De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Mooie mensen en scène tijdens de betoging voor gelijkwaardigheid in Brussel

Ras. “Rassenvermenging” blijkt via nog te weinig bekend natuurfenomeen van de HETEROSIS niet slecht, maar juist heilzaam

woensdag 10 juni 2020 11:36
Spread the love

Vanmorgen kreeg ik foto’s doorgespeeld vanwege een jonge, geëngageerde fotograaf over de betoging tegen discriminatie, blijvende kolonisatie, racisme enzovoort. Mooi werk. Daardoor lijkt het dat ik er bij kon zijn. Het nieuws van het grote succes, alvast in aantallen opgedaagde betrokken burgers, van de manifestatie doet mij diep deugd. De prachtige portretten neem ik graag even als gelegenheid om een paragraaf uit de moderne biologie toe te lichten die mij grote relevantie voor de huidige cultuur en het debat lijkt te bevatten. Hoop voor de mensheid betekent inderdaad het fenomeen genaamd Heterosis. Kinderen, nakomelingen van mens, dier en plant van verschillend ras (in biologentaal “ondersoort”) zijn meestal gezonder, sterker, intelligenter. Dat is logisch, daar dient seksualiteit voor: de genen van de soort vermengen. Dat is de evolutionaire bedoeling van het bestaan van twee geslachten binnen een species.

Het is een mysterie waarom het bestaan en de verstrekkende, positieve gevolgen van Heterosis er zo lang over gedaan heeft bekendheid te krijgen. Charles Darwin had het fenomeen al opgemerkt. Hij was zelfs zijn leven lang vervuld van vrees dat hij het slachtoffer zou zijn van het omgekeerde effect, omdat hij gehuwd was met zijn volle nicht. Darwin was bang dat zijn kinderen, waaronder zijn geliefde dochter Anne, onder die lichte vorm van inteelt zouden te lijden hebben. (Zie de biografie in twee delen van Janet Browne, Pimlico, Londen). Konrad Lorenz, etholoog en Nobelprijswinnaar in de studie van dierengedrag (ethologie) merkte al op dat honden seksueel extra aangetrokken zijn door partners van een ander ras, een verschillende ondersoort (lees “Mens en Hond”). Dat is volkomen logisch vanuit het standpunt van Moeder Natuur, die haar kinderen graag sterk en gezond ziet.

In een vorige blog kon u lezen dat ik het geluk had al op mijn dertiende begin jaren zeventig,  een nobele Congolees in onze huiskring te mogen leren kennen. Een man nobel van afkomst, van gedrag en denken. Enkele jaren eerder was ik als kind van een jaar of tien een allereerste keer naar een lezing gegaan, in de parochiezaal van Heverlee, het ging over Afrika . Daar hoorde ik, uit de mond van een man die in Congo was actief geweest, dat de zwarten toch “echt anders en minder zijn”. We schreven 1971, en de boodschap was loud and clear. Ik hoorde met belangstelling het getuigenis aan: ” zwarten kunnen geen ladder beklimmen, na de derde trede vallen zij er van af. Ze blijken ook geen mensen op foto’s te kunnen herkennen”.  Straf is ook dat er vanuit de zaal met zwijgen is geantwoord op de spreker: niemand achtte zich in staat of geroepen de informatie tegen te spreken.

Hier, bij het filosoferen over het genetische fenomeen Heterosis, merken we overigens dat het echt zin heeft over mensenrassen te spreken. Het hangt er van af in welke zin, met welk doel, je dit referentiekader gebruikt. Sommige Jonge mensen, zo mocht ik merken, wellicht vanuit een soort haat naar de koloniale geschiedenis en de collectieve vernedering van volken door de Britten en de Belgen, hangen het geloof aan dat er “bij de mens geen rassen bestaan”. Het is echter een goed begrip van Heterosis dat op de meest solide gronden afrekent met de waan van Adolf Hitler.

Intussen komt het goede nieuws dat de overheden bij de volgende herziening van de leerplannen de kwestie Kolonisatie en Racisme eindelijk gaan opnemen in de eindtermen. Goedkeuring voorzien in juli. Dit nieuws vernam ik in De Standaard waar de redactie blijkbaar voor het eerst in haar geschiedenis in deze kwestie, zoals zovelen van ons, echt het licht ziet: tien artikels, van interviews en columns tot mini-studies, zijn op een opbouwende en verstandig-kritische manier bezig aan een nieuw wereldbeeld te werken. Met het verschuldigde en respect voor medeburgers met Afrikaanse genen en kleurtje. Wetenschappelijk inzicht kan ook hier een leidraad vormen om uit kortzichtige twisten te raken. Wie wil er niet deel uitmaken van een vitale populatie? Van een land met gezonde, extra getalenteerde medemensen.

 

————————————————

Addendum van het Facebook profiel:

HETEROSIS

Het effect van betere gezondheid, weerstand en grootte bij deze “kruisbestuiving” is buiten de wetenschappelijke kringen nog weinig bekend; bij dieren noemen kenners het “bastaardkracht”; botanici kennen het effect onder de naam “bastaardluxuriantie”.

Eigenaars weten dat een bastaardhond vaak robuuster, gezonder is dan een (op schoonheid doorgekweekte) rashond met prestigieus Hubertus stamboek.

Zo gaat het in het hele dierenrijk, de mens incluis, en in het plantenrijk.

In 2005 voerde ik een gesprek met een kersverse moeder, toen wij de baby gingen begroeten in het huisje aan de Tervuursestraat te Leuven, nabij de Kruidtuin. Rachel was bevallen en blij. Zij is gehuwd met een vriend van mijn toenmalige echtgenote. De vader was een Igbo, lid van een van de volkeren van Zuid Nigeria. De trotse moeder vertelde mij met de baby op schoot dat de geboorte vlot verlopen was. Dat de aanwezige vroedvrouw tijdens de routine controles had bemerkt dat de hartslag van het kindje buitengewoon rustig was. De ervaren professional had bevestigd dat zij dit reeds vele malen had vastgesteld bij de geboorte van kindjes van gemengd ras. Rassenvermenging blijkt in de fysieke wereld een bonus.

In de cultuur is het helaas vaak andersom. De kinderen van gemengde ouders gaan dikwijls door pesterijen. En belangrijker nog: deze mensen slagen er geregeld in een magnifiek traject uit te bouwen, zoals Barack Obama.

Maar even vaak lijken zij levenslang op zoek te zijn naar hun plaats in de wereld en zien zij zich gedwongen een lang proces van identiteitsvinding te doorlopen. In het hoofd van deze mensen dient een synthese te gebeuren tussen twee identiteiten. Tussen de verschillende sets van waarden die zij van vader respectievelijk moeder meekrijgen. Een “merging” van software-van-het-brein die niet iedereen tot een goed einde brengt.

____________________________________________

Foto 1  met dank aan Pieter Geens; foto 2   © S. Hublou

Blog 9900 keer gelezen op 21 juni 2024

Verliefd stel van gemengd ras. Een ontmoeting in Leuven terwijl de grote betoging in Brussel doorgaat.

Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!