Minister van Agitatie tekent beroep aan en gaat op toernee
Peter Terryn

Minister van Agitatie tekent beroep aan en gaat op toernee

zaterdag 8 juni 2019 01:36

Peter Terryn werd in januari tot zes maanden gevangenisstraf en 800€ boete veroordeeld omwille van een zeefdruk die hij uitbracht in aanloop van de grote stakingsgolf van 2016. De zeefdruk is een ‘bericht van de Bevolking’ en draagt als titel ‘treinen en sporen blokkeren’. In de artistiek opgevatte zeefdruk beschrijft Terryn het zogenaamde ‘treindetectiesysteem’. Dat is een veiligheidssysteem van Infrabel zelf waarbij door het het aanbrengen van een elektrische kabel, de seinen op rood gaan en aankomende treinen verplicht worden te stoppen.

Peter terryn – die zichzelf Minister van Agitatie laat noemen – werd veroordeeld voor het ‘kwaadwillig belemmeren van het verkeer’ (art.406), hoewel ook Infrabel tijdens de zitting begin dit jaar erkende dat er geen feiten hadden plaatsgevonden. Eind vorig jaar werd ook ABVV-secretaris Bruno Verlaeckt op basis van hetzelfde artikel veroordeeld wegens ‘kwaadwillig belemmeren van het verkeer’ tijdens dezelfde stakingsgolf in 2016. Het ging daarbij om een stakingspiket in de Antwerpse Haven dat op bevel van burgemeester Bart De Wever werd ontruimd. Hoewel uit de Parlementaire Handelingen en jurisprudentie duidelijk blijkt dat dit artikel niet van toepassing is op sociale en politieke acties, lijken sommige rechtbanken – onder impuls van de politiek – het artikel toch breder te interpreteren dan initieel bedoeld.

Omdat er in het geval van Terryn geen concrete feiten hadden plaatsgevonden, baseerde de rechtbank zich op art. 66 van het Strafwetboek. Dat artikel bestraft aanzetting ‘door woorden, geschriften, drukwerk of zinnebeeld, door middel van giften, het schenken van sterke drank, misdadige kuiperijen of arglistigheden’ ook als geen misdrijf heeft plaatsgevonden. Het artikel dateert van 1891 en werd in het parlement gebracht als reactie op de grote stakingsgolf in de Borinage van 1886. Rapporteur van de Kamercommissie Justitie was de conservatieve katholiek Charles Woeste, destijds vurig tegenstander van Priester Daens.

Het artikel werd opgesteld om politieke en sociale actie te criminaliseren en wordt nog occasioneel uit de kast gehaald om activisten te vervolgen. Doorgaans zonder veel succes. Ze werden Roberto D’Orazio en andere vakbondsmilitanten van het staalbedrijf Forges de Clabecq in beroep vrijgesproken van aanzetting. Ook Dyab Abou-JahJah van de Arabisch-Europese Liga werd op basis van dit artikel in eerste instantie veroordeeld voor de relletjes op de Turnhoutsebaan in Antwerpen, maar vrijgesproken in beroep. Ook Peter Terryn tekent dus beroep aan. Dat komt voor op 11 september.

Sarcastische toernee

Om de gerechtskosten te financieren, gaat de man nu op toernee met de voorstelling ‘En Weimar lachen’. De titel verwijst naar de Duitse Weimarrepubliek, het eerste democratisch bestuur in Duitsland, dat duurde van 1919 tot 1933. Die Weimarrepubliek ging het nazisme vooraf en ging ten onder aan de hyperinflatie, torenhoge werkloosheid en de samenwerking tussen de centrumrechtse partijen met de NSDAP van Hitler. Hiermee bracht centrumrechts de nazi’s aan de macht. Dat was het einde van de Duitse liberale democratie en leidde tot WOII en de Holocaust.

In de voorstelling verwijst Terryn naar deze periode en trekt parallellen met vandaag. Maar meer nog overloopt hij op sarcastische wijze zijn eigen politiek engagement dat inmiddels 40 jaar teruggaat, toen hij zich engageerde tegen de opening van de kerncentrales in Doel. Terryn genoot enige bekendheid omwille van kraak- en fietsacties met Spaak en Tandrad in Antwerpen, als mede-oprichter van de Belgische Cannabis Consumenten Bond en werkte korte tijd op het Kabinet van Buitenlandse Zaken. Daar werd hij ontslagen nadat hij op zijn website in een tekst over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting beledigingen had gepost tegen het koningshuis en buitenlandse staatshoofden en opgeroepen tot plunderingen.

Hij organiseerde talloze betogingen en acties, vaak met een gewild absurde inslag. Zo organiseerde hij een betoging tegen het ‘zinloos samenkomen van grote en kleine mensenmassa’s op openbare plaatsen’. Hij richtte ook de groep ‘Help Procureur Dams’ op, nadat de Procureur met een ‘patserproject’ was gestart en maande mensen daarbij letterlijk aan iedere keer de politie te bellen als ze een auto zagen met buitenlandse nummerplaat. Als protest tegen de gemeentelijke administratieve sanctie die jongeren kregen omdat ze met sneeuwballen hadden gesmeten, organiseerde hij in het Antwerpse Stadspark een ‘Groot democratisch sneeuwballengevecht tussen voor- en tegenstanders van sneeuwballengevechten.’

Hij was ook verantwoordelijk voor het uitrollen voor de nazibanieren aan het Hilton hotel in Brussel toen voormalig minister van Binnenlandse Zaken Jan Janbom en Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken daar kwamen spreken. Hij gebruikte het logo van het Wehrmachttijdschrift Signal voor een protestwandeling toen burgemeester Bart De Wever ‘een signaal uit de wijk’ eiste na opstootjes in Borgerhout.

Op dergelijke acties komt Terryn terug in ‘En Weimar lachen’. Hij speelde al een tiental voorstellingen en er zijn er nog gepland in Antwerpen, Brussel, Hasselt en een reeks tijdens de Gentse Feesten. De voorstelling wordt gelardeerd met video’s, grafisch werk en poëzie. Terryn stelt ook uitgebreid de zeefdruk voor waarvoor hij werd veroordeeld en biedt die ook te koop aan. Of dat wettelijk kan, is niet helemaal duidelijk. De zeefdruk is volgens hem een kunstwerk en valt dus onder de vrijheid van meningsuiting en drukpers. Dat wordt ook de kern van zijn beroep in september.

De voorstellingen:
25 mei: zaal Elcker-Ik (Antwerpen), 18 juni: café Rood Wit (Antwerpen), 22 juni: Boot Tenace (Allee Du Kaai Brussel), 28 juni: Finix Hasselt, 22 tot 26 juli: Gentse Feesten en tot slot op de vooravond van zijn proces in Beroep: 10 september Zaal De Nieuwe Vrede (Antwerpen).

 

Een overzicht van de voorstellingen vind je hier.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!