Frankrijk: van absolute monarchie naar absolute republiek?

woensdag 4 maart 2020 16:29
Spread the love

Het was naar aanleiding van de situatie in Griekenland en dit ten gevolge van de wereldwijde crisis van 2008 dat ik medio 2012 berichtte over de intentie van de Griekse president om een regering van technocraten te steunen. Ik protesteerde en schreef dat een regering van technocraten er één is waar de besluitvorming op puur wetenschappelijke basis wordt genomen. Dat wil in feite zeggen dat de politiek faalt aangezien het de politici zijn die zich tussen de verzuchtingen van de samenleving en het advies van de technocraten moeten plaatsen om proportioneel beslissingen te nemen die zo evenwichtig mogelijk maar vooral zo democratisch mogelijk zijn. Een regering van technocraten is er dan ook een van puur rationele bewindvoering waar kosten-batenanalyse primeert op het geluk van de samenleving.

 

In een andere artikel verwees ik naar een artikel in de krant DM waarin Patrick De Maeseneire, voorheen CEO van Adecco het volgende zei:

“Ik heb mijn geloof in de democratie opgegeven. Ik ben absoluut voorstander van een geleide democratie, van een zachte dictatuur dus”

Patrick De Maeseneire, CEO van Adecco, geïnterviewd door Hugo Camps in De Morgen Magazine, 12 november 2011

… en naar aanleiding van het bankengesjoemel zei dat wie naar het casino gaat ook zijn verlies moet nemen. Om in deze Margaret Thatcher even te parafraseren, ‘het probleem met bankiers is dat ze met andersmans geld naar het casino trekken’. Ikzelf heb in mijn leven nog geen casino bezocht.

Al dat fraais was uiteindelijk slechts de voorbode van het barricade gevecht dat vandaag aan de gang is en waar dag per dag en meer en meer duidelijk wordt dat het neoliberalisme aan zijn afgang is begonnen. Dat dat niet zonder slag of stoot zal gaan bewijst de houding van huidig Frans president Emmanuel Macron die bij bijzonder decreet het parlement buiten spel zet om zijn pensioenhervormingen door te voeren.

Het lijkt erop dat de Franse revolutie slechts een tussenstap is geweest om van een absolute monarchie naar een absolute republiek te schakelen. In tijden van schaarste draaide een ideologische onwentelling van dat formaat nog uit op een stevige burgeroorlog. Behoudens het protest van de gele hesjes die ongetwijfeld ook nu weer de kop zullen opsteken ligt hier vandaag niemand in Europa nog wakker van maar dat was ook al zo toen de Griekse premier Samaras in 2013 gebruik maakte van de aanhoudende crisis om de staatszender te privatiseren.

Misschien hebben we nog net iets meer ellende nodig om te ontwaken uit deze geleide democratie of zoals u wil uit deze zachte dictatuur?

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!