Een tsjevenstreek.

vrijdag 17 juli 2020 20:24
Spread the love

Beste meneer Filip

Excuseert u mij voor dit nieuwe schrijven, maar de angst bekroop me hier zojuist toen ik bedacht dat gij mijne vorigen brief mogelijks verkeerd zoudt kunnen verstaan en dat gij mij zoudt kunnen betichten van onwelvoeglijke smaad of iets dergelijks.

Bij dezen zou ik U er graag van willen overtuigen dat dat geenszins de betrachting was en dat ik niets anders dan respect voel voor uw eigenste persoon en al uw bezittingen rondom U. Ons Elvire is hiervan mijn getuige. Het was overigens haar postuurke dat ik vasthad toen ik deze gedachte kreeg. Ik was namelijk bezig alle postuurkes van de schouwmantel opzij aan het zetten om plaats te maken voor het kaderke waarin ik uwen brief heb gestoken die gij naar de Minister van Congo hebt gestuurd. Dit omdat ik ervan overtuigd ben dat hij een centrale plaats verdient in elk huishouden van dit land.

En als dat al geen bewijs is van mijn toewijding dan weet ik het ook niet meer.

Dit gezegd zijnde kan ik mij ook heel goed voorstellen dat gij persoonlijk niet alle brieven leest die aan U worden toegezonden. Dat gij daar waarschijnlijk zelfs mensen voor in dienst hebt en enkel bij hoogst persoonlijke of belangwekkende aangelegenheden, zelf de moeite neemt ze te lezen of te schrijven.

Ik neem u dat in het geheel niet kwalijk. Ik heb zelf jarenlang op een ‘need-to-know’ basis geleefd. Als het zo al niet heel mijn leven is geweest. Ik weet dus heel goed hoe het voelt. Zeker na het overlijden van ons Elvire, toen ik hier plotseling alles alleen moest doen, is mij wreed opgevallen in wat voor een luxepositie ik zat.

Ik vertel u dit in alle openheid, meneer Filip, maar er zijn tijden geweest dat ik niet eens wist waar ik de confituur vandaan moest halen. Ons Elvire zaliger, mocht ze ’t geweten hebben, ze kwam zo uit haar graf gekropen om mij te helpen.

Maar zover heb ik het niet laten komen, meneer Filip. Ik heb ze laten verbranden. Na diene kanker schoot er toch bijkans niets meer van haar over. Ja, ‘t is een vreselijke ziekte. Ge wilt het niet geloven. Afzien dat ne mens daarvan doet.

Ik heb tijdens die ziekte van haar wel nog geprobeerd om na mijnen dagtaak in ’t fabriek, de zon de maan en de sterren tegen te houden, opdat de volgende dag zou uitblijven en ons Elvire het wat langer zou kunnen trekken, maar het heeft niet mogen zijn. Op iets minder dan zes maand was het over en uit. Het zet u aan het denken, meneer Filip, dat de remedie soms erger is dan de kwaal. Want voor die diagnose was ter eigenlijk nog niks aan de hand. Het is alsof het allemaal met die medicatie is begonnen.

Enfin, ik heb er dan ook spijt van dat ik tijdens haar leven niet wat meer naar haar geluisterd heb. Maar spijt komt altijd te laat. Dat zal U alvast niet vreemd zijn. En nu is het hier maar een eenzame bedoening geworden. Maar ik klaag niet. Om de week komt Aisha langs om mijn pikuur te zetten en meer mensen moe ‘kik eigenlijk niet zien. Ik zie der genoeg op den teevee en met wat ik daar zie heb ik ook al genoeg.

Aisha is trouwens ook zo een voorbeeld van een wreed schoon mens gelijk te gij, meneer Filip. Wist ge dat die helemaal vanuit Syrië naar hier is gekomen? Onderweg heeft ze nog haren man verloren. Gewoon plons de zee in en niet meer boven gekomen, zo heeft ze mij verteld. Hier heeft ze dan in snel tempo wat Nederlands geleerd en nu is ze aan den bak om andere mensen te helpen. Nu goed, dat Nederlands komt er maar met horten en stoten uit en klinkt nogal amechtig. Een beetje gelijk bij U, nu ik eraan peis. Maar we kunnen mekaar verstaan. Zo slecht zal dat Nederlands dan ook wel niet zijn zeker? Enfin, het is toch heel wat anders dan wat die schreeuwlelijkaards van ’t Blok Flamingant beweren.

En wat ook opvalt, is dat zij die langs de ene kant de verloedering van onze normen en waarden lopen aan te klagen, langs de andere kant niets anders doen dan elk beschaafd debat te laten ontaarden in scheldpartijen en boodschappen van de gruwelijksten haat. ’t Zijn dan ook niet toevallig vaak dezelfde schreeuwlelijkaards als hierboven.

Hebde gij gezien wat dat krapuul met dat groen meiske daar hebben gedaan, meneer Filip? Alsof die vrije meningsuiting er alleen maar is om den andere de huid mee vol te schelden. Wel ik vind dat niet kunnen en ik denk dat gij het daarmee met mij wel eens zult zijn. Zie, er zijn zoveel raakpunten tussen ons waardoor ge eigenlijk ook bijna niets van mij hoeft te vrezen. Trouwens, macht zit toch maar in het hoofd.

En ik mag dan al met de jaren een stukske milder geworden zijn, maar snapte gij, meneer Filip, wat er eigenlijk omgaat in dat moleculenbrein van die tsjeven? Of waar hun prioriteiten liggen? Zogezegd het recht op leven verdedigen maar eens dat dat leven der is, dan mag het verdommen gelijk iedereen. Jong en oud. Zoals we net nog gezien hebben in de woonzorgcentra. Wel erger dan die vermeende kindermoord is volgens mij toch wel het recht ontzeggen van de vrouwen om te beslissen wat er met hun eigen lichaam zal gebeuren. En ik hoop dat degene die uw brieven leest U dat ook zo doorgeeft. Want het is alsof ze hier zomaar goedkeuringen weggeven voor allerhande aanrandingen en zo.

Ja, eigenlijk was diene wet juist een heel goed voorbeeld van hoe nodig het is dat de uitzonderingen een degelijke wettelijke bescherming genieten omdat die uiteindelijk ook de meerderheid ten goede komt.

Verder mag ik hopen dat als die abortuswet ooit gestemd raakt en gij moet hem nog ondertekenen, dat ge niet gaat afkomen gelijk uwen ‘Heiliger-dan-de-paus-nonkel-Boudewijn’. Of ja, misschien moet ge dat juist wel doen. Dan kunnen we U meteen ook afschrijven, maar dan gaat ge die twee kastelen die ik U beloofd heb wel op uwen buik kunnen schrijven zulle. Want gij gaat hier geen tsjevenstreken met ons uithalen.

Vriendelijke en eerbiedwaardige groet

 

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!