De keuze van het IMF voor de opvolging van DSK: de pest uit het Noorden of de cholera uit het Zuiden

De keuze van het IMF voor de opvolging van DSK: de pest uit het Noorden of de cholera uit het Zuiden

zondag 19 juni 2011 12:12

Attac heeft Aurelie Trouve, co-presidente van Attac Frankrijk, voorgedragen als directeur voor het IMF. Alleen een beheerder of een gouverneur van het IMF kan formeel deze nominatie indienen bij de Raad van Bestuur van deze instelling.

Het zal wellicht niemand verbazen dat Christine Lagarde, gouverneur van het IMF voor Frankrijk, weigerde dit te doen.

Maar uit de echo’s van de publieke opinie en bijna twintigduizend ondersteunende handtekeningen, in slechts een paar dagen verzameld, bleek dat veel burgers het neoliberale beleid van het IMF van de laatste dertig jaar afwijzen, zowel in het Zuiden als in het Noorden. Door deze provocatieve voordracht is er niet alleen meer media-aandacht geweest voor het inhoudelijke debat (voorbije weken alleen gedomineerd door de affaire DSK) maar heeft de mondiale beweging voor sociale rechtvaardigheid ook concrete voorstellen in het publieke debat kunnen brengen: ten eerste een stop aan de bezuinigingsplannen zowel in Europa als in het Zuiden, de gedeeltelijke kwijtschelding van publieke schulden, drastische regulering van en een belasting op de financiële industrie (vooral van de speculatieve actoren), de democratisering van het IMF en alle instanties van internationale besluitvorming zoals Wereldbank en WTO.

Maar er bestaat geen enkele kans dat de twee kandidaten, die momenteel concurreren voor het algemeen directeurschap van het IMF, dit “sociale” beleid ook gaan uitvoeren.

Christine Lagarde is onderdeel van een regering die de sociale achteruitgang vermenigvuldigde en diezelfde sociale achteruitgang ook verdedigt binnen de Europese Unie. Zij is het hoofd van een ministerie van economie dat nooit een serieus voorstel deed om de financiële markten in de pas te laten lopen. Zij is sterk gekant tegen elke herstructurering van de Griekse schuld. En de verdenking die op haar rust in de zaak Bernard Tapie herinnert ons aan haar nauwe banden met de onfrisse kant van de financiële industrie.

De  Mexicaanse kandidaat, Agustin Carstens, daarentegen komt zeker uit het “Zuiden”, hetgeen belangrijk is voor de sociale bewegingen, maar hij deed zijn proefschrift aan de Universiteit van Chicago, waaruit de meest overtuigde neoliberale economen voortkomen, waaronder Milton Friedman, zeker niet de minste . Hij is een van de “Chicago Boys”, getraind in deze school van denken en teruggekeerd naar Latijns-Amerika om de aanbevolen remedies toe te passen: liberalisering van de markten, massale privatiseringen van publieke sectoren en besparingen op de sociale sectoren. Hij ligt volledig in lijn met het neoliberale beleid van het IMF, waarvan hij de adjunct-directeur-generaal was van 2003 tot 2006.

Verzopen in bezuinigingsplannen en een overheidsschuld waarop de financiële roofridders speculeren, blijft Griekenland verder zinken in de crisis, zonder dat de EU en het IMF hun shockbehandeling in vraag stellen.

Niet in staat om het beheer van het IMF over te nemen, zal Attac, samen met anderen, de burgers blijven mobiliseren in haar weigering werknemers, gepensioneerden en werklozen te laten betalen voor een crisis veroorzaakt door de financiële industrie, waaronder de banken, grote beleggers en speculanten.

Terwijl een nieuwe golf van soberheid over Europa spoelt, vermenigvuldigen de “verontwaardigden” zich en eisen “echte democratie nu!” tegen het beleid van de Europese Unie en het IMF.

Zondag 19 juni roepen de Spaanse “Indignados” op te manifesteren.

Tot slot wordt een internationale mobilisatie voorbereid in Cannes begin november , tegen de G20 en tegen een nieuw mondiaal bestuur onder leiding van de financiële industrie.

Omdat een andere wereld mogelijk is,

Eric Goeman, woordvoerder Attac Vlaanderen

Eric.goeman@attac.be

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!