De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Noten 41 t/m 76/Eenzame Aanslagpleger/Arnon Grunberg’s gevaarlijke bagatellisering van president Macron’s heksenjacht op moslims

Noten 41 t/m 76/Eenzame Aanslagpleger/Arnon Grunberg’s gevaarlijke bagatellisering van president Macron’s heksenjacht op moslims

vrijdag 18 december 2020 03:58
Spread the love
41]
”De dader van de aanslag werd door de politie neergeschoten en kon worden gearresteerd. ”

RTL NIEUWS

TWEEDE MOGELIJKE VERDACHTE AANSLAG

NICE GEARRESTEERD

30 OCTOBER 2020

[42]
‘De Franse Raad voor het Islamitisch Geloof heeft de aanslag in Nice krachtig veroordeeld. “Als teken van rouw en solidariteit met de slachtoffers en hun nabestaanden, roep ik alle moslims in Frankrijk op alle vieringen van het feest Mawlid an-Nabi (de geboortedag van de profeet Mohammed) af te gelasten,” verklaarde een woordvoerder. Dat feest wordt vandaag gevierd.”
TERREUR IN NICE: DRIE DODEN BIJ MESAANVAL IN KERK
29 OCTOBER 2020

Bij een mesaanval in de Notre-Dame in Nice zijn ten minste drie mensen om het leven gekomen. Volgens Nice Matin is een 70-jarige vrouw in de kerk onthoofd. De politie heeft een verdachte opgepakt. Agenten schoten hem neer. Terwijl de verdachte werd behandeld, riep hij ‘Allahu akbar’.

De burgemeester van Nice Christian Estrosi spreekt van een terreurdaad en van ‘islamofascisme’. De Franse minister van Binnenlandse Zaken Darmanin roept mensen op om de binnenstad van Nice te mijden. De buurt rond de kerk is volledig afgezet.

Nog geen twee weken geleden vermoordde een islamitisch geïnspireerde terrorist van Tsjetsjeense afkomst de leraar Samuel Paty, omdat hij tijdens de les Mohammed-cartoons had laten zien. Vorige maand stak een migrant uit Pakistan in op voorbijgangers nabij de plek waar voorheen de redactie van het satirisch tijdschrift Charlie Hebdo was gevestigd.

In 2016 kwamen bij een terroristische aanslag in Nice 86 mensen om het leven. Een Tunesiër reed met een truck in op een menigte die Quatorze Juillet vierden.

President Macron heeft de Fransen opgeroepen een eenheid te vormen.

De Franse president is naar Nice afgereisd en heeft voor de basiliek waar de terreurdaad plaatsvond nog een duidelijk gemaakt dat Frankrijk niet zal wijken voor terroristisch geweld. Hij kondigde aan dat het aantal soldaten dat op straat patrouilleert verdubbeld zal worden naar 7000 en sprak zijn steun uit aan de katholieke gemeenschap.

Macron bracht in herinnering dat in 2016 de priester Jacques Hamel in Normandië werd vermoord door twee terroristen. “Frankrijk wordt aangevallen,” verklaarde de president. “Drie van onze landgenoten zijn vandaag omgekomen in Nice en tegelijkertijd is een Frans consulaat in Saoedi-Arabië aangevallen. Ik wil allereerst mijn steun uitspreken aan de katholieken in Frankrijk en daarbuiten.” De president herinnerde er aan dat het net voor Allerheiligen is, een katholiek feest dat zondag plaatsvindt. “Mensen kunnen geloven of niet-geloven, alle religies kunnen worden gepraktizeerd maar vandaag staat de natie naast onze katholieke landgenoten.”

Ook zei hij dat Nice nu voor de derde keer het doelwit was van islamistische terroristen. “We worden aangevallen vanwege onze waarden, onze vrijheid, de vrijheid om te geloven wat je wilt en niet te zwichten voor terreur. We zullen geen millimeter toegeven.”

Na de moord op Paty heeft Macron aangekondigd islamistisch extremisme te zullen aanpakken door moskeeën waar extremisme wordt gepredikt te sluiten en zo ook organisaties die geweld en radicalisering aanmoedigen. Een andere maatregel is dat Frankrijk af wil imams die vanuit het buitenland worden ingevlogen en geen banden hebben met de samenleving. Dat plan wekt de woede van regeringen, zoals die van Turkije, die gewend zijn via dergelijke imams invloed te blijven uitoefenen over de diaspora.

In een aantal islamitische landen werd, zoals gebruikelijk bij een conflict over de religie, opgeroepen tot een boycot van Franse producten.

De politie sprak van horrortaferelen in de kerk. Volgens media is de dader een 21-jarige Tunesiër die begin oktober via het Italiaanse eiland Lampedusa naar Frankrijk is gereisd. Hij heeft geen asielverzoek ingediend. Twee mensen, een vrouw van 70 en de 55-jarige koster zijn door hem in het kerkgebouw vermoord, een derde vrouw van in de 40 in een bar tegenover de kerk waar ze dekking zocht.

Frankrijk verkeert in de hoogste staat van paraatheid om nieuwe aanslagen te voorkomen. In Lyon is een man opgepakt in “traditioneel Afghaanse kleding” die een mes bij zich droeg.

Eerder werd gemeld dat in Avignon een man mensen zou hebben aangevallen onder de uitroep Alluh Akbar. Dat blijkt te gaan om een man die met een vuurwapen omstanders bedreigde. Het gaat volgens de politie om een lid van de extreemrechtse Identitaire beweging. Agenten hebben de man doodgeschoten.

De Franse Raad voor het Islamitisch Geloof heeft de aanslag in Nice krachtig veroordeeld. “Als teken van rouw en solidariteit met de slachtoffers en hun nabestaanden, roep ik alle moslims in Frankrijk op alle vieringen van het feest Mawlid an-Nabi (de geboortedag van de profeet Mohammed) af te gelasten,” verklaarde een woordvoerder. Dat feest wordt vandaag gevierd.

EINDE BERICHT

FRANSE IMAMS: ”BID VOOR ”MARTELAAR VOOR DE VRIJHEID” SAMUEL PATY
19 OCTOBER 2020

Verscheidene Franse imams zijn maandag samengekomen in Conflans-Sainte-Honorine om de laatste eer te bewijzen aan Samuel Paty. De docent aardrijkskunde en geschiedenis werd vrijdag onthoofd door een islamitisch geïnspireerde zeloot. De imams riepen Franse moslims op om te bidden voor Paty, die tijdens een les Mohammed-cartoons had laten zien.

“Wij zijn allemaal Samuel Paty. Hij is een martelaar voor de vrijheid”, verklaarde de imam van Drancy, Hassen Chalghoumi, in een emotionele toespraak. Hij riep de Franse moslims op om hun godsdienst niet te laten kapen door islamisten. “Word wakker! Het is jullie toekomst die op het spel staat.”

De minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin heeft ondertussen de sluiting geëist van de uiterst conservatieve Pantin-moskee. Deze moskee had een video op Facebook gezet waarin werd geageerd tegen Samuel Paty.

“Ik heb de prefect gevraagd om de moskee te sluiten”, zei Darmanin op TF1. “De imam van die moskee heeft aangezet tot de intimidatie van Paty.” Sinds 2017 zijn in Frankrijk 356 radicale instellingen gesloten.

EINDE BERICHT
REACTIE AAN CMO/NEEM GEEN AFSTAND VAN AANSLAGEN/U
BENT NIET VERANTWOORDELIJK
ASTRID ESSED
26 NOVEMBER 2015
MOSLIM SAHIL BIEDT EXCUSES AAN VOOR AANSLAGEN IN
PARIJS/AFSTAND NEMEN ONZIN/ALLEEN AANSLAGPLEGERS
VERANTWOORDELIJK
ASTRID ESSED
29 NOVEMBER 2015
[43]

HEKSENJACHT PRESIDENT MACRON EN ZIJN TEAM OP MOSLIMS

Ingezonden Stuk

Geachte Redactie,
Het is bij de Macronen af!

Sinds de bizarre onthoofding van de Franse leraar Samuel Paty door een [door de politie doodgeschoten] 18 jarige Tsjetsjeen, vanwege het in de les tonen van de opnieuw door Charlie Hebdo gepubliceerde Mohammed cartoons, gevolgd door het neersteken van drie kerkgangers in Nice door een 21 jarige Tunesische verdachte, brak de Hel in Frankrijk los.

Want de [re]acties van de Franse Overheid waren in feite een oorlogsverklaring aan moslims,niet alleen in Frankrijk, maar ook internationaal.

Direct na het bericht over de onthoofding van leraar Samuel Paty ging de Franse Overheid los:

De eerste bizarre actie was het tonen van de gewraakte Charlie Hebdo Mohammed cartoons op een aantal Overheidsgebouwen.

Dit  in strijd met artikel 1 van de Franse Grondwet, waarin is vastgelegd het gelijkheidsbeginsel, respect voor iedereen, ongeacht afkomst of religie, alsook respect voor iedere religie.

Hoewel het tonen van die cartoons werd verpakt als ”vrijheid van meningsuiting”wist de Franse Overheid dondersgoed, dat dit door moslims alsook een aantal  islamitische landen zou worden opgevat als oorlogsverklaring.

En terecht, want wederom werd een voor moslims zo heilig symbool als de Profeet Mohammed op onwaardige wijze vertoond, deze keer door een ”neutrale” Overheid.

Verder gooide president Macron nog olie op het vuur door de uitspraak, dat Frankrijk de cartoons nooit zou opgeven.

Zijn de in Frankrijk wonende moslims, voor wie ze aanstootgevend zijn, dan niet Frankrijk?

Geen wonder, dat een aantal islamitische landen een boycot tegen Franse producten begon.

Nog discriminerender was de derde politieke actie, waarbij de minister van Binnenlandse zaken Damartin aankondigde een aantal islamitische organisatieste willen verbieden, die ”vijanden van de Republiek” zouden zijn, zonder dat daarvan enig bewijs geleverd was en er geen connectie is tussen deze organisaties en genoemde aanslagplegers, waardoor het gevaar levensgroot is, dat de Franse Overheid de meerderheid van moslims van goede wille tegen zich in het harnas jaagt.

Een voorbeeld van een van de doelwitten van Damartin is het onverdachte Frans-islamitische Collectief, dat strijdt tegen Islamofobie.

Ook door Damartin tot ”moslimextremisten” benoemde mensen zonder papieren worden uitgezet, zonder enig bewijs van betrokkenheid bij welke aanslag ook.Dat noem ik en ook het Internationaal Recht een ”collectieve straf”

Dit is geen Staatspolitiek meer, maar een nietsontziende heksenjacht, die niet past in een democratie, maar in een politiestaat.Juist in deze voor Frankrijk onrustige Tijden hoort de Overheid te verbinden, niet te polariseren

Astrid Essed

Amsterdam

HEKSENJACHT PRESIDENT MACRON EN ZIJN TEAM OP
MOSLIMS/INGEZONDEN STUK
ASTRID ESSED
12 NOVEMBER 2020
ENGELSTALIG INGEZONDEN STUK

LETTER TO THE EDITOR:
TITLE
THE WITCH HUNT OF PRESIDENT MACRON AND HIS TEAM ONTHE FRENCH MUSLIM COMMUNITY

Letter to the Editor

Dear Editor,

This is the limit!

Since the bizarre beheading of the French middle schoolteacher Samuel Patyby an 18 years old Chechen muslim, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov [whowas killed by the police], because of showing his students the Charlie Hebdo 2012 Muhammad cartoons, followed by the stabbing of three Church visitors in a Church in Nice by a 21 Tunesian suspect, two very tragic events, all Hell broke out in France.

Because the [re]actions of the French government were a de facto declaration of war to muslims, not only in France, but also international.Immediately after the news broke out about the beheading of the school teacher, the French government got bananas

.The first bizarre action was the showing of the offending Charlie Hebdo Muhammad cartoons, hanging from French government buildings, violating article 1 of the French Constitution, stating equality and respect for everyone regardless descent, race or religion, as respect for all religions.

Although the showing of the cartoons pretended to be in the name  of”freedom ofopinion”, the French government knew full well, that many muslims, asIslamic countries, would consider it as a declaration of war.

Again, a for muslims holy symbol as the Prophet Muhammed was shownon a disrespectful way, this time by a ”neutral” government.

To add insult to injury, president Macron stated, that ”France will not giveup  cartoons” in a homage to the beheaded school teacher.Do then the muslims in France not belong to France?

No wonder some islamic countries started a boycott against French products.

The third action of the French government was the more discriminatory:

Minister of Internal Affairs Damartin announced the prohibition of a numberof islamic organisations, being ”enemies of the Republic”, withoutany given proof or connection with any terrorist attack, thus alienating the majority of peaceful muslims in France.

An example of Damartin’s witch hunt is the CCIF, a collective that fights Islamophobia in France.

The intention is also the deportation of illegal refugees, who received thelabel ”muslimextremists” without any proof of involvement with any terroristattack.In my view as the view of International Law, this is a ”collective punishment”

This is no State policy anymore, but a ruthless witch hunt, which has nothing to do with democracy, but with a police State.

Especially in those times, dangerous for France, the French government should connect, not polarize.

Astrid Essed

Amsterdam

The Netherlands

ISLAMOPHOBIA IN FRANCE/THE WITCH HUNT OF PRESIDENT
MACRON AND HIS TEAM ON THE FRENCH MUSLIM COMMUNITY
ASTRID ESSED
20 NOVEMBER 2020
[44]
NOS
MACRON: BUITENLANDSE PERS BEGRIJPT FRANKRIJK NIET
16 NOVEMBER 2020

De Franse president Macron heeft het aan de stok met de buitenlandse pers. Hij vindt dat niet-Franse journalisten een te negatief beeld geven van zijn beleid tegen moslimextremisten en terroristen.

Afgelopen donderdag nam de president hoogstpersoonlijk contact op met The New York Times. “Hij belde me op vanuit zijn paleis om zich te beklagen”, schrijft columnist Ben Smith van de prestigieuze Amerikaanse krant. “Hij heeft blijkbaar een rekening te vereffenen. Hij vindt dat we vooringenomen zijn.”

Macron zei tegen de journalist: “Bij de aanslagen van vijf jaar geleden stond iedereen achter ons. Nu zijn er buitenlandse kranten die schrijven dat Frankrijk racistisch en islamofoob is, en dat dát het probleem is.”

Macron beschuldigde buitenlandse media er in het gesprek van “geweld te legitimeren”. Wat hij daarmee precies bedoelde, zei Macron volgens Smith niet. “Zo’n beschuldiging uiten is het ergste wat je kan doen tegen de pers. Dat zouden we eerder verwachten van de Amerikaanse president.”

Ingezonden brief

Het is niet de eerste keer dat Emmanuel Macron persoonlijk in actie komt tegen negatieve berichtgeving over zijn beleid. Begin deze maand schreef hij een ingezonden brief in de Britse krant Financial Times.

Ook dat ging over zijn aanpak van extremisme en ook daarin haalde Macron uit naar buitenlandse journalisten. “We hebben geen behoefte aan artikelen in de pers die ons verdelen”, schreef Macron.

Hij reageerde daarmee op een kritisch artikel in de Financial Times. De correspondent in Brussel van de Britse zakenkrant, Mehreen Khan, schreef: “De oorlog van Macron tegen moslimseparatisme verdeelt Frankrijk alleen maar verder.” De Britse krant verwijderde dat artikel later van de website wegens “feitelijke onjuistheden”.

Macron schreef in zijn reactie: “Ik word ervan beschuldigd Franse moslims te stigmatiseren uit electorale overwegingen. Maar wij zijn niet tegen een religie, we zijn tegen fanatici en gewelddadig extremisme.”

Spotprenten

Het telefoontje en de ingezonden brief komen na een serie recente aanslagen in Frankrijk. Tussen eind september en eind oktober werd het land getroffen door drie terreurdaden. In Parijs werden twee mensen neergestoken, ten noorden van de hoofdstad werd een leraar onthoofd en in Nice werden drie kerkgangers vermoord.

In reactie daarop kondigde president Macron een strenger beleid aan. Radicale moslimorganisaties worden verboden, een extremistische moskee werd gesloten en radicale imams zullen worden uitgezet. Bovendien herhaalde de president dat spotprenten van Mohammed in Frankrijk gepubliceerd mogen blijven worden.

Daarop ontstond protest in verscheidene landen met veel moslims. De Turkse president Erdogan riep op tot een boycot van Franse producten. In Bangladesh en andere landen werd gedemonstreerd tegen de Franse maatregelen.

Onbegrip

Om de onrust te sussen gaf Macron eind oktober een interview aan de Arabische televisiezender Al Jazeera. Hij zei de gevoelens van moslims “te begrijpen en respecteren”.

In zijn gesprek met Smith van The New York Times zegt hij nu verbaasd te zijn over verhalen in de pers “uit landen die onze waarden delen”.

Volgens Macron is dat terug te voeren op bijvoorbeeld onbegrip over hoe de Franse samenleving is georganiseerd. “De president zei dat buitenlandse media niet begrijpen hoe de Franse scheiding van kerk en staat werkt”, schrijft Smith.

Multicultureel

Macron zei tegen Smith: “De Amerikaanse samenleving is er een van multiculturalisme. Religies en etniciteiten bestaan naast elkaar. Het Franse model is niet multicultureel. Het maakt me niet uit of iemand zwart, geel of wit is, katholiek of moslim. Iedereen is gewoon een Frans burger.”

Maar volgens de Amerikaanse journalist zijn dat “abstracte ideologische verschillen die ver verwijderd lijken van het dagelijks leven van etnische minderheden in Frankrijk, die klagen over machtsmisbruik door de politie, gettovorming en discriminatie op de arbeidsmarkt”.

EINDE NOS BERICHT
[45]
[46]
I AM  NOT CHARLIE/CONDEMNATION OF THE CHARLIE
HEBDO ATTACKS/NO SOLIDARITY WITH RACISM
AND ISLAMOPOHOBIA
ASTRID ESSED
29 JANUARI 2015
[47]
WIKIPEDIA
MURDER OF SAMUEL PATY
[48]
[2006]/ASTRID ESSED ABOUT THE PUBLICATION OF
THE MUHAMMAD CARTOONS BY THE DANISH PAPER THE
JYLANDS POSTEN, REPUBLISHED BY CHARLIE HEBDO AND
OTHER EUROPEAN NEWSPAPERS
ASTRID ESSED
[49]
THE INDEPENDENT
CHARLIE HEBDO MUHAMMAD CARTOONS PROJECTEDONTO GOVERNMENT BUILDING IN DEFIANCE OFISLAMIST TERRORISTS

Cartoons of the Prophet Mohammad were projected onto government buildings in France as part of a tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered by an Islamist terrorist last week.

The controversial depictions from the French satirical newspaper Charlie Hebdowere displayed onto town halls in Montpellier and Toulouse for several hours on Wednesday evening, following an official memorial attended by Paty’s family and President Emmanuel Macron in Paris.

Paty was beheaded while walking home on Friday evening, just days after he showed Charlie Hebdo’s caricatures of Mohammad to pupils in a class about freedom of expression.

In a tribute to the slain teacher, Macron described him as a “quiet hero” who “embodied” the values of the French Republic. The president posthumously awarded Paty the Légion d’Honneur, France’s highest civilian honour.

He was killed precisely because he incarnated the Republic. He was killed because the Islamists want our future,” Macron said.

Samuel Paty on Friday became the face of the Republic, of our desire to break the will of the terrorists… and to live as a community of free citizens in our country.”

The attack on Paty is the second terror incident in the capital since a trial began last month against the alleged accomplices of the 2015 killings that took place at Charlie Hebdo’s Paris offices.

The trial sees 14 people accused of providing weapons and logistical support to the gunmen, who were killed by police after three days of attacks that left 17 people dead and dozens injured.

The perpetrator of last Friday’s attack was also shot dead by police, and more than a dozen individuals have since been arrested as part of the investigation.

The front page of latest issue of Charlie Hebdo did not feature an image of the Prophet Mohammad – as it did following the 2015 attack – instead displaying decapitated cartoons of various professions with the headline: “Who’s turn next?”

EINDE ARTIKEL

[50]

ARTIKEL 1, FRANSE GRONDWET:
IN HET FRANS:

ARTICLE PREMIER.

La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”

TEXTE INTEGRAL DE LA CONSTITUTION DU 4 OCTOBRE

1958 EN VIGUEUR

https://www.conseil-constitutionnel.fr/le-bloc-de-constitutionnalite/texte-integral-de-la-constitution-du-4-octobre-1958-en-vigueur

[51]

[51]
ZIE NOOT 45
[52]

TELEGRAAFMACRON: WE ZULLEN CARTOONS NOOIT OPGEVEN


https://www.telegraaf.nl/nieuws/220381488/macron-we-zullen-cartoons-nooit-opgeven

TEKST

PARIJS – Frankrijk zal cartoons nooit opgeven. President Emmanuel Macron zei dat woensdag tijdens een hommage aan de vrijdag onthoofde leraar Samuel Paty (47). Die had in een les over vrijheid van meningsuiting spotprenten van de profeet Mohammed getoond en werd daar vrijdag voor vermoord in de Parijse voorstad Conflans-Sainte-Honorine.
In de Sorbonne-universiteit in Parijs werd Paty postuum onderscheiden met de hoogste Franse civiele onderscheiding, de Légion d’Honneur. Er waren vierhonderd gasten, onder wie familie van de docent geschiedenis en aardrijkskunde. Zijn doodskist stond daar met Franse vlaggen terwijl leerlingen, een vriend en een collegaleraar hulde brachten aan Paty.
Paty was volgens Macron het slachtoffer van „lafaarden”, terwijl hij de seculiere en democratische waarden van de Franse republiek vertegenwoordigde. „Hij werd gedood omdat islamisten onze toekomst willen”, aldus Macron, die verzekerde dat ze die nooit zullen krijgen.

Zondag kwamen duizenden mensen bijeen op het Parijse Place de République om Paty te herdenken. In andere Franse steden werd de leraar ook herdacht.

De 18-jarige Tsjetsjeense moslimextremist Abdoellakh Anzorov werd door de politie doodgeschoten na de moord. De Franse justitie vervolgt zeven verdachten, onder wie twee scholieren van 14 en 15 jaar, voor een „samenzwering om een terroristische moord te plegen.”

EINDE ARTIKEL

[53]

CAMBRIDGE DICTIONARY

TO ADD INSULT TO INJURY

https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/to-add-insult-to-injury

said when you feel that someone has made a bad situation worse by doing something else to upset you:
They told me I was too old for the job, and then to add insult to injury, they refused to pay my expenses!

[54]

”De Franse regering reageert met stevige maatregelen op de onthoofding van leraar Samuel Paty. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin kondigde aan dat hij islamitische stichtingen die ‘vijanden van de republiek zijn’ wil verbieden.”

VOLKSKRANT
FRANSE REGERING KOMT MET STEVIGE MAATREGELEN NA
ONTHOOFDING LERAAR
19 OCTOBER 2020
De Franse regering reageert met stevige maatregelen op de onthoofding van leraar Samuel Paty. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin kondigde aan dat hij islamitische stichtingen die ‘vijanden van de republiek zijn’ wil verbieden.

Het gaat onder meer om het Collectif contre l’islamofobie en France’ (CCIF). Volgens Darmanin heeft die stichting in de aanloop naar de aanslag bijgedragen aan de verspreiding van ‘een fatwa’. De minister doelt op video’s waarop de vader van één van Paty’s leerlingen de docent ‘een schurk’ noemt die moet worden ‘gestopt’.

De vader, die is aangehouden en wordt verhoord, riep andere ouders op contact op te nemen met het CCIF. Vooralsnog is onduidelijk of de stichting die video’s daadwerkelijk op de eigen site verspreid heeft. Maar volgens Darmanin is de organisatie ‘er duidelijk bij betrokken’. De minister gaat laten onderzoeken of het CCIF en een aantal andere vergelijkbare stichtingen kunnen worden ontbonden. ‘We hebben elementen die ons doen vermoeden dat dit een vijand van de republiek is’, zei Darmanin over het CCIF.

Darmanin liet tevens weten dat de Franse politie begonnen is met een onderzoek naar ‘tientallen individuen’. Het zou gaan om mensen die verdacht worden van het online verspreiden van extremistische islamistische denkbeelden.

De regering van president Macron lijkt zo opvallend snel daad bij zijn woorden te voegen. ‘De angst gaat van kant wisselen’, had de president zondag tijdens een spoedberaad met zes ministers en de nationale terrorisme-aanklager naar verluidt gezegd. ‘Islamisten mogen niet rustig kunnen slapen in ons land.’ Macron beloofde ‘onmiddellijke acties’.

Een van die acties is het politieonderzoek naar de ongeveer tachtig steunbetuigingen aan de dader van de onthoofding, die voorbije dagen op de sociale media verschenen. De Franse justitie onderzoekt van wie die berichten afkomstig zijn, en is van plan de afzenders te vervolgen. De politie gaat bij hen huiszoekingen verrichten.

Macron kondigde tijdens het spoedberaad ook aan dat de beveiliging van scholen zal worden aangescherpt. Welke extra veiligheidsmaatregelen precies zullen worden genomen is nog niet bekend. De maatregelen gaan in op 2 november, als de herfstvakantie voorbij is.

De regering richt zijn pijlen ook op de sociale media zelf. Dinsdag gaat staatssecretaris van Burgerschap Marlène Schiappa met vertegenwoordigers van de grote sociale mediabedrijven om tafel om hen aan te spreken op ‘hun medeplichtigheid aan de verspreiding van haatpredikers’. Volgens de regering worden de sociale media ‘op grote schaal gebruikt om oproepen tot geweld te verspreiden’.

De dader van de onthoofding, een 18-jarige Tsjetsjeen die de leraar niet kende, zou tot zijn daad zijn overgegaan nadat hij video’s had gezien waarin werd opgeroepen de docent te stoppen. Kabinetswoordvoerder Gabriel Attal noemde de verspreiding van die video’s ‘een publieke lynchpartij’. Schiappa sprak van ‘cyberislamisme’.

De Franse regering kwam eerder dit jaar met een wetsvoorstel dat sociale media verplichtte haatzaaiende berichten binnen 24 uur te verwijderen. De Constitutionele Raad oordeelde echter dat dat in strijd was met de vrijheid van meningsuiting. Mogelijk komt er nu toch een aangepaste variant van die wet, de zogeheten Loi-Avia.

Eerder deze maand kondigde Macron de zogenoemde ‘wet tegen religieus separatisme’ aan. De president wil onder andere dat imams niet in het buitenland maar in Frankrijk worden opgeleid en dat er meer controle komt op islamitische organisaties. De wet wordt op 9 december gepresenteerd in de ministerraad.
EINDE BERICHT

[55]

WIKIPEDIA

VIJFDE COLONNE

https://nl.wikipedia.org/wiki/Vijfde_colonne#:~:text=De%20vijfde%20colonne%20is%20een,weerstand%20probeert%20uit%20te%20hollen.

HISTORIEK.NET

DE VIJFDE COLONNE (HERKOMST EN BETEKENIS)

https://historiek.net/de-vijfde-colonne/64618/

Mt ‘de vijfde colonne’ worden mensen in de samenleving aangeduid, die voor de vijand werken. Het betreft spionnen, verraders of samenzweerders, die proberen om de weg vrij te maken voor een buitenlandse vijand. De term ‘de vijfde colonne’ is afkomstig uit de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939). Maar wie de term precies heeft bedacht, is behoorlijk omstreden. Was het de nationalistische Spaanse generaal Emilio Mola (1887-1937)? Zijn compagnon, de generaal Gonzalo Queipo de Llano (1875-1951)? Of hun collega: generaal Francisco Franco (1892-1975)? Of hebben we te maken met een verzonnen propagandistische leus, bedoeld om de publieke opinie te beïnvloeden?

Twee jaar geleden verscheen bij Cambridge University Press het mooie boek The ‘Red Terror’ and the Spanish Civil War, waarin de Spaanse historicus Julius Ruiz de revolutionaire woelingen in Madrid analyseert tijdens de Spaanse Burgeroorlog van 1936-1939. In een korte paragraaf werpt hij licht op de kwestie van ‘de vijfde colonne’. Ruiz komt met een alternatieve, plausibele verklaring van de herkomst van ‘de vijfde colonne’.

Emilio Mola’s ‘vijfde colonne’

De meeste historici – onder wie Lou de Jong (1914-2005) in 1953 in diens proefschrift De Duitse vijfde colonne in de Tweede Wereldoorlog – gaan ervan uit dat de Spaanse generaal Emilio Mola (1887-1937) de term ‘de vijfde colonne’ in 1936 voor het eerst in een interview gebruikte. Hij bedoelde er de nationalistische sympathisanten mee die zich in Madrid bevonden. De nationalisten zouden volgens Mola met vier colonnes Madrid naderen en daar geholpen worden door ‘de vijfde colonne’, die zich in de stad bevond en van tevoren ondermijnend werk zou verrichten. En: die ook de aanval zou inzetten als de tijd rijp was. Dit leidde tot grote paniek bij de linkse groepen (republikeinen en communisten), en hun leiders riepen hen daarbij op de aanwezige nationalisten in Madrid ‘preventief’ uit de weg te ruimen.

Ruiz sluit zich bij deze lezing aan en komt met een vrij exacte datering van het ontstaan van dit begrip. Tussen 28 september en 3 oktober 1936. Zeker is dat de term ‘de vijfde colonne’ ontstond kort na de val van Toledo op 28 september en op 3 oktober voor het eerst publiekelijk gebruikt werd door de journaliste Dolores Ibárruri in de krant Mundo Obrero van 3 oktober 1936. Zij stelde dat ‘de verrader Mola met vier colonnes Madrid naderde, maar dat er een vijfde colonne zou zijn die het offensief zou starten’. En die vijfde colonne bevond zich in Madrid. In een interview met Mola zou hij op de vraag van buitenlandse journalisten welke van de vier colonnes Madrid zouden innemen, geantwoord hebben dat er een vijfde colonne was die dat zou doen.

Andere mogelijke bedenkers: De Llano of Franco

Er zijn ook andere Spaanse media die in oktober 1936 beweerden dat ‘de vijfde colonne’ in een radiospeech van generaal Gonzalo Queipo de Llano was gebruikt. Deze generaal zorgde voor de nationalistische propaganda via de ether. Een analyse van radio-uitzendingen uit deze periode, aldus Ruiz, leidt echter tot de conclusie dat ‘de vijfde colonne’ niet door De Llano gebruikt werd.

Weer een andere bewering is die van de Duitse nazi-diplomaat in Spanje, Hans-Hermann Völckers, die op 30 september 1936 zijn superieuren in Duitsland meldde dat de term ‘de vijfde colonne’ afkomstig was van generaal Francisco Franco. Althans, zo schreef hij expliciet, ‘dat wordt beweerd’, ‘dat verhaal doet de ronde’.

Om de verwarring nog wat groter te maken, beweerde in 1968 de historicus en politicus Manuel Aznar Zubigaray (1893-1975) dat Emilio Mola de originele bedenker is. Maar, anders dan werd aangenomen, gebruikte hij de woorden ‘de vijfde colonne’ in een radio-uitzending en niet richting buitenlandse journalisten. Aznar Zubigaray was een diplomaat van het Franco-regime en dus een ingewijde. Maar zijn bewering werd, net als in de hiervoor genoemde gevallen, wederom niet met primaire bronnen of écht overtuigende argumenten gestaafd.

Of toch de republikeinen?

Eigenlijk, zo concludeert Ruiz realistisch, kan geen enkele lezing over de bedenker en herkomst van ‘de vijfde colonne’ onomstotelijk bewezen worden. Er zijn geen overtuigende bronnen die de andere opties uitsluiten. Daarom opteert Ruiz, heel logisch eigenlijk, voor een andere mogelijkheid. Waren de bedenkers van ‘de vijfde colonne’ niet gewoon de communisten en republikeinen?

Zij raakten in Spanje in de knel toen de nationalisten en militairen oprukten en hadden belang bij zo’n beladen term. Als je de sympathisanten van de nationalisten met een propagandistische term als spionnen en verraders aanduidde, kon je het volk tegen hen ophitsen en deze types – hopelijk – op die manier uitschakelen. Deze suggestie van Ruiz lijkt zeer aannemelijk en verklaart wellicht ook de verwarring over de herkomst van ‘de vijfde colonne’ en het feit dat nooit onomstotelijk bewezen is wie de term heeft bedacht. Dat kan ook niet als er geen directe en overtuigende bronnen zijn.

Daarbij stelt Ruiz dat er in augustus en september verscheidene Russische communisten in Spanje arriveerden, onder wie journalisten en filmmakers, maar ook de NKVD-bons Aleksandr Orlov (1895-1973) – die overigens in 1938 overliep naar de Verenigde Staten. Deze droeg(en) de term vermoedelijk aan vanuit tactisch-propagandistische overwegingen. De Russen steunden namelijk de Spaanse communisten en republikeinen tégen de nationalistische generaals. En ze wilden hen helpen de nationalisten te verslaan. Deze lezing wordt nog waarschijnlijker, als we ons realiseren dat Leon Trotski (1879-1940) de woorden ‘de vijfde colonne’ al eens in de variant ‘het vijfde regiment’ had gebruikt tijdens de Russische Burgeroorlog van 1917-1922.

Maar omgekeerd zijn er ook argumenten om aan te nemen dat Mola of Franco de term ‘de vijfde colonne’ zelf gebruikte. Deze generaals hadden reden om te geloven in de support die ze in Madrid zouden krijgen als ze daar met hun legers zouden aankomen. En als ze dat niet geloofden, konden ze hun republikeinse vijanden bang maken door de term te gebruiken. Wellicht met een preventieve vlucht van de communisten en republikeinen als gevolg.

Later gebruik van ‘de vijfde colonne

Intellectuelen pakten de term ‘de vijfde colonne’ al snel op, en het begrip werd ook in latere tijden nog vaak uit de kast gehaald. De Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway (1899-1961) bracht in 1938 zijn eerste en enige toneelstuk The Fifth Column uit. Het toneelstuk was gebaseerd op Hemingways ervaringen tijdens zijn verblijf in Madrid in 1937, in Hotel Florida. De titel sloeg op de feitelijke betekenis die de communisten aan de term hadden gegeven: in Madrid zou een vijfde colonne nationalistische verraders actief zijn.Na de Tweede Wereldoorlog, in 1953 in zijn eerder genoemde proefschrift, gebruikte RIOD-historicus Lou de Jong het begrip De vijfde colonne in de titel. De Jong kwam tot de conclusie dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland geen vijfde colonne van de nazi’s was (anders dan tot die tijd werd verondersteld). Geheime Duitse ondergrondse acties speelden, aldus De Jong, slechts een marginale rol tijdens de bezettingsjaren 1940-1945.

Gedurende de Koude Oorlog nam het Westen de term regelmatig in de mond om te waarschuwen voor infiltratie van de communistische vijand. Zo verscheen het begrip the fifth column op Amerikaanse propagandaposters en gebruikte de Republikeinse senator en communistenhater Joseph McCarthy (1908-1957) dit begrip ook met enige regelmaat.

De cineast Theo van Gogh (1957-2004) – op 2 november 2004 vermoord door een moslimfanaticus – gebruikte ‘de vijfde colonne’ regelmatig in zijn columns om moslims in Nederland mee aan te duiden. Een van zijn uitspraken was, in een bundel van zijn columns uit september 2001 (ik citeer De Volkskrant):

“Er is een vijfde colonne van geitenneukers in dit land, die autochtonen veracht en bespuwt. Ze haten onze vrijheid. En hoewel hun niets in de weg wordt gelegd op materieel of cultureel gebied, is het hun overtuiging dat goddeloos Nederland van de aarde weggevaagd moet worden.”

En in diezelfde bundel:

“Want mede dankzij mij zal de vijfde colonne van de geitenneukers binnenkort in een wanhopige schreeuw om respect uw en mijn kinderen met gifgas, ziektes en atoombommen bestoken. Das logisch, hè?”

Van Goghs geestverwant Pim Fortuyn heeft het begrip ‘de vijfde colonne’ ook gemunt. Een laatste voorbeeld is de burgemeester van Antwerpen Bart de Wever. Hij gebruikt in juli 2016 ‘de vijfde colonne’ om de IS-sympathisanten in België mee te typeren.

EINDE ARTIKEL

[56]

[56]
COLLECTIEVE STRAF:
WIKIPEDIA
COLLECTIVE PUNISHMENT
Een Collectieve straf is verboden volgens het Internationaal Recht
[4e Conventie van Geneve, artikel 33]
INDIVIDUAL RESPONSIBILITY, COLLECTIVE PENALTIES, PILLAGE, REPRISALS
ARTICLE 33 [ Link ]

No protected person may be punished for an offence he or she has not personally committed. Collective penalties and likewise all measures of intimidation or of terrorism are prohibited.
Pillage is prohibited.
Reprisals against protected persons and their property are prohibited.

[57]
”It is alleged that the CCIF had provided legal resources to the father who had brought Paty to public attention. The organisation’s response was that it was still in the process of researching the father’s claim, and does not intervene in freedom of speech controversies like the one involving Paty”
WIKIPEDIA
COLLECTIVE AGAINST ISLAMOPHOBIA IN FRANCE/DESCRIPTION
AND ACTIONS
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
COLLECTIVE AGAINST ISLAMOPHOBIA IN FRANCE
De Franse regering reageert met stevige maatregelen op de onthoofding van leraar Samuel Paty. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin kondigde aan dat hij islamitische stichtingen die ‘vijanden van de republiek zijn’ wil verbieden.

Het gaat onder meer om het Collectif contre l’islamofobie en France’ (CCIF).

Het gaat onder meer om het Collectif contre l’islamofobie en France’ (CCIF). Volgens Darmanin heeft die stichting in de aanloop naar de aanslag bijgedragen aan de verspreiding van ‘een fatwa’. De minister doelt op video’s waarop de vader van één van Paty’s leerlingen de docent ‘een schurk’ noemt die moet worden ‘gestopt’.

VOLKSKRANT
FRANSE REGERING KOMT MET STEVIGE MAATREGELEN NA
ONTHOOFDING LERAAR
19 OCTOBER 2020
[58]
 Het CCIF is officieel erkend, maar is er ook vaak van beschuldigd banden te hebben met salafisten. ”
HET PAROOL
FRANKRIJK IN TEGENAANVAL: VERBOD OP ENKELE MOSLIMORGANISATIES
20 OCTOBER 2020
De Franse regering neemt in sneltreinvaart maatregelen tegen moslimextremisme na de onthoofding van leraar Samuel Paty. Een aantal moslimorganisaties wordt verboden en er komt een wet tegen online haatzaaien.

President Emmanuel Macron ontving gisterochtend familieleden en nabestaanden van de vermoorde leraar Samuel Paty in het Elysée, het presidentieel paleis. Hij betuigde daarbij zijn medeleven. Ook bespraken ze hoe het nationaal eerbetoon voor Paty eruit gaat zien.

Achter de schermen wordt ondertussen hard gewerkt aan concrete maatregelen tegen moslimextremisten. “We gaan optreden tegen personen en verenigingen die als radicaal bekendstaan, aldus minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin. Een aantal organisaties wil hij op korte termijn verbieden en nog eens 51 verenigingen krijgen nog deze week bezoek van inspecteurs.

Radicalen uitgezet

Er wordt bovendien gewerkt aan een wetsvoorstel om haatzaaien via sociale media tegen te gaan. De afgelopen dagen zijn in twaalf depar­tementen al mensen opgepakt die via internet hun steun hadden betuigd aan de pleger van de moord bij de school. In totaal worden ‘enkele tientallen’ sympathisanten gezocht.

Verder worden moslimextremisten met een buitenlands paspoort het land uitgezet. “Het gaat met name om 230 radicale moslims zonder geldige verblijfspapieren die nu in de cel zitten en binnenkort vrijkomen,” aldus een ingewijde. “Ze komen vooral uit Noord-Afrika en Rusland.”

De 47-jarige geschiedenisleraar Paty werd ­vrijdag in Conflans-Sainte-Honorine vermoord, nadat hij enkele dagen eerder in zijn klas ­Mohammedcartoons had laten zien. De dader, die werd doodgeschoten door agenten, is een 18-jarige Tsjetsjeen die erkend was als politiek vluchteling. Hij zou recentelijk zijn geradicaliseerd.

De extreemrechtse politica Marine Le Pen ­hekelde de toekenning van asiel: “De overheid heeft gefaald door deze moordenaar en zijn ­familie toe te laten.”

Volgens dagblad Le Monde ging de dader vrijdag naar de school toe en bood hij kinderen daar geld om de betreffende leraar aan te wijzen. Een 15-jarige jongen zou dat hebben gedaan, waarna de Tsjetsjeen toesloeg. De jongen is een van de elf personen die op dit moment in hechtenis zitten vanwege de aanslag.

Het vertonen van de Mohammedspotprenten in de klas had tot ophef geleid bij sommige ­ouders. De vader van een 13-jarige leerlinge uit de klas was woedend. Hij diende een klacht in, maar postte ook verschillende video’s op sociale media. Daarin noemde hij de leraar een ‘schoft’, riep hij hem op ontslag te nemen en noemde hij het adres van de school met daarbij de oproep dat ‘dit moet stoppen’. “Dat was een fatwa, ik kan het niet anders noemen,” zei minister ­Darmanin maandag.

Vijand van de republiek

De vader deed zijn oproep samen met een prediker, Abdelhakim Sefrioui, die bekendstaat als moslimradicaal. Beide mannen zijn inmiddels aangehouden. Politie en justitie zoeken nu uit of zij de dader kenden. Volgens goed ingelichte bronnen zou de dader de omstreden video’s hebben bekeken, maar staat niet vast dat er ook contact is geweest tussen de Tsjetsjeen, de vader en Sefrioui. De vader van de leerlinge vroeg andere moslims ook hun beklag te doen en riep hen op zich te melden bij het Collectief tegen ­Islamofobie (CCIF). Die organisatie geeft onder meer juridische bijstand aan moslims die zich gediscrimineerd voelen.

Minister Darmanin maakte gisteren bekend dat hij het CCIF en ook een aantal andere organisaties nu wil ontbinden. Volgens hem is de ­organisatie ‘een vijand van de republiek’. Het CCIF is officieel erkend, maar is er ook vaak van beschuldigd banden te hebben met salafisten. “Onze inlichtingendiensten volgen het collectief al enige tijd,” laat een hoge ambtenaar ­weten. “Dergelijke organisaties propageren het idee dat de islam boven de normen en waarden van onze republiek staat.”

EINDE ARTIKEL
[59]
”In de eenentwintigste eeuw wordt het salafisme vooral geassocieerd met het “jihadi”-salafisme van Al Qaida en gerelateerde groepen, die oproepen tot het vermoorden van burgers alsmede het afkeuren van vele moslimgroepen en -overheden, zoals de Saoedische overheid.[3] Deze aantijgingen hebben deels te maken met de ideologische wortels die groepen als Al Qaida en de Islamitische Staat hebben in het wahabisme dat op zijn beurt gezien kan worden als een vorm van salafisme. De puristische stroming, veruit de grootste, verwerpt de praktijken van deze bewegingen, alsmede iedere politieke inmenging.”
WIKIPEDIA
SALAFISME/BEGINSELEN
ORIGINELE BRON
WIKIPEDIA
SALAFISME
[60]
[60]
AMNESTY INTERNATIONAL
FRANCE IS NOT THE FREE SPEECH CHAMPION IT SAYS IT IS
12 NOVEMBER 2020

The horrific murder of Samuel Paty, the French teacher who showed cartoons of the Prophet Mohammed in a class on freedom of expression, sent shockwaves throughout France. It also forced a difficult conversation about freedom of speech and who has the right to exercise it.

President Emmanuel Macron and his government responded to the killing by proclaiming their support for freedom of expression. But they have also doubled down on their perpetual smear campaign against French Muslims, and launched their own attack on freedom of expression. Last week, for example, French police interviewed four 10-year-old children for hours on suspicion of ‘apology of terrorism’ they apparently questioned Paty’s choice to show the cartoons.

The horrific murder of Samuel Paty has forced a difficult conversation about freedom of speech and who has the right to exercise it

Amnesty International

The French government is not the champion of free speech that it likes to think it is. In 2019, a court convicted two men for ‘contempt’ after they burnt an effigy depicting President Macron during a peaceful protest. Parliament is currently discussing a new law that criminalizes the use of images of law enforcement officials on social media. It is hard to square this with the French authorities’ vigorous defence of the right to depict the Prophet Mohammed in cartoons.

The right to freedom of expression includes opinions that might disturb, offend or shock, and depictions of the Prophet Mohammed are protected under this. No one should fear violence or harassment for reproducing or publishing such images.

But those who do not agree with publishing the cartoons also have the right to voice their concerns. The right to freedom of expression also protects the ability to criticize the choice to depict religions in ways that may be perceived as stereotypical or offensive. Being opposed to the cartoons does not make one a ‘separatist’, a bigot or an ‘islamist’.

While the right to express opinion or views that may be perceived as offending religious beliefs is strenuously defended, Muslims’ freedoms of expression and religion usually receive scant attention in France under the disguise of Republican universalism. In the name of secularism, or laïcité, Muslims in France cannot wear religious symbols or dress in schools or in public sector jobs.

The French government’s rhetoric on free speech is not enough to conceal its own shameless hypocrisy

Amnesty International

France’s record on freedom of expression in other areas is just as bleak. Thousands of people are convicted every year for “contempt of public officials”, a vaguely defined criminal offence that law enforcement and judicial authorities have applied in massive numbers to silence peaceful dissent. In June this year, the European Court of Human Rights found that the convictions of 11 activists in France for campaigning for a boycott of Israeli products violated their free speech.

The murder of Samuel Paty has also prompted actions by the French authorities which recall the state of emergency that followed the 2015 Paris attacks. Beginning in 2015, parliament-approved exceptional measures under the state of emergency led to thousands of abusive and discriminatory raids and house arrest targeting Muslims.

In a disturbing sign of history repeating itself, the French government is now in the process of dissolving organizations and closing mosques, on the basis of the ambiguous concept of ‘radicalization’. Throughout the state of emergency, ‘radicalization’ was often used as a euphemism for ‘devout Muslim’.

Gérald Darmanin, the Minister of Interior, has also announced his intention to dissolve the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), an organization that combats discrimination against Muslims. He has described the CCIF as ‘an enemy of the Republic’ and a ‘back room of terrorism’. The Minister has not produced any evidence that could substantiate his claims.

In a video published on social media, one of the parents who opposed Paty’s choice to show the cartoons suggested reporting similar ‘discriminatory acts’ to the CCIF, and got in touch with the organizations. The French authorities have failed to join the dots between this kind of community work and the notion that the CCIF has had any role in promoting violence or ‘separatism’.

The murder of Samuel Paty has also prompted actions by the French authorities which recall the state of emergency that followed the 2015 Paris attacks

Amnesty International

A couple of days after the murder, Darmanin voiced his intention to expel 231 foreigners who were suspected of ‘radicalization’ and threatening national security. The authorities then proceeded to carry out 16 expulsions to countries such as Algeria, Morocco, Russia and Tunisia where Amnesty International has documented the use of torture, particularly for persons labelled as threats to national security.

While many in the US and abroad have hopes for the Biden/Harris administration to tackle entrenched racism, the French Ministry of Education has also engaged in a cultural war against multiculturalism and critical race approaches. It has argued that attempts to tackle entrenched racism are based on ideas ‘imported from the US’ and that they are a fertile ground for ‘separatism and extremism’. But it is not extremist to note that Muslims and other minorities are victims of racism in France. It is factual, and to say so is a right protected by freedom of expression.

The French government’s rhetoric on free speech is not enough to conceal its own shameless hypocrisy. Freedom of expression means nothing unless it applies to everyone. The government’s free speech campaign should not be used for covering up the measures that put people at risk of human rights abuses including torture.

EINDE ARTIKEL

DIT ARTIKEL IS OOK GEPUBLICEERD DOOR NEWSWEEK

NEWSWEEK

IN MACRON’S FRANCE, FREE SPEECH IS ONLY FOR SOME

https://www.newsweek.com/france-freedom-expression-1547310

The horrific murder of Samuel Paty, the French teacher who showed cartoons of the Prophet Mohammed in a class on freedom of expression, sent shockwaves throughout France. It also forced a difficult conversation about freedom of speech and who has the right to exercise it.

President Emmanuel Macron and his government responded to the killing by proclaiming their support for freedom of expression. But they have also doubled down on their perpetual smear campaign against French Muslims, and launched their own attack on freedom of expression. Last week, for example, French police interviewed four 10-year-old children for hours on suspicion of “apology of terrorism,” after they apparently questioned Paty’s choice to show the cartoons.

The French government is not the champion of free speech that it likes to think it is. In 2019, a court convicted two men for ‘contempt’ after they burnt an effigy depicting President Macron during a peaceful protest. Parliament is currently discussing a new law that criminalizes the use of images of law enforcement officials on social media. It is hard to square this with the French authorities’ vigorous defence of the right to depict the Prophet Mohammed in cartoons.

The right to freedom of expression includes opinions that might disturb, offend or shock, and depictions of the Prophet Mohammed are protected under this. No one should fear violence or harassment for reproducing or publishing such images.

But those who do not agree with publishing the cartoons also have the right to voice their concerns. The right to freedom of expression also protects the ability to criticize the choice to depict religions in ways that may be perceived as stereotypical or offensive. Being opposed to the cartoons does not make one a ‘separatist’, a bigot or an ‘Islamist’.

While the right to express opinion or views that may be perceived as offending religious beliefs is strenuously defended, Muslims’ freedoms of expression and religion usually receive scant attention in France under the disguise of Republican universalism. In the name of secularism, or laïcité, Muslims in France cannot wear religious symbols or dress in schools or in public sector jobs.

France’s record on freedom of expression in other areas is just as bleak. Thousands of people are convicted every year for “contempt of public officials”, a vaguely defined criminal offence that law enforcement and judicial authorities have applied in massive numbers to silence peaceful dissent. In June this year, the European Court of Human Rights found that the convictions of 11 activists in France for campaigning for a boycott of Israeli products violated their free speech.

The murder of Samuel Paty has also prompted actions by the French authorities which recall the state of emergency that followed the 2015 Paris attacks. Beginning in 2015, parliament-approved exceptional measures under the state of emergency led to thousands of abusive and discriminatory raids and house arrest targeting Muslims.

In a disturbing sign of history repeating itself, the French government is now in the process of dissolving organizations and closing mosques, on the basis of the ambiguous concept of ‘radicalization.’ Throughout the state of emergency, ‘radicalization’ was often used as a euphemism for “devout Muslim.”

Gérald Darmanin, the Minister of Interior, has also announced his intention to dissolve the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), an organization that combats discrimination against Muslims. He has described the CCIF as “an enemy of the Republic” and a “back room of Islamism.” The Minister has not produced any evidence that could substantiate his claims.

In a video published on social media, one of the parents who opposed Paty’s choice to show the cartoons suggested reporting similar ‘discriminatory acts’ to the CCIF, and discus the cartoons with the organization. The French authorities have failed to join the dots between this kind of community work and the notion that the CCIF has had any role in promoting violence or “separatism.”

A couple of days after the murder, Darmanin voiced his intention to expel 231 foreigners who were suspected of “radicalization” and threatening national security. The authorities then proceeded to carry out 16 expulsions to countries such as Algeria, Morocco, Russia and Tunisia where Amnesty International has documented the use of torture, particularly for persons labelled as threats to national security.

The French Ministry of Education, meanwhile, has also engaged in a war against multiculturalism and critical race approaches. It has argued that attempts to tackle entrenched racism are based on ideas “imported from the U.S.” and that they are a fertile ground for “separatism and extremism.” But it is not extremist to note that Muslims and other minorities are victims of racism in France. It is factual, and to say so is a right protected by freedom of expression.

The French government’s rhetoric on free speech is not enough to conceal its own shameless hypocrisy. Freedom of expression means nothing unless it applies to everyone.

Marco Perolini is the Europe researcher for Amnesty International.

[61]
FRANSE BINNENLANDMINISTER HEKELT HALALPRODUCTEN IN
SUPERMARKTEN
De aanwezigheid van schappen met producten uit “gemeenschappelijke keukens” in Franse supermarkten schokt de Franse Minister van Binnenlandse Zaken.

Gérald Darmanin zegt geschokt te zijn door de aanwezigheid van halal-producten in Franse winkels. “Er mogen in deze winkels geen afdelingen zijn voor alleen die producten.”, zei minister Darmanin in een interview met het Franse BFM TV eerder deze week.

“Dit is hoe het communitarisme begint”, zei Darmanin. “Het kapitalisme heeft hierin een verantwoordelijkheid”, voegde hij toe. Geconfronteerd met de verbaasde reactie van de journalist verduidelijkte Darmanin dat het standpunt slechts zijn persoonlijke mening is. “Ik heb mijn mening en mijn bevindingen maken geen deel uit van de wet van de Republiek”, voegde hij toe.

“Ik begrijp heel goed dat halalvlees in supermarkten wordt verkocht, wat ik jammer vind zijn de schappen. Waarom moet ik een andere afdeling bezoeken? Dus ik zie schappen voor moslims, schappen voor koosjere maaltijden en dan alle anderen (…) Waarom specifieke afdelingen?”, vroeg hij de enigszins verbaasde journalist.

De voorzitter van de Nationale Vergadering (het Franse Lagerhuis) Richard Ferrand werd uitgenodigd om te reageren op de uitspraken van de binnenlandminister. “Dit gaat nergens over”, zei Ferrand. “Dit zit mij niet dwars. Als ik boodschappen doe loop ik naar het schap voor ‘Bretonse producten’, want ik ben Bretons en koop graag lokale producten”, legt hij uit.

Ferrand kaartte de hypocrisie aan in de uitspraak van Darmanin. “In mijn kiesdistrict (…) is er een groot bedrijf dat 500.000 ton kippen per jaar exporteert naar Saoedi-Arabië. Dat zijn halal kippen”, zei Ferrand daarmee verwijzend naar de marktwerking in de Franse economie. “Bedrijven floreren wanneer we ons aanpassen aan de marktvraag”, zei hij tenslotte.

Minister Darmanin raakte eerder deze maand ook al in opspraak nadat hij beweerde dat zijn land in de eerste maanden van dit jaar 73 ‘moskeeën’ heeft gesloten. De lijst met gesloten ‘gebedshuizen’ is echter omstreden omdat critici menen dat deze bewust is aangedikt met instellingen die in realiteit geen moskee of school zijn.

De ‘fouten’ van de Franse minister werden snel opgemerkt door lokale moslimgemeenschappen. Onder de instellingen die het doelwit zijn van de Franse autoriteiten zijn onder meer een ‘illegale’ moskee, een culturele instelling, een informele particuliere Arabische school, vijf winkels en een zestal café’s waar bovendien alcoholische drank werd geserveerd.

Critici hekelen de publicaties die volgens hun enkel bedoeld zijn om het “racistisch electoraat” tevreden te stellen en het wantrouwen jegens minderheden, moslimverenigingen en moskeeën aan te wakkeren.

De Franse minister was recent in Marokko maar moest zijn bezoek staken na de recente terreurdaad in Parijs. Daraman ontmoette tijdens zijn eerste buitenlandse reis als binnenlandminister de Marokkaanse Minister van Buitenlandse Zaken Nasser Bourita en andere topfunctionarissen

“Ze hebben blijkbaar een fatwa tegen de leraar gelanceerd”, zei minister Darmanin over de verdachten na terugkomst in Frankrijk. De leraar werd onthoofd omdat hij cartoons van de profeet Mohammed (saws) aan zijn leerlingen had getoond.

De Franse president Emmanuel Macron heeft na de onthoofding van de docent een hardere aanpak van “moslimextremisme” aangekondigd. Hij noemde onder meer het opheffen van het Collectif Cheikh Yassine, een groep die is vernoemd naar de oprichter van Hamas. Daar zal formeel op woensdag toe worden besloten tijdens een kabinetsbijeenkomst, aldus de president.

De autoriteiten willen ook een moskee laten sluiten die via Facebook een kritisch filmpje over de docent deelde

EINDE BERICHT

ZIE OOK

”Het gaat alleen om extremistische moslims? Eén van Macrons ministers zat een paar dagen na Paty te klagen over de halal-afdelingen in supermarkten. ‘l’Ennemi du dedans‘ zijn doodgewone, brave, wetsgetrouwe Franse moslims.”

FRONTAAL NAAKT

[PETER BREEDVELD]

WAAROM FRANKRIJK ZOVEEL TERRORISTISCHE AANSLAGEN

VOOR Z’N KIEZEN KRIJGT

30 OCTOBER 2020

https://www.frontaalnaakt.nl/archives/waarom-frankrijk-zoveel-terroristische-aanslagen-voor-zn-kiezen-krijgt.html

Iedereen draait zijn vaste programma af na weer een terroristische aanslag in Frankrijk: de plechtige verklaring (en aperte leugen) dat er voor extremisme geen plaats is in onze vrije democratie, het gelul over de botsing der beschavingen, over de moslimgemeenschap die zich moet uitspreken, de gewelddadige islam en dat we iedereen maar toelaten en dit krijg je nou met die open grenzen en blablabla.

Maar de vraag die verboten is, die je niet mag stellen en een vriendin deed het op Twitter toch en kreeg toen meteen de Gedankenpolizei in d’r nek, is waarom krijgt Frankrijk de hele tijd dit soort shit? Waarom zijn er in Frankrijk altijd een paar psychopaten bereid iemand zijn of haar hoofd af te snijden als een groepje geiteneukers in een ver buitenland daartoe oproept? Nou, dat lijkt me niet ingewikkeld en het is te makkelijk om het te gooien op die blasfemische cartoons die op een overheidsgebouw werden geprojecteerd. De Franse president Emmanuel Macron voert al jaren oorlog tegen de moslims in zijn land.

Mag je ook niet zeggen, want Macron had juist in een toespraak opgeroepen tot eenheid en neemt alleen extremistische islamisten op de korrel, praat iedereen elkaar braaf na. Bovendien: God verhoede dat je zou suggereren dat Frankrijk dit over zichzelf heeft afgeroepen.

Koloniaal verleden

Het is waar, Macron ging verder dan Rutte ooit gegaan is en erkent dat Frankrijk een koloniaal verleden heeft dat nu rondspookt in de Franse voorsteden en dat het land zijn moslims zwaar in de steek gelaten heeft. Maar het zijn woorden. Holle woorden. Wilders, Baudet en Rutte zeggen ook altijd dat het ze om extremistische moslims gaat, terwijl er tegen de extremistische moslims nooit wat gedaan wordt en altijd de gewone, brave, belastingbetalende Nederlandse moslims worden gepakt.

Zelfde in Frankrijk, en dan nog een paar graadjes erger. Meteen na de onthoofding van Samuel Paty, en ik heb al heel duidelijk gemaakt hoe ik daar in sta, ging Macron achter tal van islamitische organisaties in Frankrijk aan. Geen jihadistische halsafsnijders en koppensnellers, maar antiracistische clubs en liefdadigheidsorganisaties, moskeeën en scholen. Een organisatie die de islamofobie in Frankrijk aan de kaak stelt. Wie kritiek heeft op de Franse staat én moslim is, wordt van zijn bed gelicht.

Het gaat alleen om extremistische moslims? Eén van Macrons ministers zat een paar dagen na Paty te klagen over de halal-afdelingen in supermarkten. ‘l’Ennemi du dedans‘ zijn doodgewone, brave, wetsgetrouwe Franse moslims. Met de extremisten doet Frankrijk onbekommerd zaken. Maar onthoofdingen en vermoorde baby’s zijn minder erg als het geen witte Franse slachtoffers betreft. Zo is het gewoon.

Gedwongen uitkleden

En de huidige crackdown is slechts de culminatie van een ontwikkeling die al jaren gaande is. In Frankrijk is geen scheiding van kerk en staat, maar heb je laïcité, dat betekent in de praktijk dat de staat zich met alles bemoeit wat zelfs maar zijdelings met religie te maken heeft. Een verbod op het dragen van zichtbare religieuze symbolen geldt voor christenen, joden, hindoes, moslims, iedereen, maar het treft vooral de moslims. Frankrijk heeft zich de afgelopen jaren ingespannen om de islamitische vrouw helemaal uit het straatbeeld te bannen. Herinner u de ophef, een paar jaar geleden, rond een Franse moslima die een dagje dacht te verpozen aan het strand en door de politie gedwongen werd zich uit te kleden. Het doet sterk denken aan de gedwongen assimilatie van de Franse joden aan het einde van de 19e eeuw, die niet meer herkenbaar joods mochten zijn, wat natuurlijk geen zak uitmaakte, want Fransen pikken de joden er nóg feilloos met hun ogen dicht uit.

Macron wil met de moslims hetzelfde doen als met de joden indertijd: ze mogen alleen een Franse islam aanhangen, te ontwerpen door witte Fransen. Een moderne, verlichte islam, waarmee wordt gesuggereerd dat de miljoenen Franse moslims nu een achterlijke, donkere, sinistere islam aanhangen. Macron heeft daarvoor een wet ontworpen en gebruikt dezelfde retoriek als hier Lodewijk Asscher, over moslims die “met hun rug naar de samenleving staan”.

Met je “het gaat hem om de extremisten.”

Vijfde colonne

Macron heeft de moslims, hun geloof en hun cultuur actief gecriminaliseerd en roept nu op tot “eenheid” in de strijd tegen extremistische terreur. Zo werkt het natuurlijk niet. Als je miljoenen burgers in je eigen land het gevoel geeft, elke dag weer, dat ze op z’n best tweederangsburgers zijn en feitelijk een vijfde colonne, ben jij het die ze van je vervreemdt, niet andersom. Wie moslims verstoot, maakt ze vatbaar voor groepen van buiten, die ze wél het gevoel geven erbij te horen. Dit gaat niet om cartoons, dit gaat om systematische vernedering en ontmenselijking.

Daar hoef je geen terrorisme-expert voor te zijn, of islamdeskundige, een beetje basale mensenkennis en wat gezond verstand volstaan. Ik denk dat Nederland hard op weg is om Frankrijk achterna te gaan, want vriendelijke wijkagenten en begripvolle buurtwerkers hebben plaatsgemaakt voor een militie-achtige politie die gedreven wordt door moslim- en allochtonenhaat. De media toeteren dapper hun islamofobe deuntjes mee. Neem bijvoorbeeld de man die gisteren, ongeveer tegelijkertijd met de aanslag in Nice, in Avignon met een mes stond te zwaaien. Hij zou “Allahoe Akbar” hebben geschreeuwd en er werd dus voetstoots aangenomen dat hij een terrorist was. Later bleek het om een racist te gaan die een nazi-leus had geroepen. Conclusie NU.nl: ‘Geen allahoe akbar, dus geen terrorist‘.

EINDE ARTIKEL

[62]
ZIE VOOR ”VIJFDE COLONNE” NOOT 55
[63]
ATTACKS IN FRANCE, SAMUEL PATY, NICE/PRESIDENT
MACRON’S ISLAMOPHOBIC HYSTERIA
ASTRID ESSED
22 NOVEMBER 2020
HEKSENJACHT PRESIDENT MACRON EN ZIJN TEAM OP
MOSLIMS/INGEZONDEN STUK
ASTRID ESSED
12 NOVEMBER 2020
https://www.astridessed.nl/heksenjacht-president-macron-en-zijn-team-op-moslims-ingezonden-stuk/

ISLAMOPHOBIA IN FRANCE/THE WITCH HUNT OF PRESIDENT
MACRON AND HIS TEAM ON THE FRENCH MUSLIM COMMUNITY
ASTRID ESSED
20 NOVEMBER 2020
AANSLAGEN IN FRANKRIJK/HOE PRESIDENT
MACRON DE HEKSENJACHT OP MOSLIMS OPENDE
ASTRID ESSED
6 NOVEMBER 2020
[64]
CORONAVIRUS BEREIKT LESBOS/POLITIEK, EVACUEER
OVERVOL VLUCHTELINGENKAMP MORIA OP LESBOS/
BRIEF AAN TWEEDE KAMERLEDEN
ASTRID ESSED
22 MAART 2020
BURGEMEESTER HALSEMA EN WE ARE HERE/WEL DEGELIJK
ILLEGALENJACHT, MEVROUW HALSEMA
ASTRID ESSED
24 DECEMBER 2019
ZIE OOK AANDACHT VOOR WE ARE HERE VLUCHTELINGEN
OP WEBSITE ASTRID ESSED
[65]
Verder worden moslimextremisten met een buitenlands paspoort het land uitgezet. “Het gaat met name om 230 radicale moslims zonder geldige verblijfspapieren die nu in de cel zitten en binnenkort vrijkomen,” aldus een ingewijde. “Ze komen vooral uit Noord-Afrika en Rusland.”
HET PAROOL
FRANKRIJK IN TEGENAANVAL: VERBOD OP ENKELE MOSLIMORGANISATIES
20 OCTOBER 2020
ZIE VOOR GEHELE TEKST NOOT 58
[66]
A couple of days after the murder, Darmanin voiced his intention to expel 231 foreigners who were suspected of ‘radicalization’ and threatening national security. The authorities then proceeded to carry out 16 expulsions to countries such as Algeria, Morocco, Russia and Tunisia where Amnesty International has documented the use of torture, particularly for persons labelled as threats to national security.’
AMNESTY INTERNATIONAL
FRANCE IS NOT THE FREE SPEECH CHAMPION IT SAYS IT IS
12 NOVEMBER 2020
[67]
[67]
Macron sloeg na de moord betrekkelijk oorlogszuchtige taal uit, en dit keer begrijpelijk, hij kon het initiatief niet overlaten aan extreemrechts, en de beroemde laïcité, de speciale Franse variant van secularisme, stond onder druk
WORDT VERVOLGD
EENZAME AANSLAGPLEGER
ARNON GRUNBERG
[68]
ZIE VOOR COLLECTIEVE STRAF, NOOT 56
[69]
. Last week, for example, French police interviewed four 10-year-old children for hours on suspicion of ‘apology of terrorism’ they apparently questioned Paty’s choice to show the cartoons.”
AMNESTY INTERNATIONAL
FRANCE IS NOT THE FREE SPEECH CHAMPION IT SAYS IT IS
12 NOVEMBER 2020
ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 60
[70]
A couple of days after the murder, Darmanin voiced his intention to expel 231 foreigners who were suspected of ‘radicalization’ and threatening national security. The authorities then proceeded to carry out 16 expulsions to countries such as Algeria, Morocco, Russia and Tunisia where Amnesty International has documented the use of torture, particularly for persons labelled as threats to national security.”
AMNESTY INTERNATIONAL
FRANCE IS NOT THE FREE SPEECH CHAMPION IT SAYS IT IS
12 NOVEMBER 2020
ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 60
[71]
MS St. Louis was een Duitse oceaanstomer. In 1939 vertrok ze met haar kapitein Gustav Schröder op zoek naar een thuis voor meer dan 900 Joodse vluchtelingen uit Duitsland. Op basis van lokaal immigratiebeleid werd het schip de toegang ontzegd tot Cuba, de Verenigde Staten, en Canada. De vluchtelingen konden uiteindelijk terecht in verschillende Europese landen, waaronder BelgiëNederland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Geschiedkundigen schatten dat ongeveer een vierde later omkwam in concentratiekampen gedurende de Tweede Wereldoorlog”
WIKIPEDIA
ST. LOUIS (SCHIP, 1929)
IS GESCHIEDENIS
DE ST LOUIS: JOODS VLUCHTELINGENSCHIP TERUGGESTUURD

Op 13 mei 1939 verliet het cruiseschip de St. Louis de haven van Hamburg, met als bestemming de Cubaanse hoofdstad Havanna. Van de 937 passagiers bestond de overgrote meerderheid uit joodse vluchtelingen uit Nazi-Duitsland. Aan de overzijde van de Atlantische Oceaan hoopten zij een veilig heenkomen te vinden. Zowel Cuba als de Verenigde Staten weigerde echter de vluchtelingen op te nemen, waardoor de St. Louis gedwongen was rechtsomkeert te maken naar Europa.

Vluchten uit Nazi-Duitsland

Sinds Hitlers machtsovername in 1933, was de joodse gemeenschap stap voor stap haar rechten ontnomen en systematisch geterroriseerd. Het voorlopige dieptepunt hiervan was de Kristallnacht, een door de het Naziregime georganiseerde pogrom in de nacht van 9 op 10 november 1938. Naarmate hen het leven steeds meer onmogelijk werd gemaakt, besloten steeds meer Duitse joden te emigreren.

Begin 1939 was dit een allesbehalve eenvoudige operatie. De Nazi’s hadden namelijk de Duitse grenzen grotendeels afgesloten. Door de grote stroom vluchtelingen hadden de meeste Europese landen tevens een quotum ingesteld voor het maximum aantal op te nemen joodse vluchtelingen. Vandaar dat de Verenigde Staten als toevluchtsoord in beeld kwamen. Toen de Hamburg-America line de reis van de St. Louis organiseerde, was Amerika voor veel van haar passagiers dan ook het einddoel. De meerderheid van de joodse vluchtelingen had een Amerikaans visum aangevraagd en hoopte bij de eerst mogelijke gelegenheid vanuit Havanna door te kunnen reizen.

Aangename reis

Eenmaal op zee ontstond er al snel een gemoedelijke sfeer onder de vluchtelingen. De St. Louis was als cruiseschip van alle gemakken voorzien en de gedwongen uittocht begon al snel op een vakantie te lijken. Terwijl de kinderen zich in het zwembad uitleefden, konden de volwassenen in de bioscoop en op de dansavonden ontsnappen uit de harde realiteit. Het restaurant serveerde regelmatig maaltijden en de beleefde houding van de obers vormde een schril contrast met de brute behandeling die de Duitse joden de afgelopen zes jaar van de Nazi’s te verduren hadden gehad.

Weerstand in Cuba

Wanneer de vluchtelingen op de hoogte van de situatie in Cuba waren geweest, dan zouden ze zich nooit zo hebben kunnen ontspannen. De reis van het St. Louis was vooraf uitgelekt naar Cubaanse media en hadden daar tot een enorme ophef geleid. De Cubaanse autoriteiten bleken zichzelf met de verkoop van de reisdocumenten te hebben verrijkt. Los van deze corruptie, bestond er onder de Cubaanse bevolking ook enorme weerstand tegen het toelaten van meer vluchtelingen. Cuba had al relatief veel vluchtelingen opgenomen en in tijden van economisch zwaar weer werden deze gezien als ongewenste concurrentie op de arbeidsmarkt. Gecombineerd met de joodse afkomst van de immigranten, had dit op 8 mei 1939 tot een grote antisemitische demonstratie in Havanna geleid. Onder druk van dit alles besloot de Cubaanse president daarop een week voor het vertrek van de St. Louis alle recent uitgegeven reisdocumenten ongeldig te verklaren.

Geweigerd in Havanna

De vluchtelingen aan boord van de St. Louis hadden dit nieuws niet meegekregen. Hun verbazing was dan ook groot toen zij bij aankomst in Havanna op 27 mei 1939 geen toestemming kregen om aan land te gaan. Slechts 28 passagiers, die al over een visum voor de Verenigde Staten beschikten, werden toegelaten. Hierop volgde een week van vruchteloze onderhandelingen met de Cubaanse autoriteiten.

Mislukking in Miami

Na de mislukking in Havanna, zette de St. Louis koers naar Miami, in de hoop daar een veilig heenkomen te vinden voor de vluchtelingen. De Verenigde Staten had in die tijd echter immigratiequota ingesteld, die brede steun genoten onder het electoraat. President Roosevelt was zich hier zeer van bewust en reageerde daarom niet op de oproepen vanuit de St. Louis om het schip toe te laten. Vlak voor Miami kreeg het schip geen toestemming om aan te meren en de passagiers werd te verstaan gegeven dat ze zich maar op de wachtlijst moesten zetten. De St. Louis had daarop geen andere keus dan terug te keren naar Europa.

Terug naar Europa

In tegenstelling tot de heenreis, heerste er nu een grafstemming onder de joodse vluchtelingen. Als schrale troost hoefden ze in elk geval niet terug te keren naar Nazi-Duitsland. Groot-Brittannië, België, Nederland en Frankrijk hadden in de tussentijd besloten elk een deel van de vluchtelingen op te nemen. Op 17 juni kwam het schip uiteindelijk aan in Antwerpen. Vanuit daar verspreiden ze zich over de vier landen, waarvan er drie in 1940 door de Duitsers werden bezet. Uiteindelijk zouden 254 vluchtelingen van de St. Louis in de Holocaust worden vermoord.

EINDE ARTIKEL

[72]

ZIE NOOT 71

[73]

”Mijn moeder arriveerde in de herfst van 1944 in Auschwitz, kort na de opstand van het Sonderkommando, waarvan ze niets heeft meegekregen. Zelf zei ze dat ze gelukkig was in Auschwitz, omdat ze daar hoop had, hoop verloor ze pas na de bevrijding toen de omvang van de catastrofe tot haar doordrong.

Ze is geboren in 1927 in Berlijn, in 1939 reisde ze op het beroemd geworden schip St. Louis met haar ouders vanuit Hamburg naar Cuba, maar Cuba sloot de grenzen, Amerika sloot de grenzen, Canada sloot de grenzen, zo spoelde ze met haar ouders aan in Nederland. ”

4 MEI VOORDRACHT 2020
ARNON GRUNBERG
BLADZIJDE 1
  Nee Vaak heb ik me afgevraagd wat het nut is van herdenken, van bijeenkomsten als deze. Herdenken wij omdat de traditie ons dat voorschrijft, of staat er meer op het spel? Verleden voorjaar tijdens een lezing over het werk van Marga Minco en de oorlog – ik weet niet of de oorlog míj achtervolgt of dat ík het ben die de oorlog achtervolgt – merkte ik op dat herdenken meer zou moeten zijn dan een ritueel, dat het een verlangen naar kennis in zich zou moeten dragen, en dat gemeenplaatsen daarom de vijand zijn van betekenisvolle herdenkingsrituelen. Ik besefte ook dat die andere gemeenplaats, dat we het verhaal over de oorlog en de Joden nu wel kennen, steeds luider is gaan klinken; een hoogmoedige gemeenplaats, die uitgaat van de gedachte dat onze kennis volmaakt is, dat we kunnen scheiden van het betrekkelijk recente verleden. Zeggen het verleden nu wel te kennen is veelal een weigering om er kennis van te nemen. En wie zijn verleden niet kent, is niet zozeer gedoemd het te herhalen, als wel is hij gedoemd niet te weten wie hij is. Niets doet mensen zozeer naar een onwrikbare identiteit verlangen als het knagende vermoeden dat ze geen idee hebben wie ze zijn. En het is vaak de onwrikbare eigen identiteit, de weigering er speels mee om te gaan die ertoe leidt dat de ander als een volstrekte vreemde en een absolute vijand wordt gezien. Na afloop van die lezing over Minco kwam een psychotherapeut naar me toe die zei dat we rituelen en gemeenplaatsen nodig hebben om niet ziek te worden van het herdenken, dat we het verleden op afstand moeten houden om er niet aan onderdoor te gaan. Zeker, maar als we helemaal niet ziek worden van die twintigste eeuw vrees ik dat er niets herdacht is en al helemaal niets begrepen.
BLADZIJDE 2
Niet ziek worden zou weleens een symptoom kunnen zijn van wegkijken, van ontkenning. Als we ontkennen dat de ziektes van de vorige eeuw, die van het geïndustrialiseerde totalitarisme, van het tot genocide verworden antisemitisme, van het biologisch racisme, diep in onze cultuur zitten, dan weten we niet wie we zijn. En juist dan zijn wij vatbaar voor verleiders die ons komen vertellen wie wij zijn en wie wij moeten vrezen. Herdenken is altijd ook een manier om aan te geven wie je níet wenst te zijn, maar wie je toch meent te kunnen worden. Geen herdenken zonder dit angstige vermoeden, geen betekenisvol herdenken zonder gegronde vrees dat wij de toekomstige daders en hun helpers zijn. Herdenken gaat uit van de vaststelling dat het verleden niet voltooid is, van het besef dat de buik die het Derde Rijk baarde nog vruchtbaar is. Censuur en uitstoting zijn geen antwoord op die vruchtbaarheid, het is een verworvenheid dat wij in een land leven waar de overheid ons niet vertelt wat zedelijk en onzedelijk denken is. Maar dat betekent niet dat elke grens overschreden moet kunnen worden. Bepaalde taboes hebben zich geleidelijk aan na 1945 met goede redenen in onze cultuur genesteld; de taboebreuk is niet altijd een bevrijding, soms is die taboebreuk slechts een terugval. Deze herdenking is altijd ook een waarschuwing. Het verhaal van de overlevenden, van degenen die uit de concentratiekampen terugkeerden, Joden, Roma en Sinti, politieke tegenstanders, onder wie veel communisten en sociaaldemocraten, is een verhaal van uitzonderingen. De meeste slachtoffers hebben het kamp door de schoorsteen verlaten. Mijn moeder was een uitzondering; haar ouders, mijn grootouders, niet. Herdenken is tevens namens de doden spreken, en namens de doden spreken kan alleen door de ooggetuigen aan het woord te laten. Ik wil een ooggetuige aan het woord laten die zeer dicht bij de doden is geweest, Filip Müller, een Slowaakse Jood, lid van het Sonderkommando van Auschwitz-Birkenau. Het Sonderkommando bestond voornamelijk uit Joden en was belast met het uit de gaskamers halen van de lijken, het knippen van de haren van de lijken, het trekken van gouden tanden uit de lijken, het verbranden van de lijken. De meeste leden van het Sonderkommando werden na enkele maanden
BLADZIJDE 3
vermoord. Het laatste Sonderkommando in Auschwitz kwam in de herfst van 1944 in opstand, waarbij vrijwel alle leden van dat Kommando zijn vermoord. Müller schrijft in zijn memoires over enkele Joodse gezinnen die onder erbarmelijke omstandigheden ondergedoken hebben gezeten in bunkers nabij het Poolse plaatsje Sosnowiec. Door het huilen van de kinderen is de SS hen op het spoor gekomen. Ze zijn naar Auschwitz gebracht. De vrouwen en kinderen wordt gevraagd zich uit te kleden, de normale procedure. Ze worden echter niet vergast maar doodgeschoten, wat uitzonderlijk is. Müller verklaart niet waarom. Misschien waren er even niet genoeg mensen om de gaskamers mee te vullen, het Zyklon B mocht niet worden verspild. De moordmachine van de nazi’s was naast al het andere ook een economische aangelegenheid, een gigantische roofpartij waarbij het doden en wegwerken van de lijken zo efficiënt mogelijk moest gebeuren. De naakte vrouwen staan met hun kinderen voor de executiemuur. Dan schrijft Müller over een vrouw met haar kind in haar armen: ‘Ondertussen liep Voss, de beul, met zijn kleinkalibergeweer nerveus om hen heen, om bij het kind een geschikte plaats te vinden waarop hij het wapen kon richten. Toen de wanhopige moeder dat merkte wrong ze zich in alle bochten om haar kind uit het schootsveld van het dodelijke wapen te houden. Wanhopig probeerde ze elke plek op het lichaam van haar kind met haar armen en handen te bedekken. Toen knalden er opeens een paar schoten door de stilte. Het kind was van opzij in de borst getroffen. De moeder, die voelde dat het bloed van haar kind langs haar lichaam liep, verloor haar zelfbeheersing en smeet de moordenaar het kind in het gezicht, toen die de loop van zijn wapen al op haar had gericht. Oberscharführer Voss was van zijn stuk gebracht en stond daar als versteend. Toen hij het nog warme bloed in zijn gezicht voelde, liet hij zijn geweer vallen en wreef met zijn hand over zijn gezicht.’ Veelzeggend dat we de naam van de Oberscharführer nu kennen, maar de naam van die vrouw en dat kind niet weten en vermoedelijk nooit te weten zullen komen
BLADZIJDE 4
Als herdenken ook verlangen naar kennis is, dan zijn details belangrijk, kennis bestaat uit details, dan kunnen we het ons niet permitteren te zeggen dat wij bepaalde details niet wensen te horen omdat ze onze nachtrust verstoren. Aan deze vrouw die haar halfdode kind in het gezicht van Oberscharführer Voss gooide, gingen verkiezingen vooraf, ambtelijke orders, gewillige en minder gewillige helpers, van wie de meesten nooit in een concentratiekamp waren, nooit iemand gedood hebben. Waarbij het goed is te beseffen dat het niet alleen de Duitsers waren die toen de oorlog voorbij was, zeiden dat ze het niet hebben geweten, dat ze slechts orders opvolgden. De literatuurwetenschapper S. Dresden schrijft in zijn studie Vervolging, vernietiging, literatuur over een voorval waarover de schrijver K. Tzetnik, pseudoniem van Yehiel De-Nur, bericht. Een groep levende zigeunervrouwen en -kinderen wordt in een kuil gegooid in Auschwitz, omdat de crematoria overbelast zijn. Een Nederlandse gevangene krijgt het bevel kerosine over de mensen in de kuil te storten. Hij weigert en wordt daarop zelf levend in de vlammen getrapt. ‘Het Nederlandse “Nee! Nee!” klinkt de schrijver nog steeds in de oren,’ noteert Dresden. Mijn moeder arriveerde in de herfst van 1944 in Auschwitz, kort na de opstand van het Sonderkommando, waarvan ze niets heeft meegekregen. Zelf zei ze dat ze gelukkig was in Auschwitz, omdat ze daar hoop had, hoop verloor ze pas na de bevrijding toen de omvang van de catastrofe tot haar doordrong. Ze is geboren in 1927 in Berlijn, in 1939 reisde ze op het beroemd geworden schip St. Louis met haar ouders vanuit Hamburg naar Cuba, maar Cuba sloot de grenzen, Amerika sloot de grenzen, Canada sloot de grenzen, zo spoelde ze met haar ouders aan in Nederland. Mijn vader, eveneens geboren in Berlijn, in 1912, overleefde de oorlog op diverse onderduikadressen. Vaak moest hij zich voordoen als gedeserteerde Wehrmachtsoldaat om een onderduikadres te krijgen. Hij vertelde weinig, en als hij dit al deed eigenlijk per ongeluk, terloops, maar een van de mensen die
BLADZIJDE 5
hem lieten onderduiken, schijnt na de oorlog tegen hem te hebben gezegd: ‘Als we hadden geweten dat je een Jood was, was je er niet ingekomen.’ Met een familie bij wie hij in Rotterdam ondergedoken had gezeten hield hij contact. Een keer per jaar ging hij daar met mij heen. Ze hadden witte muizen in een kooitje. Dan was er nog een haringman die bij de beurs stond op het Rokin in Amsterdam. Hoewel wij in de Rivierenbuurt woonden, ging mijn vader met lijn 25 naar die haringman omdat hij hem nog uit de oorlog kende, de haringman had in het verzet gezeten. Ik ging weleens mee en hoewel ze elkaar goed moeten hebben gekend uit de oorlog zeiden ze nooit echt iets tegen elkaar, ze praatten slechts over haring. Dat was de oorlog voor mij als kind: witte muizen in een kooitje, een haringman bij de beurs, het geluk in Auschwitz. Ik had toen niet gedacht dat ik een paar decennia later als columnist voor een Nederlandse krant een reeks onbeschaamd antisemitische e-mails zou ontvangen. Ik dacht toen dat het taboe te groot was. Dat was naïef. En het is ook logisch dat als er gesproken wordt over bepaalde bevolkingsgroepen op een manier die doet denken aan de meest duistere tijd uit de twintigste eeuw, als dat gewoon is geworden, er vroeg of laat op die manier ook weer over Joden gesproken kan worden. Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben ze het over mij. ‘Ik kan niet begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar naar de groep waar hij toevallig toe behoort,’ schreef Primo Levi in de jaren zestig aan zijn Duitse vertaler. Woorden die wij wekelijks, misschien wel dagelijks zouden moeten herhalen al was het maar om ons eraan te herinneren hoe giftig woorden kunnen zijn. Dat een Nederlander in Auschwitz kerosine over levende vrouwen en kinderen moest uitgieten begon met woorden, met toespraken van politici. Juist in deze geseculariseerde tijden rust, meen ik, een speciale verantwoordelijkheid op Kamerleden, op ministers om het goede voorbeeld te geven, om het woord géén gif te laten zijn, om altijd voor ogen te houden
BLADZIJDE 6
dat de staat noodzakelijk is maar tevens een potentieel kwaad dat met achteloze vanzelfsprekendheid mensen, bevolkingsgroepen kan vermorzelen. De vrouw die haar halfdode kind in het gezicht van Oberscharführer Voss gooide, zij waarschuwt ons. De Nederlander die ‘Nee! Nee!’ riep, weigerde kerosine over levende vrouwen en kinderen uit te gieten, toen zelf het vuur in werd getrapt, hij waarschuwt ons.
EINDE 4 MEI VOORDRACHT
ZIE OOK
WEBSITE ASTRID ESSED
4 MEI VOORDRACHT 2020 ARNON GRUNBERG
[74]
AMNESTY INTERNATIONAL
WORDT VERVOLGD
EENZAME AANSLAGPLEGER
ARNON GRUNBERG
[75]
”Macron sloeg na de moord betrekkelijk oorlogszuchtige taal uit, en dit keer begrijpelijk, hij kon het initiatief niet overlaten aan extreemrechts, en de beroemde laïcité, de speciale Franse variant van secularisme, stond onder druk”
AMNESTY INTERNATIONAL
WORDT VERVOLGD
EENZAME AANSLAGPLEGER
ARNON GRUNBERG
[76]
””als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben ze het over mij’
Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!