIA
EDWARD OF WESTMINSTER, PRINCE OF WALES
[91]
‘Forced to flee the country, York left for Dublin, Ireland, with his second son Edmund, Earl of Rutland, while Warwick and Salisbury sailed to Calais, accompanied by the Duke’s son, Edward, Earl of March (the future King Edward IV).”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/HOUSE OF YORK TRIUMPHANT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[92]
WIKIPEDIA
BATTLE OF NORTHAMPTON (1460)
[93]
”The Act of Accord was passed by the English Parliament on 25 October 1460,[1] three weeks after Richard, Duke of York, had entered the Council Chamber and laid his hand on the empty throne. Under the Act, King Henry VI of England was to retain the crown for life but York and his heirs were to succeed, excluding Henry’s son, Edward of Westminster. Henry was forced to agree to the Act.”
WIKIPEDIA
ACT OF ACCORD
[94]
”The Duke of York was either killed in the battle or captured and immediately executed. Some later works support the folklore that he suffered a crippling wound to the knee and was unhorsed, and he and his closest followers then fought to the death at that spot;[38] others relate the account that he was taken prisoner (by one Sir James Luttrell of Devonshire), mocked by his captors and beheaded.[40]

His son Edmund, Earl of Rutland attempted to escape over Wakefield Bridge, but was overtaken and killed, possibly by Clifford in revenge for his father’s death at St Albans. Salisbury’s second son Sir Thomas Neville also died in the battle.[21] Salisbury’s son in law William, Lord Harington and Harington’s father, William Bonville, were captured and executed immediately after the battle. (The Bonvilles had been engaged in a feud with the Earl of Devon and the Courtenay family in Devon and Cornwall.) Salisbury himself escaped the battlefield but was captured during the night, and was taken to the Lancastrian camp. Although the Lancastrian nobles might have been prepared to allow Salisbury to ransom himself, he was dragged out of Pontefract Castle and beheaded by local commoners, to whom he had been a harsh overlord”

WIKIPEDIA
BATTLE OF WAKEFIELD/CASUALTIES
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
BATTLE OF WAKEFIELD
[95]
[95]
”The death of his father left Edward, now Duke of York, at the head of the Yorkist faction. He defeated a Lancastrian army at Mortimer’s Cross in Herefordshire on 2–3 February 1461. He then united his forces with those of Warwick, whom Margaret’s army had defeated at the Second Battle of St Albans (17 February 1461), during which Henry VI had been rescued by his supporters.[7] Edward’s father had restricted his ambitions to becoming Henry’s heir, but Edward now took the more radical step of proclaiming himself king in March 1461.[7] He then advanced against the Lancastrians, having his life saved on the battlefield by the Welsh Knight Sir David Ap Mathew. He defeated the Lancastrian army in the exceptionally bloody Battle of Towton in Yorkshire on 29 March 1461.[8] Edward had effectively broken the military strength of the Lancastrians, and he returned to London for his coronation. King Edward IV named Sir David Ap Mathew Standard Bearer of England and allowed him to use “Towton” on the Mathew family crest.”
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/ACCESSION TO THE THRONE
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND
[96]
[97]
”Warwick’s position after the accession of Edward IV was stronger than ever.[59] He had now succeeded to his father’s possessions, and in 1462 he also inherited his mother’s lands and the Salisbury title.[60] Altogether he had an annual income from his lands of over £7,000 far more than any other man in the realm but the king.[61] Edward confirmed Warwick’s position as Captain of Calais, and made him High Admiral of England and Steward of the Duchy of Lancaster, along with several other offices”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/WARWICK’S APEX
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[98]
””They have but two rulers, M. de Warwick and another whose name I have forgotten.”
– The Governor of Abbeville in a letter to Louis XI[2][58]
AAN DE RECHTERKANT VAN
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/WARWICK’S APEX
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[99]
WIKIPEDIA
BATTLE OF MORTIMER’S CROSS
[100]
WIKIPEDIA
JASPER TUDOR
[101]
”I myself hold the opinion, that when King Edward would have concentrated
on the military (he was an extremely capable military commander)
 and the Earl of Warwick on
 ruling and diplomacy, they whould have been made a deadly double and perhaps
ruled England happily together, if at least Edward had not fallen ill and died
THE WARS OF THE ROSES/CAUSES OF THE WARS OF THE ROSES/A TRAVEL OF THE PAST
ASTRID ESSED
3 FEBRUARI 2015
[102]
”When you play the game of thrones, you win or you die.
There is no middle ground”
[Cersei Lannister in the Game of Thrones]
CERSEI LANNISTER: IN THE GAME OF THRONES YOU WIN OR YOU DIE
”The title of the episode is part of a quote from Cersei Lannister during the final confrontation with Eddard: “When you play the game of thrones, you win or you die. There is no middle ground.”
WIKIPEDIA
YOU WIN OR YOU DIE
[103]
”Sir John Grey was killed in the Second Battle of St Albans in 1461, fighting for the Lancastrian cause.[1] His widow, Dame Elizabeth Grey, later secretly married Edward IV who was the successful Yorkist claimant to the throne.”
WIKIPEDIA
JOHN GREY OF GROBY/DEATH AT THE BATTLE OF ST ABLANS
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
JOHN GREY OF GROBY
[104]
”At the negotiations with the French, Warwick had intimated that King Edward was interested in a marriage arrangement with the French crown, the intended bride being Louis XI‘s sister-in-law, Bona, daughter of Louis, Duke of Savoy.[71] This marriage was not to be, however, because in September 1464, Edward revealed that he was already married, to Elizabeth Woodville.[72] The marriage caused great offence to Warwick: not only due to the fact that his plans had been sabotaged, but also the secrecy with which the king had acted.[73] The marriage – contracted on 1 May of the same year – was not made public before Warwick pressed Edward on the issue at a council meeting, and in the meanwhile Warwick had been unknowingly deceiving the French into believing the king was serious about the marriage proposal.”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/EARLY TENSIONS
 
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
 
[105]
For Edward the marriage may very well have been a love match, but in the long run he sought to build the Woodville family into a powerhouse independent of Warwick’s influence.[74] The marriage of Edward IV and Elizabeth Woodville caused Warwick to lose his power and influence. He accused Elizabeth, and her mother Jacquetta of Luxembourg, of witchcraft to try and restore the power that he had lost
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/EARLY TENSIONS
 
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
 
BRITAIN’S BLOODY CROWN
THE KINGMAKER MUST DIE/EP 2 OF 4 (WARS OF THE ROSES DOCUMENTARY
[106]
”VERRADER WILDE ZELF OP DE TROON
De Graaf van Warwick, bijgenaamd ”The Kingmaker” steunde
Hendrik VI van het Huis van Lancaster met zijn rijkdom., welsprekendheid en leger.
Hij liep over toen zijn neef van het huis York als Eduard IV werd gekroond.
Uit machtswellust nam de Graaf van Warwick na een veldslag de koning gevangen
en probeerde hij zelf op de Engelse troon te komen.”
Bladzijde 24
Magazine ”Ontdek”
Aflevering:
De geschiedenis achter Game of Thrones
[107]
This was not enough to cause a complete fallout between the two men, though from this point on Warwick increasingly stayed away from court.[76] The promotion of Warwick’s brother George to Archbishop of York shows that the earl was still in favour with the king. In July 1465, when Henry VI was once more captured, it was Warwick who escorted the fallen king to his captivity in the Tower.
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/EARLY TENSIONS
WIKIPEDIA
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[108]
”The Burgundian party was a political allegiance against France that formed during the latter half of the Hundred Years’ War. The term “Burgundians” refers to the supporters of the Duke of BurgundyJohn the Fearless, that formed after the assassination of Louis I, Duke of Orléans. Their opposition to the Armagnac party, the supporters of Charles, Duke of Orléans, led to a civil war.”
WIKIPEDIA
BURGUNDIAN (PARTY)
”The English negotiated with their Burgundian allies to transfer her to their custody, with Bishop Pierre Cauchon of Beauvais, an English partisan, assuming a prominent role in these negotiations and her later trial.[68] The final agreement called for the English to pay the sum of 10,000 livres tournois[69] to obtain her from Jean de Luxembourg, a member of the Council of Duke Philip of Burgundy.”
WIKIPEDIA
JOAN OF ARC/CAPTURE
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
JOAN OF ARC
[109]
””They have but two rulers, M. de Warwick and another whose name I have forgotten.”
– The Governor of Abbeville in a letter to Louis XI[2][58]
AAN DE RECHTERKANT VAN
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/WARWICK’S APEX
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[110]
”Meanwhile, Edward’s father-in-law, Richard Woodville, Earl Rivers, who had been created treasurer, was in favour of a Burgundian alliance.[80] This set up internal conflict within the English court, which was not alleviated by the fact that Edward had signed a secret treaty in October with Burgundy, while Warwick was forced to carry on sham negotiations with the French”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/EARLY TENSIONS’
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
WIKIPEDIA
MARGARET OF YORK/MARRIAGE
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
MARGARET OF YORK
[111]
Meanwhile, Edward’s father-in-law, Richard Woodville, Earl Rivers, who had been created treasurer, was in favour of a Burgundian alliance
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/EARLY TENSIONS’
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[112]
WIKIPEDIA
HUNDRED YEARS WAR/BEGINNING OF THE WAR: 1337-1360
ORIGINELE BERICHT
WIKIPEDIA
HUNDRED YEARS WAR
[113]
”Later, George Neville was dismissed as chancellor, while Edward refused to contemplate a marriage between Warwick’s oldest daughter Isabel, and Edward’s brother George, Duke of Clarence.[82] It became increasingly clear that Warwick’s position of dominance at court had been taken over by Rivers
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE. 16TH EARL OF WARWICK/EARLY TENSIONS
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE. 16TH EARL OF WARWICK
[114]
WARWICK ALS HOOFD VAN DE NEVILLE FAMILIE
Most of England’s leading families had remained loyal to Henry VI or remained uncommitted in the recent conflict. The new regime, therefore, relied heavily on the support of the Nevilles, who held vast estates and had been so instrumental in bringing Edward to the throne. However, the king increasingly became estranged from their leader the Earl of Warwick, due primarily to his marriage
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/OVERTHROW
Edward’s impetuous marriage to Elizabeth Woodville greatly offended the Nevilles, largely because Warwick had been negotiating several continental alliances to support Edward’s tenuous reign, including a marriage to one of several family members of Louis XI of France.
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND
ORIGINELE BRON
[115]
Warwick now orchestrated a rebellion in Yorkshire while he was away, led by a “Robin of Redesdale“.[87] Part of Warwick’s plan was winning over King Edward’s younger brother, George Plantagenet, possibly with the prospect of installing him on the throne
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/REBELLION AND DEATH
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[116]
WIKIPEDIA
HOUSE OF NEVILLE/DISAFFECTION AND DEFECTION

Disaffection and defection

Warwick, now the richest man in England after the king, was the power behind the throne in Edward’s regime during its early years, but the two men later fell out.

https://en.wikipedia.org/wiki/House_of_Neville#Disaffection_and_defection

ORIGINELE BRON

WIKIPEDIA

HOUSE OF NEVILLE

https://en.wikipedia.org/wiki/House_of_Neville

[117]

The king opposed the marriage as it would bring the already powerful Earl of Warwick too close to the throne. However the ceremony took place in secret at Calais on 11 July 1469, conducted by Isabel Neville’s uncle George Neville, archbishop of York.

WIKIPEDIA

ISABEL NEVILLE, DUCHESS OF CLARENCE/LIFE

https://en.wikipedia.org/wiki/Isabel_Neville,_Duchess_of_Clarence#Life

ORIGINELE BRON

WIKIPEDIA

ISABEL NEVILLE, DUCHESS OF CLARENCE

https://en.wikipedia.org/wiki/Isabel_Neville,_Duchess_of_Clarence

”Warwick retired in dudgeon to his estates, and began to plot in secret for his revenge. In the summer of 1469 he went over to Calais, where Isabel and Clarence were married without the king’s knowledge. ”

LUMINARIUM

RICHARD NEVILLE, EARL OF WARWICK

”THE KINGMAKER”

(1428-1471)

http://www.luminarium.org/encyclopedia/warwick.htm

[118]
Robin of Redesdale (fl. 1469), sometimes called “Robin Mend-All”, was the leader of an insurrection against King Edward IV of England.[1] His true identity is unknown, but it is thought he could have been either Sir John Conyers of Hornby (d. 1490) or his brother Sir William Conyers of Marske (d. 1469), or even both. Whoever he was, the power behind his rebellion was Richard Neville, 16th Earl of Warwick (“Warwick the Kingmaker”).”
WIKIPEDIA
ROBIN OF REDESDALE
”Warwick now orchestrated a rebellion in Yorkshire while he was away, led by a “Robin of Redesdale“.[87] Part of Warwick’s plan was winning over King Edward’s younger brother, George Plantagenet, possibly with the prospect of installing him on the throne”
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/REBELLION AND DEATH
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[119]
WIKIPEDIA
BATTLE OF EDGECOTE
[120]
”Following the battle, Richard Woodville, Earl Rivers, father of the Yorkist Queen Elizabeth Woodville, and his second son John were taken prisoners at Chepstow. Following a hasty show trial, they were beheaded at Kenilworth on 12 August 1469”
WIKIPEDIA
BATTLE OF EDGECOTE/THE REBELLION
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
BATTLE OF EDGECOTE
[121]
With his army now defeated, King Edward IV was taken under arrest by George Neville.[95] Warwick then imprisoned the king in Warwick Castle, and in August, the king was taken north to Middleham Castle.[96] In the long run, however, it proved impossible to rule without the king, and continuing disorder forced Warwick to release King Edward IV in September 1469
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/REBELLION AND DEATH
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[122]
At this point, Edward did not seek to destroy either Warwick or Clarence but sought reconciliation instead
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/OVERTHROW
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND
”A modus vivendi had been achieved between Warwick and the king for some months, but the restoration of Henry Percy to Montagu’s earldom of Northumberland prevented any chance of full reconciliation.[97] A trap was set for the king when disturbances in Lincolnshire led him north, where he could be confronted by Warwick’s men.[98] Edward, however, discovered the plot when Robert, Lord Welles, was routed at Losecote Field in Rutland, and gave away the plan
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/REBELLION AND DEATH
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[123]
”A few months later in March 1470, Warwick and Clarence chose this opportunity to rebel against Edward IV again”
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/OVERTHROW
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND
”This time, Edward IV was forced to flee to Flanders when he learned that Warwick’s brother John Neville, 1st Marquess of Montagu, had also switched to the Lancastrian side, making Edward’s military position untenable.[
 
 
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/OVERTHROW
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND
”Despite this matrimonial relationship with the Nevilles, when Warwick drove Edward IV into exile in 1470, Hastings went with Edward and accompanied the king back the following spring
WIKIPEDIA
WILLIAM HASTINGS, 1ST BARON HASTINGS/BIOGRAPHY
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
WILLIAM HASTINGS, 1ST BARON HASTINGS
”During the latter part of Edward IV’s reign, Richard demonstrated his loyalty to the king,[49] in contrast to their brother George who had allied himself with Warwick when the earl rebelled towards the end of the 1460s.[50] Following Warwick’s 1470 rebellion, before which he had made peace with Margaret of Anjou and promised the restoration of Henry VI to the English throne, Richard, William, Lord Hastings and Anthony Woodville, Earl Rivers escaped capture at Doncaster by Warwick’s brother, Lord Montague.[51] On 2 October they sailed from King’s Lynn in two ships; Edward landed at Marsdiep and Richard at Zeeland.[52] It was said that, having left England in such haste as to possess almost nothing, Edward was forced to pay their passage with his fur cloak; certainly, Richard borrowed three pounds from Zeeland’s town bailiff.
WIKIPEDIA
RICHARD III OF ENGLAND/EXILE AND RETURN
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD III OF ENGLAND
”Henry VI was briefly restored to the throne in 1470 in an event known as the Readeption of Henry VI, and Edward took refuge in Flanders, part of Burgundy, accompanied by his younger brother Richard, Duke of Gloucester (later King Richard III of England). The Duke of Burgundy had been Edward’s brother-in-law since the marriage of Edward’s sister Margaret of York to Charles, Duke of Burgundy, on 3 July 1468”
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/RESTORATION
ORIGINELE BRON
[124]
”Henry VI was briefly restored to the throne in 1470 in an event known as the Readeption of Henry VI, and Edward took refuge in Flanders, part of Burgundy, accompanied by his younger brother Richard, Duke of Gloucester (later King Richard III of England). The Duke of Burgundy had been Edward’s brother-in-law since the marriage of Edward’s sister Margaret of York to Charles, Duke of Burgundy, on 3 July 1468”
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/RESTORATION
ORIGINELE BRON
[125]
”Warwick soon gave up, and once more fled the country with Clarence. Denied access to Calais, they sought refuge with King Louis XI of France.[100] Louis arranged a reconciliation between Warwick and Margaret of Anjou, and as part of the agreement, Margaret and Henry’s son, Edward, Prince of Wales, would marry Warwick’s daughter Anne
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/REBELLION AND DEATH
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
”Warwick made an accord with Louis XI and Queen Margaret in which he agreed to restore Henry VI in return for French support for a military invasion of England”
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/OVERTHROW
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND
[126]
”On 30 December, at the Battle of WakefieldYork was killed, as were York’s second son Edmund, Earl of Rutland, and Warwick’s younger brother Thomas
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/HOUSE OF YORK TRIUMPHANT
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[127]
Warwick soon gave up, and once more fled the country with Clarence. Denied access to Calais, they sought refuge with King Louis XI of France.[100] Louis arranged a reconciliation between Warwick and Margaret of Anjou, and as part of the agreement, Margaret and Henry’s son, Edward, Prince of Wales, would marry Warwick’s daughter Anne
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK/REBELLION AND DEATH
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD NEVILLE, 16TH EARL OF WARWICK
[128]
WIKIPEDIA
BATTLE OF BARNET
[129]
”Henry VI rewarded Clarence by making him next in line to the throne after his own son, justifying the exclusion of Edward IV either by attainder for his treason against Henry VI or on the grounds of his alleged illegitimacy.[citation needed] After a short time, Clarence realized that his loyalty to his father-in-law was misplaced: Warwick had his younger daughter, Anne Neville, Clarence’s sister-in-law, marry Henry VI’s son in December 1470. This demonstrated that his father-in-law was less interested in making him king than in serving his own interests and, since it now seemed unlikely that Warwick would replace Edward IV with Clarence, Clarence was secretly reconciled with Edward ”
WIKIPEDIA
GEORGE PLANTAGENET, 1ST DUKE OF CLARENCE/LIFE
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
GEORGE PLANTAGENET, 1ST DUKE OF CLARENCE
[130]
BRITAIN’S BLOODY CROWN
THE KINGMAKER MUST DIE/EP 2 OF 4 (WARS OF THE ROSES DOCUMENTARY
[131]
”Most of England’s leading families had remained loyal to Henry VI or remained uncommitted in the recent conflict. The new regime, therefore, relied heavily on the support of the Nevilles, who held vast estates and had been so instrumental in bringing Edward to the throne.”
WIKIPEDIA
EDWARD IV OF ENGLAND/OVERTHROW
ORIGINELE BRON
[132]
”Henry was by now fully determined to take the throne, but presenting a rationale for this action proved a dilemma.[2] It was argued that Richard, through his tyranny and misgovernment, had rendered himself unworthy of being king.[98] However, Henry was not next in line to the throne; the heir presumptive was Edmund Mortimer, 5th Earl of March, great-grandson of Edward III’s second surviving son, Lionel. Bolingbroke’s father, John of Gaunt, was Edward’s third son to survive to adulthood”
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND/DOWNFALL
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
RICHARD II OF ENGLAND
ZIE VOOR HET SUPERIEURE RECHT VAN HET HUIS YORK OP DE TROON, OOK DE NOTEN 24 EN 25
[133]
WIKIPEDIA
BATTLE OF TEWKESBURY

Battle of Tewkesbury

The Battle of Tewkesbury, which took place on 4 May 1471, was one of the decisive battles of the Wars of the Ros…

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!