De triomf der trivialiteiten.

De triomf der trivialiteiten.

zaterdag 14 september 2013 14:36

Twee banale items domineerden de locale pers afgelopen week : een communautaire rel over panda’s (haalde zelfs internationale pers) en een vijftienjarige jongen die naar een Boeddistisch klooster wil vertrekken. Unnngh, waarom zoveel heisa over dergelijke banaliteiten?

Eerst het verhaal van de jongeman; hij krijgt een item in Telefacts, Krisna mag weten waarom, Catherine Moerkerke kondigde hem aan als “de meest bijzondere jongen die ik ooit heb ontmoet”; dat wil eens mens dan wel eens zien. Jadadde, wat een overstatement; ofwel ontmoet Moerkerke nooit jongens van die leeftijd ofwel is ze wel heel snel onder de indruk, ofwel kletst ze natuurlijk gewoon wat uit haar nek. Dat laatste kan ik niet verifiëren want ik had nog nooit eerder een reportage van haar gezien; met recht blijkt achteraf. De vijftienjarige jongen “Giel” die ze opvoerde leek me in niets bijzonder, nogal simpel vond ik eigenlijk, zijn leeftijdsgenoten waar ik toch dagelijks contact mee heb lijken me veel meer in hun mars te hebben dan dit kereltje. Tenzij je natuurlijk het feit dat hij, wellicht door de manipulatie van zijn moeder, in een monnikengewaad rondloopt en wat mantra’s zit af te ratelen voor Boeddhistische parafernalia, bijzonder vindt.

Wat eigenlijk wel moet verwonderen is dat er op deze ontroerend banale reportage een hype in de media komt over het feit of dat gastje nu al of niet naar India mag vertrekken. Zijn moeder, excuseer me : Giel, ziet zijn opzet zelfs in rook opgaan als gevolg van de reportage want hij mag niet vertrekken. Het feit dat zijn moeder twijfelde om de reportage toe te staan klinkt wel heel hol; ze stonden toch ervoor al in een lokale krant? Ik vermoed dat er andere motieven meespelen in deze “gezochte” media aandacht.

Hij zal blijven proberen tot het lukt, dat siert Giel, maar zijn reactie waarom “om zo snel mogelijk verlichting te bereiken” klinkt absoluut niet Boeddhistisch; het geheel geeft mij eerder een ranzig sektarisch gevoel.

In het Laatste Nieuws toetert mevrouw dan nog “ze weten toch dat ik geen geld heb voor een bijzonder duur ticket – 6000 Euro” unngh – zelfs first vliegen naar Indië is zo duur niet; een kwakkel of meer mist?

Wat mij betreft mag die jongen zeker vertrekken, ik denk niet dat hij daar iemand kwaad mee zal doen, ook zichzelf niet; maar de manier waarop de media met deze banaliteit omgaat doet me de “kwaliteit” ervan wel serieus in twijfel trekken.

Tweede groot item was de ruzie over de panda’s. Was dat nu echt of wou iedereen die er zijn mening over gaf : Kris Peeters, Bart De Wever, Elio Di Rupo … gewoon grappig zijn? Panda’s als staatissue, dat kan tellen. Hoewel : Parc Paradsio dat op één dag twee mljoen meer waard wordt! Mea Culpa : ik had het economisch gewicht van deze uitermate schattige, overbodige dieren zwaar onderschat . www.geertfiers.com

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!