De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Duits bezoek bij McGregor

Duits bezoek bij McGregor

donderdag 21 april 2011 04:54
Spread the love

Doordat Pasen zo laat valt is de paasvakantie voor onze school anders dan voor de overheidsscholen. De kinderen van de lokale Primer Skool (lagere school) waren deze week met vakantie terwijl onze kinderen nog school hadden. Een jaar terug kwam Ulrika Eller-Reuter, een sponsor van een van onze kinderen, uit Duitsland op bezoek.

Zij is een professor verbonden aan de faculteit kunst van de Alanus Universiteit in Bonn (www.alanus.edu). Jaarlijks organiseert ze projecten met haar studenten in wat ze noemt “Socialen Brentpunkten” – sociale brandpunten. Omwille van haar verbinding met McGregor wou ze dit project hier verwezenlijken en was deze vakantieweek voorbehouden voor het project. Ilse, de vrouw die de voorbereiding deed, werd echter heel ziek de week voor de groep aankwam en belandde in het ziekenhuis. Haar zuster riep in allerijl een aantal personen samen om verschillende taken verbonden met het project aan te nemen. Ik nam het verblijf en eten voor de Duitse groep op mij. Het werd dus een drukke week want niet alleen moest ik mijn gewone werk voor de school blijven doen maar ook die taak opnemen.

Bij de aankomst van de groep was er nogal wat onzekerheid over het project want niemand wist precies wat al geregeld was en wat niet maar ik sta er telkens weer verbaasd van dat in tijden van een ‘crisis’ dingen heel snel in orde gemaakt worden want je hebt geen keuze. Fabian, een jonge kunstenaar, van de Afrikaanse gemeenschap werd bereid gevonden om de dagelijkse coördinatie van de activiteiten te doen, onze school nam drie studenten op in de hostel en was bereid om de dagelijkse lunch voor al de deelnemende kinderen te maken. Na wat rondbellen had ik verschillende plaatsen waar de groep, 12 in totaal, een avondmaal kon krijgen en zo ook verschillende mensen uit het dorp konden leren kennen. Het was even spannend afwachten of ‘de kinderen’ zouden komen opdagen maar uiteindelijk zijn er een 50-tal kinderen die deze week elke dag deelnamen aan een van de volgende activiteiten: zingen, drum spelen, face painting, schilderen, het maken van een kunstwerk met recyclagemateriaal, linocuts, spel, toneel en beschilderen van een muur rond het sportveld van het dorp.

De meeste van deze kinderen leven in sociaal moeilijke situaties en kunnen als ‘kwetsbaar’ worden omschreven. Omdat ik zelf een Waldorf juf ben moet niemand er mij van overtuigen dat kunst, het gebruik van kleur en het creatief scheppen met materialen en geluiden een genezende invloed heeft op kinderen en hun ziel, dikwijls verarmd door armoede en depressieve levensomstandigheden, wat kleur krijgt. Het heeft een diepgaande en onschatbare invloed op deze kinderen. Omdat er geld tekort was om alle kosten te betalen hield de groep een tentoonstelling deze morgen tijdens de wekelijkse kleine ochtendmarkt. Ik ging rond met een hoed om giften in te zamelen.

Op het einde van deze week waren de studenten en professoren tevreden met het project want ze konden zien dat de kinderen er echt van genoten hadden. Een aantal andere ervaringen/observaties die ze hadden: een aantal van hun linocuts waren gestolen. Hier in McGregor kun je letterlijks niets open laten staan. Een van de kinderen moet dit uit een klaslokaal die openstond hebben genomen. Ze vonden ook dat het verschil tussen de blanke gemeenschap (die naar de ochtendmarkt komt) en de kleurlinge gemeenschap heel duidelijk merkbaar is. En alhoewel er een 50-tal kinderen elke dag deelnamen waren er maar een 15-tal aanwezig op de markt om deel te nemen aan de tentoonstelling van het werk die ze deze week deden. Ik en andere vrienden hebben allerlei verklaringen voor dit maar ik besprak net met een vriendin dat dit ook veronderstellingen zijn. We weten niet ‘echt’ waarom de kinderen er niet waren. Maar al in al een geslaagde week. Ik ben er ook in geslaagd een bedrag bij elkaar te krijgen om het tekort op de balans te dekken.

Normaal gezien bij de organisatie van dergelijk activiteiten moet je zeker maken dat de fondsen er zijn voor de activiteit plaatsvind want anders is het de vraag ‘wie zal het tekort betalen?’ Ook hier ben ik heel dankbaar dat de dorpelingen weer eens vrijgevig waren.
De week voor deze heb ik ook het bezoek van Joep en Marianne van Dongen uit Lommel moeten afronden. Terwijl ik in Duitsland was verbleven ze in mijn huisje (en zorgden voor onze twee katten Twiggy en Tiger). Joep is een leraar middelbaar onderwijs in de Novalis College in Eindhoven terwijl Marianne een kunstenares en yogalerares is. Toen ik terug kwam kreeg ik van alle kanten te horen hoe heerlijk iedereen het heeft gevonden om Joep en Marianne op school te hebben. Marianne werkte vooral in de lagere school en deed yoga met de kinderen.  Ze werd door hen ‘Miss Yoga’ genoemd. Ik woonde een sessie bij en was onder de indruk van hoe het de kinderen beïnvloedde. Onze kinderen zijn heel sociaal en emotioneel en hebben het moeilijk om stil en geconcentreerd te zijn. Maar terwijl ze met z’n allen de oefeningen deden was er een voelbare rust in het klaslokaal. Echt fijn om te zien. Joep werkte vooral met de middelbare school en gaf les in scheikunde en natuurkunde. Hij gaf ook training aan alle leerkrachten vanuit zijn ervaring als leerkracht. De leerkrachten ervaarden hem als een mentor en willen dat hij en zijn vrouw volgend jaar terug komen maar dan voor meerdere maanden. Dus al in al een drukke, sociale maar vruchtbare twee weken!
 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!