Mohamed Ridouani, 1 jaar Leuvens burgemeester: 6/10

dinsdag 31 december 2019 16:21

Dat Leuvens burgemeester Mohamed Ridouani na 24 jaar Louis Tobback voor een uitstekende overgang en doorstart heeft gezorgd, is gezien de impact die Tobback had een hele prestatie op zich. Ondanks zijn Marokkaanse roots, die bij elke doortastende beslissing op sociale media reacties met een racistische ondertoon uitlokt, dierf Ridouani het aan om als hoofd van de politie maatregelen te nemen zoals het verbod op de dagdisco’s van studenten op het publieke domein en een plaatsverbod op de Oude Markt voor wie zich serieus misdraagt in het uitgaansleven.

Alhoewel Ridouani niet kan tippen aan het redenaarstalent van Louis Tobback (wie wel trouwens?) zijn diens toespraken steeds meer meeslepend en de herinneringen aan de stijve hark die hij ooit was verder weg dan ooit. We mogen natuurlijk geen definitief oordeel vellen na één jaar stadsbestuur, maar de belofte die Ridouani in vele toespraken herhaalt “dat hij van Leuven de meeste duurzame, sociale en welvarende stad van Europa wil maken” lijkt eveneens nog ver weg. Hier enkele voorbeelden waar het beter kan.

Leuven duurzame stad?

Uit berekeningen van Futureproofed bleek enkele jaren terug dat gebouwen en mobiliteit hier goed zijn voor 60 en 25 procent van de CO2-uitstoot. In het scenario, dat onderzoekers van de KU Leuven in 2013 opstelden om de stad tegen 2050 klimaatneutraal te maken, zouden jaarlijks in Leuven 1.000 residentiële woningen gerenoveerd moeten worden, een doelstelling die ook Leuven2030 in haar ‘roadmap’ overneemt. Dat is 3 procent van het woningbestand, terwijl de huidige renovatiegraad volgens Leuven2030 momenteel 1 procent bedraagt, een percentage dat mijns inziens nog te optimistisch is.

In haar meerjarenplan voorziet Leuven voor deze legislatuur enkel een uitbreiding van het aantal energiecoaches die adviseren op vlak van woningrenovatie. Het totale subsidiebedrag voor energiebesparende maatregelen wordt weliswaar verdubbeld, maar de bedragen per renovatie zelf blijven onveranderd. Op die manier zal er mijns inziens weinig veranderen. Enkel een massale overheidsinvestering in een ESCO-formule die de investeringen voorfinanciert en de particulier deze terugbetaalt met de winst op zijn energierekening biedt soelaas. Op vlak van mobiliteit vragen we ons waarom het stadsbestuur de binnenstad niet grotendeels omtovert in een fietszone en een lage emissiezone invoert.

Leuven sociale stad?

De hefbomen die Leuven inzet tegen armoede zijn veelbelovend, maar de kansarmoede-index van Kind en Gezin van 28,5 procent voor de periode 2016-2018 geeft aan dat er nog zeer veel werk aan de winkel is. Vooral voor het dure wonen vindt Leuven gezien de immer stijgende prijzen geen oplossing, wat vanzelfsprekend ook geen sinecure is. Met Vlaamse subsidies plant het stadsbestuur 618 nieuwe sociale huurwoningen (voor de start van deze legislatuur zaten er overigens al meer dan 400 hiervan in de pipeline).

Eind 2018 stonden bij Dijledal echter 4.822 kandidaat-huurders op de wachtlijsten (tegenover 2.666 in 2008). Positief is dat Leuven via het AGSL actiever wil worden op de huurmarkt en leegstaande, ongeschikte of onbewoonbare woningen in eigen beheer wil nemen. Met de vele miljoenen die Leuven wil investeren in de prestigeprojecten zoals de podiumkunstenzaal en het openluchtzwembad aan de Vaartkom zouden er echter al vele, dergelijke huizen kunnen opgeknapt worden.

Wat te denken van de Community Land Trust in oprichting waarin Leuven 5 miljoen euro startkapitaal investeert en dat gebouwen wil verkopen zonder de grond aan te rekenen? Iets vergelijkbaar met de loterij ‘win for life’ zoals N-VA aangeeft? Een CLT kan enkel op zeer lange termijn en mits volgehouden, grote investeringen soelaas bieden.

Leuven welvarende stad?

Leuven zal pas echt een stad op maat van de inwoner worden als die voldoende inspraak krijgt en hier scoort het stadsbestuur ondermaats. Het project “Leuven maak het mee” was een goed initiatief en als het klopt zoals Ridouani beweert dat met één suggestie op vier effectief rekening werd gehouden is dat een goeie zaak, al valt dat niet echt te controleren natuurlijk. Er is op een enkele uitzondering na (de klankbordgroepen enkele jaren terug voor de Hertogensite) nog steeds geen sprake van overleg met omwonenden en belanghebbenden voor men aan een groot project begint.

Bij bepaalde grote projecten als het Wisselspoor op de Centrale Werkplaatsen in Kessel-Lo en het zwembad aan de Vaart konden buurtbewoners tot nog toe enklel op zogenaamde info-markten individueel terecht bij een ambtenaar. Het budget voor ‘Kom op voor je wijk’ wordt weliswaar verhoogd, maar van een echt wijkbudget waarbij omwonenden mogen meebeslissen over waar en hoe er geïnvesteerd wordt in het publiek domein in hun omgeving is nog geen sprake. Ik herhaal hierbij mijn pleidooi voor een ‘schaduwgemeenteraad’ bestaande uit representatieve buurtcomités.

 

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!