Jan De Wilde in de AB

Jan De Wilde in de AB

maandag 6 oktober 2014 01:07

Bron: New Link (website De Morgen)

Nadat eerder ondermeer
Raymond van het Groenewoud, De Mens, The Scabs, Wim Mertens en Arbeid Adelt
hun Belpop-classic integraal hadden opgevoerd, was het gisteren de beurt aan
Jan De Wilde.

Commentaar:

Onder meer wordt niet in één woord geschreven.

Het is één
van die
zeldzame meesterwerken waar niet één ondermaats nummer op staat.

Commentaar:

Het is misschien een beetje vitten, maar bij ‘een
van de’ worden geen accenten op de een geplaatst. Voor ‘ondermaats nummer’ mag
het dan weer wel, omdat hier de nadruk op de één gelegd wordt.

Eén blik op de lijst muzikanten waarmee de inmiddels zeventigjarige Jan
De Wilde in 1990 deze classic opnam, en je weet meteen dat niets aan het toeval
werd overgelaten.

Commentaar:

Muzikanten zijn mensen, dus moet er staan: met wie

In plaats daarvan had De Wilde een uitgebreidde band samengesteld, met
inbegrip van drie strijkers en een vierkoppige blazerssectie.

Commentaar:

Uitgebreide is hier een bijvoeglijk
naamwoord, dus geen dubbele d.

Het was een gelijkenis waar De Wilde zichzelf trouwens ook zelf op betrapte, al ging hij
vervolgens wél op krek hetzelfde élan
verder.

Commentaar:

Zichzelf zelf? Je gebruikt het (overbodige) woordje
‘zélf’ (mét accent) nogal veel. Te veel. Elan krijgt in het Nederlands geen
accent.

Maar al bij al bleken de sterkste passages degene die niét op zijn meest
succesvolle plaat stonden.

Commentaar:

Het woord ‘degene’ slaat op personen. In de van Dale staat: ter aanduiding van
de persoon die in de bepaling nader omschreven wordt. Passages (van een
concert) zijn geen personen. Het moet worden: deze.

Zowel de voorlaatste als de
laatste alinea beginnen met ‘Maar al bij al’.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!