De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

De Gucht en causaliteit

De Gucht en causaliteit

zaterdag 26 februari 2011 14:54
Spread the love

Karel De Gucht denkt in De Standaard van vandaag dat nationalisme à la N-VA een functionerend Europa überhaupt onmogelijk maakt. Daar heeft hij overschot van gelijk in. Hij ziet echter – bewust of onbewust – over het hoofd dat de causaliteit ook en misschien vooral in de andere richting gaat. Wat is de afgelopen jaren namelijk een deel van de voedingsbodem geweest voor de terugkeer van nationalisme en de xenofobe uitwassen die er helaas vaak mee gepaard gaan? Je moet bijna een Euro-apparatsjik zijn om niet te zien dat de EU de afgelopen 15-20 jaar mee aan de basis lag van partijen zoals de N-VA. De EU is in haar huidige vorm een entiteit waar mantra’s als competitiviteit, privatisering, concurrentiepositie en efficiëntie zaligmakend zijn en waar ‘Big Business’-belangen om de een of andere mysterieuze reden het doorgaans lijken te halen. Europese toppolitici en –bureaucraten hebben ronduit gefaald in het bieden van een echt sociaal alternatief voor de globaliseringsprocessen die in de jaren ’90 en ‘2000 in een stroomversnelling terecht kwamen.

Let’s not mince words: de EU is in haar huidige vorm een neoliberaal vehikel, of het zal in elk geval niet veel schelen; het is een hardvochtig, koud project dat nog weinig mensen enthousiasmeert. En dat moeten misschien vooral de sociaaldemocratische excellenties zich aanrekenen die rond 2000 in veel Europese landen de touwtjes in handen hadden, en de EU een socialer gezicht konden geven. Zolang de EU verzuimt om ook een sociaal Europa te realiseren, heeft het nationalisme vrij spel. Mensen zijn immers niet gemaakt om alleen maar competitief en calculerend in het leven te staan, ze hebben ook identiteit en verbinding nodig. Dat heeft De Wever goed gezien. De ironie – of misschien het tragische – van dit alles is dat het nationalisme dat De Wever voorstaat de neoliberale recepten nog wat verder wil doortrekken. Of de EU de huidige negatieve spiraal nog kan omkeren, durf ik te betwijfelen. Als de Europese droom uiteindelijk op drijfzand gebouwd blijkt te zijn, moeten mensen als Dehaene, De Gucht, en Van Rompuy misschien ook in eigen boezem kijken. Maar een intelligent man als De Gucht heeft die analyse ook al lang gemaakt. Hij vermeldt ze echter niet in zijn betoog. Toeval is dat niet. Voor de ‘economische harmonisering’ die nu op ons afkomt, is een sociaal Europa immers nog altijd bijzaak. Al wil ik de EU-bureaucraten dit wel nageven: een sociaal Europa realiseren is nu misschien moeilijker dan een aantal jaar geleden, nu er nieuwe wereldspelers op de globale markt zijn. Een sociaal Europa zal maar mogelijk blijken via een socialer planeet. Tijd voor een ‘global social protection floor’ dus. Maar om de een of andere reden hoor je de Barroso’s van deze wereld daar niet over. 

take down
the paywall
steun ons nu!