Een linkse verdediging van het NVA standpunt over Marrakesh
Joris De Draeck

Een linkse verdediging van het NVA standpunt over Marrakesh

maandag 10 december 2018 23:57

Theo Francken publiceerde in mei dit jaar een artikel waarin hij verwoordde waarom zijn partij niet achter de tekst van Marrakesh kon staan. 

Die tekst is zó onzinnig niet. De conclusie die de NVA maakt op hun website evenmin. De partij klinkt behoorlijk rationeel wanneer ze meldt: “De N-VA wil van migratie een positief verhaal maken. Daartoe wil de N-VA een gereguleerd migratiebeleid dat gericht is op arbeid, met duidelijke voorwaarden, verstrengde gezinshereniging, geen directe toegang tot onze sociale zekerheid en geen illegaliteit. Wij willen de migratie naar ons land onder controle brengen en aansturen, zodat ze rekening houdt met onze culturele, economische en sociale draagkracht en onze samenleving versterkt in plaats van verzwakt.” Daar kan geen mens tegen zijn, denk ik. Het zijn woorden waar ik mezelf, als zelf-verklaarde linkse rakker zonder partij-affiniteit, in kan vinden.

Het allerergste in de standpunten hierboven én in de verklaring van Marrakesh, is dat ze met geen wóórd reppen over de oorzaken van migratie.

Volgens de SP.a is dat precies waar Marrakesh om draait. Het is precies daarom dat het verdrag wél getekend moet worden. John Crombez’ tekst zegt in se hetzelfde: “Alleen door migratie beter te organiseren, kan ze menselijker zijn en kan de integratie in de landen van aankomst beter verlopen als mensen de taal spreken en zich inburgeren, zullen ze sneller een job vinden en hun leven kunnen uitbouwen.”

Het allerergste in de standpunten hierboven én in de verklaring van Marrakesh waar het dezer dagen over gaat, is dat het met geen wóórd rept over de oorzaken van migratie. Theo haalt in zijn blog de “bevolkingsexplosie in Afrika” aan als zijnde de reden. Dat is het niet. Afrika zou zijn bevolking makkelijk moeten kunnen dragen.

Redenen van migratie

De redenen zijn imperialisme, uitbuiting, leegroof en onze vuile militaire interventies. Onze samenwerking met heersers die zélf de rijkdom houden in plaats van het te herverdelen naar hun volk. Het regime “Eduardo Dos Santos” in Angola is (was, want er is nu een “opvolger”) daarvan een goed voorbeeld. Dat Zuidwest-Afrikaanse land is steenrijk: het heeft goud, diamant, olie, gas, uranium, een hele hoop aan zeldzame metalen én vruchtbare grond. Het land zou voor zijn volk een paradijs moeten zijn, maar is het (natuurlijk) niet.

Het land wordt, zoals vele in Afrika, leeggeroofd ten bate van (1) een handvol individuen en (2) voornamelijk Westerse multinationals.

De geëxecuteerde Libische president Gadaffi was actief bezig die leegroof aan te pakken. Daarmee tekende hij zijn doodsvonnis.

Libië is slechts één “interventie”. Ze waren er immers ook in Irak, Syrië, Jemen, Afghanistan, Somalië. Of in Korea, Vietnam, Iran, Cambodja, Nicaragua, Chili, Cuba, Panama, Hawaï, de Filipijnen, Honduras, Haïti, China, Griekenland, Egypte, Joegoslavië, Georgië, de VSSR, Egypte, Guatemala, Laos, Indonesië, Libanon en… zo… voort. Heeft u al genoeg aan dat lijstje of wil je meer?

De (enige) reden achter “interventie”

De bovengenoemde conflicten werden ons in de recente geschiedenis nagenoeg steeds verkocht als “humanitair” en “omwille van onze democratische waarden”. Dat is je reinste onzin. Ze hebben stuk voor stuk te maken met controle, kolonisatie, leegroof; en dus “geld”.

Niet voor niets werd Gadaffi’s plan om de handel met Afrika in een op goud gebaseerde munteenheid te organiseren door voormalig Frans president Sarkozy afgedaan als “een bedreiging voor de financiële stabiliteit van de mensheid.”

De N-VA heeft dus gelijk

Het “global compact” document van de UN is een maat voor niets en moet niet getekend worden. De partij heeft echter géén gelijk in de reden waarom we dat niet moeten doen. Zolang we de oorzaken niet aanpakken, is het een maat voor niets. En die pakken we duidelijk niet aan, want dit “belangrijke” akkoord houdt zich er monddood over.

De massamedia of de nationale omroep eveneens. Die zijn dan ook in handen van dezelfde multinationals die baat hebben bij de status quo. Ze trekken zich geen zier aan van de redenen achter migratie.

Geen van de traditionele partijen spreekt zich over bovenstaande redenen uit. De Duitse professor Claudia von Werlhof heeft gelijk wanneer ze schrijft: “Alle regeringen, of ze nu links, rechts, liberaal of groen zijn, aanvaarden de status quo. Er is geen enkele analyse over hoe politiek en neoliberalisme samen gaan. Er wordt niets geschreven over de geschiedenis ervan, de achtergrond en de effecten ervan op Europa en de wijde wereld. Evenmin bestaat er een diepgravende analyse over de link met het nieuwe militarisme.”

Enkel de PVDA lijkt dat te doen.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!