Geen ontslag voor onderzoekster en activiste Barbara van Dyck!

Geen ontslag voor onderzoekster en activiste Barbara van Dyck!

zondag 5 juni 2011 14:56

Op vrijdag 3 juni ontsloeg de K.U.Leuven onderzoekster Barbara Van Dyck op staande voet wegens haar publieke steun aan de acties van het Field Liberation Movement in het kader van een actie tegen de GGO in Wetteren op zondag 29 Mei. Wij keuren het doelwit en de tactiek van de acties niet goed, maar vinden deze sanctie buitenproportioneel en een aanfluiting van de academische vrijheid en vrijheid van meningsuiting. Wij roepen de leden van de academische wereld op zich te verzetten tegen het ontslag van Barbara Van Dyck en deze open brief te ondertekenen. De open brief zal, samen met alle ondertekeningen, bezorgd worden aan de rector en vice-rector onderzoek van de K.U.Leuven.

Geen ontslag voor onderzoekster en activiste Barbara van Dyck!

Op vrijdag 3 Juni vernamen we dat Barbara Van Dyck ontslagen wordt omwille van haar solidariteitsbetuigingen met de activisten van het Field Liberation Movement in het kader van een actie tegen een proefveld met GGOs in Wetteren op zondag 29 Mei. Wij zijn geschokt door deze maatregel, die we als disproportioneel achten en die een ware aanfluiting is van het arbeidsrecht en de principes van academische vrijheid en vrijheid van meningsuiting.

Barbara Van Dyck nam in haar privé-tijd deel aan de actie in Wetteren (op een zondag) en niet tijdens haar werkuren. Bovendien wordt ze niet ontslagen wegens gepleegde feiten, maar wel wegens haar solidariteit met de actievoerders en haar publieke steun aan de acties. We stellen ons dan ook vragen naar de grond die de Universitaire Overheden aangrijpen om tot ontslag over te gaan.

Met deze disproportionele maatregel die neerkomt op Berufsverbot, schendt de Universitaire overheid één van de kernwaarden die centraal staat in haar eigen handvesten, met name die van de academische vrijheid. We herinneren graag aan het feit dat academische vrijheid niet louter slaat op de mogelijkheid op zelfstandige basis onderzoek te doen, maar ook de individuele vrijheid van de academicus behelst om een “kritische houding op te nemen ten aanzien van bepaalde maatschappelijke tendensen of geledingen. Die individuele intellectuele vrijheid is nog altijd een hoeksteen van onze universitaire eigenheid.”[i][i] Een gelijkaardige redenering vinden we ook terug in Internationale handvesten zoals de UNESCO aanbeveling, Par. 26: “Alle onderwijzend personeel van instellingen hoger onderwijs moeten genieten van gedachte- en gewetensvrijheid (…) Ze mogen niet gehinderd worden in de uitoefening van hun rechten als burgers, inclusief het recht om bij te dragen tot sociale verandering door het vrijelijk uiten van hun gedachten (…) Zij mogen niet bestraft worden voor de uitoefening van deze rechten.”[ii][ii]

Bovendien schendt de universitaire overheid een democratisch basisrecht dat als sokkel fungeert van onze samenleving, de vrijheid van meningsuiting. Door een medewerker te ontslaan wegens haar sympathiebetuiging tegenover een actie, schrijft de K.U.Leuven zich in in een nieuw klimaat van criminalisering van activisme en zelfs criminalisering van sympathie voor activisme. Wat haar wordt aangewreven zijn haar open sympathieën en solidariteit met de Field Liberation Activisten en niet haar daden.

Men behoeft het doelwit en de tactiek van de actie niet goed te keuren om de bredere maatschappelijke inzet van de actie te onderkennen: wat is een sociaal rechtvaardige en ecologisch duurzame landbouw? Welke rol spelen GGO’s daarin en hoe verdelen we onderzoeksmiddelen op een billijke manier over de verschillende opties? Het verengen van deze actie tot een daad van geweld (tegen aardappelen?) leidt de aandacht af van het noodzakelijke maatschappelijk debat. De aanwezigheid van wetenschappers in beide kampen toont aan dat er ook binnen de wetenschappelijke wereld geen eensgezindheid is over de maatschappelijke noodzaak en meerwaarde van GGO’s.

We roepen de universitaire overheid op haar vertrouwen te behouden in de kritische reflectie en maatschappelijke betrokkenheid van haar onderzoekers. Wij vragen haar dan ook dit ontslag in te trekken. Wij roepen het personeel van de KULeuven en de bredere academische gemeenschap tegen dit ontslag te protesteren. Deze zaak overstijgt immers het individueel geval van Barbara Van Dyck, maar gaat over de toekomst van de wetenschap (en haar verwevenheid met de industrie), de principes van academische vrijheid en de vrijheid van meningsuiting.

Men kan deze tekst mee ondertekenen, door een e-mail te sturen met naam, titel en affiliatie naar het volgende e-mail adres: petitieactieBVD@gmail.com

(Meer info: Stijn.Oosterlynck@asro.kuleuven.be)

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!