De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Friet met mayonaise.

zaterdag 15 augustus 2020 15:23
Spread the love

Beste meneer Filip

Ik weet niet hoe gij dat aanvoelt, maar het gaat hier precies van kwaad naar erger. Of het nu dat coronagedoe, de regeringsvorming of iets anders is. Alles lijkt wel in frieten vaneen te vallen. Maar wat ik mij daarbij afvraag is waarom dat eigenlijk zo is? En meer nog, waarom dat eigenlijk bijna altijd zo is?

Want nergens lezen we een keer dat het van erger naar kwaad gaat, laat staan dat het goed komt. Of dat we – stel je voor! – zouden afglijden naar die democratische en rechtvaardige welvaartsstaat zoals gij dat altijd zo schoon in uw publieke uitlatingen kunt verwoorden.

Ik stel vast dat de realiteit ons telkens hard om de oren slaat. Op sommige vlakken hoeft dat misschien ook niet echt te verbazen, denk ik dan. Niet omdat ik u daarvan in mijn vorige brieven al in het lang en het breed van op de hoogte heb gesteld, maar wel omdat het in de aard ligt van al die dingen die we zo zorgzaam rond ons heen hebben opgebouwd.

Het eigengereide optreden van een gouverneur in een zekere provincie spreekt alvast boekdelen. Want ook na dat woordspelletje tussen de avond- en nachtklokken blijft het principe netjes gehandhaafd. En uiteraard moeten die burgemeesterkens her en der ter lande ook voor niets of niemand onderdoen. Ik denk dan algauw dat het is als met die nazi-ideologie van den Duits indertijd: hoe lager het echelon, hoe ferventer de overtuiging. Maar ik kan verkeerd zijn.

In elk geval houden we onszelf voor dat het maar voor efkens is, dat het een uitzonderlijk geval is voor uitzonderlijke tijden en dat alles spoedig weer normaal zal worden. Maar wij weten wel beter, denk ik dan verder. Want dat is hoe de Kwaal zich gedraagt. Dat is hoe de kwaal zich gedraagt in tijden van crisis en vooral wanneer ze zich bedreigd weet. Maar eigenlijk ook daarbuiten. Alleen valt het dan minder op.

Want de enige reden van haar bestaan – haar core business – is de mensen onder de knoet houden. En daar moeten we misschien eens eerlijk over zijn meneer Filip, want of dit alles binnen een wettelijk dan wel billijk en rechtvaardig kader gebeurt, is dan slechts van secundair belang, is het niet? Wat denkt gij?

Maar ik verveel u vast met dit kritisch intermezzo.
Er staan belangrijkere zaken voor de deur!

De mayonaise tussen de sossen en de separatisten heeft niet gepakt en alles mag weer overnieuw. Mij niet gelaten. Het is de kroniek van een aangekondigde dood. Zelfs het feit dat die separatisten het mislukken van de onderhandelingen op iemand anders gingen steken, stond al in de sterren geschreven.

En ik dacht u nog wel te helpen met te vertellen dat ons Elvire zaliger wreed goed mayonaise kon maken. Dat ze de beste mayonaise van het land in elkaar flanste op nen ik en nen gij. Maar nu weet ik niet of gij dat eigenlijk nog wel wilt horen? Bovendien kunt ge dat tegenwoordig zelf op tinternet vinden.

Daar kunt ge bijvoorbeeld ’t volgende lezen:

Mayonaise is een koude, witte saus op basis van olie en eidooiers, eventueel op smaak gebracht met azijn of citroensap, mosterd of andere smaakmakers. Het is een stabiele emulsie van plantaardige olie in water, waarbij de eidooier als emulgator optreedt. (bron: wikipedia)

Het is natuurlijk allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan, en als metafoor voor de politiek kan het inderdaad werken, maar dan moet ge wel de juiste volgorde in acht nemen en over goede ingrediënten beschikken, om over de invloed van de kamertemperatuur nog maar te zwijgen.

Ge ziet, meneer Filip, ge kunt gij dan wel mayonaise willen om bij uw frieten te eten, maar dat is allemaal aan nogal wat voorwaarden verbonden. Voorwaarden die gij volgens mij toch een beetje ootmoedig hebt veronachtzaamd. Want die separatisten, dat had ge kunnen weten, dat is gelijk visolie, die zijn voor niets goed. En zeker niet voor in de mayonaise.

Enfin, dat is toch wat ons Elvire mij altijd vertelde. Mayonaise met visolie, dat is voor de platvissen.

Het doet mij allemaal een beetje denken aan mijn eigen pogingen om verder te studeren. Ik wou ‘kik dat misschien wel, maar dan moest ik nog slimmer zijn dan daarvoor; heel dikke boeken lezen, moderne wiskunde begrijpen, natuurwetten onthouden, schoon schrijven en dan nog eens alles netjes woord voor woord, gelijk nen robot, kunnen nazeggen. Om nog maar te zwijgen over ons moe die dat eigenlijk allemaal niet zag zitten. Uiteraard omdat zij voor de kosten mocht opdraaien terwijl er thuis nog zeven-acht anderen te voederen waren plus het feit dat de eerste twee die het al mochten proberen ook al faliekant gebuisd waren geweest. Veel respijt was er dus niet.

En zie, zeggen we dan, het is niet dat we niet geprobeerd hebben. Het is gewoon niet voor ons weggelegd. Zo stond ik op mijn vijftiende dus al in ’t fabriek rondjes te draaien. En nu ik op rustpensioen zit, ben ik daar eigenlijk best tevreden mee. Mij hoort ge niet klagen. Den harden arbeid, daar is niets mis mee. Ieder ’t zijne en voor de rest niet te veel gedoe.

Maar soms denk ik dat er nog een reden was waarom het niet mocht zijn. Namelijk dat ze vreesde dat er iemand slimmer ging worden dan zijzelf en wie weet zelfs slimmer nog dan gans het gezin tezamen.

Ik wil maar zeggen, meneer Filip, zelf ik heb ik nooit mayonaise moeten maken voor bij mijn frieten. Dat ging mij niet af en ik mocht dat niet doen van ons Elvire. Zij deed dat met nen klopper en met heel veel goesting. Ge moest dat zien. Maar tegenwoordig ga ‘kik mijn mayonaise gewoon in de winkel halen. In bokalen. Devos Lemmens met eieren. Dat is praktischer dan de smurrie die overal in huis in rondvliegt en weken nadien nog alles ranzig maakt. En er staat zelfs een Belgisch vlagsken op! Ben ik geen patriot?

 

 

Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!