De mythe van een olie-embargo tegen Damascus
Armoede, Ludo De Brabander, EU, China, Rusland, Israël, Werkloosheid, Egypte, Iran, Vluchtelingen, Syrië, Olieraffinaderij, Palestijnen, Sancties, Mensenrechtenactivisten, Export, Shell, Total, EU-sancties, Tunesië, Moslimbroeders, Saudi-Arabië, Ooggetuigen, Damascus, Arabische liga, Bashar al-Assad, Onrust, Abdel Halim Khaddam, Westen, Import, Olie-embargo, Zakenlui, Uri Rosenthal, Europese Investeringsbank, Economische schade, Ahmed al-Haj Ali, Investeringsboycot, Oliesancties, Rami Abdel Raman -

De mythe van een olie-embargo tegen Damascus

zondag 4 september 2011 14:14

Hoe westerse sancties het Syrische volk wél degelijk treffen

De aankoop, import en vervoer van olie en andere petroleumproducten uit Syrië is voortaan verboden, zo hebben de lidstaten van de EU op 2 september 2011 beslist. Ook de vier bijzonderste Syrische zakenlui (drie soennieten en één christen) krijgen nu sancties van Europa.

De gevolgen voor de Syrische bevolking

In tegenspraak met wat de VVD-politicus Uri Rosenthal beweert (“Wij noemen dit gerichte sancties die dus niet de bevolking zullen treffen.”) treffen de Europese sancties wel degelijk het Syrische volk en niet zozeer de Syrische leiders.

Asyriërs zijn altijd kooplui geweest. Maar Syrische kleinhandelaren weten niet meer waar ze kunnen investeren zonder risico op financieel verlies of blokkering van hun tegoeden. Bovendien heeft de EU de leningen van de Europese Investeringsbank aan Syrië gestopt en dit treft de gewone Syrische man en vrouw en in de straat. Het gaat om honderden miljoenen euros bericht Albawaba op 29 augustus 2011.

Dit zijn slechts enkele van de gevolgen van deze Europese beslissing:

  • Diverse projecten voor gezondheidszorg en water voor een bedrag van 260 miljoen euro zijn gestopt.
  • Projecten voor de bouw van acht ziekenhuizen zijn gestopt.
  • De lening voor het Syrische Afaq water project 2020 gaat niet door zodat 370.000 mensen in 200 verschillende dorpen geen voordeel kunnen halen uit dit project.
  • De milieuschade wordt vergroot doordat meer ongezuiverd afvalwater naar de Middellandse Zee loopt. Syrië had als plan om 323 bijkomende zuiveringsinstallaties te bouwen tegen eind 2015. De helft daarvan moest komen in de plattelandsdelen van de provincies Damascus, Homs en Lattakia en dienden twaalf miljoen mensen van zuiver water te  voorzien. Met het opschorten van de Europese leningen komen die plannen ernstig in gevaar.
  • Leningen voor 150 miljoen euro voor de ontwikkeling van de gemeentelijke administratie gaan niet door. Syrië besloot op 17 mei 2011 tot een een decentralisatie van de administratie zodat de beslissingsmacht voor lokale materies, economie en cultuur bij de burgers komt als meerwaarde aan de democratische deelname van alle inwoners aan de besluitvorming.
  • Een lening voor de bouw van een krachtcentrale op aardgas van 750 MW nabij de stad Deir ez-Zor en een krachtcentrale in Deir Ali nabij Damascus gaan niet door.
  • Een lening van 600 miljoen euro; de helft van het aankoopbedrag voor nieuwe toestellen (wellicht Airbus) voor Arabian Syrian Airlines wordt geschrapt.
  • Het olie-embargo en andere westerse sancties gaan zeker een economische weerslag hebben op vele Syrische huishoudens wiens inkomsten nu onzeker worden.

Syrië kende al decennium economische groei

Syrië kende de afgelopen tien jaar een goede economische groei en een lage armoede- en werkloosheidsgraad. Dit in tegenstelling met vele landen in de regio zoals Egypte, Jordanië of Jemen. Syrië kende een werkloosheidsgraad van 8,3 % volgens de CIA. Jemen heeft 35 % werkloosheid, Libië 30 %, Tunesië 14 % en Jordanië 13,4 % aldus dezelfde bron. In Jemen leeft 45 % van de bevolking onder de armoedegrens. In Syrië was dit 11,9 procent. En dit ondanks de twee miljoen Palestijnse en Irakese vluchtelingen die Damascus ook onderdak, gelijke rechten en gratis gezondheidszorg verschafte.

Syrië produceert 387.250 barrels olie per dag, waarvan er 153.552 vaten naar het buitenland gaan. De helft van de Syrische olie blijft dus in het land voor de eigen behoeften. (People’s Daily China, 4 augustus 2011)

Oliereserve van 2,5 miljard vaten

Syrië heeft een reserve van 2,5 miljard vaten olie aldus The Oil and Gas Journal op 1 januari 2011. De meeste oliebronnen liggen in het oosten van het land, nabij de Iraakse grens en de rivier Eufraat. Kleinere reserves liggen in het centrum van het land. De olieproductie piekte nog 582.000 vaten per dag in 1996, maar is nu in dalende lijn terwijl de binnenlandse vraag over enkele jaren de export sowiezo zal overschrijden.

De meeste olieproductie is in eigen handen door Syrian PetCo (203,4 miljoen barrels) en Syrian Gas (8,4 miljoen barrels). Shell pompt 39 % van de niet-Syrische productie in het land naar boven of 80,2 barrels, gevolgd door Total op de site van Deir Ez Zor (24,6 miljoen barrels: 100 % bediend door DEZPC, waarvan 50 % in handen van Total).

Intussen groeit op twitter een storm van protest door anti-Assad activisten tegen Shell-activiteiten in Syrië.

Syrië heeft drie mediterrane olie export / import terminals, allemaal beheerd door de Syrische Vennootschap voor Oil Vervoer (SCOT). Baniyas en Tartous zijn de grotere havens van waaruit Syrië de belangrijkste uitvoer van ruwe oliesoorten doet. Lattakia voorziet kleinere ladingen. De terminals zijn verbonden met raffinaderijen via een binnenlandse netwerk van pijpleidingen.

Syrië verkoopt twee oliesoorten op de internationale markt: Syrian Light en Souedieh (de zwaardere variant). Tot heden gaat 94 procent van deze olie naar Europa, 5 procent naar Turkije en 1 % elders. De bijzonderste Europese afnemers waren (tot het olie-embargo): Duitsland (32 %) (compleet genegeert door onze media!) Italië (31 %), Frankrijk (11 %), Nederland (9 %), Oostenrijk (7 %) en Spanje 5 %. Deze landen zullen dit nu compenseren met contracten en olieleveringen door de Libische rebellen en in Libië investeren in de energiesector.

Syrische raffinaderijen

De totale Syrische raffinage-capaciteit bedraagt ongeveer 240.000 barrels per dag met ingang van januari 2011, volgens The Oil and Gas Journal. Syrië heeft twee raffinaderijen (staatsondernemingen) gevestigd in Baniyas en Homs, die respectievelijk een raffinagecapaciteit hebben van 133.000 en 107.000 barrels. Een olie-industrie die massaal de Syrische president Bashar en zijn geleidelijke hervormingen steunt (VIDEO 1VIDEO 2).

De China National Petroleum Corporation bouwt momenteel een raffinaderij in Abu Khashab nabij Dayr az Zawr. Deze raffinaderij zal in 2014 volledig in werking zijn en 70-100.000 barrels ruwe olie per dag verwerken. China betaald 85 procent van de twee miljard dollar die het project kosten.

Iran en Venezuela hebben via het gemeenschappelijk bedrijf VENIROGC ook plannen om een raffinaderij te bouwen voor de dagelijkse verwerking van 140.000 barrels olie. (Press TV, 22 september 2009) Deze raffinaderij zou zo’n 1,5 miljard dollar kosten en in handen zijn van Venezuela (33 %), Iran en Syrië (elk 26 %) en Malyasië (15 %).

Economische schade

De onrust in het land en de westerse sancties tegen Damascus zorgen er echter voor dat er aanzienlijke economische schade is ontstaan: toerisme, handel, industrie en buitenlandse investeringen zijn volledig ingestort. Zo is er een einde gekomen aan een decennium van economische groei en is de werkloosheid aan het stijgen.

De politici – met Uri Rosenthal op kop – die beweren dat hun westerse sancties de bevolking niet treffen liegen.

Toen Griekenland – dat jarenlang over haar financiële toestand loog om bij de EU en later euro te mogen komen – op een bankroet afstevende, stak de EU hen duizenden miljarden euros toe.

Een land als Syrië, dat wordt getroffen door de ergste onrust in haar bestaan, wordt door het westen echter verder gedemoniseerd, bestookt met sancties en diens leningen afgepakt. Dit terwijl men de Syrische oppositie ruimschoots voorziet van propagandamiddelen en geld voor Barada TV en YouTube (The Washington Post, 18 april 2011) en de buurlanden er niet op wijst de smokkel van wapens te voorkomen naar Syrië door hun grenzen strikt te controleren. De geweldsdelicten door criminele bendes tegen Syrische burgers, militairen en eigendommen worden verzwegen door onze pers.

Rusland en China blijven Syrië steunen

Rusland betreurt intussen fel het Europese olie-embargo en zegt niets te wijzigen aan haar relaties met Bashar al-Assad en zijn bewind van geleidelijke hervormingen te blijven steunen, zowel politiek als op militair vlak met wapens. (Asia One, 3 september 2011)

Ahmed al-Haj Ali, een Syrisch politiek analist, zegt dat de sancties niet alleen economisch zijn. “De sancties worden gebruikt als een politiek middel om de Syrische economie te verlammen. Ze zijn ook een afspiegeling van de werkelijke Amerikaanse politiek, die tot doel heeft de druk op de Syrische regering te verhogen,” zei hij. (PhilStar.com,  4 september 2011)

Ook China blijft voet bij stuk houden en wil niet meewerken aan de imperialistische plannen en de demonisering van Syrië zoals het westen dit voorstelt in de VN-Veiligheidsraad.

Risico op 3 miljard euro inkomstenverlies

Volgens The Guardian, één van de meest gelezen en gerespecteerde kranten in Groot-Brittannië, zal de maatregel Syrië jaarlijks drie miljard euro aan inkomsten kunnen kosten. De gevolgen voor Europa zijn beperkt daar het slechts 1,5 procent van zijn ruwe aardolie behoeften haalt uit dit land van de Levant. Het Nederlandse Royal Dutch Shell en het Franse Total zijn de belangrijkste Europese spelers op de Syrische oliemarkt. Het embargo belet hen niet om verder actief te zijn in Syrië. Enkel dienen zij de ontgonnen olie naar elders te vervoeren en op de markt te brengen. De Europese sancties gaan dus niet zo ver als de Amerikaanse die een totale investeringsboycot met Syrië bewerkstelligden.

Op vraag van Italië, dat 30 % van de EU-import uit Syrië vertegenwoordigt, gaan de sancties pas vanaf 15 november in voor lopende contracten zodat de nodige marktaanpassingen kunnen gebeuren.

Alternatieven voor Syrië

De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal, bekijkt de oliesancties als volgt: “Deze sancties zullen direct naar de kern van het regime gaan. Dit zal het regime verpletteren.” (The Guardian, 2 september 2011)

Maar in praktijk zullen de oliesancties makkelijk omzeild worden door Damascus.

  • Syrië zal nu zijn olie en olieproducten verkopen aan landen die nog steeds goede relaties hebben met Damascus.
  • Ook zal Syrië buitenlandse raffinaderijen betalen om de olie te verwerken tot afgewerkte producten.
  • En een derde mogelijkheid – het meeste te verkiezen – is de ruwe aardolie te ruilen voor afgewerkte olieproducten.

EU-verzekeringen olietransporten ook verboden

Europese verzekeringen van Syrische olietransporten zijn van heden af ook verboden. “Om er voor te zorgen dat ook niet andere landen in de wereld wel van alles kunnen importeren uit Syrië zeggen we daar ook bij dat er een verbod moet komen op de financieren en verzekering van olietransporten uit Syrië,” zei minister Rosenthal op 1 september 2011 tegen de NOS-nieuwsredactie.

Het risico wordt te groot voor andere landen – als ze geen Europese verzekeringen kunnen afsluiten voor het vervoer van olie vanuit Syrië – om toch nog onder het embargo uit te komen, aldus Rosenthal. De EU weet dat een olie-resolutie in de VN-Veiligheidsraad het veto zou krijgen van Rusland en China en hopen met de Europese Unie deze en andere landen het zo moeilijk mogelijk te maken om olie uit Syrië te halen.

Wie is Uri Rosenthal?

Uriël (Uri) Rosenthal werd geboren uit joodse ouders. In 1942 vluchtten zij uit Nederland via Frankrijk naar Zwitserland, waar zij in 1943 werden toegelaten. Op 19 juli 1945 werd Uri Rosenthal geboren in Montreux. Later dat jaar keerde het gezin terug naar Nederland. In 1970 sloot Rosenthal zijn studies politieke wetenschappen af aan de Universiteit van Amsterdam. Acht jaar later promoveerde hij tot doctor in de sociale wetenschappen aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam en in 1980 werd hij daar hoogleraar politicologie en bestuurskunde. In de periode 1999-2010 was hij lid van de Eerste Kamer en van 2005-2010 fractievoorzitter.

In 2010 kwam er een blitz-carrière: voorzitter van COT Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement, tweemaal informateur na de Tweede Kamerverkiezingen en tenslotte minister van Buitenlandse Zaken. Uri was bijzonder blij met wat in het regeerakkoord staat over Israël: “Wij willen weerstand bieden aan Israël-bashing, we willen investeren in de relatie met Israël”. (Elsevier, 11 december 2010)

Lees: Wij willen geen kritische stemmen meer horen over de bezettings- en apartheidspolitiek van Israël. We moeten Syrië en Iran de mond snoeren.

En dat verklaart meteen waarom Rosenthal zich in de EU zo hard maakt voor het opvoeren van de druk op het Syrische bewind. Ook lobbyt Nederland er bij de Arabische Liga voor dat zij de pressie op Assad verder opvoeren.

Op 11 augustus 2011 ontving de Nederlandse minister zelfs de Syrische oppositieleider Al-Maleh.

Omstreden oppositie

Cruciaal is met welke Syrische oppositie Rosenthal en de EU in zee willen nu ze het regime van president Bashar al-Assad hebben opgeroepen om de macht neer te leggen. Tegen de wil van het Syrische volk in! Blijkbaar willen ze het seculiere karakter van Damascus in de weegschaal gooien in ruil voor een bestuur met de Moslimbroeders.

Ludo De Brabander van Vrede vzw schrijft in een interessant en waarheidgetrouw artikel: “Een bron die bijna het informatiemonopolie lijkt te bezitten over de Syrische protesten is het in Londen gebaseerde Syrian Observatory for Human Rights (SOHR) dat onder leiding staat van Rami Abdel Raman. Terwijl er weinig tot niets te vinden is aan informatie over dit instituut wordt het eigenaardig genoeg opvallend vaak als bron geciteerd in gezaghebbende kranten en persagentschappen als Le Figaro, Libération, Le Monde, The Independent, The Guardian, BBC, The Washington Post, Al Jazeera, AFP en vele andere”. (Alter Info, 7 juni 2011)

De Brabander verwijst ook naar een telex van het Franse persagentschap AFP waarin het sprak over “een miljoen demonstranten in heel Syrië van wie 500.000 alleen al in Hama”. Hama telt 350.000 inwoners, maar dat deed bij AFP geen lichtje branden. Dus werd het zoveelste bericht van zogenaamde mensenrechtenactivisten – die de boodschappers zijn van de Syrische oppositie – de wereld in gestuurd. En met veel moeite kon men tienduizend demonstranten die dag waarnemen aldus Pierre Piccinin (Prof. Geschiedenis en Politieke Wetenschappen aan de Europese School in Brussel) en andere bronnen.

Het is zoals het herhalen van “2.200 doden bij de recente onrust in Syrië” zonder te vermelden wie de bron voor dit cijfer is. Inderdaad dezelfde Syrische oppositie, verschuild onder telkens dezelfde onbetrouwbare instellingen die zich zouden bekommeren om mensenrechten, maar denktanken en bureaus zijn; gefinancierd door het Witte Huis en buitenlandse mogendheden.

Valse getuigen en buitenlandse media

Zij verspreiden valse beschuldigingen aan satellietzenders zoals een tijdje terug aan Aljazeera. Die dag kwam er een ooggetuigenverslag van de tandarts Mohammad Abdul Rahman. Hij loog op de nieuwszender over “gewelddadige acties van de Syrische veiligheidsdiensten tegen vreedzame demonstranten” in de Syrische stad Homs. Enkele minuten nadien belde de echte Mohammad Abdul Rahman totaal ontdaan dat iemand in zijn naam sprak met het Qatarese station en bovendien zaken verklaarde die totaal niet strookten met de waarheid. Er waren helemaal geen ongeregeldheden die dag in Homs. Jammer genoeg was het niet de eerste keer dat Aljazeera in een valstrik trapt of zelf onwaarheden over de situatie in Syrië verspreid. 

De rol van de buitenlandse media werd opnieuw duidelijk door bekentenissen van de opgepakte terrorist Ammar Ziyad al-Najjar. Hij werkte in de stad Hama met criminele bendes van Wahid Saqer en voormalig vice-president Abdulhalim Khaddam, die in 2005 de Syrische oppositie in Parijs vervoegde.

Geen vrijheidsstrijd zoals in Egypte en Tunesië

Dat het in Syrië gaat om criminele bendes en oppositieleden die de rechtmatige eisen van het Syrische volk en de geleidelijke hervormingen van hun leiders misbruiken, is intussen duidelijk. Terwijl 23 miljoen Syriërs het Syrische leger en hun president blijven steunen, hebben de oproerkraaiers van de Moslimbroeders en de Syrische oppositie andere plannen met het land.

Zoals slangen, sissend, vragen ze het westen om het embargo te verstrengen, ter verergering van de ellende van hun eigen volk!

Bitter omdat ze falen, willen ze nu het regime ten koste van alles omver te werpen. Ze blaffen als honden, met het verzoek tot het buitenland om militair in te grijpen.

Als ze ook maar een greintje liefde voor hun land hadden, zouden ze helpen bij het opbouwen van het nieuwe Syrië, niet op puin, maar van constructieve brede dialoog. Maar neen, ze bewapenen zich massaal met machinegeweren en explosieven en zorgen voor chaos en instabiliteit in heel Syrië. En ze willen niet eens met de Baath-partij aan tafel zitten om een eenheidsregering of gezamenlijke hervormingen door te voeren.

Diegenen die zich achter de Europese sancties scharen zijn verantwoordelijk voor het vernieling van het unieke project Syrië, zijn oudste beschaving, zijn seculier bestuur, de vreedzame samenleving en stabiliteit in heel de regio.

Diegenen die de hetze tegen Syrië niet alleen in stand houden, maar deze vergroten en het land in een totale economische afgrond willen storten dragen een verpletterende verantwoordelijkheid.

Waar is de tijd dat er nog zoiets bestond als dialoog? Internationale sancties zijn er niet om naar goesting toe te passen tegen het ene land dat men minder graag heeft en totaal te negeren bij andere staten. Al zes decennia is er een dialoog met Saudi-Arabië en Israël zonder dat er wezenlijke veranderingen of hervormingen zijn. Het zijn onze bevoorrechte handelspartners die zich alles kunnen veroorloven, van een gruwelijke wahabistische islam waarvan we de gevolgen zagen op 9/11 tot een apartheidsregime dat dagelijks een ander volk ontmenselijkt en diens rechten en eigendommen afneemt.

Destijds stuurden we nog gezanten om te gaan praten als we bedenkingen hadden over de interne aangelegeheden in een ander land. Vandaag stellen we gewoon sancties na sancties in op basis van propagandaleugens van de oppositie in datzelfde land.

“Westerse democratie” heten we dat dan…

# Meer informatie over Syrië kan U terugvinden op: http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!