Donderdag 10 september 2015 – CoSi-CoSi Fashion Show – een impressie én reflectie

Donderdag 10 september 2015 – CoSi-CoSi Fashion Show – een impressie én reflectie

donderdag 10 september 2015 23:44

“Ich bin der Schauspieler meiner Leben”… en stap van de ene wereld in de andere. Op één dag is het de confrontatie met kansarmoede en overleven, dan is het “printbusiness” in het Sheraton Hotel Brussels Airport en daarna is het naar andere sferen in de modewereld… – het Maya (de illusie in het boeddhisme) – Apple Tuned bij het binnenkomen – DJ-gewijs.

Vriendelijk verwelkomd door gedienstige dienaars. Hap na hap en drink na drink, overvloed, het kán hier, voorbereiding op wat komen gaat. Genieten dus! Vele mooie mensen maar hebben ze iets te vertellen? Façade om te tonen “gelukkig” te zijn? Groepsgevoel? Waar is het diepere?

Veel geroezemoes tussen de MacBook muziekklanken door. Iedereen maakt plaats voor de middenweg middels parallel opgesteld gestoelte. Spiegels zorgen voor ruimtelijk inzicht. Kom in de mood! Lekkere hapjes! Krijg nu een “vitello” geserveerd. De afwasser van dienst zal het geweten hebben want ieder hapje wordt apart geschoteld met dito lepeltje. Drank vloeit vanuit de flessenbron. Is dit de 7de hemel waar we in beland zijn? Wow…

Overwegend een damesaanwezigheid gediend door de heren. De warming up loopt nog even door: “nog 2 minuten” wordt er gezegd door de regisseur. De “man” is de timelord. Het teken wordt gegeven. De DJ schakelt over en begint nog meer te wiebelen op “zijn” pumping music.

Daar komt de eerste “puppet” gevolgd door de 2de enzovoort. Bewonder de jonge dames = je moet het maar doen en je durven te presenteren voor de beoordelende ogen en achterliggende geesten.

T-shirt met “bang” en bang gespiegeld maar niet bang. Living on Tour op de volgende. Apple foto’s worden gekiekt per presentatie (sluikreclame). Franjes worden ontmanteld. Het is eens een beleving, zowel voor de mannequins m.i. als voor mezelf. Eerst opkomen met jasje aan en daarna jasje uit bij het terugkeren. Stappen gezet voetje voor voetje op één lijn – zeer bewust.

“Alles” wordt gekeurd door aanwezige kritikasters. Gewikt en gewogen. Hop hop vlug omkleden voor de volgende “poezen-loop”. Muziek zorgt voor een mantra. Heel mooie kleding wordt hier gepresenteerd en voor mannen is er zo weinig denk ik dan. Zeer uitgebreid gamma! Nu komt rood-zwart aan bod. Het zwart wordt gaandeweg donkerblauw en schakelt naar rood met nuances.

Doe m’n petje af voor de jonge dames die zich te kijk stellen, ze letten dan ook niet naar de toeschouwers en houden de blik op oneindig. Oefening baart kunst. De vibes vibreren verder. Black & white komen voorbij geflaneerd. Nu meer en meer een pantermotief. Er is nagedacht over de sequentie en “toeval” bestaat niet. Het blauwe verschijnt. Us Army is van de partij, gelukkig staan er vlindertjes op de rug. De vlinder is een metafoor voor de bevrijding van de geest. Paars-roze tinten ontluiken met soms enige glitterattributen. Geel-blauw is ook niet mis. Enkele dames dragen boeddhistisch geïnspireerde “floshkes”.

Aan alles komt een eind en nu applaus voor de 8 dames waarvan er eentje een “8” op de rug toont bij het terugkeren. Na deze wervelende show alle hens aan dek voor de opruim.

Een geslaagde presentatie en zeker tot een volgende keer. Hartelijk dank voor alles.

Typ of plak de tekst in dit veld…

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!