Een bezoek aan de stakerspost bij Brink’s
Staking, Brink's, Bediendestatuut -

Een bezoek aan de stakerspost bij Brink’s

maandag 8 november 2010 18:30

Zondagnamiddag 7 november aan de stakerspost bij de firma Brink’s in Machelen. De geldtransporteurs zijn al 10 dagen in staking omdat de werkgever alle werknemers het bediendestatuut wil afpakken.

‘Geldwolven’ noemen ze hun bazen. Of nog erger: ‘Bastaards’ staat er op een bord te lezen. Het conflict dreigt grimmig te worden. Vorige nacht werden de stakers van Strépy aangevallen door een jongerenbende. Toch kreeg ik een warm onthaal.

Marcel Maes van de ACV-centrale Voeding en Diensten staat voor de camera’s van de VRT. Dit conflict is belangrijk zegt hij. Als Brink’s wint, dan kunnen ze overal de arbeiders die bediende zijn, hun voordelig bediendestatuut afpakken.

Ik zeg Marcel Maes waarom ik naar de stakerspost ben gekomen: binnenkort komt de harmonisering van het statuut arbeiders en bedienden op de onderhandelingstafel van een nieuw nationaal interprofessioneel akkoord. Als jullie deze strijd winnen, dan is het bediendestatuut de referentie voor alle arbeiders. Een fikse verbetering dus voor de arbeiders.

Maar als jullie verliezen, dan zullen de werkgevers dit aangrijpen om het bediendestatuut naar beneden toe te harmoniseren. Dat is dan een fikse verslechtering voor de bedienden.

De werkgevers van Brink’s worden door hun werknemers gehaat. Brink’s wil van het bediendestatuut af, want Brink’s wil afdanken. Strépy met zijn 60 werknemers moet dicht. Een bediende afdanken kost veel meer dan een arbeider afdanken omdat de opzegtermijn van een bediende al vlug minimaal 3 maanden of meer bedraagt, voor een arbeider slechts enkele weken.

Maar Brink’s riekt het geld. Begin november, in volle staking nota bene, verkoopt Ran, de baas van Brink’s, zijn winstgevende dochteronderneming Brink’s Diamant op de luchthaven van Zaventem. Meer dan ooit stevent Brink’s op die manier op een faillissement af.

De resterende bedienden zijn de pineut. Brink’s wil hun statuut afpakken én diezelfde werknemers in een lagere looncategorie steken en 12 vakantiedagen afnemen. “Dat kost me 400 euro per maand”, zegt Olivier. Daarmee moet ik mijn vrouw onderhouden en mijn zoon.

De zoon van Olivier is ook bij de stakerspost. Hij zit achter het stuur van de bus, die fungeert als slaapplaats ’s nachts. Een andere staker vertelt me dat z’n vrouw hem naar de stakerspost heeft gestuurd. Zij had enkele maanden geleden de herstructurering bij Carrefour meegemaakt. “Uw plaats is bij de stakerspost en niet thuis”, heeft ze hem gezegd.

Wie de stakers een hart onder de riem wil steken: je bent dag en nacht welkom in Machelen aan de Nieuwburgstraat 85. En doe ze mijn groeten!

Tine Van Rompuy


dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!