Hongerstrijd binnen de VN
Honger, vn, fao, Olivier de Schutter, Gerda Verburg, landbouw, voedsel -

Hongerstrijd binnen de VN

vrijdag 4 november 2011 11:50

Het botst binnen de VN. Dit komt duidelijk aan het licht als het gaat om het bestrijden van het wereldvoedselprobleem.

Twee richtingen strijden om hun gelijk. De ene richting benadert honger als een technisch probleem: De productie moet omhoog. Volgens de opponenten is honger daarentegen een rechtstreeks gevolg van armoede: De hoeveelheid voedsel mag dan verdubbelen, wie het niet kan betalen zal het niet boeien.
Het afgelopen jaar mocht ik ze allebei interviewen. De twee tegenpolen binnen de Verengide Naties: Gerda Verburg, sinds kort permanent vertegenwoordiger van de FAO en Olivier de Schutter, Speciaal VN-Rapporteur voor het recht op voedsel.

Het probleem is duidelijk: Van de 7 miljard aardbewoners zijn er een miljard obees, nog een miljard hebben chronisch honger. Met de 13 miljoen hongerigen in de Hoorn van Africa als schrijnend paradigma.

De oplossing ligt minder voor de hand. “Als we de gewoontes en technieken die in Nederland door de eeuwen heen zijn ontwikkeld, zouden toepassen in bijvoorbeeld Ethiopië, dan kan de productie met een factor 4 omhoog. Met een Nederlandse boer ter plekke zelfs met 6 tot 7 keer.”

Aan het woord is Gerda Verburg. Zij was tot Wereldvoedseldag 2010 de laatste minister van Landbouw uit de parlementaire geschiedenis. Daarna werd ze gewoon CDA-kamerlid, tot vlak voor het reces.

Tijdens die laatste dagen van haar kamerlidmaatschap zat ik op haar kamertje in het Tweede Kamergebouw. De eerste verhuisdozen stonden al klaar; over enkele dagen ging ze verhuizen naar Rome. Als permanent vertegenwoordiger van de FAO wachtte haar de taak het wereldvoedselprobleem op te lossen. Ze heeft al haar zinnen gezet op het commerciële voedselsysteem dat wordt gedomineerd door de agribusiness.

Verburg is een gezellige prater. Ze sprak honderduit over Rome en over haar nieuwe functie. Toen ik haar een kritische vraag stelde over de marktmacht van het commerciële voedselsysteem en de afhankelijkheid van de boeren, vroeg ze zich hardop af waar ik mijn stellingen vandaan haalde: “Het lijkt wel of je bij de Partij voor de Dieren bent langs geweest!” En bedreigingen als klimaatveranderingen en economische crises die de voedselvoorziening in gevaar kunnen brengen noemt ze “dogma’s”.

Nee, dan Olivier de Schutter. Die man heeft een wereldbaan. Per jaar vervult hij drie landenmissies. Hij fileert het beleid en de uitwerkingen daarvan op het gebied van voedsel en geeft aan het eind een persconferentie waar hij zijn bevindingen uit de doeken doet. Zo creëert hij een nationaal debat en zet hij regeringen onder druk.

Richting Verburg heeft hij niet alleen een antwoord, maar ook een verklaring:

“Met dit soort oplossingen plaats je je in een comfortabele positie. Het bedrijfsleven omarmt ze‚ want het betekent dat we hen moeten steunen in productieverhoging. Natuurlijk is het nodig de productie op te voeren‚ want de vraag naar voedsel stijgt. Maar het is echt niet genoeg. Je kunt de voedselproductie verdubbelen‚ maar de honger van de één miljard armen die het voedsel niet kunnen betalen‚ los je er niet mee op.”

De Schutter bevindt zich duidelijk in een ander kamp. Hij ziet meer heil in biologische landbouw en lokale voedselsystemen in plaats van investeringen in een technologische en dus dure voedselketen. Low input, high output. Een richting die onverwacht felle reacties uitlokt bij Verburg: “Dan wens ik hem veel succes. Het idee is charmant, maar biologische landbouw is natuurlijk veel extensiever. Ik ben er fel op tegen biologisch te promoten als de enige manier van duurzaamheid. Ik word erg moe van mensen die zeggen: er is maar één manier en dat is biologisch!”

En nu wacht ik op de dag dat ze elkaar tegenkomen. En dat ik aantekeningen mag maken van hun gesprek.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!