Maggie De Block misbruikt Afghaanse kinderen voor eigen belang.

Maggie De Block misbruikt Afghaanse kinderen voor eigen belang.

woensdag 11 september 2013 17:32

Kinderen voor de camera’s duwen, daar heb ik slechts twee woorden voor: “emotionele chantage”. Dat was de reactie van Staatssecretaris Maggie De Block op de actie van een groep uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoekers. Heeft ze een punt? Worden de kinderen op een oneerlijke manier gebruikt? Dat was de vraag van Hautekiet deze ochtend op radio één. Natuurlijk is hier geen sprake van chantage..

Was het chantage toen de 12 jarige Amir naar aanleiding van de wereldvluchtelingendag tijdens het “Kids Parlement” het woord nam? Was het chantage als de TV zenders het leed en de dood van kinderen in Syrië tonen? Is het chantage als Vlaamse kinderen in armoede het woord nemen om hun situatie aan te klagen? Neen, duizend maal neen. Het is integendeel nodig om sommigen een geweten te schoppen…En wat zegt een liberale minister dan als men kinderen gebruikt/misbruikt in de reclamewereld of de politieke propaganda?

Een beroep doen op het geweten van een minister of andere beleidsverantwoordelijke is geen chantage maar een plicht van ieder van ons. Spijtig dat vele politici en burgers dit vergeten en verwaarlozen. Kinderen zijn mondiger en vroeg volwassener, zeker de kinderen die zijn moeten vluchten voor onmenselijke situaties zoals oorlog, geweld, extreme ellende… Zij zijn bovendien het snelst weg met de Nederlandse taal en het best geïntegreerd. Nogal normaal dat zij dan het woord willen nemen.

Dat De Block dit kinderrecht “emotionele chantage “ noemt zegt alles over haar en haar beleid.

Elk normaal denkend mens zal tot de conclusie komen dat Maggie De Block met haar uitspraak over “emotionele chantage”, alleen maar wilde scoren bij een deel van de bevolking. Zij misbruikt de Afghaanse kinderen voor eigen belang. Diegenen die actie voeren om haar beleid aan te klagen wil ze criminaliseren. Zij wil zich verder profileren als de persoon die zogezegd een humaan vluchtelingenbeleid voert. Het is nochtans maar schijn. Het enige waar ze voor zorgt zijn goede cijfers.

Zeg me eens wat er humaan is aan minder opvang van vluchtelingen terwijl er miljoenen bijkomen, alleen al in de arme buurlanden van Syrië? Wat er humaan is aan meer deportaties terwijl die vluchtelingen een onmenselijk bestaan wacht in hun thuisland? Wat is er humaan aan een verstrenging van de regels voor gezinsherenigingen terwijl echtgenoten en kinderen snakken om herenigd te worden? Wat is er humaan als je mensen die je niet kan terugsturen naar hun land, geen opvang, geen verblijfsvergunning noch arbeidskaart geeft en ze zo dwingt te leven in de illegaliteit? Wat is er tenslotte humaan aan het opsluiten van vluchtelingen als misdadigers en ze nadien deporteren, alleen omdat ze niet de juiste papieren hebben?

Het beleid van Maggie De Block, goedgekeurd door de regering is niet himaan en veroorzaakt veel ellende en meer mensen die moeten leven in de illegaliteit. Zij is hier niet alleen verantwoordelijk voor. CD&V, SP.A en Open-Vld keuren het beleid goed en oppositiepartij NV-A wrijft in haar handen en wil het beleid zelfs nog strenger. Af en toe is er wat weerwerk van Groen en gelukkig laat ook de SP.A vandaag eindelijk van zich horen. We zijn het honderd procent eens met B. Tobback “ Een wet die kinderen terugstuurt naar oorlogsgebied is niet o.k.” We hopen dat hij daardoor niet bedoelt dat volwassenen terugsturen wel o.k. is.   We hopen dat er daden volgen op deze woorden en er vlug een voorstel van wetswijziging komt vanwege de SP.A

Ja Maggie, het klinkt wel goed “emotionele chantage” en dat gaat er bij velen in als zoete koek. De minister heeft ook goed opgelet toen haar liberale voorgangers Patrick De Wael en Annemie Turtelboom jaren geleden ook al het woord chantage gebruikten bij allerlei acties van vluchtelingen. Wat de Afghaanse vluchtelingen nu doen is nochtans geen chantage. Ze willen alleen aandacht vragen en druk zetten op de minister om te luisteren naar hun problemen. Ze vragen oplossingen in plaats van nieuwe ellende door ze terug te sturen naar een land in oorlog.

Zelfs een hongerstaking, toch een veel zwaardere actie dan dat kinderen het woord nemen, is geen chantage. Chantage is gelijk aan afpersing. Daarover schreef Professor Frank Verbruggen (strafrecht, KULeuven) reeds het volgende: ( HLN 27-7-2008)“ ……De afperser wil geld of goederen krijgen van zijn slachtoffer. Een verblijfsvergunning in België kan je hiermee niet gelijk stellen. De illegalen hebben het niet gemunt op het patrimonium van de staat of de minister.”

Het is duidelijk dat de minister vluchtelingen in diskrediet brengen tot eigen glorie van zichzelf. Bovendien is het nogal hypocriet uit de mond van een politicus te vernemen dat een bezetting en het simpel feit dat kinderen het woord nemen om hun situatie aan te klagen, emotionele chantage zou zijn. Burgers en zeker vluchtelingen kunnen weinig chanteren. Chantage wordt vooral in de politiek toegepast, alleen benoemt men het daar anders omdat dit beter klinkt en dus minder slecht overkomt bij de bevolking. In de politiek spreekt men niet van chantage maar van “onder druk zetten” of in andere gevallen “dit is een breekpunt “… en in de internationale politiek noemt men afdreigingen of chantage zelfs “diplomatie”….

In het geval van de Afghaanse kinderen willen we ook even een onverdachte bron citeren. Peter Adriaenssens, de bekende kinderpsychiater schreef onlangs in het blad MO* (19 juli 2013) : ‘Kinderen naar een open conflict terugsturen moeten we daarom eigenlijk beschouwen als een schending van de mensen- en kinderrechten.’ Dat de politici hierover eens nadenken en en debat voeren in plaats van vluchtelingen bestendig in een slecht daglicht te plaatsen. Peter Adriaenssens maakt ook de vergelijking met het misbruik in de Kerk en in internaten. ‘Daar zijn we makkelijk verbolgen over, omdat het lang geleden is gebeurd. Maar we moeten ook verbolgen durven te zijn over wat er vandaag met kinderen gebeurt die naar Afghanistan worden teruggestuurd.’(DS 23-7-2013)

Het gaat inderdaad om mensen die uit hun land gevlucht zijn omwille van oorlog en allerlei mensonwaardige levensomstandigheden. Ze hebben alle middelen uitgeput om hun papieren te krijgen. Nu een gebouw bezetten en kinderen laten uitleggen waarover het gaat is een normale reactie en een vreedzame actie. De minister en de politici zouden er beter rekening mee houden en een oplossing bieden in plaats van de Afghaanse gezinnen te criminaliseren. Het wordt tijd dat de bevolking gaat inzien dat het niet de vluchtelingen zijn die een probleem vormen in dit land maar wel de regering en de meeste politici. 

Stop het onrecht, niet de mensen!.

Pol Van Camp

www.rechtopmigratie.be

PS: Reacties in de media:

http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/1704574/2013/09/14/Maggie-De-Block-voert-mensonwaardig-asielbeleid.dhtml

http://www.standaard.be/cnt/dmf20130914_00741331

en ook in vele andere kranten.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!