Drummen in de kantlijn

Drummen in de kantlijn

zondag 20 januari 2019 00:06

Een introspectieve op de werking van een van de laatste/enige mogelijkheden voor actievoerders/reporters om hun verhaal van onderuit te vertellen.

Het zal de bezoeker van deze site/blog niet zijn ontgaan; naast de gebruikelijke persoonlijke bloggers in wat hier de Community heet, zijn er meer en meer professionele en gesubsidieerde organisaties die gebruik maken van dit in wezen gratis, onafhankelijk en niet-commercieel mediaplatform. Ze doen dit in eigen naam of rechtstreeks vanuit hun organisatie.

Het duidt volgens mij op twee bewegingen die gelijktijdig plaatsvinden: enerzijds wint een alternatieve nieuwssite als deze aan belangstelling (wat als positief kan worden beoordeeld) en anderzijds wordt het alternatieve gewoon mainstream. Of dat mainstream dan werkelijk zo mainstream is, is een ander verhaal, maar dat laatste heeft wel gevolgen. Wat aan belangstelling wint, wordt immers ook een doelgroep om het bestaande marktaandeel van de (in dit geval nog culturele) organisaties te bestendigen/vergroten en wordt m.a.w. een nieuw kanaal om reclame te maken. Bovenop de reeds bestaande kanalen welke ze dan middels externe financiële middelen kunnen waarmaken. Een voorbeeld hiervan is (beiden uit Gent): vzw Vooruit en De Centrale.

Deze laatste is een door verschillende overheden (Stad Gent, provincie Oost-Vlaanderen en de Vlaamse Overheid) gesubsidieerde interculturele ontmoetingsplaats. De eerste, sinds 2017 een heuse kunstinstelling, vangt daar bovenop zelfs Europese steun. Daar is – voor alle duidelijkheid – niets mis mee. Het past allemaal binnen het kader van die grote socialistische droom: het systeem te veranderen van binnenuit.

Een bewijs echter dat de realisatie van die droom – ondanks alle conformatie – niet werkt is ook de reden waarom ze zich tot dit medium hier richten. Culturele instellingen, dat is geen geheim, worden meer en meer gedreven door economische motieven en worden vanwege het afkalven van bovengenoemde subsidies ook meer en meer gedwongen, andere oorden en bronnen te zoeken.

Dus i.p.v. hun aanbod te verminderen, wat gezien een kleiner of – gelet op de politieke ontwikkelingen – onzekerder zijnde beschikbaar budget, volkomen verklaarbaar zou zijn, laat staan gerichte actie te voeren daartegen, streven ze naar behoud (en zelfs expansie). En dat zoeken ze dan in de andere richting. Want dat is eenvoudiger en vooral, het biedt minder weerstand.

U voelt het al komen beste lezer, het wordt drummen in de kantlijn en de persoonlijke bloggers zullen het pleit verliezen. Er valt immers weinig te doen aan een organisatie die, om maar een voorbeeld te geven, het nodig vindt haar maandelijkse agenda apart per artikel te posten en zo de beschikbare ruimte en de bestaande feeds aanzienlijk doet opschuiven; verder de marge in. Inderdaad: to boldly go where no fan has gone before.

Dit is een onverholen kritiek, niet op de doelstellingen of het aanbod van de bewuste organisaties, maar wel op de manier en de plaats waarop ze deze doelstellingen aan de man/vrouw/whatever willen brengen. Het is ook een vraag aan de redactie van DeWereldMorgen daar een oplossing voor aan te bieden.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!