Priester Daniel Maes bericht uit Qâra (Syrië) (1)
Midden-oosten, Moslims, Irak, Hervormingen, Syrië, Christenen, Klooster, Soennieten, Agnès-Mariam de la Croix, Priester Daniel Maes, Qâra, Deir Mar Musa, Mar Yakub -

Priester Daniel Maes bericht uit Qâra (Syrië) (1)

vrijdag 9 september 2011 08:41

Volgende getuigenis bereikte ons van priester Daniel Maes uit Qâra (Syrië). Hij verblijft in het klooster van Mar Yakub. Omdat er zo weinig informatie uit Syrië ons bereikt en om alles in een juiste context te plaatsen, geven we zijn opinie integraal weer.

Syrië kent talrijke religieuze toeristische bestemmingen. Over het klooster van Deir Mar Musa kan je hier een interessant artikel lezen.

***

Beste mensen,

Ik heb toch tijd om nog een verslaggetje te schrijven. En je weet, als het je hindert laat het me weten en ik zal je niet meer teisteren met mijn schrijfsels. Maar steeds meer krijg ik anderzijds emails opgegeven die vragen hen bij de lijst te voegen.

Donderdag 8 september 2011

De vespers van het feest van Maria´s Geboorte op de vooravond waren gisteren al plechtig gezongen, mét kaarsjesprocessie. Deze morgen kwam aboena Georges van Qâra om de plechtige eucharistieviering in byzantijnse ritus voor te gaan, waarbij ik assisteerde.  Vlak voor we wilden beginnen verscheen onverwachts mgr. Elias, de bisschop van Baalbek uit Libanon en tevens nu de administrator van dit bisdom (Homs, Hama en Yabroed) dat nog steeds op zijn nieuwe bisschop wacht.

Mgr Elias is een eenvoudig en goed man, een oude bekende van mère Agnes-Mariam. (lees ook: Karmelietes: “Tendentieuze informatie over Syrië”) Pas na de uitgebreide kennismaking met het klooster begon dan de dienst. Hij moest zelf in de namiddag ergens voorgaan en zou nu alleen aanwezig zijn. Niettemin gaf hij na de plechtige dienst en na de zegen nog een bemoedigend woord en bleef hij ook aan tafel.

Zoals al gezegd gaan de diensten nu door in de oude (12de eeuwse) kerk. De misdienaars zijn Gabriel, Sara en Sjamesj, alle drie in originele kleurrijke, oosterse misdienaarskleren. Echt mooi om zien, vooral bij de processies.

Sinds mijn vorig verblijf in het klooster van Mar Yakub eind 2010 en begin 2011 is er onmiskenbaar heel wat veranderd in Syrië. In het vliegtuig konden we met een 30-tal mensen beschikken over een paar honderd plaatsen, zodat je her en der passagiers languit op drie zetels zag liggen. In het klooster zelf is de grote ijzeren ingangspoort voortaan ook overdag gesloten. Faisal woont daar met zijn vrouw. Ook de grote bronzen poort van het klooster zelf is voortaan gesloten.

Hoe de toestand hier is? Het klooster leeft verder met minder (of zonder) bezoekers van buitenaf. De vloed van het buitenland is helemaal stil gevallen en van het binnenland zijn het nu vooral moslimgroepjes die stilaan terug keren.

Ook in ons naburig dorpje, Qâra is er tijdens de betogingen een dode gevallen. Ziehier hoe de werkelijke geschiedenis hier verteld wordt. Vergeet niet dat er heel veel en goede contacten zijn met Qâra en dat ook de priester van Qâra hier de byzantijnse liturgie verzorgt (Ik ben tot nader orde nog steeds een priester van de Rooms-katholieke, dus Latijnse kerk). Een kleine groep gewapende jongeren wilde protesteren tegen de regering en ook tegen het leger vechten. Een van hen wilde de wapens niet neerleggen. Aboena Georges kende die jongen.

Er zijn te veel “toevalligheden” die deze opstanden moeten verklaren om niet te zien dat ze mede van buitenaf georganiseerd zijn: plots is er een perfect werkend netwerk dat langs internet dezelfde boodschap verspreidt, plots is er massale wapensmokkel binnen gekomen… en dat alles op hetzelfde moment.

Er is duidelijk iets gaande, maar de overgrote meerderheid hier wil in vrede verder leven. Syrië is het enige land dat geen schulden heeft en geen knechtje is van Amerika of Frankrijk. Is het daarom dat ze dit land willen ontwrichten? Natuurlijk moeten er hervormingen komen, meer vrijheid, een betere en meer rechtvaardige economie, een meer aangepast onderwijs om een betere wetenschappelijke ontwikkeling te bereiken. Maar dit moet komen langs dialoog en niet door een gewelddadige burgeroorlog zoals in Irak.

Langs internet zien jongeren ook dat een betere wetenschap, grotere vrijheid, betere economische ontwikkeling…mogelijk zijn. Nochtans heeft de islam de laatste vijf eeuwen op al deze terreinen nagenoeg niets bijgebracht en komt dit wel voort uit de joods-christelijke beschaving. Zij zullen ook eens beseffen dat ze het niet van de islam moeten verwachten, nu niet en nooit. Daarom kan men zich zelfs de vraag stellen of deze omwentelingen in de Arabische wereld uiteindelijk niet uitmonden in een algehele ineenstorting van de islamitisch systemen. Dit belet niet dat er inmiddels nog veel bloed kan vloeien.

Er zijn  overal kernen van fanatieke moslims die enkel streven naar een gewelddadige overheersing van de islam over heel de wereld en de christenen willen verdrijven uit gans het Midden-Oosten of hen zelfs willen doden. Ook het Oostblok was nog in het midden van de jaren 80 oppermachtig en toch stortte het in. Dit is de enige vreedzame revolutie die Europa in zijn geschiedenis ooit heeft gekend. En deze is, tot spijt van wie het benijdt, inderdaad grotendeels te danken aan één man die langs alle kanten zijn invloed liet gelden en niet heeft opgehouden te benadrukken dat er maar één enkel waardig princiep is om omwentelingen te brengen, nl. geweldloos volgens de geest van Jezus en zijn evangelie. Dat hield Johannes  Paulus II ondubbelzinnig voor aan Lech Walesa en de arbeiders van Gdansk. En het resultaat is nu gekend maar nog lang niet begrepen en zeker niet aanvaard. Politici blijven kakelen over de overwinning van de democratie, alsof het  hun prestatie was.

In elk geval is het inmiddels de moeite om vol te houden. Syrië is de bakermat van het christelijk leven,  lang voordat de islam ontstond. Door de moslims zijn over heel Syrië christenen gedood en de huidige christenen zijn de nakomelingen van martelaren. En Mar Yakub is een schitterend centrum van christelijk en monastiek leven, waar ook vele moslims goed mee zijn. Faisal, de conciërge is een alawiet. Het bedoeïnengezin op de boerderij is soenitisch. er is zopas in hun gezin weer een baby geboren. Zr. Carmel liep er na de middag mee rond en vroeg of ik deze schattige baby in diepe slaap, wilde zegenen.

Om zes uur ´s avonds zie ik zusters en kinderen met isimobakken vol appels uit de tuin komen, 33 bakken met heerlijke gele appels, genoeg voor een hele periode. Als ik terug in de hal kom zie ik een 20-tal vrouwen met sluier en enkele mannen rond moeder Agnes-Mariam zitten. Het zijn moeders uit Qâra wier kinderen al jaren in de gevangenis zitten om wangedrag,  dat evenwel met  de huidige opstanden niets te maken heeft. Moeder Agnes-Mariam vraagt de namen van hun kinderen op te schrijven zodat zij eens kan trachten na te vragen hoe het met hen staat.  Ik zie moeders die haar om de hals vliegen. Het toont nog eens de goede band van dit klooster met de moslimbevolking.. Er zijn ook moslimfamilies die zich in nood gewoon naar hier begeven om bescherming en zegen te vragen.

´s Avonds houdt moeder Agnes-Mariam een boeiend onderricht aan de hand van Daniël 7 gezien vanuit onze tijd. Er is daarna een eenvoudige maaltijd, met een goed gevulde falaffel en warme tee. Natuurlijk komt zr. Carmel daarna nog rond met koekjes en zr. Marjam heeft enkele potjes rijstpap, waarvan ik er zeker eentje moet eten, wat ik ook doe.

Deze eenvoudige maaltijd is in het atrium buiten. Ook gans het gezin van de ingenieur Zaki, ouders en hun twee lieve kinderen zijn aanwezig. Ze zijn heel goed thuis in  de gemeenschap en verblijven deze week weer hier. Bij hen is nog een vriend, die eveneens behoort tot die charismatische groep van Damascus en die ook veel hier logeert. Hij is gitarist en haalt zijn gitaar boven. Daarop wordt gezongen en gedanst dat het een aard heeft, klein en groot doet mee.

Het is een soort gebedsavond in open lucht met tussendoor getuigenissen. Wanneer het volk van Israël in nood was, zo lezen we herhaaldelijk in de bijbel, kreeg het als opdracht God te loven. En dat willen we heel de avond doen. Het doet deugd. Ook de Franse architect die hier enkele maanden komt werken geniet er van.

Priester Daniel Maes.

Qâra, Syrië.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!