Naar een gemeenschappelijk Europees asielbeleid tegen 2012?

Naar een gemeenschappelijk Europees asielbeleid tegen 2012?

donderdag 15 juli 2010 14:46

Neemt België het voortouw?

Persbericht Vluchtelingenwerk Vlaanderen

Vandaag (15 juli 2010) vindt te Brussel in het kader van het Belgisch voorzitterschap een informele raad Binnenlandse Zaken en Justitie plaats. Aan de ministers wordt de volgende cruciale vraag gesteld: hoe denken ze tegen 2012 te komen tot een gemeenschappelijk Europees asielstelsel?

Het asielbeleid van de lidstaten van de Europese Unie verschilt nu immers nog zeer sterk. Zo maak je in het ene land als vluchteling grote kans op bescherming, in het andere is die kans quasi nihil: bv. in Malta wordt 66% van de aanvragers in eerste aanleg als vluchteling erkend, in Griekenland bedraagt dit erkenningspercentage slechts 1%.

Een gemeenschappelijk Europees asielstelsel kan ervoor zorgen dat vluchtelingen overal binnen Europa dezelfde bescherming kunnen genieten. In 2009 gingen de lidstaten, in het Stockhholmprogramma, het engagement aan om dit gemeenschappelijk stelsel te realiseren tegen 2012.

Deze datum nadert snel en de lidstaten staan nog zo goed als nergens. Het is dan ook belangrijk dat België van asiel één van de speerpunten van haar voorzitterschap heeft gemaakt.

ECRE (de Europese koepel van vluchtelingenorganisaties) heeft steeds een gemeenschappelijk asielstelsel ondersteund, op voorwaarde dat dit Europees asielbeleid kwaliteit en een duurzame bescherming hoog in het vaandel draagt.

Voor ECRE bestaat een gemeenschappelijk Europees asielstelsel uit vier blokken:
– harmonisatie van de asielwetgeving;
– oprichting van een Europees Asielondersteuningsbureau;
– garantie van een effectieve toegang van asielzoekers tot bescherming;
– opzetten van hervestigingsprogramma (’resettlement’);

In een memorandum aan de Belgische overheid doet ECRE een aantal concrete aanbevelingen over de vier blokken. Een greep uit deze aanbevelingen:

– Het Dublinmechanisme moet in bepaalde gevallen tijdelijk opgeschort kunnen worden.
het Dublinmechanisme bepaalt welk land binnen de EU als enige bevoegd is voor de behandeling van een asielaanvraag (meestal het eerste land waar een asielzoeker de EU is binnengekomen). In sommige Europese landen worden asielzoekers echter niet of onvoldoende beschermd; ze dreigen het slachtoffer te worden van een falend asielbeleid. EU-instellingen moeten op dat moment kunnen tussenkomen opdat het Dublinmechanisme tijdelijk kan worden opgeschort.

– Opsluiting van asielzoekers kan enkel een laatste oplossing zijn, nadat minder ingrijpende middelen werden toegepast.
Detentie kan enkel in een beperkt aantal gevallen.

– Het Europees Asielondersteuningsbureau verbetert de samenwerking tussen en biedt ondersteuning aan verschillende Europese lidstaten. Vluchtelingenorganisaties kunnen hierin een betekenisvolle rol spelen.

– Zoek naar een akkoord over het Europese Resettlementprogramma (vluchtelingen uitnodigen in ons land wanneer ze in het eerste land waar ze bescherming zochten niet beschermd worden), zodat dit programma zo snel mogelijk van start kan gaan.

In september organiseert de Belgische voorzitter een ministeriële Asielconferentie, die hopelijk voor een nieuwe impuls zal zorgen.

Meer info: Vluchtelingenwerk Vlaanderen

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!