De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Gegronde en gezonde redenen om te twijfelen aan een vaccinatie tegen Covid-19.

zaterdag 6 maart 2021 08:15
Spread the love

Het voorzorgsprincipe staat hierin centraal.

Dit principe, bestemd voor situaties met wetenschappelijke onzekerheden, wordt verschillend geïnterpreteerd. Voor de ene is het een plicht voor de andere een mogelijkheid.

De eed van Hippocrates

Deze deontologische code stelt het ‘primum non nocere’ voorop. ‘Vooral geen schade toebrengen’. Hierbij sluit aan dat de veiligheid van de beschikbare vaccins niet optimaal gegarandeerd is en dit ook niet kan zijn. De mRNA techniek met verankering door lipide nanopartikels is nog nooit toegepast in vaccins.

De Raad van Europa

De Raad van Europa bracht eind januari een resolutie 2361/2021 uit betreft coronavaccinatie. Daarin worden de lidstaten uitdrukkelijk aangemaand deze vaccinatie niet verplicht te stellen. Bovendien roept de Raad op om de burgers hiervan te informeren en ervoor te zorgen dat niemand wordt gediscrimineerd omdat hij niet gevaccineerd is.

De informatieplicht

Wie deze beslissing neemt, dient zich uiteraard grondig te informeren. Moeilijkheid daarbij is de betrouwbaarheid van de bronnen. Vanaf het begin van de coronapandemie merkten we gegevens op met een ‘conflict of interest’. En dat terwijl de data die aangeleverd werden door producenten een onwrikbare wetenschappelijke toetsing moeten passeren. Probleem is dat nagenoeg alle experten in vaccinologie belangen hebben met de industrie en dat zij doorgedrongen zijn tot de hoogste rangen in de sector, inclusief ministeries en WHO.

Informed consent

Aansluitend bij de vorige paragraaf is de informatieplicht in 2002 ook vastgelegd in een federale wet over ‘Informed consent’. Deze wet over de rechten van de patiënt voorziet duidelijk dat een zorgverlener slechts een behandeling kan opstarten, nadat hij de vrije en geïnformeerde toestemming van de patiënt heeft verkregen.

De wetgever heeft uitdrukkelijk opgesomd welke informatie minstens moet gegeven worden aan een patiënt zodat hij of zij op een geïnformeerde manier zou kunnen toestemmen: ‘Het doel, de aard, de graad van urgentie, de duur, de frequentie, de voor de patiënt relevante tegenaanwijzingen, nevenwerkingen en risico’s verbonden aan de tussenkomst, de nazorg, de mogelijke alternatieven, financiële gevolgen, de mogelijke gevolgen in geval van weigering of intrekking van de toestemming, en andere door de patiënt of beroepsbeoefenaar relevant geachte verduidelijkingen.’

Deelname aan klinische proeven

Een aantal doelgroepen voor vaccinatie zijn niet of slechts in kleine aantallen getest in de voorbereidende fasen van het productieproces. Indien zij gevaccineerd worden, gebeurt dat in feite als klinische proef waarbij de verklaring van Helsinki geldt.

‘Experimenten met mensen’ zijn verboden tenzij onder zeer strikte voorwaarden:

Voorafgaande beoordeling door een ethische commissie. Herhaaldelijk waarschuwen ethici voor het gebrek hieraan bij deze vaccinatieronde;

De proefpersonen moeten geïnformeerd worden over alle details en zij dienen hun toestemming schriftelijk te geven. Cf vorige paragraaf. Het heeft juridisch belang dat de meerderheid van diegenen waarvoor een vaccin wordt voorgesteld geen ‘patiënt’ is, maar een gezonde proefpersoon.

Er mag geen enkele druk worden uitgeoefend om deel te nemen, noch moreel, noch sociaal of financieel.

De producent heeft de volledige verantwoordelijkheid voor wat er misgaat ook op lange termijn. Opgelet, deze garantie werd reeds omzeild gezien de zogeheten hoogdringendheid.

Het maatschappelijk debat

Als een groot gedeelte van de bevolking beroep doet op het voorzorgsprincipe brengt dit de doelstelling om 70% vaccinatiegraad te halen in het gedrang.

Vooraf valt op te merken dat dit streefcijfer van 70% naar voor geschoven werd ‘om het coronavirus uit te roeien’. Daarbij werd verwezen naar het prachtig resultaat van de pokken die inderdaad van de aardbol verdwenen zijn. Bij coronavirussen zal dit nooit het geval zijn.

Daarbij werd, en wordt nog steeds, gesteld dat alleen massale vaccinatie de bevolking kan beveiligen. Waarbij men voorbijgaat aan het natuurlijk verloop van het virus, de groepsimmuniteit en andere maatregelen om dit doel te bereiken zoals medicatie en gezondheidsbevordering.

Wat het maatschappelijk debat zelf betreft is de voornaamste vaststelling op dit moment ‘dat het niet heeft plaatsgevonden’.

Als er al eens een zeldzame dialoog met andersdenkenden zendtijd krijgt op televisie, staan er filosofen en communicatiespecialisten klaar om te benadrukken dat vrijheid van mening in dit geval ondergeschikt moet worden aan het algemeen belang.

Het imago in de sociale media

Zij die uit voorzorgsprincipe bewust een afwijkende keuze maken krijgen er op sociale media van langs. Ze worden weggezet als ‘antivaxxers’, zijn stompzinnig en egoïstisch en hanteren ideeën en bronnen die bij een neutrale factcheck nooit overeind blijven.

Als zij arts zijn ‘zouden ze geschorst moeten worden door de orde’ en als burger ‘verspelen zij hun recht om behandeld te worden als ze coronaziek worden’ e.a.

Een inclusief maatschappelijk debat is daarom dringend nodig. Ten gronde moet eindelijk uitgeklaard worden wat het opzet is van deze coronacampagne. Is dit nog steeds het uitroeien van het virus? Is dit een haalbaar quorum bereiken voor de intensieve diensten? Is dit controle van de bevolking om de cijfers te halen?

Of gaat het over optimale gezondheidskansen van de risicopersonen?

En bovenop dit alles: hoe proportioneel is elke maatregel?

Een andere belangrijke opmerking: waar het vaccin zelf verwikkelingen zal meebrengen, zullen deze ook door de maatschappij moeten gedragen worden. Een voorbode daarvan zien we nu reeds in de plastische geneeskunde waar een aantal personen die onderhuidse fillers kregen, ontstekingen ontwikkelden na toediening van het vaccin van Moderna. Zal iemand aan het ‘recht op behandeling’ twijfelen als nog andere lichaamsvreemde stoffen tot morbide reacties zullen leiden?

Proactieve levenshouding en preventie

Wat bij corona onterecht in de schaduw blijft is de overconsumptie van geneesmiddelen.

Deze gangbare praktijk is nochtans niet zonder risico. Denken we maar aan de 2 miljoen landgenoten die maagbeschermers (PPI) nemen waarvan ernstige studies aantonen dat ze het risico op zware coronaverwikkelingen in hoge mate doen toenemen, een indicatie voor vaccinatie dus.

Is het niet aangewezen uit te kijken naar andere maatregelen bij dit dagelijkse voorschrift?

Dat artsen dit vaak te lang aanhouden aan een te hoge dosis heeft immers consequenties bij een besmetting met het coronavirus.

Nog andere cijfers verwijzen naar het nut van preventieve maatregelen. Een heel groot deel van onze bevolking vertoont tekorten aan vitamine D en Zink, twee bestanddelen die positief werden bevonden voor een optimale immuniteit.

Ook werd reeds 20 jaar aangetoond dat het grootste deel van onze immuniteit samenhangt met de kwaliteit van het microbioom. Een aantal van de omlijnde risicopersonen heeft niet alleen hoge leeftijd, overgewicht, diabetes of nieraandoeningen maar ook een falend microbioom (o.m door de maagzuurremming). Naast beveiliging door vaccinatie is preventie dus ook relevant.

Bij wijze van besluit kunnen we stellen dat het huldigen van het voorzorgsprincipe dus ook ‘zorgvuldige voorzorg’ inhoudt.

Opiniestuk door Dr. Hugo Stuer.
Eerder verschenen op website Mediquality.

Over de auteur

Hugo Stuer °1942, huisarts gefascineerd door paradigmawissels in de geneeskunde. Opleiding medisch synthese Erasmus Rotterdam. Ex staflid opleiding huisartsen UA. Ex secretaris NFWO groep ‘symptoom&symbool’.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!