Kritieken op de ‘Australische studie’ – geen kanker door gsm na 30 jaar?

Kritieken op de ‘Australische studie’ – geen kanker door gsm na 30 jaar?

zaterdag 28 mei 2016 02:08




Recent werd in de pers bericht over een Australische studie die over een periode van 30 jaar zou aantonen dat gsm’s geen kanker veroorzaken. Op de studie werden verschillende methodologische kritieken geformuleerd. De geruststellende conclusie van de studie is volgens verschillende wetenschappers geheel niet gerechtvaardigd en misleidend. Bovendien, zoals wel vaker bij dit soort geruststellende studies, blijkt de auteur Simon Chapman, nauwe banden te hebben met de telecomindustrie.

Een overzicht van enkele kritieken op de studie:

  • De studie beweert misleidend het gsm-gebruik over een periode van 30 jaar te hebben bestudeerd. In werkelijkheid gaat het slechts om een periode van 15 jaar. In het begin van de bestudeerde periode (jaren ’80) ging het namelijk om analoge mobiele telefoons, die verondersteld worden veel minder schadelijk te zijn (geen digitaal gepulste straling), en in de jaren ’90 was het aantal gsm-gebruikers in Australië minimaal klein en het aantal beluren beperkt. In werkelijkheid is intensief gsm-gebruik door de gehele bevolking vrij recent (vanaf 2000-2005) en is het nog te vroeg om de volle impact in te schatten.

    De auteurs gaan uit van een ‘latentieperiode’ (=onstaansduur) van hersenkanker van 10 jaar, terwijl dat in werkelijkheid veel langer kan zijn, van 20 tot 50 jaar, zoals dat ook bijvoorbeeld bij longkanker door roken of asbest het geval is. Het kan dus nog enige tijd duren voor de stijging in hersenkankers opduikt in de statistieken, hoewel er nu in verschillende landen al stijgingen worden genoteerd.

    Ter vergelijking: in de jaren ’50 bereikte het percentage rokers een piek (70% van de mannelijke bevolking). De piek in longkanker was in de statistieken pas in de late jaren ’90 te zien, pas 40 jaar later dus.

  • De Australische studie gooit alle soorten hersenkankers in alle delen van de hersenen op een hoopje. Eerdere studies vonden dat gsm’s een specifiek soort tumor blijken te bevorderen, namelijk glioma’s, waaronder glioblastoma multiforme, de meest aggressieve vorm van hersenkanker. Bovendien zouden deze zich vooral voordoen in die delen van de hersenen die de meeste straling absorberen (frontaal kwab, temporaalkwab en cerebellum).

    Door alles op een hoopje te gooien wordt een stijging in deze specifieke tumoren in de statistieken mogelijk ‘geneutraliseerd’ door een mogelijke daling van andere hersenkankers (bijvoorbeeld door betere wetgeving voor andere kankerverwekkende stoffen zoals pesticiden). Het effect raakt zo verdoezeld.

    Onder meer een studie uit 2011 van Australisch neurochirurg Vini Khurana vond een jaarlijkse stijging van 2,5% in het voorkomen van glioma’s in de periode 2000-2006 en een nog hogere stijging in de periode 2006-2008. Een studie van Zada et al. uit 2012 vond eveneens een duidelijk stijging in glioma’s. Ook het California Cancer Registry rapporteert toegenomen glioma’s in de drie meest stralingsgevoelige delen van de hersenen.

  • Het gaat om een epidemiologische studie op bevolkingsniveau, die dus niet in staat is een link te leggen tussen individueel gsm-gebruik en het voorkomen van hersentumoren. Er wordt geen informatie verzameld over hoe intensief een bepaalde persoon zijn of haar gsm heeft gebruikt. 

    Op dezelfde manier is de link tussen roken en kanker evenmin aan het licht gebracht door het kijken naar trends op bevolkingsniveau, maar door het bestuderen van sterk blootgestelde personen/groepen die ter controle werden vergeleken met personen/groepen met een gelijkaardig profiel maar zonder de blootstelling.

    Dit gezegd zijnde vindt het gros van de reeds uitgevoerde epidemiologische studies naar langdurig en intensief gsm-gebruik wel degelijk een verhoogd risico op tumoren (zie met name de studies van Lennart Hardell).

  • De auteur van de studie beweert verkeerdelijk dat er geen biologische verklaringsmechanismen zijn voor het ontstaan van gsm-hersentumoren en dat er geen bewijzen zijn voor DNA-schade. Tientallen studies tonen dat wél aan.

Critici stellen dat de studie eerder moet worden gezien als ‘geruststellingspropaganda’. De auteur van de studie Simon Chapman schreef eerder een boek over het gebruik van de gsm bij urgenties, gefinancierd en uitgegeven door AMTA, de Australische lobby-organisatie van de telecomindustrie. Chapman schreef ook nog een ander artikel gefinancierd door AMTA. Er kunnen dus vraagtekens worden geplaatst bij zijn onafhankelijkheid.

Bronnen/overzicht van kritische analyses van de studie:

Analyse Dariusz Leszczynski, Finse senior stralingsexpert:
https://betweenrockandhardplace.wordpress.com/2016/05/10/professor-simon-chapman-responds/

Analyse Amerikaanse stralingsexperten Devra Davis, Anthony B. Miller, and L. Lloyd Morgan
http://blog.oup.com/2016/05/brain-cancers-cell-phone-use/
http://electromagnetichealth.org/electromagnetic-health-blog/l-lloyd-morgans-comments-on-australian-study-by-chapman-et-al/

Analyse Joel Moskowitz, directeur Center for Family and Community Health, University of California, Berkeley
http://www.emfacts.com/2016/05/joel-moskowitz-comments-on-simon-chapmans-mobile-phone-all-clear-study/

Analyse Robin des Toits:
http://www.robindestoits.org/Critique-d-une-etude-australienne-biaisee-sur-l-incidence-du-cancer-du-cerveau-liee-a-l-utilisation-du-telephone_a2411.htm

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!