Bron: Cubanismo.be
Opinie - Andrea Josefa Boonaert Torrico, Cubanismo.be

Massale sterfte door nalatigheid in Ecuador

Ecuador wordt wel eens “het epicentrum van de coronapandemie in Latijns-Amerika” genoemd. Hoe komt het eigenlijk dat corona het land zo zwaar getroffen heeft? Hun gezondheidssysteem kan het bos door de bomen niet meer zien en staat op ontploffen. Dit door de toenemende sterftecijfers en aantal besmettingen over heel het land. Maar waar liep het beleid van president Lenín Moreno mis?

zaterdag 9 mei 2020 13:49
Spread the love

 

Stand van zaken

Volgens cijfers van John Hopkins University zijn er in Ecuador 1.564 personen gestorven aan het Coronavirus en telt het land meer dan 29.538 bevestigde besmettingen. In Latijns-Amerika en het Caribisch gebied heeft Ecuador met amper 17 miljoen inwoners één van de hoogste aantallen dodelijke slachtoffers en gevallen van COVID-19 per capita, maar in realiteit kunnen deze cijfers hoger liggen. De curve blijft inmiddels per dag toenemen.

Ecuadoraans epidemioloog en onderzoeker Esteban Ortiz verklaart het hoge aantal besmettingen in zijn land aan de hand van een socio-cultureel gegeven. Volgens hem zijn Ecuadorianen de voornaamste migrantengemeenschappen in Spanje en veel families van deze emigranten keerden vooral in het begin van het jaar 2020 terug naar Ecuador. Die Patiënt 0 was een 71-jarige Ecuadoraanse vrouw die op 14 februari terugkeerde uit Torrejon de Ardoz, dichtbij Madrid. Zij stierf dan ook ten gevolge van het coronavirus.

De officiële cijfers in Ecuador van de mensen die door COVID-19 besmet zijn geraakt en eraan gestorven, komen amper overeen met een fractie van de werkelijkheid. Slechts 3 van de 24 provincies zijn immers getest geweest. Niet iedereen krijgt dus toegang tot de tests. Het recht op gezondheid is de bevolking, bovenop het recht op informatie, ontnomen.

Begrafenissysteem stort in

De laatste twee decennia heeft Ecuador maar liefst drie epidemieën en één pandemie overleefd: Dengue (knokkelkoorts), Chikungunya, zika en AH1N1-virus. Ze hebben dus al wat ervaring opgebouwd met venijnige ziektes.

Deze keer is het zegevieren echter ‘mission impossible’ als we naar de beelden van Guayaquil, de tweede grootste stad van Ecuador, kijken. De meest bevolkte stad van het land is het ergst getroffen. De afgelopen weken zijn video’s en getuigenissen verschenen over dode lichamen die dagenlang op straat lagen zonder dat ook maar iemand ze kon weghalen en begraven.

Het begrafenissysteem was op enkele dagen tijd letterlijk in elkaar gestort. De president moest zelf een taskforce opstellen om de lijken op te halen en te begraven. Daar waar dit niet gebeurde, moest de familie het heft in eigen handen nemen en de slachtoffers zelf begraven.

Een jonge vrouw uit het zuidoosten van Guayaquil getuigt anoniem over haar vader die in haar armen stierf en 24 uur thuis bleef. “Zij hebben hem nooit getest voor het coronavirus, ze vroegen ons gewoon om paracetamol te nemen. Wij moesten zijn dode lichaam uit ons huis laten verwijderen door mensen die een hand kwamen toesteken. Dit omdat wij geen reactie van de overheid kregen. Je voelt je hulpeloos als je je vader zo ziet en als je naar buiten moet gaan om om hulp te vragen”.

Recht op gezondheid ontnomen en geprivatiseerd

Het ineenstorten van een fragiel systeem op enkele weken tijd is enkel maar te verklaren door naar de structurele oorzaken te kijken. Ecuador kampt al meer dan vijf jaar met een economische crisis en deze zal ongetwijfeld nog grotere economische en sociale schade met zich meebrengen.

Herinner u de protesten die sinds 2 oktober 2019 plaatsvonden tegen de sociale en economische hervormingen van president Lenin Moreno: 3,8 miljard euro in ruil voor neoliberale eisen ten koste van de bevolking. President Moreno klopte nu opnieuw bij het IMF aan voor 2 miljard dollar om de gezondheidscrisis te bestrijden.

Onderfinanciering en corruptie zijn de grootste boosdoeners van heel het sociale zekerheidssysteem. Dat systeem verkeerde al lang in crisis, waardoor de gezondheidszorg van een lage kwaliteit was. Alleen de midden- en hoge klasse  hadden toegang tot goede zorg. De regering van Moreno was zelfs bezig het gezondheidssysteem nog meer te privatiseren en voerde de laatste jaren grote bezuinigingen door. De overheidsinvesteringen in de gezondheidszorg zijn gedaald van 306 miljoen dollar in 2017 tot 130 miljoen dollar in 2019. Tijdens de voorbije carnavalsvakantie (22 tot 25 februari) werden tussen 2.500 en 3.500 gezondheidswerkers op de hoogte gesteld dat hun contracten gingen eindigen. Dit was de aanleiding van het protest dat georganiseerd werd door een vakbond van gezondheidswerkers, Osumtransa.

Het Nederlands Internationaal Instituut voor Sociale Studies bevestigde dat er alleen al in 2020 3.680 ontslagen vielen bij het Ecuadoraanse ministerie van Volksgezondheid, wat neerkomt op 4,5 procent van de totale werkgelegenheid in het ministerie. Bijgevolg maakte Ecuador in november 2019 een einde aan de overeenkomst met Cuba waarbij ze met 400 Cubaanse dokters de handen in elkaar sloegen op het gebied van gezondheidszorg.

Het recht op gezondheid werd daardoor ontnomen van de lage of arbeidersklasse, laat staan voor andere kwetsbare groepen zoals ouderen, informele verkopers, etc. Meer dan 60 procent van de 8 miljoen Ecuadorianen binnen de economisch actieve bevolking, verdient minder dan het minimumloon en is genoodzaakt om letterlijk te overleven. De stad telt 22.000 zelfstandige verkopers die tijdens de quarantainemaatregelen geen licentie of Licencia Única de Actividades Económicas (LUAE) mogen gebruiken om verspreiding van het coronavirus te vermijden.

‘Bezin eer je bespaart op gezondheid’

Met de armen gekruist blijven zitten is geen optie om dit globale probleem aan te gaan, al zeker niet als het gaat om een virus dat zich ongelooflijk snel en sluw verspreidt. Er moet dus actie ondernomen worden. Alleen lijkt dit bij de top van de regering Moreno niet goed door te dringen. De pandemie werd eerst al te lange tijd geminimaliseerd en toen de curve te snel omhoog schoot, bleven krachtdadige maatregelen uit. Verontwaardigd nam ook de minister van Gezondheid ontslag omdat ze geen enkel extra budget kreeg om COVID-19 aan te pakken.

Door deze jarenlange bezuinigingen en zijn lakse aanpak, daalde de populariteit van Moreno in de recente polls enorm. Hij heeft nu nog maar een goedkeuringspercentage van 12 à 15%, één van de laagste sinds de democratisering van Ecuador in 1979. Een weerspiegeling van een ernstig probleem, terwijl verschillende middenveldorganisaties en andere sociale organisaties hun beste beentje voor zetten om het algemeen belang van de Ecuadorianen te behartigen.

Hoopgevend verhaal

Internationale solidariteit doet leven en daar is dit project een mooi voorbeeld van. Ecuadoraanse migranten in Duitsland hebben een fondsenwervingscampagne opgezet om bij te dragen aan het gemeenschapswerk in Guayaquil. Hun einddoel is om 15.000 euro in te zamelen, waarvan nu al rond de 4.000 euro is opgebracht. (Meer info op deze pagina: https://n9.cl/ja1b.)

Bron: Cubanismo.be

Er is nog hoopgevend nieuws, zoals bij een inheemse gemeenschap uit het noorden van Quito, San José de Cocotog. Daar maken sociale organisaties en vrijwilligers  het verschil voor groot en klein. De koningin of la Reina van de gemeenschap speelt een belangrijke rol voor alle inwoners. Zo organiseerde ze samen met vrijwilligers van de gemeenschap een voedselinzameling en dat deelden ze uit aan de meest kwetsbare doelgroepen. Daarnaast heeft John loachamin een chatbuddy ‘Cocobot’ ontworpen om de inwoners van San José de Cocotog te informeren over COVID-19. De parochieraden van Zámbiza en Llano Chico kregen hulp in de vorm van voedselrantsoenen. Ze werkten samen met de brandweer van Quito om de hoofdwegen te fumigeren. 

San José de Cocotog staat gekend voor hun harde agrarische arbeid en leven daarvan, maar door de quarantainemaatregelen is het onmogelijk om nog in de velden te werken. Daarom is het ministerie van Landbouw van plan om zaden van kortcyclische planten zoals peulvruchten en groenten te leveren aan de inwoners om op hun stukje grond te planten. Planten zoals: biet, sla, tomaat, paprika, ui, broccoli, bloemkool, koriander, selderij en andere zullen de inwoners krijgen, zodat ze op hun stukje grond kunnen zaaien. Op die manier wordt ook gezorgd dat de mensen zich thuis nog nuttig kunnen bezighouden.

Mercedes Muzo Pulupa uit San José de Cocotog. Bron: Cubanismo.be

 

Bronnen:

CEPR

BBC News Mundo (Ecuador)

COVID-19 Dashboard by the Centre for Systems Science and Engineering (CSSE) at Johns hopkins University (JHU))

Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!