De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Mijn Tijdgenoten. Aanvulling 2

Mijn Tijdgenoten. Aanvulling 2

donderdag 2 augustus 2012 20:37
Spread the love

Ik kreeg enkele reacties omdat ik De Vlaamse Leeuw had vertaald en herschreven in het Frans: Le Lion Flamand.

Ik begrijp soms niet wat men wel of niet leest in mn tekst. Ik reageer als vlamaing die in het frnas zingt en met lede ogen toekijkt hoe de samenleving en de mens in de facebook-democratie rechtser en rechtser wordt, onverdraagzamer, agressiever.

link naar de clip Le Lion Flamand : http://www.youtube.com/watch?v=vriUR9-nPHI

aanvulling 2.

Ik heb die hymne aangepakt omdat we de laatste jaren in rechtser tijden leven. Ik heb geen boodschap aan dat lied noch aan het symbool. En ik denk de meeste Vlamingen niet. De directe aanleiding om Le Lion Flamand te schrijven en te herschrijven, was enerzijds de opkomst van nationalistische partijen en het feit dat hun woordgebruik en agressieve taal al te makkelijk wordt overgenomen en goedgepraat door mijn tijdgenoten; daardoor onstaat mijn afkeer voor vlaams-nationalisme dat gebruik maakt van begrippen als ‘ontvoogding’ en ‘vlaamse cultuur’ (om er maar twee te noemen). En zoals ik reeds schreef is er direct daarmee verbonden het ‘beeld van eeen vijand’. (Mijn eigen leerlingen zeggen me met stelligheid dat de Walen echt luie mensen zijn – als voorbeeld. Zo ver zijn we al gekomen.).

(En tussen haakjes : niemand kan me uitleggen wat heel concreet die ‘ontvoogding’ dan moet inhouden? Van wie ontvoogden? En indien dat kàn en moét en nodig is: zal het resultaat beter zijn? Veel mensen hebben nu al dat naieve geloof dat het beter zal gaan in Vlaanderen als de Walen weg zijn. Dus : dàt is ontvoogding? … De vijand moet weg? Maar is er een vijand? Of zijn we gewoon moeilijke partners in een samenlevingsrelatie? Het heel erg moeilijke en politieke debat over Vlaanderen – Wallonië – Brussel wordt zo versimpeld en onjuist uitgelegd; maar dit is het resultaat wat blijft hangen bij de gewone mens die niet de brochures en achtergrond-info lleest. En zo een politiek voeren de nationalistische partijen; volgens mij is dat extreem populistisch. (Ook al zeggen onderzoekers iets anders).

Anderzijds het besef dat vlaamse cultuur niet bestaat, dat het vlaams-nationalisme een neo-liberale koers vaart en programma heeft; en daar huiver ik van. Nationalisme is een vlag die een nieuw soort neo-liberalisme wil realiseren en dat verkoopt met vlaamse symbolen. Vele mensen lijken me het vijanddenken (bijv tgo de Walen of ‘alle franstaligen’) over te nemen, maar kennen niet het neo-liberaal programma van bijv NV-A.
Vandaar mijn reactie ook tegen die symbolen. Zoals ik reeds schreef ben ik een Vlaamse Belg die in het frans zingt. Ik weet niet of er eeen franse cultuur bestaat, dat is niet mijn punt. Ik mag als Vlaming reageren tegen Flaminganten en hun beloften die drijfzand zijn.

Ik hou (zoals reeds eerder geschreven) geen pleidooi voor een multiculturele samenleving, ik ben absoluut niét voor het openstelen van alle grenzen en het zomaar huisvesten van alle volken. Ik zeg enkel dat de multiculturele samenleving bestaat, dat die altijd heeft bestaan, dat die altijd zal bestaan in onnze straat, in de wijk in ons land; en die is er altijd is geweest. Indien ik een pleidooi zou houden, is om de maatschappij te aanvaarden (niet ‘goedpraten’) zoals die is, een pleidooi voor realistisch samenleven en het laten coëxisteren van verschillen. Er is niet zomaar één soort Vlaming. (Vandaar mijn beeld van ‘kebab-vlamingen’ en andere.)
We leven in een moeilijke samenleving, met vele veranderingen en verschuivingen. Het postmodernisme leert dat er geen zekerheden meer zijn. We leven met die verschillende culturen die een evenwicht en een vorm zoeken om elkaar niet te hinderen. Het is heel erg moeilijk. (Soms ben ik zelf de wanhoop nabij. Mijn leerlingen klagen over agressief gedrag van vlamingen van migranten-oorsprong elke dag aan Gent Dampoort 16.00u). Het zijn moeilijke tijden en het zal zo bllijven. Maar dat is de wereld. Sinds lang. Dat brengt veel veel problemen en tegenstellingen met zich mee. En dààrop hebben vele politici géén antwoord noch oplossing. Antwoorden en oplossingen kunnen enkel en alleen liggen in samenspraak, discussie, wikken en wegen, consensus zoeken en herzoeken.

Een laatste. Al die problemen en vragen en culturen en gewoonten en religies; om die te laten harmonisch verder bestaan, daartoe moet men kosmopolitisch en mundiaal denken. Het nationalistisch discours kàn die problemen gewoon NIET oplossen, ze hebben geen analyse en geen oplossingen. Ze hebben geen antwoorden oop het geweld, op de onverdraagzaamheid en de verschilllen. Integendeel, ze plooien zich terug op zichzelf. Het neo-liberalisme heeft geen antwoorden op de mundiale crisissen die zich ook bij ons laten voelen. Het Vlaams-nationalisme heeft geen oplossingen noch antwoorden op de echte problemen in onze maatschappij.

En als Vlaming heb ik geen nood om een agressief lied uit de 19° eeuw te zingen. En ik heb geen nood de ‘eigenheid’ of de ‘kracht’ van Vlaanderen te grondvesten in een veldslag van 600 jaar geleden. Het is triest indien je daar je wortels moet zoeken.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!