De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Groen en CO2

Het verraad van Groen

zondag 2 mei 2021 12:55
Spread the love

Wat zou de gewone vrouw of man in de straat benoemen als hét kern attribuut van de Groen partij? De naam van die goedaardige kleur kan niet anders dan bewust gekozen geweest zijn om een sterke, niet-mis-te-verstaan associatie te creëren met de natuur, met die groene natuur. Toch? Groen noemde zichzelf vroeger ook een tijdje Anders Gaan Leven – Agalev, duidelijk en opnieuw een referentie naar het concept dat het anders moet om de natuur te beschermen. Toch?

Als men vandaag ‘natuur’ zegt, dan komt hierbij onlosmakelijk heel de klimaatcrisis op de proppen. Want de klimaatcrisis is aan exponentieel versnellende snelheid aan het inbeuken op de Vlaamse natuur, zoals ook de natuur van de rest van de planeet. Met niets minder, als een soort collateral damage, de zesde wereldwijde uitstervingsgolf van fauna en flora als gevolg. Met andere woorden, indien Groen niet dé partij is dat keihard aan de klimaatkar trekt, dan scheelt er iets fundamenteels met iedereen die deel uitmaakt van de huidige leiding ervan.

In de federale regering hebben we vandaag een jonge Groen minister voor Energie Christinne Van der Straeten. Haar voorgangster was de perfect neoliberale Marie-Christine Marghem (MR), je weet wel, die minister die haar bijdrage tot het minimaliseren van haar koolstofemissies vertaalde door een privéjet te nemen naar de COP24 klimaatconferentie in Katowici, Polen, daags na deelgenomen te hebben in één van de grootste klimaatprotesten in Brussel. De huidige Groen minister is één van de heavy-weight politieke trekpaarden voor het implementeren van een nationale energietransitie weg van onze quasi-gepensioneerde, krakkemikkige kerncentrales. Die energietransitie is, volgens sommigen, nodig om naar een nieuwe Belgische “energy mix” te evolueren, zonder enig splitsen van atomen of kernafval onder het tapijt schuiven dat millennia radioactief blijft. Via het pushen van een nieuwe wetgeving, in het kort CRM genoemd (capaciteitsremuneratiemechanisme in het lang), beoogt onze groene Tinne het aantrekken, via lucratieve subsidies, van commerciële entiteiten om ons klein landje de nodige nieuwe elektriciteitscentrales te geven die de 24/24, 365/365 beschikbaarheid van ons maatschappelijk levensbloed garandeert.

Voor wie het CRM verhaal nog niet gevolgd heeft, lees: twee a drie gloednieuwe gascentrales die decennia broeikasgassen zullen uitbraken. De CRM wet betekent voluit, en zonder enige rode kaken van groene politici, het bouwen van nieuwe fossiele brandstof elektriciteitcentrales die letterlijk, volgens het project-milieueffectenrapport (MER) document ingediend voor één van de geplande centrales, miljoenen tonnen CO2 per jaar de lokale, en dus ook de globale, atmosfeer zullen in pompen. Op een boogscheut van waar ik leef komt er zo, op de grens tussen Vilvoorde en Grimbergen, een gloednieuwe 870+ megawatt centrale beheerd door Engie (Electrabel). Dit is hetzelfde Engie, nota bene, dat tegenwoordig grof advertentiegeld in het Belgisch medialandschap rondsmijt om haar nationale “Ik geloof erin” sociale brainwashing campagne uit te voeren. Herhaal na ons: “De eerste stap naar een koolstofneutrale toekomst is erin geloven.” (#ActWithENGIE). Neen, de eerste stap is mensen dag in, dag uit, blaasjes wijsmaken via prime time TV en Internet, terwijl ENGIE achter gesloten deuren politici van de meerderheid keihard lobbyt om klassieke 20ste eeuw commerciële strategieën om te zetten in wetteksten die het volk maar zal moeten slikken en ondergaan.

Het MER voor het Vilvoorde project weigert de aanwezigheid van de olifant in de kamer te erkennen door continu de gigantische, criminele koolstofvoetafdruk van zo’n project te minimaliseren. Maar de auteurs van het MER hebben wel de ballen om uit te leggen welke projectrisico’s de klimaatopwarming zélf voorstelt voor de geplande centrale! – de realiteit is altijd zotter dan enige fictie.

Even terugspoelen, pauzeren en mentaal keihard focussen: de Groen partij, die ons al jaren overspoelt met haar politieke marketing dat ze, wel ja, de “groene” partij is, de partij voor de natuur, voor de omgeving, de beschermers van de boompjes en de bijtjes etc., etc., is vandaag de voortrekker om gloednieuwe fossiele brandstof infrastructuur te bouwen dat de wereld gedurende decennia tientallen miljoenen extra ton CO2 gaat opdringen. Indien we de Groen logica extrapoleren naar wat de huidige 7.8 miljard wereldbevolking zou doen om een gelijkaardige energietransitie te realiseren, dan stuwt de mensheid de jaarlijkse CO2 uitstoot gewoon a la business as usual verder de hemel in. Een logica dat regelrecht indruist tegen zowat iedere rationele waarschuwing rond de oorzaken van klimaatopwarming. Zo verschilt de logica van Groen op geen enkele manier van de geopolitieke/economische logica van China die verklaart dat ze dit decennium nog eventjes massaal extra steenkoolcentrales zal bouwen om pas in 2030 te pieken met haar nationale uitstoot. Eerst nog snel wat nationale uitstootrecords aaneenrijgen om dan achteraf… dat is in de context van de klimaatcrisis misdadig irrationeel. Wanneer je in de auto aan 140 km/u een muur nadert, dan duw je het gaspedaal niet nog een tijdje harder in, om wat later op tijd te kunnen remmen! En vermits de klimaatcrisis een planetaire crisis is zonder enige grenzen, of ze nu geografisch, juridisch of cultureel zijn, draagt iedere bijkomende lokale uitstoot, dus ook deze in minuscuul Vlaanderen, bij aan het globale totaal.

De beslissing van Groen om zonder schaamte te investeren in gloednieuwe fossiele brandstof infrastructuur is dus ongeveer equivalent met een Open VLD die delen van het Communistisch Manifest van Karl Marx zou adopteren, of met NV-A die de meertaligheid van Vlaamse administraties plots omhelst en ten sterkste aanmoedigt. M.a.w., dit is een volledige capitulatie van ideologie, een overboord gooien van basisprincipes.. voor mij is dit gewoon puur en zuiver verraad ten opzichte van iedereen die ooit voor Groen gestemd heeft op basis van het (nu bewezen naïef) idee dat Groen wel eens een belangrijk rol zou kunnen spelen in onze bijdragen tot de globale transitie naar nul koolstof uitstoot.

Wat is een politieke partij waard als ze haar ideologische fundamenten naar het dichtstbijzijnde stort afvoert? Wat is zo’n partij waard wanneer ze, volledig consistent met het steunen van fossiele brandstof projecten, de juridische sabotage tactieken van de voorgaande federale en gewestelijke regeringen (met de felle pro-ENGIE mevr. Marghem [MR] als Energie minister, en mevr. Schauvliege [CD&V] als Vlaams Minister voor Omgeving en Natuur) voortzet als federale tegenstander in de Klimaatzaak? Op 19 maart 2021 heb ik de ochtendsessie bijgewoond in de absurd over-beveiligde Brusselse rechtszaal waar de federale overheid zich zoals een duivel in wijwater verweerde tegen alle argumenten van de Klimaatzaak. Wat een ontnuchterend beeld te realiseren dat de advocaten voor de federale overheid die dag 100% in opdracht van een Groen politica hun pleidooi opvoerden.

De breedte van de ideologische kloof (als men nog van enige ideologie kan spreken) tussen het origineel concept van “anders gaan leven” en de politieke U-turn van Groen die vandaag op tafel ligt, is op eerste zicht bijna onbegrijpelijk groot. Groen heeft anno 2021 er voor gekozen dat de status quo van onze Belgische manier van leven, m.a.w. ons continu verslinden van fenomenale, vervuilende elektriciteitsstromen, belangrijker is dan de politieke mouwen oprollen en écht aan de slag gaan om een nieuwe samenleving te bekomen dat volledig afgekickt is van haar historische fossiele brandstof verslaving. Groen heeft vandaag dus een royale fuck you gezegd tegen anders gaan leven, tegen Greta Thunberg en Annuna en al de ontwakende jongeren, in het voordeel van een onverdedigbare, onhoudbare continuïteit van ons huidig, destructief economisch-cultureel samenlevingsmodel.

De intellectuele lafheid omtrent deze keuze doet duizelen: iedereen die wat van de stand van zaken verstaan heeft omtrent het crescendo ecologisch afbrokkelen van de natuur, en daar mogen we toch hopelijk en minstens de Groen partijleiding bij tellen, weet dat de mensheid afstevent op onmenselijk leed in de volgende decennia indien we niet volledig stoppen met energie op te wekken via het verbranden van fossiele brandstoffen. Extinction Rebellion waren echt niet creatief als ze hun naam gekozen hebben: met “onmenselijk leed” gaat het over niets minder dan het instorten van onze moderne maatschappijen, op alle denkbare en voorspelbare manieren (het klimaat zal onze landbouw nekken, en dus op termijn de voedselzekerheid van miljarden ondermijnen – extrapoleer zelf maar).

Groen had dus al deze jaren blijkbaar een masker aan, en heeft deze vandaag laten vallen. Een soort Wizard of Oz moment waarbij de ware aard van het beestje onthuld wordt. Van uit een klimaat perspectief speelt Groen nu een politiek spel dat niet te onderscheiden valt van de spelletjes die Open VLD, CD&V, NV-A of Vooruit (ex SP.A) spelen, allemaal partijen die zich zoals bezetenen vastklampen aan de gangbare neoliberale economische religie: groei, kapitalisme en een in wetgeving verankerde too big to fail status voor de globale financiële sector.

Een lokale Groen politicus reageerde op mijn zware teleurstelling en ongeloof omtrent de officiële steun voor gloednieuwe, Belgische CO2 vulkanen (die gascentrales dus) met de woorden “Maar, dan komt de realpolitik kijken en het belang van nationale energiezekerheid”. Ah, die “energiezekerheid” ! Dát is dus inderdaad dé prioriteit: bijlange niet de klimaatcatastrofe ontwijken, maar de “nationale energiezekerheid” veilig stellen. Talk about think global, act local ?! Met andere woorden, de status quo beschermen van onze energieverslindende maatschappij is belangrijker dan de jaarlijks stijgende globale CO2 curve van richting doen veranderen. De grote industriële electriciteitsverslinders zoals de haven van Antwerpen (met haar #2 positie in de globale petrochemie sector) of het Gentse ArcelorMittal (staalproductie) hebben prioriteit op het redden van het klimaat, hebben prioriteit op het stoppen van de verdere globale aanval op alle ecosystemen. Ook onze huishoudelijke electriciteitsconsumptie, en op elektriciteit gebaseerde moderne levensstijl, ook dit heeft “pragmatische” prioriteit op het effectief verminderen van onze gemeenschappelijke CO2 uitstoot.

Wat er in de grijze materie van de Groen politici gespeeld heeft om zo openlijk hun ideologische roots te verkrachten is natuurlijk eenvoudig te verstaan: zonder energiezekerheid belandt België in een derde wereld situatie met onvoorspelbare perioden van black-outs: uren en soms dagen nul komma nul elektriciteit, nul Volts, nul Ampères, nul Watts thuis, op kantoor, en voor de industrie. Politici van alle kleuren en geuren weten maar al te goed dat dit soort infrastructurele aardbevingen véél te snel tot revolutie leidt (met dank aan de Gillets Jaunes oprisping voor het verfrissen van het collectief geheugen). En revolutie betekent ook een verhoogd risico op werkloosheid voor het gros van middle-of-the-road politici die er carrière van maken om zich vast te klampen aan wat hen het meeste houvast geeft in een politiek turbulent wereldje: de status quo. En wat haten politici nog meer dan hun eigen imminente werkloosheid via één enkele verkiezingsnederlaag? Niets toch!

OK, laten we dus allemaal even volwassen zijn, en toegeven..

Zoals Groen verkiezen we vandaag het behouden van de mondaine routine dat we iedere avond, zónder énige sociaal trauma-inducerende onderbrekingen, ons avondnieuws op de huiskamer TV kunnen bekijken, boven de morele vereiste dat we in de toekomst onze kinderen en kleinkinderen behoeden van het verwikkeld geraken in bloedige klimaat- getriggerde revoluties.

Zoals Groen verkiezen we vandaag het behouden van de zekerheid dat alle koelkasten in onze supermarkten continu klaar staan voor ons chronisch aarzelen bij het kiezen van honderden luxe etenswaren, boven de morele vereiste om in de toekomst de grote horden

Afrikaanse en Aziatische klimaatvluchtelingen niet als ongedierte af te knallen aan de Europese buitengrenzen (laat staan ze te verwelkomen als medemensen in ons midden).

Zoals Groen verkiezen we vandaag het behouden van het modern minimum comfort dat het donker zonder falen en op elk moment van de nacht overwonnen kan worden met de simpele druk van een knop, boven de morele vereiste om onze verantwoordelijkheid als intelligente, wijze (Homo Sapiens?) volwassenen te dragen om de totale instorting van het globaal ecosysteem met alle man en macht te voorkomen.

(korte adempauze)

Groen politici zijn ook maar vertegenwoordigers van het volk. En of wij, het almachtige volk, nu Groen, blauw, rood, oranje, geel of bruin stemmen, we willen blijkbaar allemaal dat het behouden van het moderne leven zoals we het al decennia kennen en leven, gegarandeerd wordt. We willen alleen vooruit, en geen nanometer achteruit. Zélfs terwijl we omver geduwd worden door een altijd maar aanzwellende tsunami van wetenschappelijke inzichten en klimaatmodellen die ons, zoals kinderen die liever voelen dan luisteren, voor de duizendste keer waarschuwen dat anders gaan leven een urgente kwestie van leven of dood is. Van een existentiële crisis gesproken..

Ik schrijf dit op Earth Day 2021, op mijn betrouwbare computer dat enkele tientallen watt verbruikt. Vanavond kijk ik met mijn vrouw TV in onze living waar we de lichten aan zullen hebben. We leven niet in een grot, en ons dieet bestaat niet uit aardwormen en gras. I get it, Groen, realpolitik inclusief. Maar laten we ons dan a.u.b. geen blaasjes wijsmaken dat we ecologisch rationeel en verantwoord handelen, “Groen”. Laten we stoppen met in Sinterklaas te geloven en eerlijk met elkaar omgaan, want vier jaar Trump heeft bewezen dat de waarheid respecteren geen luxe is in onze fragiele democratieën.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!