Moeilijk stageparcours in Suriname schrikt niet af

Moeilijk stageparcours in Suriname schrikt niet af

woensdag 4 mei 2011 18:34
Spread the love

Veel stagiairs die in België of Nederland hun stage regelen, worden geweigerd op de stageplaats. Erica van der Maes loopt stage in een basisschool. “Ik had alles vanuit België geregeld, en alles leek in orde. Maar toen ik aankwam voor mijn intakegesprek, kreeg ik plots te horen dat ik niet meer welkom was op school”, vertelt van der Maes. “Gelukkig kon ik vrij snel in een andere school beginnen, maar ik ken een aantal andere stagiairs die door soortgelijke problemen heel wat studievertraging oplopen.”

Bakra’s en opdringerige mannen

Stagiairs met een stageplaats krijgen dan weer te maken met discriminatie. “Op mijn eerste dag kreeg ik meteen een boel vooroordelen te verwerken”, vertelt Aukelien Kampe, docente wiskunde. “Ik was een ‘bakra’, een blanke die dacht dat ze die ‘arme Surinamertjes’ iets kon bijbrengen. In de docentenkamer heb ik echt mijn plek moeten veroveren. Eerst moest ik in een hoekje gaan zitten, apart. Omdat ik me assertief heb opgesteld, hebben zij me nu in de groep opgenomen. Gelukkig heeft mijn stagebegeleidster me altijd opgevangen. Zonder haar had ik het wellicht veel moeilijker gehad.”

Ook op straat voelen jonge, blanke vrouwen zich onbehaaglijk. “Mannen fluiten je constant na. Sommige laten je niet gaan tot ze je nummer hebben”, vertelt Kampe. “Ik ga altijd uit met vriendinnen. We laten elkaar nooit alleen. Samen kunnen we opdringerige mannen gemakkelijk afwimpelen”, lacht ze. “Als je hier met een leuke jongen op stap gaat, krijg je snel gemene blikken en opmerkingen van de Surinaamse vrouwen. Zij appreciëren het niet dat al die ‘bakra’s’ ‘hun’ mannen inpalmen.”

Voldoening van de kinderen

Toch hebben de meeste stagiairs het naar hun zin. “Een ervaring als deze is onbetaalbaar”, meent Kampe. “Mijn leerlingen schenken mij enorme voldoening. Zo’n enthousiaste en leergierige leerlingen zie je zelden. Ze vinden het fantastisch om een ‘witte’ juf voor zich te hebben. Wie het onderwijs in Suriname kent, weet dat er nog veel werk aan de winkel is. Met mijn Europese kennis kan ik de kinderen hier echt veel bijbrengen. Daar doe ik het voor.” Van der Maes deelt dat gevoel. “Als ik die lachende gezichtjes in mijn klas zie, weet ik weer waarom ik in het onderwijs sta.”

Volgens Van der Maes openen westerse stagiairs nieuwe wegen voor de plaatselijke bevolking. “Suriname heeft zoveel potentieel, alleen beseft de bevolking het nog niet. Daardoor staan bedrijven open voor tips van stagiairs”, vertelt van der Maes. “Ikzelf ben natuurlijk gebonden aan leerplannen, maar ik hoor van mijn huisgenoten dat ze veel inbreng krijgen.” Ze raadt iedereen een stage in Suriname aan. “Ik hou van dit prachtige land met zijn vriendelijke, spontane mensen. Ondanks alle pech, zou ik het meteen allemaal overdoen.”

© 2011 – StampMedia/Xios – Tekst: Sandra Foriers, foto: Aukelien Kampe

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!