Grote vermogens belasten is kiezen voor solidariteit

Grote vermogens belasten is kiezen voor solidariteit

woensdag 22 september 2010 11:35

LBC-NVK voert campagne rond rechtvaardige fiscaliteit.

Overal hebben overheden vele miljarden geïnvesteerd om de banken te redden. Daardoor is de staatsschuld gegroeid en moet de buikriem worden aangehaald. Europese regeringsleiders wisselen met elkaar besparingsrecepten uit: beknibbelen op ambtenaren, op pensioenen, op gezondheidszorg, op lonen, op werkloosheidsuitkeringen. Bedrijven, aandeelhouders en kapitaalkrachtigen blijven buiten schot. De LBC-NVK heeft op haar congres in april andere maatregelen bedacht. Maatregelen die een solidaire toekomst garanderen. Rechtvaardige belastingen zijn onmisbaar. Rond dit thema zal de centrale dit werkjaar campagne voeren.

Wat was de redenering van de militanten op het congres? De LBC-NVK wil een samenleving waarin iedereen recht heeft op gratis onderwijs, waardig werk, zorg en welzijn, sociale zekerheid, wonen, energie, communicatie en kwaliteit van leven. Die rechten voor elke burger waarmaken is een belangrijke taak van de overheid. Daarvoor heeft de overheid centen nodig. Die haalt ze uit de belastingen die bedrijven en burgers betalen. Belastingen zijn nodig in een zorgzame en solidaire samenleving. Wie pleit voor almaar minder belastingen, wil een wereld van ‘ieder voor zich’. Dat is niet onze keuze.

Fraude is diefstal

De LBC-NVK kiest niet zomaar voor belastingen. Wij willen dat de staat de belastingen correct en rechtvaardig int en de inkomsten hieruit doelgericht inzet voor goede openbare diensten en voor een sociaal beleid. Zo kan de geproduceerde welvaart eerlijk worden herverdeeld. Wie belastingen correct wil innen, maakt komaf met de fiscale fraude. De zwarte economie in ons land wordt geschat op ruim 20 procent van het bruto binnenlands product. Dat betekent dat één vijfde van de geleverde producten en diensten ontsnapt aan belastingen en socialezekerheidsbijdragen. “Frauderen is een nationale sport. Iedereen doet het”, hoor je wel eens lachend zeggen. Twintig jaar geleden berekende professor Max Frank al dat de tien procent laagste inkomens verantwoordelijk was voor 0,1 procent van de fraude. Terwijl de tien procent hoogste inkomens meer dan de helft van de belastingfraude voor hun rekening nam.

Door de zwarte economie loopt de Belgische staat jaarlijks zo’n 30 miljard euro inkomsten mis. Een gigantisch bedrag dat de overheid niet kan uitgeven aan onderwijs, zorg, pensioenen, sociale woningen en noem maar op. Fraude is géén sympathieke sport maar een superdiefstal, met de kwetsbaarsten als eerste slachtoffer. Daarom eist de LBC-NVK een actieve strijd tegen fraude.

Een rechtvaardig belastingsysteem laat meer betalen naarmate je meer hebt. Daar wringt het schoentje. In de verdeling van het nationale inkomen in ons land is er de voorbije dertig jaar een verschuiving van ruim tien procent van inkomen uit arbeid naar inkomen uit kapitaal. De werkende bevolking betaalde de sanering van de staatsschuld. Bovendien wordt inkomen uit kapitaal veel minder zwaar belast dan inkomen uit arbeid.

Kijk maar naar de belasting op winst. Officieel bedraagt de aanslagvoet 33,99 procent. “Veel te hoog”, jammeren de werkgevers. De vakbondsafgevaardigden in de ondernemingsraden weten wel beter. Zij bespreken elk jaar de economisch-financiële informatie van hun bedrijf en zien zo dat de werkelijk betaalde vennootschapsbelasting veel lager ligt. Dankzij allerlei aftrekmogelijkheden. Ook het systeem van notionele intrestaftrek bezorgt de bedrijven extra lage belastingen. De 500 grootste Belgische bedrijven betaalden in 2008 gemiddeld 13,5 procent belasting op hun winst. Hoeveel betaal jij op je inkomen uit arbeid? De LBC-NVK pleit voor een Europese vennootschapsbelasting van 30 procent.

Vermogensbelasting boven 1 miljoen euro

De LBC-NVK wil een jaarlijkse, progressieve belasting op vermogens van meer dan 1 miljoen euro, de eigen en enige woning, voor een bedrag van maximum 500.000 euro niet meegerekend. Het vermogen is de som van onroerende goederen (zoals huizen en gronden) en roerende goederen (zoals financiële bezittingen, auto’s, diamanten). De spreiding van de vermogens is erg ongelijk in ons land. De tien procent minst vermogende gezinnen bezit samen een half procent van het nationale vermogen, terwijl de één procent rijkste gezinnen goed zijn voor een kwart van het totale vermogen. De grens van 1 miljoen euro kwam tot stand na een brede bevraging binnen onze centrale. We willen niet dat er een extra heffing komt op de zuurverdiende spaarcenten van werknemers. Daar is met die grens weinig gevaar voor. Iemand die per maand 250 euro kan sparen heeft 333 jaar nodig om een fortuin van 1 miljoen euro bijeen te harken. Is het normaal dat alleen gewone mensen belastingen betalen en dat superrijken de dans ontspringen?

De miljonairsbelasting waar de LBC-NVK voor pleit zou in België zo’n 88.000 gezinnen treffen, met name de twee procent rijkste personen. Zij zullen er niet echt armer van worden en de overheid krijgt meer armslag om de nodige middelen uit te trekken voor jobs, zorg, onderwijs en pensioenen. Stel dat die rijkste families 1% betalen op het deel van hun vermogen boven 1 miljoen euro, de eigen woning niet inbegrepen, 2% op het deel boven de 2 miljoen en 3% op het deel boven de 3 miljoen, dan kan dat de gemeenschap 8,7 miljard euro per jaar opleveren. Om zo’n vermogensbelasting te kunnen heffen moet de overheid wel de vermogens van de inwoners kennen. Dus is het nodig het bankgeheim op te heffen en een vermogenskadaster in te voeren.

Kapitaalvlucht?

Een veel gehoord argument tegen de invoering van een taks op grote vermogens is: “Het heeft geen zin. Ze nemen de benen naar het buitenland”. Het zou inderdaad best zijn dat alle Europese landen zo’n belasting zouden invoeren. In sommige landen waar een vermogensbelasting bestond werd hij onder liberale druk afgeschaft. Het Belgische voorzitterschap zou ervoor kunnen pleiten om overal in Europa de grote vermogens te belasten. Die eis kunnen we meenemen naar de grote Europese vakbondsbetoging van 29 september. Het Franse voorbeeld toont aan dat we niet op andere landen hoeven te wachten. In Frankrijk, dat een progressieve vermogensbelasting heeft vanaf 800.000 euro, is inderdaad sprake van kapitaalvlucht, maar die blijft al bij al beperkt. Op een geschatte aanslagbasis van 900 miljard euro is een kleine twintig miljard naar het buitenland verdwenen. In 2007 kon daardoor 150 miljoen aan belastingen niet worden geïnd, op een totaal van 4,4 miljard euro.

Niet alleen

De LBC-NVK is er zich goed van bewust dat de politieke wil nog ontbreekt om zo’n miljonairsbelasting te realiseren. We staan gelukkig niet alleen met onze eis. ACV en ABVV willen kracht zetten achter hun eisen voor een stevige aanpak van de fiscale fraude en voor een rechtvaardige belasting op hoge vermogens. Samen met heel wat andere organisaties onderschrijven ze het Charter van het Financieel Actie Netwerk (FAN) / Réseau pour la Justice Fiscale (RJF), dat opkomt voor de opheffing van het bankgeheim en voor een vermogensbelasting op vermogens vanaf 1 miljoen euro. Samen willen we de publieke opinie en de politiek winnen voor rechtvaardige belastingen waarbij ook de allerrijksten hun deel bijdragen. We rekenen daarvoor ook op jou.

Dit artikel is geschreven door Marijke Persoone, Nationaal Secretaris en gepubliceerd in “Ons Recht” vakblad van LBC-NVK

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!