De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

De laatste dagen van Justin Trudeau.

zondag 27 februari 2022 10:26
Spread the love

(Deel 3 van de reeks: Wat is er aan de hand in Canada?)

De politieke ontwikkelingen in Canada zitten in een stroomversnelling.

Nadat het protest van de truckers in Ottowa vorig weekend op, naar Canadese normen, vrij agressieve manier aan haar einde is gekomen, alle betogers vertrokken zijn en de straten zijn leeg gemaakt, werden de debatten in het parlement voor en tegen de invoering van de noodwet op maandag opnieuw aangevat. In de stemming die daarop volgde werd de toepassing van de noodwet goedgekeurd.

Daarop konden de debatten in de senaat volgen. Maar nog voor deze werden beëindigd en dus nog voor de wet effectief al of niet werd goedgekeurd, kondigde Trudeau woensdag aan dat hij de noodwet terugriep en de noodsituatie als afgelopen beschouwde.

Een angstzet of (opnieuw) blufpoker?
De werkelijke reden daartoe zal allicht nooit gekend zijn, te meer daar er ook nooit echt sprake van een noodsituatie was geweest, maar daarover later meer.
Niettemin kunnen enkele mogelijke redenen naar voren worden geschoven.

Ten eerste:
Luttele uren voor de aankondiging van Trudeau dat hij de noodwet terugriep, werd door de Canadian Constitution Foundation (CCF) een rechtszaak aangehangen tegen hem voor het onwettig inroepen van de noodtoestand. Op verschillende gronden was het inroepen van de noodtoestand immers tegenstrijdig met het Canadese recht en de grondwet. Zo waren de criteria waaraan een noodtoestand moet voldoen niet bereikt, maar ook waren de voorgestelde maatregelen strijdig met de grondwet. Kortom, er waren geen redelijke gronden voor het inroepen van de noodtoestand en de voorgestelde maatregelen waren absoluut niet noodzakelijk om de orde te herstellen. Zo ‘de orde’ reeds kon worden verstoord bij een volgens de grondwet gevrijwaard recht van vereniging en demonstratie.

Ten tweede:
Uit recente polls bleek dat een meerderheid van de Canadezen (52%) gelooft dat Trudeau de zaken met zijn polariserend taalgebruik heeft verergerd.

Ten derde:
De mogelijkheid dat de noodwet omwille van de vorige twee punten niet door de meerderheid van de senaat ging worden goedgekeurd.

Ten vierde:
Internationale financiële druk. Het bevriezen of aanslaan van bankrekeningen van mensen die via een bijdrage de betogers wilden steunen, heeft een negatieve connotatie gekregen die tot ver voorbij de nationale grenzen reikte, of toch zeker tot in de Verenigde Staten, Canada’s belangrijkste handelspartner. Druk op het financiële bankensysteem, nationaal door een bankrun (waarbij de Canadezen hun spaargeld van hun rekeningen haalden en de facto hun vertrouwen in het banksysteem opzeggen) en internationaal door beleggingsfondsen die hun activiteiten verplaatsen naar oorden waar de Canadese overheid ze niet in beslag kan nemen, kan snel leiden tot een hyperinflatie.

Maar, dat alles is misschien nog maar wat aan de oppervlakte ligt van dit financiële luik. Immers, wanneer de Canadese regering de toegang van burgers tot hun bankrekening op willekeurige basis kan blokkeren, zonder proces en zonder ook maar enige rechtsgang, wat zegt dat dan bijvoorbeeld over het systeem dat de Canadian Banking Association (CBA) juist aan het opzetten was als onderdeel van hun Digital ID-netwerk?

Mocht die digitale identiteit van de CBA immers nu reeds in werking zijn, zouden dezelfde mensen die het doelwit waren van Trudeaus gebruik van de noodwet, nu ook hun volledige identiteit hebben zien geblokkeerd worden . Het blootleggen van dit mechanisme is bijgevolg een dramatisch (imago)probleem voor diegenen die werken aan het creëren en promoten van de digitale identiteit. Ook daar is dus een immense vertrouwensbreuk ontstaan.

Door zich specifiek te richten op bankrekeningen heeft Trudeau (en zijn minister van financiën – what’s in a name – Freeland) juist een referentiepunt gecreëerd voor iedereen die zou pleiten tegen het toestaan en gebruik van een alomvattende digitale identiteit.

Het mag de modale lezer beginnen dagen dat, na jaren van herhaaldelijke waarschuwingen via allerhande mediakanalen over hoe gevaarlijk de online wereld is, zeker wanneer het digitale data betreft (denk aan identiteitsdiefstal), dat men daar sinds enige tijd zedig het zwijgen toe brengt. Meer zelfs stilaan meer en meer de voordelen van het snel verwerven en doorgeven van informatie, met als ultieme doel het invoeren van de digitale identiteit, in de verf zet.

Trudeau en Freeland, deze laatste evenzeer gelieerd aan het WEF van Klaus Schwab, hebben in wezen de financiële Omerta-code overtreden, door te benadrukken hoe gemakkelijk het voor de overheid is (of zal worden) om beslag te leggen op private bankrekeningen, creditcards, pensioenrekeningen, verzekeringen, hypotheken, toegang tot leningen, en om de mensen van hun eigen zuurverdiende geld af te sluiten zonder eerlijk proces.

Een zoveelste complottheorie naar de prullenmand.
In mijn vorig artikel sprak ik nog over het patentrecht dat Acuitas Therapeutics heeft op de lipide-nanoparticle techniek, gebruikt voor de vervaardiging van de mRNA-vloeistoffen en dat het bedrijf gelinkt is aan de UBC, de University of Britisch Colombia, als een van de redenen waarom Trudeau een grote voorstander is van de vaccinatieplicht. (Het zou Canada van ongekende inkomsten voorzien als een return on the investment.) Ondertussen wordt gewag gemaakt van het feit dat Trudeau zelf, via een trustfonds, 40% van de aandelen van Acuitas zou bezitten. Ik kan dat feit niet bevestigen, maar het geeft aan dat de motieven van regeringsleiders soms diep geworteld zitten in multinationale ondernemingen die op hun beurt ook gelinkt zijn aan het World Economic Forum, waarvan Trudeau zelf ook lid is, en dat ze de Covidperikelen ook gebruiken als koevoet om de Build Back Better-agenda erdoor te duwen. Dat laatste zou een gehele, radicale, ja revolutionaire hertekening inhouden van de bestaande sociale en economische relaties en structuren, en dit op wereldschaal.

Het bovenstaande illustreert dan ook perfect de werkwijze. Zonder Covid kunnen ze de vaccinatiestrategie niet volhouden. Zonder vaccinatiedruk kunnen ze het vaccinatiepaspoort of het CST niet op zijn plaats houden. Zonder registratieproces voor vaccinatiepaspoorten om menselijk gedrag te volgen, te monitoren en te sturen, kunnen de regeringsautoriteiten de missie van een allesomvattende systeem voor het implementeren en volgen van een digitale identiteit en het daaraan te koppelen sociale kredietsysteem, niet vervolmaken. Inderdaad, alles wat ze zoeken, hangt af van het levendig houden van de premisses van Covid-19. Een zoveelste complottheorie wordt bewaarheid.

 

Maar terug naar Canada.

 

Het opheffen van een noodtoestand die nooit officieel is goedgekeurd, is natuurlijk niet alleen een ‘powergrab’ die een buitenwettelijke uitzonderingstoestand creëert, precies zoals de Italiaanse filosoof G. Agamben heeft beschreven en alleen toe te schrijven aan de ultieme dictator, ze zorgt ook op het terrein voor quasi onvermijdelijke problemen die de schaamteloze onwettelijkheid en het gebrek aan gerechtigheid, enkel nog meer benadrukken.

Zo blijven bijvoorbeeld de voornaamste leiders van het Truckerprotest nog steeds aangehouden ondanks de zogenaamde opheffing van de noodtoestand en werd hun het recht om op borgtocht vrij te komen geweigerd, ondanks het feit dat ze slechts voor een klein misdrijf (‘mischief’ letterlijke vertaling ‘kattenkwaad’) werden beschuldigd.

Ook zijn enkele bankrekeningen nog steeds geblokkeerd. Maar belangrijker eens de beschuldigden voor de rechtbank zouden komen, is hoe de overheid meent haar beschuldigingen hard te kunnen maken? Er is gewoonweg geen bewijs voor de claims die Trudeau (samen met de reguliere media) de afgelopen drie weken van protest over de betogers heeft gespuid. Noch ten opzichte van de gehele protestbeweging, noch ten opzichte van de individuen die zij nu nog gevangen houden en welke de facto dan ook politieke gevangenen zijn geworden.

Het aanklagen van de deelnemers aan het protest voor een klein misdrijf bewijst tevens dat de extreme maatregelen niet nodig waren en, in het geval ze ook bewezen worden, dat de misdrijven middels de bestaande wetgeving perfect konden worden berecht.

Wat verder, als ook de banken, die op vraag en aangeven van de overheid rekeningen hebben geblokkeerd, gedagvaard worden wegens onrechtmatig handelen? Niet vergeten immers dat de informatie over welke personen een bijdrage aan de crowdfunding hebben geleverd, afkomstig was van het hacken van een website, wat op zich ook een strafbaar feit is. Zelfs mediakanalen die de informatie, welke door de hackers op internet werd verspreid, hebben gebruikt om supporters van het konvooi te intimideren, kunnen dus vervolgd worden voor het gebruik van illegaal vergaarde informatie. En zo kunnen we nog een eind doorgaan.

Wat het politiek op nationaal vlak voor Canada zal doen is nog een andere vraag. Maandag alle regeringspartijen en de leden van het parlement aanmanen om voor de uitvaardiging van een wet te stemmen en die twee dagen later terug in te trekken, lijkt geen goede strategie om een goede samenwerking nog lang staande te houden. Want wie stelt hier wie voor aap?

En dan is er uiteraard nog een vijfde reden waarom Trudeau mogelijk de aangekondigde noodtoestand voortijdig heeft afgezegd: zijn publieke blamage op het wereldtoneel.

In dezelfde week dat hij vol overgave zijn standpunt inzake Oekraïne en Rusland verdedigd – het opkomen voor de democratie – en in zijn eigen land de democratische spelregels met voeten treden, oppositiestemmen beschuldigen van het houden van “onaanvaardbare standpunten” met als triest of driest hoogtepunt, het beschuldigen van een Joods parlementslid dat ze sympathie zou hebben voor de nazi-ideologie, is niet onopgemerkt voorbij gegaan. Zelfs in de anders voor hem zo minzame media.
Op social media, kreeg hij uiteraard nog meer de wind van voren. De totale ongeloofwaardigheid stond immers te schitteren in het licht. Oh Canada!

 

 

 

 

Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!