Earth & Climate March # 7 lead by Greta Thunberg. Fotoverslag. Omdat Facts are already stronger than Fantasy

Earth & Climate March # 7 lead by Greta Thunberg. Fotoverslag. Omdat Facts are already stronger than Fantasy

donderdag 21 februari 2019 17:22































 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 

 

 

 

 

 

 

 

 







 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© Stef Hublou,

 

Boven ziet u mijn fotografische weergave van het Evenment.

De foto’s zijn gemaakt op momenten dat ik het gasmasker niet droeg, of niet bijdroeg aan de sfeer en kracht van het Evenment door de Duitse Jachthoorn te bespelen.

 

In de morgen had ik al voor zonsopgang geschreven.

Later, rond negen uur, nam ik de thee in het eco restaurantje Exki aan het De Somerplein. Daar schreef ik, vol verwachting nu de dag eindelijk was aangekomen dat ik nog eens een mens met een zuiver hart en zuivere ziel ging zien, de volgende woorden, voor het publiek op Facebook.

 

Op dit moment neem ik mijn Londonse ontbijtthee in hartje Leuven. Fellow en ik zijn op weg om onze geboortegrond te verlaten, (niet de aarde van mijn conceptie, die ligt dichter bij Jerusalem én bij Stockholm, zoals de beste vrienden weten. en in de hoofdstad van Europa de Thunberg-betoging mee te maken voor meer Eerbied voor Moeder Natuur, planeet Aarde en ons Klimaat. Als afscheidswoordje geef ik hier de commentaar mee die ik vanmorgen voor zonsopgang schreef op de site van Apache, bij het krachtige diepgroene opinieartikel van een van de enige ecologische denkers die Vlaanderen rijk is, Lode Ludo De Witte. Dit is mijn bedenking, waarvan ik hoop dat ze een paar mensen het groene licht mag laten zien, vroeg of laat. (Moeder Natuur heeft heel, heel, heel veel tijd, wij niet!). Nederig adviseer ik te delen aan Anuna De Wever, Sarah McGovern, (die in de USA ijvert voor meer kennis en eerbied voor Moeder Natuur, voor dieren en landschappen), Erna van den Broeck, Ludo Goossens, Lode Leo De Weerdt, Jacques Allard, Jacques Haers, Peter De Mey (die mij theologische inzichten mocht doceren over “Scheppingsleer”), Magda Aelvoet (met wie ik in de jaren tachtig ecofilosofische studieweken volgde geleid door ecofilsoof Ullrich Melle), Jan Mertens (die daar ook te vinden was), Barbara Mertens (die een nederige hedendaagse mystica is met veel zin voor Natuurwaarden), Caroline Vlaeminck (die in ons eigen landschap zeer bewust moeder is en dicht bij de natuur tracht te leven, o.a. via Busch Craft Belgium), Catherine Wilson (who i san aredent Nature Mystic and Artist in UK), Pam Gladney (who as a contemporary Native American Indian, overflows with love and awe for Nature), Catherine Paulus (die dicht bij Leuven heel diep met het Leven bezig is, en met Eerbied), en de anderen die ik nog vergeet, gehaast als ik hier bezig ben, om onze afspraak met de Geschiedenis niet te missen….

 

– Stef Hublou Solfrian
21 februari 2019 @ 06:49 | Reageer

Dit denken heeft de verdienste radicaal te zijn, naar de ‘radix’, de wortel van de problemen te gaan. Tegenwoordig zie ik dat vermogen bijna uitsluitend aanwezig bij mensen die door hun existentiële situatie zelf dicht bij het begin van het leven staan, bij kinderen en jongeren. Sinds midden jaren tachtig bestuderen wij de écht grote, originele en belangrijke groene filosofen, zoals Murray Bookchin, Rudolf Bahro en Arne Naess. O.a. als studenten van de eco-filosoof van de KU Leuven, Ullrich Melle. Is het niet zeer merkwaardig dat geen van die grote namen vandaag al bekend is bij het grote publiek? Melle is intussen zelfs professor emeritus sinds vorig jaar. De Witte heeft overschot van gelijk dat de bestaande journalisten en politici bang worden, én dat zij van toeten noch blazen weten, niet weten van welk hout pijlen maken. De problemen die het wonderlijke, immense Succes van het WTC model van samenwerking van Wetenschap, Techniek en Kapitaal meebrengt, zijn zoals de Assoean Dam op de Nijl. Toen ik daar voor en op stond in 1988, kon ik zijn massa, zijn immense omvang niet zien, niet bevatten. Daar was de Big Dam té groot voor. Hij leek geen artefact, maar een deel van het landschap! Inintelligibel is het enige concept dat hier past.

De uitroeiing van fauna en flora alleen al, is volgens mij een brutale zonde waar, hou je vast, duizenden generaties na ons gaan voor vervloeken! De neoliberale microob zit bijna bij elk van ons ingenesteld onder de huid, tot in hart en bot. Wij leven in een dusdanig verziekte Tijd dat de profeten op zijn. Hun heilig woord ketst af op “het schildpad pantser van de megamachine van het WTC-bestel” (Rudolf Bahro). Vandaag zijn het bepaalde van onze kinderen die hun zorgeloosheid moeten achter zich laten en als Profeten moeten gaan dwarsliggen en het Woord nemen. We zijn door het monster van geld en controle over Natuur en zachte, respectvolle emoties zodanig bij de neus genomen en op sluipende manier in slaap gedaan, verdoofd, dat de werkelijkheid in niet veel meer verschilt van de oer realiteit die ooit alleen in sprookjes doorschemerde. Draken zijn dagelijkse kost geworden. En straks ga ik in de hoofdstad van dit land en van de Oude Wereld trachten een vonk van licht over te nemen van het meisjeskind dat als enige nog in staat was te roepen dat de Kapitalisme Keizer er bloot bij loopt. Facts stronger than Fantasy. Dat doen in hartje Brussel bij Greta, Kyra, Luka en Anuna, dat is mijn enige hoop nog een sprankje over te houden en vuur in te blazen aan het machtige profetische Kind dat ik ooit zelf was…

 

 

 

 




dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!