OVER DE ‘KWALITEITSMEDIA’ VALT WEL WAT TE ZEGGEN
Johan Vande Lanotte, Kathleen Cools, Jean-Marie Dedecker -

OVER DE ‘KWALITEITSMEDIA’ VALT WEL WAT TE ZEGGEN

vrijdag 6 december 2013 13:30

Het is niet bepaald een rustig weekje aan zee geweest voor minister Johan Vande Lanotte. Aanleiding: de hemelsgrote geldnood van het alternatieve energiebedrijf Electrawinds, gevestigd in zijn woonplaats Oostende, en het dreigend faillissement van de onderneming, actief in een sector waarvan de financiëel-economische pers al veel maanden schrijft dat die minder succesvol is dan voorspelt. De ‘Wanne’ is er ooit nog even voorzitter van geweest. Omdat hij dacht dat het toch afgelopen was met zijn politieke carrière, aldus Wetstraat-waakhond Johny Vansevenant op www.deredactie.be (04/12).

De relatie politiek-zakenleven is altijd al problematisch geweest. Ik heb nooit anders geweten. Van ‘de tofste Siciliaan in Brussel’, Paul Vanden Boeynants, tot de ‘Keizer van Oostende’. Van eerstgenoemde zei een rechter dat hij een ‘verstokte fraudeur’ was die hem daarvoor overigens ook heeft veroordeeld. Van Vande Lanotte moeten de roddels over ‘gesjoemel’ nog altijd bewezen worden. Ook al beweert Jean-Marie Dedecker bij hoog en bij laag dat zijn uitspraken over zijn gewezen stadsgenoot ‘juist’ zijn (De Morgen, 05/12).

Verwart Dedecker de politiek, waar gespierde taal sowieso de aandacht van de media opeist, niet met een judowedstrijd, waar het eerder om stoere fysiek gaat die – hoe nobel ook – veel minder mediia-aandacht krijgt dan de jongens die achter een voetbal aanhollen? Laat een rechter zich daar maar eens over uitspreken. Die wordt daar tenslotte voor betaald. Dan zullen we tegelijk ook weten of op Dedecker van toepassing is van wat Hugo Cams onlangs schreef: “Beroepsleugenaars raken uiteindelijk het zicht op zichzelf en de werkelijkheid kwijt.”

Intellectuele discriminatie tiert welig in het bonte mediawereldje. Journalisten die werken voor media die zichzelf het label ‘kwaliteit’ toedichten, hebben het dikwijls laatdunkend over ‘boekskes ‘ als Dag Allemaal, Story en andere. Omdat die gaan over de borsten van Angela Jolie of de ambras tussen David en Victoria Beckham. Maar op de redactie van Dag Allemaal zit geen ombudsman. De Standaard heeft er wel eentje, naar verluid noodzakelijk om het kwaliteitsniveau van de krant ‘‘hoog’ te houden. Die moet zich wel dringend bijscholen, zoals blijkt uit zijn recente inschatting van www.dewereldmorgen.be.

Ik stel vast dat de ‘onderbuik’ van langsom ook meer en meer aandacht krijgt in de zogeheten kwaliteitsmedia. Daar hebben we de afgelopen week trouwens weer enkele staaltjes van gezien. In Terzake (03/12) stelde Kathleen Cools aan VdL een vraag over diens dochter, die bij Electrawinds werkt. Ging het hier om vriendjespolitiek, zoals Cools suggereerde? VdL reageerde daar nogal emotioneel op, volgens sommige nadien door de media geraadpleegde deskundigen van de menselijke ziel.

Je zou voor minder! Hoe zou jij, beste lezer, reageren als iemand overal gaat rondbazuinen dat je dochter een hoer is?

Op de koop toe situeerde Cools haar vraag in het kader van de ‘vrije pers’. Waarop Vd, die dreigt om naar de rechter te stappen om de roddelcampagne een halt toe te roepen, terecht opmerkte dat zijn voornemen daar niks mee te maken heeft, integendeel.

Politici zijn natuurlijk geen ‘gewone burgers’. Want dan zouden de journalisten die hen op de hielen zitten, ook maar ‘gewone burgers’ zijn. Dat past niet in het plaatje dat het journaille van zichzelf maakt. Want gewone burgers wordt immers niet gevraagd om, zoals Cools vorig jaar, op een door de Vlaamse ondernemersgroepering Voka georganiseerd congres Europees Commissievoorzitter Barrosso te interviewen. Goedbetaalde snabbel of vriendendienst?

Verdorie, nu begin ik ook al met modder te gooien!

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!