Diversiteit aan het loket

Diversiteit aan het loket

dinsdag 7 mei 2013 16:33
Spread the love

Het onderwerp van neutraliteit bij ambtenaren komt nog eens boven. Als atheïst en bij woelige momenten zelfs antitheïst, zou je verwachten dat ik die neutraliteit ga komen verdedigen. Wat voor een antitheïst zou ik zijn moest ik een hoofddoek, kruisbeeld of bindi op een ambtenaar verdedigen? Volg mij even.

Neutraliteit is een term die in deze discussie graag naar boven komt. Neutraal zijn betekent geen kant kiezen. In vele wetenschappen is het de absolute balans tussen tegenovergestelden. Geen religieuze of levensbeschouwelijke tekens voor een ambtenaar lijkt neutraal. Maar het is eigenlijk eerder de voorkeur om religieuze en vaak culturele elementen te mijden. Dit is net zozeer een kant van het verhaal. Echt neutraal kunnen we het niet noemen.

Deze versie van neutraliteit komt misschien eerder voort uit het idee van gelijkheid. Als er geen ambtenaar een levensbeschouwelijk symbool draagt, aanschouwen wij ze als gelijk. Maar is dit wel een reële gelijkheid? Is dit niet eerder de impuls om multiculturaliteit te verbergen?

Nog zo’n bom van een woord, multiculturaliteit. Nog altijd zijn er velen die hun ruggengraat voelen tintelen bij het horen van het woord. Maar nochtans is het een feit. Iemands culturele context is sterk. Het is een deel van iemands identiteit. Het wordt een belangrijk deel van iemands identiteit wanneer die persoon in een andere cultuur terecht komt. “Dat ze dan in hun eigen land blijven” hoor ik de doordeweekse Vlaams Belanger mompelen. Als het toch eens zo simpel zou zijn.

Het idee om dus die uitingen van religie, cultuur of etniciteit te verbieden is het opleggen van een grijs ideaal waarbij iemands cultuur niet langer een deel mag zijn van zijn identiteit. Alleen is het niet zo grijs als we denken. Veel Westerlingen komen nog al eens af met de scheiding van staat en religie. Een concept dat ik ten volle steun. Alleen houdt dat concept eerder een algemene, bestuurlijke achtergrond in eerder dan individuele uitingen van identiteit.

Multiculturaliteit is het idee dat een maatschappij kan bestaan uit verscheidene culturen langs elkaar. Als buren, vrienden, collega’s. In tegenstelling tot een grijze cultuurloze maatschappij. Als we zo rond ons kijken, kunnen we alleen maar concluderen dat de multicultuur aan de deur staat. We zien, horen en spreken met andere culturen in de straat. Waarom mag dit beeld dan niet voorkomen bij de ambtenaar?

Door dat beeld van de multicultuur ook de kans te laten zich te uiten bij onze ambtenaren, tonen we ons als open, solidaire en verdraagzame maatschappij. Een agent in een tulband is toch net zozeer in staat zijn functie uit te oefenen als wanneer we hem zijn tulband afnemen. Misschien zelfs beter aangezien we hem de vrijheid gunnen zijn identiteit te behouden. Wie zich stoort aan zo’n tulband, moet zich eens afvragen waarom. Ik kan alvast geen bezwaar meer bedenken. Hoe graag ik als atheïst of zelfs antitheïst een religieloze maatschappij wil zien, het lijkt mij veel eerlijker om de multiculturele maatschappij gewoon te laten evolueren. Dus in plaats van een grijze versie van Westerse waarden, wil ik een kleurrijke Westerse verdraagzaamheid zien. Een hoofddoekagente, een tulbandcipier, enzoverder. 

Dat lijkt mij de enige manier om een Westerse culturele identiteit te behouden tussen al die andere op deze wereld en ze niet te verliezen aan een grijs ideaal van neutraliteit waarbij de spanning tussen die culturen alleen maar wordt opgedreven.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!