De kracht van het zelf-producerende individu

De kracht van het zelf-producerende individu

zaterdag 17 augustus 2013 10:35

Iedereen kan het dus, een boek schrijven en uitgeven, een cd produceren, energie opwekken, groente verbouwen. We zijn allemaal zelf-producerende individuen, al dan niet in de dop. We zijn allemaal creatief en uniek en allemaal kunnen we iets maken. De hedendaagse Westerse mens is in wezen niet zo anders dan die van een eeuw geleden. Hij of zij is enkel meer geëmancipeerd. Daartoe in staat gesteld door netwerken en technologieën die specialisatie overbodig maken. Door meer vrije tijd en geld om hobby’s uit te oefenen.

De vrijheid om te maken, is een machtig gevoel en krachtige beweging. Als ik mijn boeken wil publiceren, heb ik geen uitgever meer nodig, niet eens een drukker! Hetzelfde geldt voor de buurvrouw. Gisteren schreef ik over de literaire aftakeling die door schrijvende, schilderende en zingende slaven lachend van de voorgezeepte helling af wordt geduwd, en met enorme snelheid de spirituele neergang van hele samenlevingen veroorzaakt. Dat vind ik vandaag nog steeds. Want hier is sprake van vercommercialisering, afvlakking en verdomming.

Het omgekeerde – iedereen kan mee doen en zijn of haar talenten ontwikkelen en uiten – is eveneens waar. Een zichzelf in stand houdende elite kan niet langer bepalen wat wel en wat niet gevolgd, gelezen, onderzocht, geschreven en gezongen wordt. Ieder bepaalt zelf.

Deze vrijheid, deze ongelooflijke geestelijke onafhankelijkheid, is kostbaar en eist integriteit van allen. Het zelf-producerende individu is een bewust, actief en kritisch denkend mens, niet iemand die zich in de luren laat leggen door marketing budgetten en gouden kalveren op wiens ruggen de Judassen zetelen. Zulk een mens verdedigt kwetsbare kiemen van spirituele groei tegen de lawine van pulp en waakt ervoor aan de pulp fictie bij te dragen.

De intrinsieke noodzaak die een werk tot kunst maakt, is niet gebaat bij gelijkheid, niet eens bij gelijkwaardigheid. Olieverf op doek maakt nog geen schilderij. Populariteit en hoge verkoopcijfers zijn slechte indicatoren van kwaliteit. Het zelf-producerende individu zal zich steeds moeten afvragen of zijn of haar werk bijdraagt aan de geestelijke groei van zijn of haar ‘afdeling’ in de driehoek die Wassily Kandinsky schetste. Enkel dat telt. Alleen al door die afweging te maken verandert de houding, het denken en het gevoel. Daarmee verandert de richting en de doelstelling van maker en werk. Het is de beste manier om charlatans te ontmaskeren. Deze zelf-producerende mens doet het echt zelf, denkt namelijk na.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!