Ja, ik wil ofte Wat heeft Assange met Haïti gemeen?
Haïti, Feminisme, Verkrachting -

Ja, ik wil ofte Wat heeft Assange met Haïti gemeen?

donderdag 6 januari 2011 11:01
Spread the love

Tussen al het oninteressante nieuws over eventuele regeringsvormingen door, werd mijn aandacht getrokken door twee -op het eerste zicht losstaande- faits divers.

“Meisjes en vrouwen in noodkampen in Haïti lopen meer en meer het risico verkracht te worden”, zo zegt mensenrechtenorganisatie Amnesty International in het rapport ‘Aftershocks. Women speak out against sexual violence in Haiti’s camps’. ( De Morgen, 6/1/10)

Een goed jaar na de aardbeving in Haïti weten veel inwoners nog steeds niet waarheen. Onzekerheid, frustratie, onveiligheid: het leven in een Haïtiaans noodkamp is niet bepaald een pretje. Zeker niet als je behalve een Haïtiaan ook nog eens een vrouw bent in zo’n noodkamp. Doch,de brave schapen van Amnesty International kunnen blaten wat ze willen, veel ophef wordt er hierrond niet gemaakt. Het lijkt bijna een evidentie dat ook in dit oorlogsgebied (‘oorlogsgebied? Er was toch helemaal geen oorlog?’ ‘Nee, maar het ziet er hetzelfde uit’) de vrouwelijke integriteit systematisch geschonden wordt. Wie niets heeft, kan zich nog steeds proberen te wreken op iemand die nog nét dat trapje lager staat.  

Niet echt verkrachting

In de westerse wereld is de storm omtrent de verkrachtingsaffaire met WikiLeaks-belleman Julian Assange wat gaan liggen.De wildste speculaties deden over deze zaak de ronde gaande van een CIA-complot tot Assange de wellustige serieverkrachter. Hoewel de zaak is afgehandeld, lopen de debatten nog steeds. Internetfora worden volgespamd door ‘deskundigen’ (‘iedereen heeft toch seks, ik ook, dus heb ik hierover wat te melden’) die de lijn trachten te trekken tussen wat nou precies verkrachting is en wat  niet. Gewoonlijk komt het er op neer dat de dame in kwestie eerst had toegezegd, dus achteraf niet moet komen zeuren als de belleman nog eens met zijn klokkenspel wil spelen. 

Van een ‘echte’ verkrachting, beminde lezer, kunnen we blijkbaar enkel spreken wanneer het slachtoffer een jonge, welgeklede, schone maagd is, die louter toevallig ergens ‘s nachts op straat liep en werd aangerand door een vreemde. Indien het  slachtoffer wat uitdagender gekleed ging/gedronken had/helemaal niet per toeval bij nacht en ontij op straat vertoefde/geen maagd meer is,spreken we niet van een ‘echte’ verkrachting. Wanneer die vrouw eerst wel haar fiat  gaf en vervolgens niet meer (omdat ze aan het slapen was!),spreken we niet echt van verkrachting. Wanneer een man zijn slapende partner of een willekeurig ander slapend wezen in het holst van de nacht penetreert, is er geen sprake van verkrachting. Veel mannen voegen daar nog aan toe dat ze het maar wat fijn zouden vinden als hun partner hen op die manier zou wakker maken. Daar heb ik niets op tegen. Wat je maar leuk vindt, maar je hebt tenminste duidelijk gemaakt dat het voor jou geen probleem is. Echter,het is niet omdat  jij van aardbeienijs houdt dat iedereen daarvan houdt. Of moet houden.

Om in de ijsjessfeer te blijven. Mijn partner is verzot op ijs. Stel nu dat ik hem eens lekker wil verwennen en hem een grote coupe dame blanche maak, met  alles erop en eraan, een flinke dot slagroom incluis. Natuurlijk werkt mijn partner de hele zwik gretig naar binnen en ik zie dat  hij ervan genoten heeft. Zou het dan in mij opkomen om hem, wanneer hij heerlijk ligt te slapen, een bus slagroom in de mond te duwen en die vervolgens leeg te spuiten? Hij zou me voor mishandeling kunnen aanklagen of op zijn minst ernstig gaan twijfelen aan mijn geestesgesteldheid. Indien het tot een rechtszaak zou komen, zou er dan één advocaat voor mij pleiten dat mijn partner eerst met volle overgave die dame blanche heeft opgegeten? De rechter zou mij streng aankijken en zeggen dat ik het voortaan eerst netjes moet vragen.

Feministes

Feministen vragen zich af of dit verkrachtingsdebat eigenlijk nog wel gevoerd moet worden. Het moge nu toch wel duidelijk zijn, heren, dat je het gewoon netjes moet vragen. Een nee heb je, een ja kun je krijgen. En de lijn van wat verkrachting of aanranding precies is, ligt voor iedereen anders. Mijn medeleven gaat  uit naar de fatsoenlijk geklede maagden en alle andere Haïtiaanse vrouwen deze nacht. 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!