De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Mijn hoedje van zilverpapier.

zaterdag 7 augustus 2021 19:10
Spread the love

Het zal de trouwe lezer mijner verhalen niet zijn ontgaan: de laatste tijd waag ik mij steeds meer langs ongekende wegen naar oorden waar complotdenkers huizen en van de pot gerukte stellingen welig tieren. Niet dat ik er zelf ooit een in levende lijve ben tegengekomen. De wegen, de oorden, de denkers en de stellingen zijn gewoon te vinden op het wereldwijde web.

Zo kwam ik onlangs deze stelling tegen: ‘hetvaccin’ is het virus’! Uitgesproken door een of andere zelfverklaarde medicus, gestoken in een witte overjas en – geloof het of niet – met cowboylaarzen aan zijn voeten. Hij stond het voor een volle zaal te verkondigen vanachter een pupiter. Het kon niet gekker.

Hij kon het zelfs bewijzen aan de hand van foto’s waarop hart- en bloedvaten, hersenscans en dergelijke meer te zien waren. Het was echt te gek voor woorden. Het enige wat ik zag waren kleurvlekjes, rood, groen, geel en blauw, met hier en daar zwarte, witte en grijze onderbrekingen, als waren het tropische eilandjes in een stille oceaan. Maar als ik mij er echt al iets bij kon voorstellen dan zou ik zeggen dat het detailfoto’s waren van verschillende marmersoorten die hier ooit te vinden waren en waarvan de groeve nu was uitgeput of de moeite van het ontginnen niet meer waard; marmersoorten zoals een Rouge de Rance of een Saint-Remy (Rochefort).

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik ook geen kei ben in het ontwaren van medisch-wetenschappelijke foto’s en dat men mij op dat vlak van alles kan wijsmaken. Zo was er ooit een dokter die aan de hand van een echografie beweerde mijn toekomstig kind te kunnen zien en zelfs te kunnen zeggen welk geslacht het had nog voor het geboren was. Dat leek mij toen verdomd sterk, een complottheorie waardig, maar achteraf bleek hij wel degelijk gelijk te hebben.

Zo ook het heerschap met zijn cowboylaarzen dat bij hoog en bij laag beweerde dat op de ene foto gezonde longen waren afgebeeld en op de andere een long aangetast door spike-eiwitten ten gevolge van een zekere injectie. Er waren zelfs pijltjes bijgezet om het te verduidelijken. Zonder meer een lepe truc, goochelaars niet onbekend. Op een andere slide – een zwart-wit foto en marmertype Sainte-Anne de Belge zou ik zeggen – hield hij vol dat de ene foto ging om een gezond hart en een ander een door spike-eiwitten aangetast hart van een 17-jarige. Larie natuurlijk, dat kon je zien van hier. Al waren de prentjes zeker mooi om zien. Ik heb daar een zwak voor.

Enkele van die marmersoorten kan ik overigens best goed naschilderen. Al zeg ik het zelf. Imiteren noemen ze dat in het vakjargon. Jawel, net zoals het heerschap met de cowboylaarzen een eminent dokter imiteerde, penseel ik die marmersoorten met mijn ogen toe. Dat laatste werkt beter omdat je anders van alles gaat bedenken en teveel moeite gaat doen om een echte marmer na te schilderen. Maar zo werkt het niet natuurlijk. Enfin, dat is mijn mening.

Om een goede marmerimitatie te schilderen moet je dat juist niet proberen! Je maakt in tegendeel een ratjetoe van materie waarin je roert, wroet en klopt. Kortom je creëert een broeihaard met de dingen die voorhanden zijn, net zoals echt marmer ontstaat in het binnenste van de aarde. Het is immers enkel door extreem hoge temperaturen en een enorme druk dat de materie daar zich samen laat persen en er een gesteende wordt gevormd. De afkoeling ervan duurt echter nog vele honderdduizenden jaren.

“Het ‘vaccin’ is het virus,” hoorde ik hem nogmaals zeggen. En dat we moesten stoppen met die waanzin. Nu moet je inderdaad voorzichtig zijn met complottheorieën. Voor je het weet gaan ze met je aan de haal. Maar een grapje dat ik regelmatig op mijn tochten doorheen Wappieland tegenkom is het volgende: wat is het verschil tussen een complottheorie en de waarheid? Het antwoord laat zich raden maar staat er voor alle zekerheid toch bij vermeld: 6 maanden. En kijk, daar zit wel iets in, denk ik, want nogal wat van die boude beweringen van zogenoemde wappies zijn ondertussen wel reeds uitgekomen.

Zo drukte mijn goede vriend JC mij enige tijd geleden op het hart hem één ding te beloven: niet te zeggen dat het virus uit een lab in China was ontsnapt, want dat kon hij gewoonweg niet geloven. Hij keek me hierbij zeer indringend aan. Hij meende wat hij zei. Dat kon ik ook opmaken uit de toon en de ernst waarmee hij dat zo vertrouwde gezicht strak in de plooi hield.

Ik antwoordde diplomatisch zoals dat heet. Ik antwoordde dat dat helemaal niets uitmaakte. “Het is er en het is hier om te blijven,” zo zei ik. “Beter is het om te kijken wie hiervan beter wordt en vooral, wie niet.” Dat kon hij begrijpen. Hij had eveneens reeds gehoord dat ‘diene Bezos van Amazon’ een goed kwartaal achter de rug had en zodoende kon onze samenkomst en vriendschap alsnog ongeschonden verdergezet worden.

Dat was enkele maanden geleden. Toen was er nog geen sprake van die ‘Fauci-mails’ waarin de ‘lableak theory’ wel degelijk bevestigd werd en zelfs meer, maar daar hoeven we hier niet verder op in te gaan. Het zette me aan het denken en ik vind het best grappig, want het geeft uiteraard aan waar het op aankomt: een complottheorie is niet minder dan een theorie die nog niet bewezen is of een complot dat nog niet naar buiten is gebracht.

Goed, goed, over de tijd kunnen we discussiëren. Soms komt het bewijs of de waarheid pas naar buiten na 8 of 10 maanden, soms pas na een jaar en soms zelfs nooit. Ik denk maar aan die moordpartijen van de Bende van Nijvel, maar complotten bestaan dus wel degelijk. Trouwens anders hadden we er geen woord voor uitgevonden. En hun bestaan wordt pas bewezen op het moment dat ze in de openbaarheid komen en ontmaskerd worden. Daaruit volgt dat alles wat niet gekend is ook gewoon een complot genoemd kan worden en dat complotdenkers in feite gewoon mensen zijn die erkennen niet alles te weten maar wel openstaan voor meerdere interpretaties.

Dus zet ik vanaf heden een hoedje van zilverpapier op mijn hoofd en bekeer ik me tot de complotdenkerij, want ook ik weet geenszins alles wat er te weten valt en ook ik denk graag open minded. Een voordeel is dat wanneer het te heet wordt onder mijn voeten of wanneer ik alsnog tot een ander inzicht kom, ik dat hoedje gewoon kan afzetten of verwijderen. Dat kan dan weer niet gezegd worden van zij die spike-eiwitten in hun lichaam hebben zitten.

 

Foto: Rouge de Rance, bron: Dubarry De Lassale J., Identification des Marbres, 2006, Editions H. Vial

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!