Révolution moules frites: een scheet in een fles ?

Révolution moules frites: een scheet in een fles ?

woensdag 26 januari 2011 11:54

Denkt u dat de Shame betoging in Brussel iets zal veranderen aan de politieke crisis in ons land? Op dmPOLL, de virtuele publieke peiling van Demorgen, waren de meningen maandag verdeeld, fifty-fifty. Hoewel deze vraag tot immobilisme kan leiden, blijft het een pertinente vraag. Wat is het effect van sociale en culturele acties die de Vlaamse concensus in vraag stellen?

We kregen dit weekend al enkele constructieve voorbeelden van dergelijke sociale en culturele acties. Naast de nationale betoging tegen het uitblijven van een federale regering, waar ruim 35.000 Belgen op zondag voor naar Brussel zakten, kon men vrijdag in onze hoofdstad ook genieten van de actie ‘Solidariteit maakt een cultuur groot’. De kunstenaars en artiesten achter ‘Niet in onze naam’ zette in de KVS hun pleidooi tegen het “bekrompen nationalisme en de splitsingsrage” kracht bij. De Koninklijke Vlaamse Schouwburg zat afgeladen vol! Het ACV vervoegde tenslotte moedig haar compagnons aan de andere kant van de zuil en stelde de splitsingsrage eveneens in vraag.

Kortom, we hebben een weekend beleefd waar de Vlaamse consensus op een constructieve, democratische en hoopvolle manier doorprikt werd. Deze niet mis te verstane signalen werden door Ben Weyts en Bart De Wever echter geminimaliseerd en gerecupeerd.

‘De overgrote meerderheid van de betogers waren Franstaligen…Laat ons die verschillen erkennen en meer autonomie aan de deelstaten geven.’

Na een peiling van Le Soir bleek dat op duizend manifestanten er 440 Brusselaars, 35O Walen en 210 Vlamingen aanwezig waren. Hieruit concludeert de NVA dat de betoging slechts 20% Vlamingen bedroeg. Deze redering ontkent niet alleen het bestaan van nederlandstalige Brusselaars, maar betekent ook een ‘splitsing’ van de opkomst van de betoging: en laat dit nu net zijn wat de betogers niet wilden, opgedeeld worden in Walen en Vlamingen.

Vervolgens stelt Bart de Wever dat hij de enige democratische uiting van de bevolking niet zal vergeten. Hiermee doelt hij niet op het feest in de KVS of de actie van SHAME, maar op de verkiezingsuitslag. Dit is een republikeinse hoogvlieger van formaat, dat alle politieke participatie verengd tot de stembusgang.

‘Maar ik ga de enige democratische uiting van de bevolking niet vergeten, dat waren de verkiezingen. De Vlaming heeft toen gestemd voor verandering, die verandering moet er komen.’

Deze retoriek is ons bekend. Alle redeneringen, meningen en statements, die niet in de kar van de N-VA passen zouden ondemocratisch zijn, de wil van het volk negeren omdat ze geen rekening houdt met de federale verkiezingsuitslag. Tegenargumenten zijn bij deze sofisten ver te zoeken. Het gaat hen niet langer om een publiek debat over wat een goede maatschappij is of zou moeten zijn en hoe die gerealiseerd kan worden. Die goede maatschappij staat vast, het is in hun ogen een neoliberale maatschappij die gerealiseerd kan worden via meer Vlaamse autonomie lees onafhankelijkheid. Het publieke debat is met andere woorden een groteske show geworden van mensen die met slogans ( als bv ‘je kan een paard naar het water leiden, maar ik verkies wijn’ ) en een publiek imago hun politieke en economische macht trachten te vergroten of op zijn minst te consolideren.

‘Ontslagnemend’ premier Yves Leterme heeft na het weekend de Belgische ambassadeurs in het buitenland opgeroepen het imago van ons land “bij te stellen waar nodig”, nu de vorming van een federale regering nog steeds op zich laat wachten. Veel kunnen we dus niet vewachten van onze elite zolang, constructieve kritiek en culturele en sociale acties afgedaan wordt als ondemocratisch en men enkel bereid is estetische ingrepen door te voeren om het imago van ons land op te krikken. Daarom wik ik tenslotte terugkomen op de hoopvolle en niet mis te verstane woorden van de organisatoren van de ‘Shame- betoging’:

‘Het volk zal binnenkort dus slagen in wat de politiek al sinds 2004 niet meer in slaagt. Wij zullen samenkomen voorbij de culturele, politieke en sociale grenzen die verondersteld worden ons te verdelen in een geest van solidariteit en vertrouwen vanuit het inzicht dat wat ons verenigd veel sterker is dan wat ons verdeelt’.

Naast de stemplicht zijn er nog 1001 mogelijkheden om onze politieke invloed te laten gelden. We hebben er dit weekend nog maar enkele van gezien. Laten we er dus samen voor zorgen dat de acties van afgelopen weekend geen scheet in een fles waren, maar een eerste scheet in de welriekende nationalistische consensus!
 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!