De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Maakt intellectueel ook nederig?

Maakt intellectueel ook nederig?

woensdag 2 november 2022 17:21
Spread the love

De vraag die ik hier willen voorleggen is  de volgende: ‘Hebben mensen met een grotere intellectuele nederigheid superieure algemene kennis?’

 

Vandaag leven we des te meer in een tijd van opinies, beweringen en pleidooien: we horen en lezen er dagelijks een heleboel, en lang niet alleen in de krant of televisie. Vooral  de wereld van het internet of de sociale media staan er bol van. Opiniemakers, lifetime managers, sociale influencers, journalisten, TV- filosofen en economen maken er handig gebruik van om hun  wetenswaardigheden, opmerkingen en kritiek in de openbaarheid te gooien en  dat dan vooral in de st

ijl van toepasselijke en hapklare slogans die elkaar snel opvolgen.  Er tonen zich hier twee problemen, enerzijds de hoeveelheid  van informatie en ten tweede de snelheid van de informatie.

Vooral over het tweede probleem maakte de socioloog Pierre Bourdieu zich al eerder zorgen. Hij was bezorgd dat de Internet-Revolutie en veranderingen in de nieuwe  digitale samenleving leiden naar een confrontatie tussen ‘slow-thinking en fast-thinking’. Hij was vooral bezorgd over  fast-thinkers die culturele  ‘fast food’- voorverteerd en voorbedachte cultuur  – aanbieden zoals we vandaag lezen op sociale media en zien op programma’s zoals @DeAfspraak.[1]

 

Dit alles gaat gepaard met een zekere arrogantie van  het weten. Of toch de atttiude het denken  te weten. Deze drang om het te weten en het weten  te etalleren  staat in  een sterk contrast met de filosofische wijsheid van Socrates die zei: ‘Weet dat je niet weet’ of ‘ik weet dat ik niets weet’. Socrates verwees daarmee naar de methoden van de sofisten, de rondtrekkende leraar-deskundigen van die dagen.  De sofisten  herkennen we vandaag in de vele opniemakers en influencers, of, zij die meningen als waarheid willen verkopen en soms bereid zijn om fake news te brengen, zie maar het recnte verhaal covid- vaccinatie. Het gaat hen niet om de waarheid, maar om het behalen van hun gelijk.

Daartegenover stond Socrates die erkende dat hij niet het definitieve antwoord had op ethisch-kentheoretische vraagstukkken. Socrates denkwijze laat daarom ruimte  voor het voordeel van de twijfel. Want het is de twijfel die de deur opent voor de  creatieve en constructieve kracht, zowel in ons individuele, alledaagse bestaan als voor de interactie met de samenleving. Of, anders gezegd: durven twijfelen. is een deugd, want het leidt ertoe dat we even stilstaan voor we naar het antwoord rennen. Het mag duidelijk zijn dat  de tijd nemen  een speicfieke vaardigheid vraagt die we net missen in een tijden van sociale media en de hoeveelheid aan nieuwsberichten.  Het gebrek aan deze vaardigheid toont de afwezigheid van intellectuele nederheid terwijl ze vandaag belangrijker is dan ooit. Of, het inzicht en de eerlijkheid hebben om je handen omhoog te houden en te zeggen dat je onwetend of onkundig bent over een kwestie  om zo niet in ad hominems  of andere drogredenering te vervallen om je weten te verdedigen. Of is het eerder om het ‘ik’ te verdedigen de drager van het weten?  Of de weerstand van het ego die sinds de Romantiek het middelpunt van het bestaan werd?

 

Psychologen reageren vandaag door een toenemende interesse te tonen in intellectuele nederigheid, inclusief het onderzoeken van de gevolgen ervan voor leren en de denkstijlen die dit ondersteunen. Voor een nieuw artikel in The Journal of Positive Psychology heeft een team onder leiding van Elizabeth Krumrei-Mancuso deze inspanning voortgezet, waarbij onder andere werd aangetoond dat intellectuele nederigheid correleert met superieure algemene kennis. Dit is een logische uitkomst omdat, zoals de onderzoekers schrijven, “simpel gezegd, leren vereist de nederigheid om te beseffen dat je iets te leren hebt.”

 

Krumrei-Mancuso en haar collega’s voerden in totaal vijf onderzoeken uit om meer te weten te komen over de verbanden tussen intellectuele nederigheid en kennisverwerving;

  • tussen intellectuele nederigheid en meta-kennis (inzicht in de eigen kennis);
  • ten slotte tussen intellectuele nederigheid en andere denkstijlen.

Een sterkte en een zwakte van het onderzoek is het gebruik van twee verschillende maten van intellectuele nederigheid. Sommige onderzoeken hadden betrekking op een kortere vragenlijst die beoordeelde of hij een “allesbelegger” was (al dan niet akkoord met uitspraken als “Ik weet zo ongeveer alles wat er te weten valt”) en intellectuele openheid (al dan niet in overeenstemming met uitspraken als “Ik kan leren van andere mensen”); overwegende dat andere studies een recenter ontwikkelde, uitgebreidere maatstaf van 22 items gebruikten die vragen omvatte over cognities, emoties en gedragingen die representatief zijn voor intellectuele nederigheid (zoals het accepteren van kritiek op iemands belangrijke overtuigingen; klaar zijn om van gedachten te veranderen; en respect voor standpunten van anderen). Dit gebruik van verschillende maten zorgt voor een meer uitgebreide, gevarieerde beoordeling van intellectuele nederigheid, maar belemmert ook vergelijking tussen de onderzoeken.

De bevindingen met betrekking tot kennisverwerving waren gemengd. Terwijl een online onderzoek onder 604 volwassenen (en met behulp van de meer uitgebreide maatstaf van intellectuele nederigheid) het bovengenoemde verband vond tussen grotere intellectuele nederigheid en superieure algemene kennis, ontdekte een ander onderzoek waarbij universiteitsstudenten betrokken waren (en de kortere vragenlijst over intellectuele nederigheid) dat degenen met een hogere intellectuele nederigheid slechtere cijfers gehaald. Misschien is het laatste resultaat ontstaan ​​omdat de beter presterende studenten hun objectief hogere cijfers gebruikten om hun intellectuele capaciteiten als hoger te beoordelen, omdat ze in hun leven nog niet de kans hadden gehad om hun intellectuele feilbaarheid het hoofd te bieden (maar zoals gezegd, het gebruik van verschillende maatregelen in de studies bemoeilijkt elke interpretatie van de gemengde resultaten).

 

In termen van inzicht waren mensen die hoger scoorden op intellectuele nederigheid minder geneigd om kennis te claimen die ze niet hadden (de onderzoekers testten dit door de bereidheid van deelnemers te beoordelen om bekendheid te claimen met volledig fictieve feiten die ze onmogelijk konden weten), en ze hadden de neiging om hun prestaties op een cognitieve vaardigheidstest te onderschatten.

 

Ondertussen omvatten andere denkstijlen en constructies die correleerden met grotere intellectuele nederigheid: meer geneigd zijn tot reflectief denken, meer “behoefte aan cognitie” (genieten van hard nadenken en problemen oplossen), grotere nieuwsgierigheid en ruimdenkend denken. Meer intellectuele nederigheid werd ook geassocieerd met minder “sociale waakzaamheid”, gedefinieerd als het zien van andermans overtuigingen als inferieur.

Wat is nu het belang van intellectuele nederigheid

Intellectuele nederigheid heeft voordelen voor jezelf, voor mensen met wie je leeft en werkt en voor de samenleving als geheel. Intellectueel nederige mensen tonen zich toleranter voor mensen met andere politieke of religieuze opvattingen. Ze zetten zich minder af tegen mensen buiten de eigen groep, werken er gemakkelijker mee samen en zijn meer vergevingsgezind.

Intellectueel nederige mensen zeggen gemiddeld tevredener te zijn met hun leven en hebben minder last van negatieve gevoelens. Daarnaast worden ze door anderen positiever beoordeeld. Ten slotte draagt intellectuele nederigheid bij het nemen van beslissingen en het leren van nieuwe dingen.[2]

Voorlopige conclusie

Hoewel de nieuwe bevindingen “vorige studies repliceren en uitbreiden met verschillende maten van intellectuele nederigheid”, is het eerlijk om te zeggen dat er nog veel is dat we nog niet weten over intellectuele nederigheid. Misschien wel het belangrijkste is het gebrek aan longitudinaal onderzoek om causaliteit vast te stellen – we weten bijvoorbeeld nog niet of grotere algemene kennis en ruimdenkendheid intellectuele nederigheid bevordert, of dat intellectuele nederigheid op de eerste plaats komt en kennis en nieuwsgierigheid bevordert. Hoogstwaarschijnlijk zijn de causale verbanden tussen deze constructies complex en tweerichtingsverkeer, maar op dit moment, als we eerlijk zijn, weten we het gewoon niet.

 

Bron: sneller slimmer: de Big Think nieuwsbrief

 

[1] https://recollectingphilosophy.wordpress.com/2013/11/22/slow-thinking-and-fast-thinking-with-pierre-bourdieu/

[2] https://progressiegerichtwerken.nl/de-voordelen-van-intellectuele-nederigheid/

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!