Mooie mensen en scène tijdens de betoging voor gelijkwaardigheid in Brussel

HETEROSIS: rassenvermenging blijkt via bijna onbekende natuurwet heilzaam

woensdag 10 juni 2020 11:36
Spread the love

Vanmorgen kreeg ik foto’s doorgespeeld door een jonge, geëngageerde fotograaf over de betoging tegen discriminatie, blijvende kolonisatie, racisme enzovoort. Mooi werk. Daardoor lijkt het dat ik er bij kon zijn. Het nieuws van het grote succes, alvast in aantallen opgedaagde betrokken burgers, van de manifestatie doet mij diep deugd.

Hier laat ik mij nieuwe ‘tour d’horizon’ over deze grote kwestie volgen die dezer dagen met historisch grote passen vooruitgang boekt. Gebouwd rond een onmiskenbaar feit uit het universum van de natuur zelf, dat onverwachte hoop voor de mensheid betekent: Heterosis. Misschien mag ik zeggen dat deze visie opnieuw de vrucht is van een leven lang studeren in zeer veel richtingen, en persoonlijk originele verbanden leggen. Hier merken we ook dat het wel degelijk zin heeft over mensenrassen te spreken. Het hangt er gewoon van af in welke zin, met welk doel, je dit referentiekader gebruikt. Mijn persoonlijke visie rekent voor eens en altijd op de meest solide gronden af met de waan van Adolf Hitler.

Het is mij overigens een mysterie waarom het bestaan en de verstrekkende, positieve gevolgen van Heterosis voor de mensheid er zo lang over gedaan heeft algemene bekendheid te krijgen. Charles Darwin had het fenomeen al opgemerkt. Hij was zelfs zijn leven lang vervuld van vrees dat hij het slachtoffer zou zijn in zijn kinderzegen van het omgekeerde effect, omdat hij gehuwd was met zijn volle nicht. Darwin was bang dat zijn kinderen, waaronder zijn geliefde dochter Anne die ongelukkig genoeg al op haar twaalfde aan een soort griep zou sterven, onder die lichte vorm van inteelt zouden te lijden hebben. (Zie voor details de briljante biografie in twee delen van Janet Browne, Pimlico, Londen). Konrad Lorenz, etholoog en Nobelprijswinnaar in de studie van dierengedrag (ethologie) merkte al op dat honden seksueel extra aangetrokken zijn door partners van een ander ras, een verschillende ondersoort (lees “Mens en Hond”, een magniefiek boek dat een herdruk meer dan verdient in deze tijd). Dat is volkomen logisch vanuit het standpunt van Moeder Natuur, die haar kinderen graag sterk en gezond ziet.

In een vorige blog kon u lezen dat ik het geluk had al op mijn dertiende, begin jaren zeventig, de essentie en de uitstraling van een nobele Congolees in onze eigen thuis mee te maken. Een man nobel van afkomst en van gedrag en denken. Wat een voorrecht, zo blijkt achteraf. Nog enkele jaren eerder was ik als kind van een jaar of tien een allereerste keer naar een lezing gegaan. Het betrof een avond in de parochiezaal van Heverlee, op een steenworp van ons huis. Daar hoorde ik, ik zal het nooit vergeten, uit de mond van een man die in Congo was geweest, dat de zwarten toch echt anders en minder zijn. We schreven zowat 1971, en de boodschap was loud and clear: zwarten kunnen geen ladder beklimmen, na de derde trede vallen zij er van af. Ze blijken ook geen mensen op foto’s te kunnen herkennen”. Kan het erger? Straf is ook dat ik nog goed weet dat er toen vanuit de zaal met zwijgen is geantwoord op de spreker: niemand achtte zich in staat of geroepen de informatie tegen te spreken of in vraag te stellen…

Intussen komt het goede nieuws dat de overheden bij de volgende herziening van de leerplannen de kwestie Kolonisatie en Racisme eindelijk gaan opnemen in de eindtermen. Goedkeuring voorzien in juli. Dit nieuws vernam ik in De Standaard waar de redactie blijkbaar voor het eerst in haar geschiedenis in deze kwestie, zoals zovelen van ons, echt het licht ziet: wel tien artikels, van interviews en columns tot mini-studies, zijn op een opbouwende en verstandig-kritische manier bezig aan een nieuw wereldbeeld te werken. Met het verschuldigde aan interesse en respect voor onze medeburgers met (deels) Afrikaanse genen en uiterlijk kleurtje. Dat maakt mij zeer gelukkig.

Intussen wil ik de gelegenheid grijpen nog wat kolen op het vuur te doen. Er komen “hulptroepen” bij deze gerechtvaardigde strijd vanuit onverwachte hoek: moeder Natuur zelf blijkt  haar zegen te geven, en hoe, aan koppels van interraciale liefde. Ik geef wegens tijdgebrek hier de tekst weer zoals hij op mijn Facebookprofiel is verschenen. De eindredactie kan daarom soms wat minder gepolijst overkomen.

In elk geval blijkt nog maar eens dat de mensheid lange tijd zichzelf in de problemen heeft gewerkt, daartoe moeten wij niet noodzakelijk naar de perverte ideologie van Duitsland sinds 1933 verwijzen, juist ten gevolge van… een gebrekkige kennis van de Natuur en haar Wetten. Wetenschappelijk inzicht kan ook hier een gouden leidraad vormen om uit de kortzichtige twisten te raken. Wie wil er immers niet deel uitmaken van een vitale populatie? Van een land met gezonde, extra getalenteerde medemensen?

 

————————————————

 

Soms stoot een mens op hoopgevende berichten en dito ontmoeting. Onlangs blijken tienduizend mensen in de hoofdstad te hebben betoogd onder het motto “Black Lives Matter”. Soms moet een populatie uitgedaagd en tegengewerkt worden om zich van haar dierbare waarden echt bewust worden. En tijdens mijn wandeling krijg ik een visioen van liefde die vrouwen en mannen beweegt de grenzen van rassen te overstijgen…

“God” heeft overigens een grote cadeau gelegd onder de peluw van alle koppels die interraciaal kindjes krijgen: “HETEROSIS”. De kindjes zijn slimmer en sterker. Dat is logisch, daar dient seksualiteit voor: de genen van de soort door elkaar mengen! Dat is de evolutionaire bedoeling van het bestaan van twee geslachten binnen een species.

Het effect van betere gezondheid, weerstand en grootte bij deze “kruisbestuiving” is buiten de wetenschappelijke kringen nog weinig bekend; bij dieren noemen kenners het “bastaardkracht”; botanici kennen het effect onder de naam “bastaardluxuriantie”.

Eigenaars van honden weten dat een bastaardhond vaak veel robuuster, gezonder blijkt dan een (op schoonheid doorgekweekte) rashond met Hubertus stamboek. Zo gaat het in het hele dierenrijk, de mens incluis, en in het plantenrijk.

In 2005 voerde ik een gesprek met een kersverse moeder, toen wij de baby gingen begroeten in het huisje aan de Tervuursestraat te Leuven, nabij de Kruidtuin. Rachel was bevallen en blij. Zij is gehuwd met een vriend van mijn toenmalige echtgenote. De vader was een Igbo, lid van een van de volkeren van Zuid Nigeria. De trotse moeder vertelde mij met de baby op schoot dat de geboorte vlot verlopen was. Dat de aanwezige vroedvrouw tijdens de routine controles had bemerkt dat de hartslag van het kindje buitengewoon rustig was. De ervaren professional had bevestigd dat zij dit reeds vele malen had vastgesteld bij de geboorte van kindjes van gemengd ras. Rassenvermenging blijkt in de materiële wereld een bonus.

Iemand met aanvoelen van biologie, genetica, de manieren waarop moeder Natuur werkt, voelt vanzelf aan hoe dit klopt: het omgekeerde van wat we in onze mensencultuur benoemen als “gemengde huwelijken” is “inteelt”. In te kleine groepen huwen. Het kleinste kind weet dat dit slecht is voor “het bloed”, dat je dan “nieuwe bloed” nodig hebt. Dat is overigens ook de reden van het ontstaan van de gewoonte bij zeer afgelegen levende stammen, bijvoorbeeld in het hoge Noorden, om dankbaar voor zijn komst, uiterst gastvrij, de reiziger die overnacht, bij de vrouw te laten slapen. Je zou dit een geval van “la pensée sauvage” van de grote antropoloog Levi Strauss kunnen noemen: mensen voelen aan wat ze nodig hebben, ook zonder wetenschappelijke referentiekaders.

In elk geval: geef dergelijke koppels maar bij gelegenheid een schouderklopje. Zij brengen het gezondheidspeil van onze bevolking naar een hoger niveau. De kinderen gaan dikwijls door ernstige pesterijen. Dat was op 9 juni nog te zien in een reeks interviews op de evangelische zender EO (NPO2) uit Nederland. Terwijl juist in hun woning een belangrijk proces plaatsgrijpt, als in een laboratorium: twee culturen en overeenkomstige talen krijgen er een versmelting, als in een smidse wordt daar nieuwe cultuur gemaakt. Een cultuur van en voor de toekomst, een gemeenschappelijke taal en een dimensie vol respectvol begrip.

 

 

Foto 1  met dank aan Pieter Geens; foto 2   © S. Hublou Solfrian

Verliefd stel van gemengd ras. Een ontmoeting in Leuven terwijl de grote betoging in Brussel doorgaat.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!