Historium, een nieuwe toeristenattractie in Brugge
Historium Brugge -

Historium, een nieuwe toeristenattractie in Brugge

maandag 10 december 2012 14:59

Enkele weken geleden werd in Brugge een nieuw museum geopend: Historium. “Historium brengt je helemaal terug naar het Brugge van 1435”, luidt de reclametekst. “Je kan die gouden tijd beleven alsof je er zelf bij was. Het is meer dan zien en horen. Je stapt in het verleden en ruikt, voelt, proeft wat er toen was. Een zinnelijke, zinderende ervaring. Met als rode draad een meeslepend liefdesverhaal.”

Het nieuwe museum bevindt zich op de Markt, op de plaats waar in de vijftiende eeuw de Waterhalle stond, die in 1789 werd afgebroken. Het huidige neogotische gebouw werd in 1910-14 opgetrokken als ambtswoning van de provinciegouverneur, maar werd uiteindelijk ingepalmd door verscheidene administratieve diensten. Eind vorig jaar kwam het leeg te staan omdat deze verhuisden naar een nieuw kantoorgebouw aan het Station.

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat Historium gebouwd zou worden op het terrein van het oude Sint-Janshospitaal, maar protest van de buurtbewoners heeft de bouw ervan verhinderd. Zij vreesden vooral dat het opzet, dat toen nog de voorlopige naam Museum of History meekreeg, een te hoog pretparkgehalte zou hebben, met alle toeristische overlast van dien.    

Die vrees blijkt nu niet ongegrond te zijn. Veel volk was er nog niet toen ik het museum vanochtend bezocht, maar inhoudelijk stelt het allemaal weinig voor. Van bij het binnenkomen  word je ondergedompeld in een verhaaltje over ene Jacob en een zekere Anna, twee middeleeuwse tieners die verliefd op elkaar worden. Anna is werkzaam als model voor de schilder Jan Van Eyck, Jacob is zijn leerjongen die hem helpt bij het schilderen van diens ‘Madonna met kanunnik Joris Van der Paele’. Dit verhaal wordt d.m.v. film geïntegreerd in de decors die de museumbouwers in zeven ruimtes van het gebouw opgetrokken hebben. Veel jutezakken, kisten, karren, tonnen, sloepen en lichtgevend nephout in de open haarden, tegelvloeren binnen, kasseien buiten.  

Geen spoor echter van armoede, van pest of andere ziektes: het lijkt wel of er in Brugge alleen rijke, welgestelde lieden woonden die zich alles konden veroorloven. Zelfs Jacob (gespeeld door Lander Gyselinck, een topdrummer in het echte leven) en Anna, toch twee gewone poorters, zijn veel te mooi gekleed (én gemaquilleerd!) om geloofwaardig over te komen.  

Tijdens de hele vertoning heb ik me geen ogenblik in het Brugge van 1435 gewaand (wat ik soms wél doe als ik in het échte Brugge rondkuier, maar dit geheel terzijde). De organisatoren van het project spreken van een ‘internationaal baanbrekende cultuurhistorische attractie’, maar dat is het zeker niet. Nergens werd ik verrast door technische hoogstandjes of verrassende effecten. ‘Een uniek project in Brugge, Vlaanderen, Europa en zelfs de gehele wereld’? Laat me niet lachen.

En wat die zintuigen betreft: je ziet beelden van Brugge zoals de stad er in de vijftiende eeuw moet uitgezien hebben (via een parkiet die over de daken vliegt), je hoort acteurs praten in een taaltje dat in de vijftiende eeuw nog niet bestond,  af en toe ruik je wel eens wat, zoals de zeepgeur in het badhuis, voelen en smaken zijn er niet bij of zijn me ontgaan.  

Na ongeveer een halfuur, als het verhaaltje afgelopen is, kom je in enkele ruimtes terecht die aan de hand van Van Eycks schilderij meer informatie verstrekken over bv. de gebouwen van toen, het (import)voedsel, de ambachten van toen en het maken van kleuren. Daarna word je via een café naar de uitgang geleid.

Historium is een privé-initiatief van drie families (Hugo Vandamme, Rik De Nolf en Leo Claeys), maar kreeg wel ruim anderhalf miljoen euro overheidsgeld toegestopt. Wie écht meer wil weten over het Brugge van de vijftiende eeuw koopt beter het boek ‘Middeleeuws Brugge door de ogen van Hans Memling’ van Albert Janssens, uitgegeven door het Davidsfonds. Hierin wordt ook een fictief verhaal verteld, maar na afloop weet je tenminste iets meer over de stad in die tijd. Het educatieve gehalte van Historium is zo goed als nihil, het is een commercieel opzet dat te vergelijken is met het IJssculpturenfestival aan het Brugse Station, waar de organisatoren ook telkenjare pretenderen dat er een educatief luik aan vastzit.

Om met een positieve noot te eindigen: ‘Lovely’, hoorde ik een Engelse toeriste na afloop zeggen. Zij had zich duidelijk laten meeslepen door het liefdesverhaaltje over Jacob en Anna. Er is dus toch een publiek dat zoiets pikt. De organisatoren mikken alvast op 200.000 bezoekers per jaar.

Misselyk

 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!